Rute 1
EKA vs ARIB
1 Ngare nyi abalamalam jo fili adi, njal jolo go ndi nyi Isreel. Nne awohng jolo go no lohng go Betlehem ji jolo go Juda, a nkal ewe, a abon ebe ba nlum na abal. Bo mehle tahm re bo song lene mmongare ntiil go ejahbe ji Moab.
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 Nne noo bo jo lung-e re Elimelek, nkal ewe bo jo lung-e re Naomi. Abon ebo ba nlum bo jo lungu bo re, Malon, a Kilion. Bo lohng go nnahb nyi Efrat, bo lene o Betlehem ji Juda. Bo mehle song lene go Moab.
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 Owo Elimelek nluma Naomi kehm ba kpo, Naomi kehm ba sa, a abon abal ebe ba nlum.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Abon baa kehm ba ko anebkal Moab go elbal, nnenkal noko bo jo lung-e re Opa, noko Rut. Eji bo ma kang o ejum nnya ewubu,
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 abon abal ebe, Malon abola Kilion tob ba kpo, Naomi ba sa ntahngtahng, nlum limm, abon limm.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Eji Naomi wuku go Moab re Jehova ebtob ane ebe ka bo nsol alehke, á kehm toobo ebjing a akal abon ebe re bo feere kehnge go ege ejahbe.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Á kehm mehle a akal abon ebe bao na abal go edi ji á jolo no asongo mbang mbang nyi li asongo go ndi nyi Juda.
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 Owo Naomi kehm bungu tong akal abon bao na abal re, <<Feeren, wahn song kehnge goji babnne ejahne. Nong, Jehova tib-n ndon enye ana ḿ ma tib ane ba ma kpo, a me.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Nong Jehova lim eji wahn lˈbel alum ba ḿ bahke bale, fere ji go egahna ntahk soom.>> Á kehm soro bingi bo, bo lingi wahre wahre,
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 bo kehm bungu tong-e re, <<E bahk-a toono rehng goji ane eba.>>
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 Naomi kehm bungu re, <<Feeren kehnge abon ebame. Jenji wahnge ḿ bahk-m toono? Anv, m bahk kpe jel na abon ba nluma, bo ji bahke ba jol alum ebahna?
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 Feeren kehnge abon ebame; me n kul sehng re me n kpe bel nlum nondiki. Li re kpe li nyi m bahke koko nlum, n kehm ba bel nlum lela, kehm ba jel abon ba nlum,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 anv, ḿ bahke siki bo tete bo gbala? Ḿ bahke siki, nlum awohng awohng ń nehm ko tib esi eboa? Eˈee abon ebame. Egame wo ga bib sehnge egahne, tibre ebo bi Jehova bia a, kpˈnoko a name.>>
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Eji bo kpe wuk jia, bo kpe kehme ellingi. Opa kehm bingi nnyehn nlum kehm feere eje. Wo Rut feerem, á sa a nnyehn nlum.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Naomi kehm bungu tong Rut re, <<Nyehne, nfahbwa ebfeere goji ane ebe. Á tob fi song toono asowo ebo. Toon-e wo song kehnge.>>
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Rut kehm-e faange re, <<Kam-a kpe kpanne re me n yak-a, afi me ki-a kpe toono. Edi ajehng ajehng ji a fi no, m bahke tob ba, edi ji a bahke jolo, m bahke tob jol o. Ane eba bahke jolo ane ebame, Esowo eba bahke tob jol Esowo ebame.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 Edi ji a lˈkpo, owo m bahke tob kpo, bo bahke tob kpa-m kak o. Nong Jehova demm-m, n lˈfere yak-a abo, tohko jol ano elkv ni ni bahk-r yaame.
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Eji Naomi lohko seb kahn re Rut ebyehke ntir enye re á bahk-e toono, á we kpeem kpanne re á feere.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Bo anebkal abal abal kehm soro asi asongo, tete bo ba rehng go Betlehem, eji bo rehnge go Betlehem ejahbe kpee kehm mehle a eyebatahng tib esi ebo. Anebkal kehm kehme elbahbe re, <<Lohko li re Naomi woa?>>
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 Á kehm tongo bo re, <<Kama wahn kpe lung re, Naomi. Jo lung-m wahn re, Mara, tibre Esowo bi Gbale Sehng eblim elkpin ebsab aname.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 Eji m mehle a tahm, n tahme a ane ebame kpee, anv, Jehova ebfeere a name abo abo. Nˈnan ń kp-m lungu re Naomi? Esowo bi Gbale Sehng bi ma-m lim jia, ye wo ma rod akanya nyaa ba nyed-m.>>
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Ana wo Naomi feere go Moab kehnge go Betlehem a Rut, nnenkal a Moab, nkala mmon ewe no toon-e no ba rehng go Betlehem. Jolo ngare nyi bo ma kehme arasi nya bo kpo lung re bali kiimi.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?