Mateus 13

EKA vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Efung bꞌnehm ona, Jisos kehm mehle go etahk, song ji go nkpe eto.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Eji ellong ane gbalee ba go ege, owo á kehm yele go egbang, song ji. Ane bao kpee yiimi go nkpe egbuk.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Á ko ngaane, jo tong bo nsol gbalee re, “Nne jolo gona, no tahme no, song wohngo amohk nti enye go ege egbe.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Eji á jo wohngo, nyandiki gbo noongo go mbang. Nruk ba suudu kpee mele.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 “Nyandiki gbo noongo go ndi nyi jolo atal atal. Abon ndi jolo ntiil. Amohk nti nyao gulu elmahnge. Tibre edi jio ndi gbalem.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Njul nyaare kan a me, akohdo nti nyao wuudu, fere kpo. Tibre alohk jolem.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 “Nyandiki gbo kuumu go elkob akpiri. Akpiri nyao gbale, bulu akohdo nti nyao.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 “Amohk nti nyako gbo noongo go nnooba ndi, kab akab. Atasok nyandiki jo jolo nkab atahl alon alon, atasok nyandiki nkab atahl ara ara, atasok nyandiki eltahl a nkab ewubu eltahl a nkab ewubu.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 “Nne no kpi atung, nong, á wuk!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Owo abatꞌtoono Jisos kehm bake go ege, ba bahb-e re, “Jen ji wahnge a kpo ko ngaane, jo bung a bo?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Jisos kehm faange bo re, “Bo ma-n ka elkahne nio ni etul bi Esowo, bi Esowo behre no. Ane bao, bo kaam bo.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Nne no kpi no, bo bahk-e budu na, á bel gbalee. Nne no ki kpi, bo bahk-e taare na ji á kpi no.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Owo wahng ka n kpo bung a bo go ngaane. Tibre bo kpo seenge, jol bo kpehme nyehn. Bo kpo wuungu atung, jol bo kpehme wuk, fere kahn.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Bo ba li ane ba nnyehnamahr Aisaya bungu no bada bo re,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Tibre asi ane bao ebfere tahne.
15 Porque o coração deste povo
16 Elfuulu li ka amahr enyahne, eji kpꞌnyehne. Elfuulu li ka atung enyahne, eji kpꞌwuku.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Etingitingi, n kp-n tongo re, Abanyehnamahr gbalee, a aneb Esowo gbalee jo sebe re bo nyehn ji ń kpꞌnyehne a. Jol bo tikem nyehn. Bo jo sebe re bo wuk ji ń kpꞌwuku a. Jol bo tikem wuk.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Wuungen atung anv, wahn kahn ana elgan ni li bada mbahmgbe lohngo no.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 “Ane ba lꞌwuk alum nya etul bi Esowo, kꞌkahn ana lohngo no, Ebinne bahke bake, ba yehke nsol nyi bo ma bahm go bo a ntim tahm a nyi. Nyao nya li amohk nti nya gbo noongo go mbang.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 “Ane bandiki li ana amohk nti nya gbo noongo go ndi nyi jolo atal atal. Bo lꞌwuk alum Esowo nyao o, bo ko tvtv a eyebatahng.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Eji bo ki kpi alohk, bo kpehme kang. Erem lꞌba, a ntong tib go alum Esowo nya bo wuku no, bo soro gbo tvtv.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 “Ane bandiki li ana amohk nti nya fooro gbo go elkob akpiri. Bo kpꞌwuku alum Esowo, wo, nsol nyi njini nyia kpo gbiingi bo go bo a ntim. Ekor akpohko kpo nehm bo. Nsol nyia kpee kpo bulu alum Esowo nyao tv. Akab bo nehm kab.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 “Ane bako li ana amohk nti nya bo wohngo go nnooba ndi. Bo lꞌwuk alum Esowo kahn, bo lohko kab akab, egom jindiki nkab atahl alon alon, egom jindiki nkab atahl ara ara, egom jindiki eltahl a nkab ewubu eltahl a nkab ewubu.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jisos kehm kpe tub bo elgan nehko re, “Etul bi Esowo li ana nne no tahme song kak nkohl go ege egbe.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Eji ane ma lal, nnekv ewe kehm tahme song wohngo afem agasame semme go nkohl nyio, tahm eje.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Eji nkohl ma mahng, gbal, fere lake abon, agasame kehm tob mahng.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Owo alokeltum ba nfono egbe noo kehm ba bahb-e re, ‘Nsoo, nkohl sang a kake go ega egbea? Anv, agasame nyao lohngo gan ba?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Owo á kehm tongo bo re, ‘Nnekv wo ma lim ejum jio.’ Alokeltum bao kehm-e bahbe re, ‘Anv, a kpꞌsebe re wahr song wooba?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Á kehm tene re, ‘Eꞌee, ń lꞌsong woobo agasame, ḿ bahke woobo nkohl semme.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Nong, nsol ebal ebal gbal ano tete rehng go efung elbanne. Owo m bahke tongo ababꞌbanne re, Gboon mbang, wahn tohko woobo agasame, gba agan agan, eji bo lꞌjahm fi, wahn kehm banne nkohl kanne, kpu song kpake go egame etahk.’ ”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Jisos kehm kpe tub bo elgan nehko re, “Etul bi Esowo li ana mmohk asia nyi nne ko no, song bahm go ege etahngga.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Se sehnge mmohk eti anyehng anyehng. Eji gbale no, gbale sehnge eti ajehng ajehng ji bo kpo bahm etahngga. Owo nruk kehm bake, ba si ntahk o.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Jisos kehm kpe tub bo elgan nehko re, “Etul bi Esowo li ana ayist, nya nnenkal ko song behr go ebam aflawa na ebra tete semme kpee, fere tung.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Nsol nyia kpee, Jisos jo bungu go ngaane, tong ellong ane. Á joom tiki bung na bung, kꞌbung go elgan,
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 eji lꞌlohko jol ana nnyehnamahr bungu no re,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Jisos kehm tahme ellong ane bao sa, song yel ekpꞌkpa. Abatꞌtoono ebe kehm bake go ege, ba bahb-e re, “Tong-r ana elgan ni li bade agasame lohngo no.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Owo Jisos kehm faange re, “Nne no kake nkohl, Mmon no nne wo.
37 E Jesus respondeu:
38 Edi egbe jio, njini nyi. Nkohl nyio, abon Ntul ba. Agasame nyao, abon ba Ebinne jio ba.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Nnekv no wohngo afem agasame, nnehm nyi. Ngare elbanne nyio, esꞌkohro eying jia ji. Ababꞌbanne bao, babenjel ba.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Ana bo bahke kpuku agasame nyao, jamme fi, ano wo bahke jolo esꞌkohro eying jia.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Owo Mmon no nne bahke tumu enjel enye, bo bahke yannge go ege ejahbetul, kpu ane kpee ba jo wahng re ane jo lim abiafem, a aneb abꞌbi,
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 ro bo, kak go agun. Owo bo bahke woomo, jo ling, fere jo kono amahn.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Aneb Esowo bahke jo ya ana njul go ejahbetul ji Nde ebo.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Etul bi Esowo tob li ana elkohl akpohko ni bo behre edi egbe. Nne awohng kehm song nyehn, tuungu behr. Á bele eyebatahng sehng, kehm song gungu nsol enye kpee nyi á bele no, fere ba gunu edi egbe jio.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Etul bi Esowo tob li ana njenare no jo seb anoobo amohkesol.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Eji á nyehne anyehng nyi sahb kꞌkim ekun, fere nꞌnob, owo á kehm soro tahm, song gungu nsol enye kpee, nyi á bele no, fere ba gunu mmohkesol nyio.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Etul bi Esowo tob li ana erim bi bo ma kak go aya, fere bob nsahre go nkohn a nkohn.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Eji nsahre ma rur, bo kehm tohngo, bum egbuk. Owo bo kehm jehke, kehm kehme nsahre jak. Nyi nno, bo jo kake go ajeere. Abi nsahre, bo ro go.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Ano wo bahke jolo go esꞌkohro eying jia. Babenjel bahke bake, ba jak abi ane go ellong anoobo ane,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 fere ro bo kak agun. Owo bo bahke woomo, jo ling, fere jo kono amahn.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jisos kehm bahbe bo re, “Anv, nsol nyia lenng-n lennga?” Owo bo kehm-e faange re, “Ee nsoo.”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Á kehm tongo bo re, “Owo wahnge ntꞌtibi no atahm awohng awohng no ma jol ntꞌtoono Esowo, no ma kpili bade etul bi Esowo, á li ana nfontahk no kpo yehke nsol afang enye go elkohl, nyindiki nsol nfenfe, nyindiki akꞌkulu nsol.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Eji Jisos tuubu ngaane nyio kpee mal, owo á kehm tahme edi jio,
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 song rehng go ege ejahbe, song kehme bo tib go bo etahk ero.
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Ye sang li mmon a kapentaa? Nnyehn sang bo kpo lung-e re Meria? Abonanyehn sang bo kpo lung bo re Jems, Joses, Saimon a Judasa?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Abonanyehn ba nkal sang li a nahre a kpeea? Anv, gan wo á bele bel nsol nyio kpee?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Owo bo kehm-e tene.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Á limem akpokosi gbalee ejahbe jio tib go bo ekꞌtaame.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra