Marcos 6
EKA vs ARIB
1 Jisos kehm tahme edi jio, song rehng go ege ejahbe, a abatꞌtoono ebe.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Efung Esabat á kehm song tib go ekpꞌkpa ero. Ane gbalee jolo o. Eji bo wuk-e no, kpo bo esi area. Bo kehm bahbe re, “Gan wo á bele nyaa? Á limi renan, kehm bele elkahne ana nia? Á kpo lim renan, kehm limi akpokosi nyaa!
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Ye sang li ekapentaa, ji li mmon a Meria? Ye sang li mmonannyehn a Jems, Joses, Jud a Saimona? Abonanyehn ba nkal sang lene aa?” Ano wo wahnge bo kehm-e tene.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Jisos kehm bungu tong bo re, “Nnyehnamahr Esowo, bo kpo kak-e edi ajehng ajehng, sehngem re nnahb enye, ejahbe eje, a etahk eje ji kil jo kak-e.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Á maam lim nkpokosi anyehng anyehng o, sehngem re abon amohk ane ntiil ba jo yam ba á kunu bo ebo, bo nob.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jisos, kpo-e esi area, eji ejahbe eje ki taame.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Jisos kehm lungu abatꞌtoono ebe, ewubu ane abal tv edi ajehng, kehm tumu bo ane abal abal. Á ka bo nsahm re bo kam ane abi atohko yehke.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Á bungu tong bo re, “Kana fili ejum ajehng ajehng, sehngem ntifilibo nyi nyi ḿ bahke fili. Kana fili nsol alehke! Kana fili abam! Kana kak akpohko go egahne abam!
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Kaken akpaketa! Kana fili mbomo ebal ebal!”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Á kpe tong bo re, “Ń lꞌje, jolen a ane bao ba tong-n no re wahn kang go bo a ntahk. Kana yaange etahk jimongo tete ń tahm ejahbe jio.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ń lꞌfere je ejahbe ji ane lꞌki-n vvrv, kꞌfere wuung-n atung, lohngen ejahbe jio o, wahn kum akpade. Jia bahke jolo ana elliingi ka bo.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Bo kehm lohngo song bung alum Esowo re, ane gbo ndon go bo abiafem.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Bo kame ane abi atohko yehke gbalee, fere jo taame aneb ayam akehng, bo jo nob.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ntul a Herod kehm wuku bada nsol nyia kpee. Tibre elgahm ni Jisos ebyeere gbalee. Ane bandiki jo bungu re, “Jon ji nwohngalahb ebnyahme go elkv, fere jol go elkpin. Owo wahng ka nne noo kpi elkohn nsahm ana nyio, fere kpꞌlimi akpokosi.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ane bandiki jo fere bung re, “Elaija wo a.” Ane bandiki jo bungu re, “Nnyehnamahr wo, ana ajꞌjok anyehnamahr Esowo ba jolo go nkꞌkula ngare.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Herod wuku kan a me, á kehm bungu re, “Jon ji nwohngalahb wo, ye ji n kim-e esi. Yebkpe fere nyahme.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Tibre nyanjehle Herod tꞌtum re bo bob Jon ba a ne, ba gba-e kak go ngbekobo. Herod limi jia tib go esi ji Herodias ji á taare Filip mmonannyehn.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Jon ji nwohngalahb jo tongo Herod re, “Nobem re wo baange nkal a mmonanne.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Herodias kehm kehme elmarre a Jon. Á bele erakatahng re á bahk-e wulu. Á malem.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Tibre Herod jo fahle Jon, tib eji á jo kahn re, Jon jolo etingitingi nne Esowo. Herod jo sebe re á tahre elkpin ene. Jo kor-e re á jo wuungu atung go alum nya Jon, jol eji alum nyao jo gbiing-e gbiingi, fere ka-e atꞌtiiri go eltim.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Efung elbuumu bi bo jele Herod, Herodias kehm bele eyake. Tibre Herod tiingi atul elkak, fere tiingi atubesi nsoja, a anebkul nfam ba Galili.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Mmon a Herodias no nkal kehm lohngo ba yel, kehm kehme ese bahn. Kehm yebe ntul a Herod atahng, a ane ebe. Á kehm bahbe mmonse noo re, “Jen ji a kpꞌsebe re me n ka-a! M bahk-a kake ajehng ajehng ji a sebe no.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Herod kehm nyame, fere tꞌtir re, “Ajehng ajehng ji a lꞌbahb-m, m bahk-a kake, jol afi ejang afang ejame ji, m bahk-a kak.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Mmon noo kehm soro lohng tahm, song bahb nnyehn re, “Jen ji m bahk-e bahbe?” Nnyehn kehm faange re, “Esi ji Jon ji nwohngalahb.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Mmon noo kehm feere elwaare elwaare, ba goji ntul, ba tong-e re, “N kpꞌsebe re, wo ka-m esi ji Jon go ekpingi.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Jia limi ntul, á kehme elguunu. Á kpeem ma ten, tib eji á ma tohko nyam ano, fere tir go esamahr ane kpee.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Á kehm soro tum nlokeltum ewe na awohng re á song kim Jon esi ba a ji.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Nlokeltum noo kehm soro tahm, song rehng go ekpꞌkpa ngbekobo, song kim Jon esi, kak go ekpingi, ba ka mmon noo. Mmon noo kehm soro rod fvfo, song ka nnyehn.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Abatꞌtoono Jon wuku kan a me, bo kehm song rod ekv eje, song kpa kak go ndi.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Abatiingetib Jisos kehm feere ba kpir-e, ba kehm-e nsol tong nyi bo ma lim kpee, fere tꞌtib.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Etahk ji Jisos jolo no, ane bako jo yele na, egom jehko jo lohng. Jisos, a abatꞌtoono ebe belem ngare nyi nsol alehke. Á kehm bungu tong bo re, “Wahr tahmen go edi ji li soom. Go wo ḿ bahke ma re ekv.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Bo kehm yele go egbang tahm go edi ji li soom.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ane gbalee nyehne bo eji bo tahme no, fere liingi bo. Owo ane kehm lohngo ajahbe nyao kpee, jo jen egbuk egbuk, gbo mbang song rehng edi jio, Bab Jisos kehm rehnge.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Jisos lohngo kan egbang, á kehm nyehne ellong ane gbalee. Ndon kehm-e fili. Tibre bo jolo ana ejoro bi ki kpi mbꞌbaabe. Á kehm kehme bo nsol tib gbalee.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Eji atv yahke behde, abatꞌtoono ebe kehm bake, ba bung tong-e re, “Tahm edi jia ana rehng go ajahbe, ekidi kpꞌlabe, gana, atv yahke behde.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Tum bo, bo song go abon ajahbe ba li a kpidi kpidi, song gunu nsol alehke.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Jisos kehm faange re, “Wahn kaan bo nsol alehke, bo li!” Bo kehm-e bahbe re, “A kpꞌsebe re, wahr song gunu nsol go mpon atahl alon, ba le boa?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jisos kehm bahbe bo re, “Ebred ebbik ń kpi no? Song kpuren!” Eji bo ma song kpur, bo kehm bake, ba tong-e re, “Ebred eblon, kunu abon nsahre abal.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jisos kehm tongo ane bao re, bo ji agꞌgabe agꞌgabe go ajele nya kpꞌna kohdo.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Bo kehm jehke. Nlong nyindiki jo jolo ane atahl alon alon. Nlong nyindiki jo jolo ane atahl abal ane awubu, ane atahl abal ane awubu.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jisos kehm rodo ebred eblon bio, a abon nsahre abal, seenge go elbung, kak Esowo saam, kehm bakke abred nyao, ka abatꞌtoono ebe re bo ko song bak bo. Fvfo, á kehm kpe bakke abon nsahre bao na abal, bo tob song bak bo kpee.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Bo kpee li wohngo.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Abatꞌtoono ebe kehm taare erik abred nyao, a nsahre, kak ajeere, ruru ewubu ejeere ebbal.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Aneblum ba li abred nyao jolo ane atahltahl nkpel ewubbal ane atahl awubu (5,000). Anebkal, a abonse, bo fangem bo.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Tvtv o Jisos kehm soro tong abatꞌtoono ebe re, bo yel egbang, gbo-e mbang, song egbuk jehko ji Betsaida, yefono ji, jo yaame ane.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Eji á ma tong ellong ane bao re bo song kehnge, á kehm tahme go ewong re á song kak ero.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Eji elgung ma ba, egbang bio jolo go nlum alahb. Jisos sa ntahngtahng go ewong.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Jisos kehm nyehne re, abatꞌtoono ebe ebbel nfem go egbang, nyi jo lim bo re, bo kꞌma kpe fing egbang. Tibre nfeb jo gbulu bo, feere njahm njahm. Eji ma rehng ejum nkaranka eni nyi efungfu, Jisos kehm kehme eljene go ero alahb asongo goji bo. Á jo jene, are á yahke sehng bo.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Bo kehm-e nyehne, á kpꞌjene go ero alahb. Bo tiri re, etohko ji. Bo kehm kehme elrabe.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Eji bo kpee nyehn-e no, bo kehm kehme elfahle. Jisos kehm soro tong bo re, “Me wo, kana kpe fahl! Boben eltim!”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Á kehm ba yel egbang. Nfeb kehm soro rahke. Abatꞌtoono ebe kpo bo esi sehng.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Bo kahnem ana abred nyao lohngo no. Tibre jolo bo ekpehlekpehle.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Bo rehnge kan egbuk eto jehko, edi ndi ji bo jo lung re Genesaret, song kahn egbang ebo.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Bo lohngo kan a egbang me, ane kehm soro liingi Jisos.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Bo kehm tahme, yel nkpohko ejahbe anyehng anyehng, jo sol aneb ayam go ebkpa, ba edi ajehng ajehng ji bo lꞌwuk re Jisos ebrehng o.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ajahbe nya nnen, a ajahbe nyi ki ga gbal, a abon ajahbe ba nse, ane gbalee jo ko aneb ayam ebo, je go are, fere gboongo Jisos re á lub taame, bo koor-e go ege asꞌsili nsubu. Ane kpee ba jo koor-e, jo lꞌlohko nob.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?