Marcos 4

EKA vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jisos kehm kpe tahm go eto ji Galili song tib ane. Ellong ane ni ba yiimi senng-e kak, gbale sehng. Owo á kehm song yel go egbang bi woomo go alahb, ellong ane jol ga nkpe egbuk.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Á jo ko ngaane, tib bo nsol tvv. A wo li eltibi ene ni á tibi bo re,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Wuungen atung! Nne jolo gona, no tahme re á song wohngo amohk nti enye.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Eji á tahme no re á song wohngo amohk nti go ege egbe, nyandiki gbo noongo go mbang. Nruk ba suudu kpee mele.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 “Nyandiki gbo noongo go ndi nyi li atal atal. Abon ndi jolo ntiil. Amohk nti nyao gulu elmahnge. Tibre edi jio, ndi gbalem.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Njul nyaare kan a me, akohdo nti nyao wuudu, fere kpo. Tibre alohk jolem.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 “Nyandiki gbo kuumu elkob akpiri. Akpiri nyao gbale na, bulu akohdo nti nyao, kabem.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 “Amohk nti nyako gbo noongo go nnooba ndi, kehm mahnge, fere gbal arahn, kab. Atasok nyandiki jo jolo eltahl a nkab ewubu eltahl a nkab ewubu, atasok nyandiki nkab atahl ara ara, atasok nyandiki nkab atahl alon alon.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Jisos kehm bungu re, “Wuungen atung! Nne no kpi atung, nong á wuk!”Nne no song saade amohk nti|alt="A man sowing seeds" src="lb00094c.tif" size="col" loc="Mak 4:9" ref="4:9"
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Eji Jisos jolo ntahngtahng, egom jindiki, a abatꞌtoono ebe kehm song ji senng-e kak, kehm-e bahbe bada ngaane enye.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Jisos kehm faange re, “Wahn, boblennge nsol nyi li bade etul bi Esowo ka-n, nyi Esowo behre no. Ngare anyehng anyehng egom jehko jo wuku ngaane nyi nyi.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 “ ‘Re bo seenge na seenge seenge, jol bo nehm tiki nyehn.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Jisos kehm bahbe bo re, “Elgan nia wahn lenngema? Bahke limi renan, ń kehm kahne ngaane nyehko nyi m bahke kpe tuubu?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 “Mbahmgbe noo tahme song wohngo alum Esowo.
14 O semeador semeia a palavra.
15 “Ane bandiki li ana amohk nti nya gbo noongo go mbang. Bo lꞌwuk alum Esowo, nnehm soro ba tvtv, ba yehke etib bio go bo a ntim.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 “Ane bandiki li ana amohk nti nya gbo noongo go ndi nyi li atal atal. Bo lꞌwuk alum Esowo, bo ko tvtv a eyebatahng.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Nehm yel rahbe go bo a ntim, lim alohk. Jol nehm tohko kꞌkang, erem lꞌba, a ntong go alum Esowo nya bo wuku no, bo soro gbo tvtv.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Ane bandiki li ana amohk nti nya fooro gbo go elkob akpiri. Bao ba li ane ba kpo wuk etib bio o.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Gana, nsol nyi njini nyia kpi bo gbiingi go bo a ntim. Ekor akpohko kpꞌnehme bo. Bo fere jo nok, eji bo lꞌbel ejum ajehng ajehng ji bo ki kpi. Nsol nyia kpee bahke rake yel go bo a ntim, bulu alum Esowo tv. Akab nehm kab.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 “Ane bako li ana amohk nti nya bo wohngo go nnooba ndi. Bo lꞌwuk alum Esowo ko, bo fere kab akab, egom jindiki eltahl a nkab ewubu eltahl a nkab ewubu, egom jindiki nkab atahl ara ara, egom jindiki nkab atahl alon alon.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Jisos kehm kpe soro asi re, “Nne ebkꞌko etꞌrekahng ba a jia, ba nyaala, fere rod ejeere konnga, afi á bum go nla ekpꞌkuru? Á kpo rod kunu go edi ji li gbuul.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Ajehng ajehng ji bo behre no, bo bahke koko ba edi ji li gbuul. Ajehng ajehng ji bo bulu no, bo bahke tiki lennge.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Wuungen atung! Nne no kpi atung, nong, á wuk!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Fvfo, á kehm bungu tong bo re, “Kunen ekpu go ajehng ajehng ji ń kpo wuk. Mbang nyꞌnehm nyi ń kpo lam ane bako, nyꞌnehm nyi Esowo bahke tob lam-n. Elam ji Esowo bahke gbale sehng, fere sꞌsab.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Nne no kpi no, Esowo bahk-e kpe budu na. Nne no kpi ntiil, Esowo bahk-e gohro taare na, no á kpi no.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jisos kehm bungu re, “Etul bi Esowo li ana nne no song wohngo amohk nti go ege egbe.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Á jo kono elnoongo lal ngare atv, fere nyahme efungfu. Amohk nti nyao mahng, fere gbal. Á kahnem ana limi lim.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ndi nyi kpo lim antahng re nsol mahng, fere gbal, kab akab.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ngare nyi nti nyio ma kab, nne noo bahke koko ebgbagodo, song bong. Tibre ngare elbongo ebrehng.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jisos kehm bahbe re, “E bahke bungu renan bade ana etul bi Esowo li no? Elgan ani e bahke koko lennge?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Li ana mmohk asia nyi sahb sꞌse go njini nyia sehnge mmohk eti anyehng anyehng.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Nne kehm rodo bahm go ndi. Kange kan a me, kehm gbale sehnge elrahnti anehng anehng, jamme agburu abꞌbo, nruk ba si ntahk.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Jisos jo bungu alum enye gbalee go ngaane ana elgan nia. Á jo bungu, eji bo lꞌmal elwuku.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Á jo tiki bung a bo go ngaane. Á lꞌjol ntahngtahng, a abatꞌtoono ebe, á jo lennge ajehng ajehng tong bo.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Efung bꞌnehm ona, ngare elgung, Jisos kehm tongo abatꞌtoono ebe re, “Wahr siiren eto jia, rehng go egbuk jehko.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Bo kehm yake ellong ane bao. Abatꞌtoono ebe kehm tahme yel egbang. Ngare nyio Jisos ebyel. Agbang nyako tob jolo o fvfo.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Nfeb nyi kpꞌtahne kehm bake. Ebuku kehm kehme ellimi. Alahb kehm jo kim, yel egbang, ba elruru.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Jisos noongo go nnahb egbang jo lal. Á kunu esi go etisi. Abatꞌtoono ebe kehm-e nyahme re, “Ntꞌtibi, wa nehme luba, wahr ga yahke tano?!”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jisos kehm mehle yiimi, kehm bungu tꞌtahne, tong nfeb re, “Rahke!” Á kehm fere tong ebuku re, “Goomo!” Nfeb nyio kehm rahke. Edi kehm naange soom.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Jisos kehm fere bung tong abatꞌtoono ebe re, “Jen ji ń kpꞌfahle ana? Jen ji wahng ka ń kil-m elbumu go etingitingi?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Tibre bo fahle sehng. Bo kehm kehme elbungu atemtem re, “Anv, elkohn nne awo anae, no kpo bung tong nfeb, a ebuku, wuk-e?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra