Marcos 4

EKA vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jisos kehm kpe tahm go eto ji Galili song tib ane. Ellong ane ni ba yiimi senng-e kak, gbale sehng. Owo á kehm song yel go egbang bi woomo go alahb, ellong ane jol ga nkpe egbuk.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Á jo ko ngaane, tib bo nsol tvv. A wo li eltibi ene ni á tibi bo re,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Wuungen atung! Nne jolo gona, no tahme re á song wohngo amohk nti enye.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Eji á tahme no re á song wohngo amohk nti go ege egbe, nyandiki gbo noongo go mbang. Nruk ba suudu kpee mele.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 “Nyandiki gbo noongo go ndi nyi li atal atal. Abon ndi jolo ntiil. Amohk nti nyao gulu elmahnge. Tibre edi jio, ndi gbalem.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Njul nyaare kan a me, akohdo nti nyao wuudu, fere kpo. Tibre alohk jolem.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 “Nyandiki gbo kuumu elkob akpiri. Akpiri nyao gbale na, bulu akohdo nti nyao, kabem.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 “Amohk nti nyako gbo noongo go nnooba ndi, kehm mahnge, fere gbal arahn, kab. Atasok nyandiki jo jolo eltahl a nkab ewubu eltahl a nkab ewubu, atasok nyandiki nkab atahl ara ara, atasok nyandiki nkab atahl alon alon.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Jisos kehm bungu re, “Wuungen atung! Nne no kpi atung, nong á wuk!”Nne no song saade amohk nti|alt="A man sowing seeds" src="lb00094c.tif" size="col" loc="Mak 4:9" ref="4:9"
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Eji Jisos jolo ntahngtahng, egom jindiki, a abatꞌtoono ebe kehm song ji senng-e kak, kehm-e bahbe bada ngaane enye.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Jisos kehm faange re, “Wahn, boblennge nsol nyi li bade etul bi Esowo ka-n, nyi Esowo behre no. Ngare anyehng anyehng egom jehko jo wuku ngaane nyi nyi.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 “ ‘Re bo seenge na seenge seenge, jol bo nehm tiki nyehn.
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Jisos kehm bahbe bo re, “Elgan nia wahn lenngema? Bahke limi renan, ń kehm kahne ngaane nyehko nyi m bahke kpe tuubu?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 “Mbahmgbe noo tahme song wohngo alum Esowo.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 “Ane bandiki li ana amohk nti nya gbo noongo go mbang. Bo lꞌwuk alum Esowo, nnehm soro ba tvtv, ba yehke etib bio go bo a ntim.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 “Ane bandiki li ana amohk nti nya gbo noongo go ndi nyi li atal atal. Bo lꞌwuk alum Esowo, bo ko tvtv a eyebatahng.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Nehm yel rahbe go bo a ntim, lim alohk. Jol nehm tohko kꞌkang, erem lꞌba, a ntong go alum Esowo nya bo wuku no, bo soro gbo tvtv.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Ane bandiki li ana amohk nti nya fooro gbo go elkob akpiri. Bao ba li ane ba kpo wuk etib bio o.
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Gana, nsol nyi njini nyia kpi bo gbiingi go bo a ntim. Ekor akpohko kpꞌnehme bo. Bo fere jo nok, eji bo lꞌbel ejum ajehng ajehng ji bo ki kpi. Nsol nyia kpee bahke rake yel go bo a ntim, bulu alum Esowo tv. Akab nehm kab.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 “Ane bako li ana amohk nti nya bo wohngo go nnooba ndi. Bo lꞌwuk alum Esowo ko, bo fere kab akab, egom jindiki eltahl a nkab ewubu eltahl a nkab ewubu, egom jindiki nkab atahl ara ara, egom jindiki nkab atahl alon alon.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Jisos kehm kpe soro asi re, “Nne ebkꞌko etꞌrekahng ba a jia, ba nyaala, fere rod ejeere konnga, afi á bum go nla ekpꞌkuru? Á kpo rod kunu go edi ji li gbuul.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Ajehng ajehng ji bo behre no, bo bahke koko ba edi ji li gbuul. Ajehng ajehng ji bo bulu no, bo bahke tiki lennge.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Wuungen atung! Nne no kpi atung, nong, á wuk!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Fvfo, á kehm bungu tong bo re, “Kunen ekpu go ajehng ajehng ji ń kpo wuk. Mbang nyꞌnehm nyi ń kpo lam ane bako, nyꞌnehm nyi Esowo bahke tob lam-n. Elam ji Esowo bahke gbale sehng, fere sꞌsab.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Nne no kpi no, Esowo bahk-e kpe budu na. Nne no kpi ntiil, Esowo bahk-e gohro taare na, no á kpi no.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jisos kehm bungu re, “Etul bi Esowo li ana nne no song wohngo amohk nti go ege egbe.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Á jo kono elnoongo lal ngare atv, fere nyahme efungfu. Amohk nti nyao mahng, fere gbal. Á kahnem ana limi lim.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ndi nyi kpo lim antahng re nsol mahng, fere gbal, kab akab.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Ngare nyi nti nyio ma kab, nne noo bahke koko ebgbagodo, song bong. Tibre ngare elbongo ebrehng.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jisos kehm bahbe re, “E bahke bungu renan bade ana etul bi Esowo li no? Elgan ani e bahke koko lennge?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Li ana mmohk asia nyi sahb sꞌse go njini nyia sehnge mmohk eti anyehng anyehng.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Nne kehm rodo bahm go ndi. Kange kan a me, kehm gbale sehnge elrahnti anehng anehng, jamme agburu abꞌbo, nruk ba si ntahk.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jisos jo bungu alum enye gbalee go ngaane ana elgan nia. Á jo bungu, eji bo lꞌmal elwuku.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Á jo tiki bung a bo go ngaane. Á lꞌjol ntahngtahng, a abatꞌtoono ebe, á jo lennge ajehng ajehng tong bo.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Efung bꞌnehm ona, ngare elgung, Jisos kehm tongo abatꞌtoono ebe re, “Wahr siiren eto jia, rehng go egbuk jehko.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Bo kehm yake ellong ane bao. Abatꞌtoono ebe kehm tahme yel egbang. Ngare nyio Jisos ebyel. Agbang nyako tob jolo o fvfo.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Nfeb nyi kpꞌtahne kehm bake. Ebuku kehm kehme ellimi. Alahb kehm jo kim, yel egbang, ba elruru.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Jisos noongo go nnahb egbang jo lal. Á kunu esi go etisi. Abatꞌtoono ebe kehm-e nyahme re, “Ntꞌtibi, wa nehme luba, wahr ga yahke tano?!”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Jisos kehm mehle yiimi, kehm bungu tꞌtahne, tong nfeb re, “Rahke!” Á kehm fere tong ebuku re, “Goomo!” Nfeb nyio kehm rahke. Edi kehm naange soom.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Jisos kehm fere bung tong abatꞌtoono ebe re, “Jen ji ń kpꞌfahle ana? Jen ji wahng ka ń kil-m elbumu go etingitingi?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Tibre bo fahle sehng. Bo kehm kehme elbungu atemtem re, “Anv, elkohn nne awo anae, no kpo bung tong nfeb, a ebuku, wuk-e?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra