Marcos 2
EKA vs NVT
1 Kange kan abon afung ntiil, Jisos kehm feere ba ga Kapenium. Eka kehm yeere na yeere re, Jisos noa etahk.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Ane kehm bake ba nyo, jol eyake ajehng ajehng kpeem jol go mbutahk ji nne bahke sehnge yel ekpꞌkpa. Jisos kehm kehme bo nnoobo etib bio tiingi.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Ellong ane bako kehm kpe ba. Ane ani woomo go bo ellong o, ba solo mbanne, jo ba a ne goji Jisos.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Bo kahnem mbang nyi bo bahke sehnge a ne rehng goji Jisos, tibre ane ruru sehng. Bo kehm lahme elbultahk, kanne alehke go edilnong, kehm kehme eltahre, tete nne eyam noo song rehng edi ji Jisos jehk no.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Eji Jisos nyehne ana bo taame no tv-e, á kehm bungu tong mbanne nyio re, “Abiafem enya, me n tahm ka-a.”
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Atꞌtibi ba atahm bandiki ba ji o, kehm kehme eltiri go bo a ntim re,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Jen ji wahnge á ma daange Esowo, fere bung elkohn ellum ana nia? Nne awo bahke ma tahm ka nne go ege abiafem? Esowo ntahngtahng bi bahke ma tahm ka nne go ege abiafem.”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Tvtv o Jisos kehm soro kahn ntir atahng abo, kehm bahbe bo re, “Jen ji wahnge ń tiri ntir ana nyia?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Jen ji ga riidi, n lꞌtong mbanne nyio re, ‘Abiafem enya, me n tahm ka-a,’ afi n lꞌtong-e re, ‘Mehl, wo rod edilnong eja, tahm jen?’
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 M bahke lennge fvfo tib-n re, Mmon no nne kpi nsahm go njini nyia, nyi á bahke ma tahm ka nne go ege abiafem.”
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 Owo wahnge Jisos kehm tongo mbanne nyio re, “Mehl, wo rod edilnong eja, song kehnge!”
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Bo kehm kehme elseenge. Nne eyam noo soro mehl tvtv, rod edilnong eje tahm.
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Jisos kehm kpe lohng tahm go eto ji Galili. Ane kpee kehm bake go ege. Á kehm kehme bo tib.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Eji á kpꞌsehnge egbuk eto jio, á kehm nyehne Livai, mmon no Alfeus, jehk go ege edi eltum, kpi akpohko etak ko. Jisos kehm bungu tong-e re, “Tahm toon-m me!”
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Eji Jisos, a abatꞌtoono ebe jo li nsol go etahk Livai, abakokatak, a aneb abiafem gbalee tob jolo o fvfo, jo li nsol. Tibre ane gbalee ba jo toon-e.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Eji ellong atꞌtibi ba atahm, ba bo jo lung bo re Farisis nyehne Jisos kpꞌlehke nsol a abakokatak, a aneb abiafem, bo kehm bahbe abatꞌtoono ebe re, “Jen ji wahnge á kpo li nsol a abakokatak, a aneb abiafem?”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Jisos wuku kan bo, á kehm faange re, “Ane ba li nob nob kpehme seb nlimakahm, sehngem bao ba kpꞌyame ba kpo seb nlimakahm. M baam re me m ba lung anobonobo ane, m ba re me m ba lung aneb abiafem.”
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Efung abehng abatꞌtoono Jon, a ba Farisi jo bade elbo njal. Bo kehm bake goji Jisos, ba bahb-e re, “Jen ji wahnge abatꞌtoono Jon, a abatꞌtoono Farisis kpo bade elbo njal, abatꞌtoono eba kil jo tob bade elbo ano?”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Jisos kehm bahbe bo re, “Nꞌnob re ane ba bo ma tiingi bo elkak elbal, bo ji njala? Eji nfono elkak kpeke li na, bo nehm ma bade elbo njal.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Ngare kpꞌbake nyi bo bahke koko nfono elkak tahm a ne. Ngare nyio lꞌrehng, owo bo bahke kehme elbo njal bade.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 “Nnene limm, no bahke koko mmojang mbomo no nfenfe song baade nkꞌkula mbomo. Á lꞌlim ano, mmojang mbomo no nfenfe nehm yiimi. Nkꞌkula mbomo mio bahke kpe kv na edi jio budu sehnge ana wuku wuku.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Nnene limm, no bahke yaange amahm ma kpꞌfahle, kak go nkꞌkohko eyahbe. Á lꞌlim ano, eyahbe jio bahke bahnge na, amahm sale. Nobo re nne ko amahm ma kpꞌfahle, yaange kak go eyahbe nfenfe.”
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Efung Esabat Jisos jo jene go emahng ji bo ma bahm nkohl. Eji abatꞌtoono ebe jo toon-e, bo kehm kehme amohk nkohl monngo tv go arahn.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Bab Farisi kehm bahbe Jisos re, “Jen ji wahnge abatꞌtoono eba kpꞌlimi ejum ji ki fuumu re nne lim efung Esabat?”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Jisos kehm faange bo re, “Wahn ka tiki lung bade ana Devid limi noa, eji nfem gbo tub-ea, á song seb nsol alehke lia, ye, a ane ebea?
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Á yele ekpꞌkpa Esowo, song li abred nya bo limi bum go esamahr Esowo. Jia ana limi ngare nyi Abiatar jolo ntubesi abalimajom. Ntahm enyahre li re, abalimajom ba ba fuumu re bo jo li abred nyao. Devid li abred nyao, fere faake erik ka ane ebe, bo tob li.”
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Jisos kehm bungu tong bo re, “Esowo limi efung Esabat ka nne. Á limem nne ka efung Esabat.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Mmon no nne tob li nfono Esabat.”
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?