Josué 8
EKA vs NVT
1 Owo Jehova kehm tongo Josua re, <<Ka kpe fahl, jol eltim ki-a woono. Rod nsoja kpee a na, wo song nok a Eai. Tib m ma-a kak ntula Eai go ega ebo, ane ebe, ejahbe eje, a ndi enye.
1 O S enhor disse a Josué: “Não tenha medo nem desanime! Pegue todos os seus homens de guerra e avance contra Ai, pois eu lhe entreguei o rei de Ai, seu povo e sua terra.
2 A bahke limi Eai a ntula bo, ana a limi Jeriko a ntula bo, elyaange ni bahke jolo a, ḿ bahke kpuku nsol nyi ḿ bahke dake a atohkondi ebo ka elnahne. Song noongen, go ebo ajahm ntahk.>>
2 Você os destruirá como destruiu Jericó e seu rei. Desta vez, porém, poderão ficar com os despojos e os animais. Prepare uma emboscada atrás da cidade”.
3 Owo Josua a nsoja kpee kehm mehle re bo song nok a Eai. Á jake nsoja enye atahltahl nkpel atahl ara, a nkpel elku(30,000) nyi kpo sahb nˈnok nta, fere tum bo ngare atv,
3 Então Josué e todos os seus homens de guerra partiram para atacar Ai. Josué escolheu trinta mil de seus melhores guerreiros e, de noite, os enviou
4 a elkahn nia re: <<Wuungen atung nˈnob. Tumen ane bo song noongo go ebo ajahm ntahk. Kana je fee go njahm ntahk, wahn kpee jolen wake wake wahn jo sik.
4 com as seguintes ordens: “Armem uma emboscada atrás da cidade, perto dela, e preparem-se para entrar em ação.
5 Me, a ane ba li aname bahke song bohko ejahbe ebta, aneblum lˈlohng jo kam-r ana bo limi nyanjehle, e bahke jo be bo.
5 Quando nosso exército principal atacar, os homens de Ai sairão para a luta, como fizeram antes, e nós fugiremos deles.
6 Bo bahk-r kame je fee tete e were bo yehke go ejahbe, wo bo bahke bungu re, <Bo kp-r beke ana bo be no nyanjehle.> Wo e lˈbe feere njahm,
6 Eles nos perseguirão até que os tenhamos atraído para longe da cidade, pois dirão: ‘Os israelitas estão fugindo de nós como fizeram antes’. Então, enquanto corremos deles,
7 owo ḿ bahke mehle adi nya ń nong no, song ko ejahbe. Jehova Esowo ebahne, bahk-n kake ejahbe jia go egahna abo.
7 vocês sairão da emboscada e tomarão a cidade, pois o S enhor , seu Deus, a entregará em suas mãos.
8 Ngare nyi ń lˈko ejahbe jia, kaken agun jahm fi. Limen ji Jehova ma ka elkahn. Nyehnen; m ma-n ka elkahn.>>
8 Ponham fogo na cidade, conforme o S enhor ordenou. Essas são as minhas ordens”.
9 Josua kehm song tv bo, bo kehm mehle atv mao song rehng adi elnoongo, go elka elka ni Betel a Eai, feere go erede bi Eai. Josua kange atv mao go ellong ane.
9 Josué os enviou, e eles foram ao lugar da emboscada, entre Betel e o lado oeste de Ai. Josué, porém, passou a noite com o povo no acampamento.
10 Efungfu behre behre etoono efung, Josua kehm mehle a ane ba be, ye, a anebkul Isreel gbo bo mbang asongo go Eai.
10 No dia seguinte, logo cedo, Josué passou em revista a tropa e partiu para Ai acompanhado dos líderes de Israel.
11 Nsoja kpee nyi jolo a ne jene asongo go ajahbe, song rehng go mbuksong ejahbe. Bo song limi edi erekekv ebo go ejang ebobkal bi Eai, edamme jolo go ebo elka, a ejahbe jio.
11 Todos os homens de guerra que estavam com Josué se aproximaram da cidade e acamparam do lado norte de Ai, onde um vale os separava da cidade.
12 Josua rodo ejum ane atahltahl nkpel ewubbal, a ane atahl awubu re bo song noongo go elka elka ni Betel a Eai, feere erede bio bi ejahbe.
12 Naquela noite, Josué enviou cerca de cinco mil homens para esperarem escondidos entre Betel e Ai, do lado oeste da cidade.
13 Bo limi nsoja song yiimi go ebo adi, bo jio kpee ji jolo edi erekekv feere go ejang ebobkal bi ejahbe, bo ji noongo no jolo ejang erede bi ejahbe. Atv mao Josua song yele go edamme.
13 O exército principal se posicionou ao norte da cidade, e o grupo da emboscada, a oeste. Josué, por sua vez, passou a noite no meio do vale.
14 Eji ntula Eai nyehne nsoja nyi Isreel, ye a aneblum kpee ba li ejahbe jio kehm mehle elwaare efungfu behre behre re bo nok a anebe Isreel edi ji li kohlo Araba. Wo á kahnem re bob noongo go ebo ajahm ntahk.
14 Quando o rei de Ai viu os israelitas do outro lado do vale, ele e seu exército se apressaram e saíram bem cedo para os atacarem no local de onde se avista o vale do Jordão. Não sabiam, porém, que havia uma emboscada atrás da cidade.
15 Josua a anebe Isreel kpee yake elbo jo be go ebo esamahr feere njahm njahm, bo jo be asongo go elka emahng.
15 Josué e o exército de Israel fugiram em direção ao deserto, como se estivessem derrotados.
16 Bo kehm lungu aneblum kpee go Eai re bo lohng ba kam anebe Isreel. Elkame ni bo jo kam Josua, ano wo nsoja nyi Isreel were bo yehke go ejahbe.
16 Todos os homens da cidade foram chamados para persegui-los e, com isso, acabaram atraídos para longe da cidade.
17 Nnenlum awohng awohng kpeem sa go Eai, afi go Betel no ki lohng jo kam anebe Isreel, bo lohngo ejahbe sa nnehme nehme lohng jo kam anebe Isreel.
17 Não restou um só homem em Ai e em Betel que não perseguisse Israel, e as cidades ficaram totalmente desprotegidas.
18 Owo Jehova kehm tongo Josua re, <<Ton elkong ni wob-a go ebo tv go Eai, tib go ega ebo wo m bahk-a kake ejahbe jio.>> Ano wo Josua tono elkong ene tv go Eai.
18 Então o S enhor disse a Josué: “Aponte para Ai a lança que você tem na mão, pois eu lhe entregarei a cidade”. Josué fez conforme ordenado
19 Tvtv ana Josua tono elkong nia, ane ba noongo go ekul, kehm lohngo elwaare abahl abahl go adi nya bo noongo no asongo mbuksong mbuksong. Bo yele go ejahbe, song ko ejahbe jio, fere jahm elwaare go agun.
19 e, assim que deu esse sinal, todos os homens da emboscada saíram correndo de sua posição e invadiram a cidade. Em pouco tempo, eles a capturaram e a incendiaram.
20 Aneblum ba Eai keebe kan go njahm me, bo nyehne atˈtohk go ejahbe ma rehng wahre wahre go elbung, bo kpeem bel edi ji bo bahke kpe be tahm. Tib anebe Isreel ba jo be njahm njahm yel go emahng, ebfeere kpˈnoko a ane ba kpi bo kam.
20 Quando os homens de Ai olharam para trás, a fumaça da cidade subia ao céu e eles não tinham para onde ir, pois os israelitas que fugiam em direção ao deserto se voltaram contra seus perseguidores.
21 Eji Josua a anebe Isreel kpee nyehne re ane ba noongo go ajahm ntahk, ebsong yel ko ejahbe, fere nyehn atˈtohk kpˈlohngo go ejahbe, bo kehm sennge fere jo nok a aneblum Eai.
21 Ao perceberem que a emboscada havia sido bem-sucedida e fumaça subia da cidade, Josué e todo o exército de Israel deram meia-volta e atacaram os homens de Ai.
22 Ane ba noongo no, eji bo song yel ejahbe jahm fi, kehm feere lohng ba kehme elnoko a anebe Eai, bo sa go elka elka, anebe Isreel go esi ebbal ebbal, Isreel kehm wulu bo jol nnene saam go elkpin, jol nnene bo we-e bobem ana nju.
22 Enquanto isso, os israelitas que estavam dentro da cidade saíram e atacaram o inimigo pela retaguarda. Os homens de Ai ficaram presos no meio, com guerreiros israelitas de ambos os lados. Israel os atacou, e nenhum deles sobreviveu nem escapou.
23 Wo ntula Eai wo bo bob-e no bum go elkpin, fere ko-e ba ka Josua.
23 Somente o rei de Ai foi capturado vivo e levado a Josué.
24 Eji anebe Isreel ma wul ane kpee ba bo jo kam go ekulugbe a ekpawumu emahng ,bo ji bo kame bo song rehng, eji bo ma wul nne awohng awohng ebo go ekahngkahng, Isreel kpee kehm feere go Eai song wul erik ane ji jolo go atahng ejahbe.
24 Quando o exército israelita terminou de perseguir e matar todos os homens de Ai nos campos abertos, voltou e acabou com quem tinha ficado dentro da cidade.
25 Aneblum a anebkal ba bo wulu efung bio jolo ane atahltahl, eltahl a nkpel ewubu (12,000) bo kpee ba lene go Eai.
25 Toda a população de Ai, no total de doze mil homens e mulheres, foi exterminada naquele dia,
26 Josua tikem feere ebo bi jabbe elkong go ndi bi á tono go ero, tete bo wul nne awohng awohng no lene go Eai.
26 pois Josué manteve sua lança estendida até que todos os moradores de Ai tivessem sido completamente destruídos.
27 Anebe Isreel dˈdaa nsol kpee go ejahbe jia bum elbo, ana ntohkondi, a nsol afang ebo, jang jang ana Jehova tubu Josua elle.
27 Somente os animais e os tesouros da cidade não foram destruídos, pois Israel os tomou como despojo, conforme o S enhor havia ordenado a Josué.
28 Ano wo Josua jahme Eai go agun fi kpee, fere lim ejahbe jio fere sa ana ebimbim nkahlkahl. Sa ano nnehme nehme tete rehng efung bia.
28 Então Josué pôs fogo na cidade de Ai, e ela se tornou, para sempre, uma pilha de ruínas, um lugar desolado até hoje.
29 Josua kehm rodo ntula Eai kahn-e ekehd go eti, á sa tokko eti tete elgung. Ngare nyi njul ma lahm Josua kehm tongo bo re, bo fannge ngubjing go eti, rod-e song tahnge tub go ndi go eti mbu jio ji ejahbe. Bo kpu atal song bul-e luk ebim li o tete tub bi lela.
29 Josué enforcou o rei de Ai numa árvore e ali o deixou até a tarde. Ao pôr do sol, os israelitas retiraram o corpo da árvore e, por ordem de Josué, o lançaram em frente à porta da cidade. Sobre ele levantaram uma pilha de pedras, que permanece lá até hoje.
30 Josua kehm limi egudu njom ka Jehova Esowo bi Isreel, go ewong ji Ebal,
30 Então Josué construiu no monte Ebal um altar ao S enhor , o Deus de Israel.
31 ano wo Mosis nlokeltuma Jehova tongo anebe Isreel. Á limi ana bo nyono go nwer atahm nyi Mosis, egudu njom ji bo ki kiimi atal, nya bo ki ko ekuungu soongo. Egudu jio wo bo limi ajom nya bo kpo jahm fi, a ajom nyao nya elkoono ka Jehova.
31 Seguiu as ordens que Moisés, servo do S enhor , havia escrito no Livro da Lei: “Façam um altar de pedras inteiras, em sua forma natural, que não tenham sido trabalhadas com ferramentas de ferro”. Sobre o altar, apresentaram ao S enhor holocaustos e ofertas de paz.
32 O, esamahr bi anebe Isreel Josua fiki atahm nya Mosis go atal, nyao nya Mosis nyono ka bo.
32 E, enquanto os israelitas observavam, Josué copiou nas pedras a lei que Moisés lhes tinha escrito.
33 Isreel kpee, ajenne, afono ejahbe, anebkul ebo, atubesi nsoja, a abalamalam, bo yiimi ejang ebbal ebbal bi elkohl atahm ni Jehova, jo seenge ane ba solo no, abalimajom, bo ji li anebe Levi. Egom ane jehko yiimi go mbuksong ewong ji Garisim, bo jehko yiimi go mbuksong ewong ji Ebal, ana Mosis nlokeltuma Jehova ma tohko tong bo, eji á ka bo elle ni elfuulu abone Isreel.
33 Todo o Israel, tanto os estrangeiros como os israelitas de nascimento, junto com os líderes, oficiais e juízes, se dividiu em dois grupos. Um grupo ficou em frente ao monte Gerizim, e o outro, em frente ao monte Ebal. Entre os dois grupos, que estavam voltados um para o outro, ficaram os sacerdotes levitas que levavam a arca da aliança do S enhor . Tudo foi feito de acordo com as ordens transmitidas de antemão por Moisés, servo do S enhor , para que o povo de Israel fosse abençoado.
34 Eji ma jol ano, Josua kehm ba lung alum atahm nya Jehova kpee, nya elfuulu, a nya elsu, ful ful fuul ana Mosis yeele go nwer atahm.
34 Em seguida, Josué leu todas as bênçãos e maldições que Moisés havia escrito no Livro da Lei.
35 Ellum anehng anehng jolem ni Mosis ka elkahn, ni Josua ki lung go ka anebe Isreel kpee, budu anebkal, abonse, a ajenne ajenne nya lene go ebo ellong.
35 Cada palavra de cada ordem de Moisés foi lida para toda a comunidade de Israel, incluindo as mulheres, as crianças e os estrangeiros que viviam entre eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?