Apocalipse 6
EKA vs ARA
1 Owo n kehm nyehne ana mmon a njoro noo kpꞌlaade ngbokambang elak go alak nyao na asehma. N kehm wuku ellum ni nnyam anyehng nyi woomo go ellong enyam eni bio, nyi bungu ana ndan re,
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 Owo n kehm nyehne mbarebare enyꞌnya. Nne no kuum-e go njahm, á fili elban. Bo konng-e ekpasi ntul. Á kehm lohngo tahm song nok ebta, fere ga anebekv ebe. Tibre ano wo wahnge á je no.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Eji mmon a njoro noo kpe laade etoono elak behko bi biingi alak abal, n kehm wuku etoono nnyam nyehko nyi kpe bung re,
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Enyꞌnya jehko kehm kpe lohng ba, ji jolo mbilibili. Nne no kuum-e go njahm, bo ka-e nsahm re, á ko ebta ba a bi go njini, eji ane lꞌjo wul atemtem. Bo ka-e ekahngkahng bi nnen a nnen.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Eji mmon a njoro noo kpe laade etoono elak behko bi biingi alak abal, n kehm wuku etoono nnyam nyehko nyi kpe bung re,
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 N wuku ejum ana ellum ni lohngo go ellong enyam bio na eni, ni bungu re, “Nkob a nkohl, bo bahke jo gungu go nsiring era, ngbugu atehke go nsiring era. Ka rannge akehng, a alahb avain!”
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Eji mmon a njoro noo kpe laade elak behko bi biingi alak ara, n kehm kpe wuk etoono nnyam nyehko nyi kpe bung re,
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 N kehm soro nyehn mbammebamme enyꞌnya. Nne no kuum-e go njahm, mbing enye, bo jo lung-e re Elkv. Ejahbe akvne jo toon-e njahm. Bo ka bo nsahm re bo ko ekahngkahng, njal, ayam, a abibbib enyam ba wul ejang ane ba li go njini. Go ejang emni bi ane ba li go njini, ejang ajehng bahke kpoko.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Eji mmon a njoro noo kpe laade elak behko bi biingi alak alon, n kehm nyehne edi njom alimi. Nla edi njom o, n nyehne atohko ane ba jo bung alum Esowo, ba bo wulu no tib go bo a ntianse nyi bo jo yiimi.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 Bo kehm rabe wahre wahre re, “Mbarebare Esowo bi gbale sehng, bi li go etingitingi, bahke kange renan, a kehm lame ane ba li go njini, fere bongo bo tib go elwulu ni bo wul-r no?”
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Owo bo kehm kake nne awohng awohng mbarebare ekpawobo, fere tong bo re, bo ji, re ekv mmongare ntiil, tete nfange nyi alokeltum bako ba li abonanyehn biingi, ba bo bahke tob wul bo jang jang ana bo wulu bo.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Eji mmon a njoro noo kpe laade elak behko bi biingi alak arakera, n kehm nyehne ana ndi kpꞌsahb gbꞌgbehke. Njul kehm soro gbo ejannge, fere jol ana nnyakenyaka mbomo. Ebareka fere jol, are alung ma.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Alonlo nya li go elbung jo fooro gbo go ndi ana akab arokpa kpo fooro gbo, eji nfeb nyi nnen kpꞌlimi.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Elbung kehm daade ana nwer nyi bo ma fehd. Ewong ajehng ajehng kpeem jol edi ji jolo no. Ajahbe nya jolo go elka alahb kpeem jol adi nya jolo no. Bo rodo kpee yaange adi bum.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Atul ba njini, a ajꞌjok ane, a atubesi nsoja, a afang ane, a agburu ane, a ane kpee, afi jolo aju, afi jolo ane baka baka, bo be, jo biiri go akpartal, fere jo biiri go afukatal nya li go awong,
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 fere jo gboongo awong, a akpartal re, “Mehlen, bul-r, wahn behr-r, eji nne no jehk go eti etul lꞌki-r nyehn, eji erakatahng ji mmon a njoro lꞌkꞌgbo tub-r.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 Tibre egburu efung bi erakatahng ebo ebrehng. Nne awo bahke sahbe yiimi go nfem ana nyio?”
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?