Rute 1

CMO vs BKJ

Sair da comparação
1 Rnôk kăl e ta bri Israel ê lor ma geh kađăch, geh kôranh phat dôih dơm kơl mât uănh ƀon lan ta bri i nây. Nôk nây geh bar hê ur sai gŭ ta ƀon Ƀêtlêhem ta bri Yuđa. Ta bri nây geh nau tât ji sŏt ji ngot kuŏng bêng bri ngăn. Yor ma geh nau ji sŏt kuŏng i nây khân păng leo bar hê kon bu klô khân păng du bơh bri Yuđa hăn gŭ jât bri Môăp.
1 Ora, sucedeu que, nos dias em que os juízes governavam, houve fome na terra. E um certo homem de Belém de Judá foi residir temporariamente na terra de Moabe, ele, sua esposa e seus dois filhos.
2 I sai nây rnha Êlimalêk, i ur păng rnha Naômi, i kon păng rnha Malôn, ndrel ma Kiliiôn, khân păng tă bơh băl mpôl Êprata ta ƀon Ƀêtlêhem ta bri Yuđa, jêh ri khân păng gŭ ta bri Môăp.
2 E o nome do homem era Elimeleque, e o nome da sua esposa Noemi, e o nome dos seus dois filhos Malom e Quiliom, Efrateus de Belém de Judá. E eles chegaram à terra de Moabe, e ali continuaram.
3 Tât a kơi ri, Êlimalêk khât, ntlơi ur ndrel ma kon păng bar hê i nây.
3 E Elimeleque, marido de Noemi, faleceu; e ela foi deixada com os seus dois filhos.
4 Jêh ri kon păng bar hê i nây sŏ ur bơh phung Môăp, du huê rnha Ôrpa, du huê jât rnha Rut, khân păng gŭ ta bri i nây klăp lah geh jât năm.
4 E eles tomaram para si esposas das mulheres de Moabe; o nome de uma era Orfa, e o nome da outra Rute; e eles habitaram ali por cerca de dez anos.
5 Jêh ri Malôn ndrel ma Kiliiôn nây khât đŏng, ntlơi i mê̆ gŭ du huê êng, khât lĕ kon lĕ sai ro.
5 E Malom e Quiliom também faleceram; e a mulher foi deixada sem os seus dois filhos e marido.
6 Geh du nar ri Naômi lư tăng bu nkoch lah Brah Yêhôvalĕ kơl ƀon lan phung Israel i ƀon lan Păng nơm ăn geh jêng geh ndơ sông sa tŏng ta bri Yuđa. Jêh ri păng ndrel bar hê i măn nây ndrăp ndoh ndơ plơ̆ sât jât ƀon păng nơm ri.
6 Então levantou-se ela com suas duas noras para que pudesse retornar da terra de Moabe, pois ela havia ouvido na terra de Moabe como o ­SENHOR havia visitado o seu povo, dando-lhes pão.
7 Pe nuyh khân păng du bơh ntŭk nây hăn rŏ trong ngai sât tay ta bri Yuđa.
7 Assim ela saiu do lugar onde estava, junto com suas duas noras; e elas puseram-se a caminho, para retornar à terra de Judá.
8 Jêh ri Naômi lah ma i măn păng bar hê nây: “Khân ƀe hăn sât tâng mê̆ bơ̆ khân ƀe nơm a ri dôh! Khân ƀe nơh lĕ jan nau ueh ma kon gâp lĕ khât, ndrel ma gâp nơm đŏng. Gâp dăn Brah Yêhôva jan nau ueh ma khân ƀe kơt nây đŏng.
8 E Noemi disse às suas duas noras: Ide, cada uma de vós, retornai para a casa da sua mãe; que o ­SENHOR vos trate com benevolência, como tratastes os mortos, e a mim.
9 Gâp dăn Brah Yêhôva ăn khân ƀe bar hê dja geh sai tay, rêh jêng ueh đăp mpăn ta rnăk vâl”. Jêh ri i po chŭm ntĭnh i măn păng bar hê nây tâng ma nau vay khân păng. Khân păng bar hê nây nhŭm lŭng ngăn
9 Que o ­SENHOR vos conceda encontrar descanso, cada uma de vós na casa do seu marido. Então, ela as beijou; e elas ergueram a sua voz, e choraram.
10 ngơi ma i po păng lah: “Hên mâu ŭch ôh tâm nkhah! Hên ŭch tâng gŭ ndrel ƀe, ndrel ma ƀon lan ƀe đŏng”.
10 E elas lhe disseram: Certamente retornaremos contigo para o teu povo.
11 Tih ma Naômi mâu rom: “Hơi kon! Khân ƀe plơ̆ sât a ri hŏm, moh nau khân ƀe ŭch brô̆ ndrel gâp? Gâp lĕ ŏk năm hơi, mâu hôm ôh bă kon ma ntrŏ sai khân ƀe tâng nau vay bân.
11 E Noemi disse: Voltai-vos novamente, minhas filhas; por que ireis comigo? Há ainda mais filhos em meu ventre, para que possam ser vossos maridos?
12 Plơ̆ sât a ri hŏm! Yorlah gâp lĕ ranh hơyh lĭch hôm geh sai tay ôh. Bol lah gâp hôm rnơm geh kon, lah geh sai gŭ đah gâp ta măng dja, jêh ri geh bar hê kon bu klô,
12 Voltai-vos novamente, minhas filhas, segui vosso caminho; pois sou velha demais para ter um marido. Se eu dissesse: Tenho esperança, se eu também tivesse marido nesta noite, e ainda tivesse filhos;
13 lah ndri ơm khân ƀe ŭch kŏp khân păng truyh kuŏng lah? Ơm khân ƀe ŭch gŭ dơm lĭch ŭch sŏ sai lah? Mâu ôh! Jan kơt ri lĭch di ôh! Brah Yêhôva lĕ tâm rdâng đah gâp jan ăn nau rêh gâp ot nuih ot n'hâm rlao ma khân ƀe nây jât”.
13 vós aguardaríeis por eles até que estivessem crescidos? Guardar-vos-íeis para eles sem tomar marido? Não, minhas filhas; por isso entristece-me muito que por vossa causa a mão do ­SENHOR tenha saído contra mim.
14 Jêh ri bar hê i măn păng nây nhŭm lŭng du tơ̆ jât, i măn rnha Ôrpa nây chŭm ntĭnh po păng du tơ̆ jât, yor ma păng lĕ ŭch plơ̆ sât ta rnăk vâl păng nơm, yơn ma i măn rnha Rut nây kuăn rdâng po păng hô ngăn, mâu ŭch ôh nkhah đah păng.
14 E elas ergueram a voz, e voltaram a chorar; e Orfa beijou sua sogra; mas Rute agarrou-se a ela.
15 Naômi ngơi ma Rut: “Hơi măn, măn ƀe lĕ plơ̆ sât joi ndŭl mpôl păng nơm, plơ̆ sât yơk mbah brah păng nơm đŏng. Ăn ƀe tâng măn ƀe a ri hŏm!”
15 E ela disse: Eis que a tua cunhada voltou para o seu povo, e para os seus deuses; retorna tu após a tua cunhada.
16 Jêh ri Rut ơh:
16 E Rute disse: Não me supliques para te deixar, ou para deixar de te seguir; pois para onde fores, eu irei; e onde te alojares, eu me alojarei; o teu povo será o meu povo, e o teu Deus, o meu Deus;
17 Ah ntŭk ƀe khât, gâp khât ta ri đŏng
17 onde morreres, eu morrerei, e ali serei sepultada; que faça-me assim o ­SENHOR, e ainda mais, se algo que não a morte me separar de ti.
18 Tât tăng i măn păng ŭch gŭ ndrel dŭt hô kơt ndri, Naômi rom, jêh ri gŭ iăt săk rklăk.
18 Quando viu que estava firmemente decidida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Jêh ri khân păng brô̆ tât ta ƀon Ƀêtlêhem. Nôk khân păng bar hê tât ta ƀon nây lĕ rngôch ƀon lan ndrŏt dadê, jêh ri geh phung bu ur tâm ôp lah: “Yôh i nây, Naômi ngăn lah hiah?”
19 Assim, as duas seguiram até chegarem a Belém. E sucedeu que, quando chegaram a Belém, toda a cidade ficou comovida com elas, e disseram: Não é esta Noemi?
20 Yơn ma păng ơh lah:
20 E ela lhes disse: Não me chameis de Noemi, mas me chamai de Mara; pois o Todo-poderoso tem tratado mui amargamente para comigo.
21 Gâp du tă bơh dja nơh geh ndơ ăp ntil
21 Saí cheia, e o ­SENHOR me trouxe de volta para casa vazia: por que então me chamais de Noemi, vendo que o ­SENHOR testifica contra mim, e o Todo-Poderoso tem me afligido?
22 Ndri nau Naômi plơ̆ sât ta ƀon păng nơm, leo nđâp ma i măn păng tă bơh bri Môăp sât n'hanh đŏng. Khân păng bar hê tât ta ƀon Ƀêtlêhem ta khay ntơm rek Ba Prăng.
22 Então Noemi retornou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, as quais retornaram da terra de Moabe; e vieram para Belém, no início da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra