Mateus 13

CMO vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nar nây đŏng Brah Yêsu lôh bơh jay, hăn gŭ rgơp ta meng dak nglao kuŏng Galilê.
1 Tendo Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar.
2 Ta nây geh ŏk bunuyh hăn văch a Păng, ndri Păng hao gŭ rgơp ta kalơ du mlŏm duk, jêh ri nti bơh kalơ duk ri, phung ƀon lan gŭ rŏ meng dak.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Jêh ri Brah Yêsu nti lah ăn ma khân păng ŏk ma nau ngơi ntât, Păng lah kơt nđa: “Iăt hŏ! Geh du huê bunuyh bu klô hăn sui găr ntil ta mir.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Nôk păng sui nây aƀă tŭp rŏ trong, jêh ri siŭm chok lĕ phiao.
4 E, quando semeava,
5 Găr aƀă tŭp ta neh klêr, găr i nây gơnh hon pru yorlah neh n'hơ.
5 e outra
6 Yơn ma tât dôh nar tơm i nây ndro ƀrŭng, yor ma reh păng hon mâu jru.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Găr aƀă jât tŭp ta neh lok, jêh ri lok hon tŏl lĕ phiao.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Lŏng găr i aƀă jât tŭp ta neh ueh, păng hon pru ueh jêng ngăn, n'ho ma tât geh play du găr geh 100, aƀă du găr geh 60, aƀă jât du găr geh 30.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto: um, a cem, outro, a sessenta, e outro, a trinta.
9 Bu moh tăng nau Gâp ngơi dja, ăn păng nklŏn êng ta săk!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Jêh ri phung oh mon hăn ôp Brah Yêsu: “Mơm dâng May ngơi đah phung ƀon lan ngơi ntât kơt nây?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “A lor nơh nau khlay Kôranh Brah mât uănh bunuyh hôm ndŏp mpôn, aƀaơ dja Kôranh Brah ăn ma khân ay may gĭt vât ndơ i nây. Lŏng khân păng Kôranh Brah mâu ăn.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Bu moh i lĕ geh, Kôranh Brah kơi ntop ăn ma păng jât, jêh ri bunuyh i nây geh ŏk rmeh ler, tih ma bu moh i mâu geh, Kôranh Brah sŏ rhuăt lơi dâng lĕ ndơ i păng lĕ geh, bol lah đê̆ kađôi.
12 porque àquele que tem se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kơt ndri dâng Gâp ngơi ma khân păng ngơi ntât, kơt ndri bol lah khân păng uănh ndơ Gâp jan kŏ mâu vât ndơ khlay nau i nây, khân păng tăng nau Gâp ngơi kŏ mâu iăt mâu vât đŏng.
13 Por isso, lhes falo por parábolas, porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem compreendem.
14 Nau i dja jêng tâm di đah nau Êsai i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ lah ma khân păng:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Yorlah nuih n'hâm phung ƀon lan dja dăng ko ngăn
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviu de mau grado com seus ouvidos e fechou os olhos, para que não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e compreenda com o coração, e se converta, e eu o cure.
16 Yơn ma ueh maak ngăn ma khân ay may, yorlah trôm măt khân ay may lĕ say, tôr khân ay may lĕ tăng.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, geh ŏk bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, ndrel ma ŏk bunuyh sŏng kăl e nơh ŭch say ngăn dâng lĕ nau i khân ay may say aƀaơ dja, tih ma mâu ôh say, khân păng ŭch tăng ngăn nau i khân ay may tăng dja, tih ma mâu ôh tăng.”
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes e não
18 “Lah ndri ăn khân ay may iăt hŏm, moh nau khlay ngơi ntât ma bunuyh sui găr ntil i nây.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Lah geh bunuyh tăng nau nkoch ma nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, tih ma mâu vât ôh, i kôranh mpôl brah djơh hăn sŏ ntŭng dâng lĕ ndơ i lĕ geh lăp ta nuih n'hâm păng, nau i nây tâm ban ma găr tŭp ta trong.
19 Ouvindo alguém a palavra do Reino e não a entendendo, vem o maligno e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
20 Bunuyh i tâm ban ma găr tŭp ta neh lŭ, păng tăng nau Kôranh Brah, jêh ri iăt ro răm maak ngăn.
20 porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria;
21 Hon ueh du ƀlât dơm, nau Kôranh Brah mâu ôh hon reh ta nuih n'hâm păng nơm, ndri tât geh nau jêr êng êng, mâu lah bu jan jêr yor ma nau Kôranh Brah, păng mƀăr ro nau nsing.
21 mas não tem raiz em si mesmo; antes, é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
22 Bunuyh i tâm ban ma găr ntil tŭp ta neh lok, păng tăng nau ngơi Kôranh Brah, tih ma ta nuih n'hâm păng nklŏn rvê hô ngăn ma nau rêh ta neh ntu dja, ŭch rvan kơnh geh drăp ndơ, jêh ri nau i nây put ƀăr nau Kôranh Brah i nây mâu ăn tât play.
22 e o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Lŏng găr i tŭp ta neh ueh, tâm ban ma bunuyh tăng nau Kôranh Brah, n'ho ma vât nau khlay, jêh ri tât geh play, geh du huê bunuyh ri du găr jêng geh 100, du găr jêng geh 60, bunuyh aƀă ri jât du găr jêng geh 30 ngăn.”
23 mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro, sessenta, e outro, trinta.
24 Brah Yêsu ngơi ntât du ntil nau jât ăn ma bu kơt nđa: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma du huê bunuyh hăn sui găr ntil ba ueh ta mir păng nơm.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O Reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
25 Yơn ma tât bu lĕ bêch, geh du huê bunuyh rlăng đah păng, hăn sui găr ntil ba brak ta mir i nây đŏng, jêh ri du roh klăk.
25 mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Tât ma ba lĕ hon lĕ jêng lôh mbôn, ba brak i nây hon đŏng.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Jêh ri phung dâk i tơm mir i nây hăn mbơh a kôranh khân păng: ‘Ơ kôranh, nôk may sui găr ntil ta mir may nơh, găr ntil ba ueh. Lah ndri bơh tă lôh ba brak dja?’
27 E os servos do pai de família, indo ter
28 Kôranh i nây lah: ‘Geh bunuyh rlăng ro hăn sui i ri’. Phung dâk ơh ma păng: ‘Lah ndri may ŭch ăn hên rôk lơi bơh?’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Kôranh păng ơh: ‘Mâu khăch ôh, lah khân may rôk, klach lah geh rôk nđâp ma ba.
29 Porém ele lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Ŭch rong ăn păng hon ndrel hŏ, tât khay rek ri tay, gâp mra mbơh ma bunuyh rek, đă khân păng rek lor ba brak chăp rgum pur lơi ta ŭnh, jêh ri dâng rek rgum ba ngăn tôh prăp ta jay gâp nơm’.”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: colhei primeiro o joio e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Brah Yêsu ngơi ntât ăn ma khân păng du ntil nau jât: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh tâm ban ma geh du huê bunuyh hăn sui găr du ntil dŭt jê̆ ta mir păng nơm.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O Reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem, pegando dele, semeou no seu campo;
32 Bol lah găr ntil i nây jê̆ rlau bu ngăn đah ma dâng lĕ găr ntil êng êng, tât păng lĕ hon, păng kuŏng rlau tơm si êng êng ta mir, jêng du mlŏm tơm si kuŏng ngăn, geh siŭm drŏm gŭ jan rsuăn ta n'ging nthan păng.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu e se aninham nos seus ramos.
33 Brah Yêsu ngơi ntât du ntil nau jât: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh jêng tâm ban ma ndrui i đê̆, du huê bu ur sŏ pot lai ndrel rnih Ba Prăng ŏk, păng tê̆ dak mpiăch ăn tâm lăp băl gay ma jan nŭmpăng. Tât jŏ du mong bar mong bơh kơi nây, bol lah păng tê̆ ndrui đê̆ kađôi, hôm dâng lĕ ndơ i nây lơ ma kuŏng lơ ma kuŏng.”
33 Outra parábola lhes disse: O Reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Dâng lĕ nau i nây Brah Yêsu ngơi ăn ma phung ƀon lan, Păng ngơi ntât dadê, Păng mâu geh ôh ngơi nau lah Păng mâu ngơi ntât.
34 Tudo isso disse Jesus por parábolas à multidão e nada lhes falava sem parábolas,
35 Păng ngơi kơt nây, gay ma tâm di đah nau mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ lah kơt nđa:
35 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
36 Jêh ri Brah Yêsu sât bơh phung ƀon lan nây lăp ta du mlŏm jay, phung oh mon hăn ôp Păng: “Dăn May mbơh ăn hên, moh nau khlay ngơi ntât ma ba brak ta mir i nây?”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Brah Yêsu mbơh ma khân păng: “Nơm i sui găr ntil ba ueh, ntât tâm ban ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem,
38 Mir i nây ntât tâm ban ma neh ntu dja. Găr ntil ba ueh ntât tâm ban ma phung bunuyh i lĕ gŭ ta nau Kôranh Brah mât uănh. Ba brak i nây ntât tâm ban ma phung bunuyh i iăt nau kôranh mpôl brah djơh.
38 o campo é o mundo, a boa semente são os filhos do Reino, e o joio são os filhos do Maligno.
39 Bunuyh rlăng sui ba brak i nây ntât tâm ban ma kôranh mpôl brah djơh. Khay rek ntât tâm ban ma nar n'glĕ dŭt neh ntu tay. Nơm năk rek ntât tâm ban ma phung tông păr.
39 O inimigo que o semeou é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Bu rek ba brak su lơi ta ŭnh, lah ndri ta nar n'glĕ dŭt neh ntu tay păng geh tâm ban kơt nây đŏng:
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mra đă tông păr Gâp nơm hăn nhŭp dâng lĕ phung jan djơh, ndrel ma dâng lĕ phung leo bu jan tih, nglôh khân păng bơh nau Gâp mât uănh,
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, e eles colherão do seu Reino tudo o que causa escândalo e os que cometem iniquidade.
42 nklăch lơi khân păng ta ndrung ŭnh, ta ntŭk nây geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
43 Yơn ma bunuyh sŏng geh nau chrat ang tâm ban ma nar ngăn, gŭ ndrel nau Kôranh Brah Bơ̆ khân păng nơm mât uănh. Bu moh tăng nau Gâp ngơi dja, ăn păng mân êng ta săk păng nơm.”
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
44 “Nau Kôranh Brah mât uănh ntât tâm ban ma bu tŏp ndŏp drăp ndơ khlay ta mir. Geh du huê bu klô say drăp ndơ khlay i nây, păng pôn ro, păng răm maak hô ngăn, jêh ri păng sât tăch dâng lĕ ndơ păng geh, gay ma sŏ prăk rvăt neh mir i nây.”
44 Também o Reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido n dele, vai, vende tudo quanto tem e compra aquele campo.
45 “Nau Kôranh Brah mât uănh ntât tâm ban ma du huê bunuyh hăn joi rvăt pĭch mlŏm (lŭ glo) i khlay đŏng.
45 Outrossim, o Reino dos céus é semelhante ao homem negociante que busca boas pérolas;
46 Tât păng lĕ say pĭch du mlŏm (lŭ glo) dŭt khlay, păng sât tăch dâng lĕ ndơ păng geh, gay ma rvăt pĭch (lŭ glo) khlay i nây.”
46 e, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha e comprou-a.
47 “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh ntât tâm ban ma mong i bu drăng ta dak văch dak văr geh ka ăp ntil ngăn.
47 Igualmente, o Reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar e que apanha toda qualidade
48 Tât ma lĕ geh bêng mong ri, bu uih hao a kơh dja, jêh ri gŭ dônh ka i ueh ueh tê̆ ta trôm sah, ka i mâu ueh mƀăr lơi.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Ta nar n'glĕ dŭt neh ntu tay tâm ban ma kơt nây đŏng. Phung tông păr hăn tâm nkhah phung tih lôh bơh phung sŏng.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos e separarão os maus dentre os justos.
50 Jêh ri khân păng nklăch phung tih ta ndrung ŭnh, ta ntŭk nây geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
51 Brah Yêsu ôp phung oh mon Păng: “Ah khân ay may gĭt vât đŏng nau dâng lĕ dja?” Khân păng ơh: “Vât.”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Brah Yêsu lah tay ma khân păng: “Dâng lĕ phung nơm nti nau vay bân, i nti tâng nau Gâp nti ma nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, păng tâm ntât tâm ban ma du huê bunuyh tơm jay, păng nglôh dâng lĕ drăp ndơ khlay păng nơm bơh ntŭk păng prăp, nđâp ma ndơ ơm ndơ mhe.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo escriba instruído acerca do Reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu tesouro
53 Jêh Brah Yêsu ngơi ntât kơt nây, jêh ri Păng du lôh bơh ntŭk nây,
53 E aconteceu que Jesus, concluindo essas parábolas, se retirou dali.
54 hăn ta ƀon Nasaret i ƀon Păng nơm, Păng ntŭm nti bu ta nhih rƀŭn khân păng nơm. Dâng lĕ bunuyh geh nau ndrŏt hih rhŏl ngăn, jêh ri tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Hay! Bơh tă geh nau mân gĭt blao Păng i nây, ndrel ma nau dơi, dơi jan nau khlay nây hay?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam e diziam: Donde veio a este a sabedoria e estas maravilhas?
55 Păng i nây i Kon bunuyh năk jan kar tơm si dơm, mê̆ Păng rnha Mari, oh bu klô Păng rnha Yakơ, Yôsep, Simôn, ndrel ma Yuđas,
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 dâng lĕ i oh oh bu ur Păng gŭ ndrel bân ta ƀon dja đŏng. Lah ndri bơh tă nau gĭt nau dơi Păng i nây?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio, pois, tudo isso?
57 Ndri dâng khân păng ji nuih kŏ nuih kŏ n'hâm mâu ŭch iăt nau Păng. Brah Yêsu lah ma khân păng: “Di ngăn! Mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, bu yơk ta dâng lĕ ntŭk, yơn ma bu mưch khân păng ta bri khân păng nơm, ndrel ma ta jay khân păng nơm đŏng.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Ta ntŭk nây Brah Yêsu jan ndơ ueh ndơ khlay mâu ôh ŏk, yorlah bu mâu ôh nsing ma Păng.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra