Mateus 13

CMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nar nây đŏng Brah Yêsu lôh bơh jay, hăn gŭ rgơp ta meng dak nglao kuŏng Galilê.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Ta nây geh ŏk bunuyh hăn văch a Păng, ndri Păng hao gŭ rgơp ta kalơ du mlŏm duk, jêh ri nti bơh kalơ duk ri, phung ƀon lan gŭ rŏ meng dak.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Jêh ri Brah Yêsu nti lah ăn ma khân păng ŏk ma nau ngơi ntât, Păng lah kơt nđa: “Iăt hŏ! Geh du huê bunuyh bu klô hăn sui găr ntil ta mir.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Nôk păng sui nây aƀă tŭp rŏ trong, jêh ri siŭm chok lĕ phiao.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Găr aƀă tŭp ta neh klêr, găr i nây gơnh hon pru yorlah neh n'hơ.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Yơn ma tât dôh nar tơm i nây ndro ƀrŭng, yor ma reh păng hon mâu jru.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Găr aƀă jât tŭp ta neh lok, jêh ri lok hon tŏl lĕ phiao.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Lŏng găr i aƀă jât tŭp ta neh ueh, păng hon pru ueh jêng ngăn, n'ho ma tât geh play du găr geh 100, aƀă du găr geh 60, aƀă jât du găr geh 30.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Bu moh tăng nau Gâp ngơi dja, ăn păng nklŏn êng ta săk!”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Jêh ri phung oh mon hăn ôp Brah Yêsu: “Mơm dâng May ngơi đah phung ƀon lan ngơi ntât kơt nây?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “A lor nơh nau khlay Kôranh Brah mât uănh bunuyh hôm ndŏp mpôn, aƀaơ dja Kôranh Brah ăn ma khân ay may gĭt vât ndơ i nây. Lŏng khân păng Kôranh Brah mâu ăn.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Bu moh i lĕ geh, Kôranh Brah kơi ntop ăn ma păng jât, jêh ri bunuyh i nây geh ŏk rmeh ler, tih ma bu moh i mâu geh, Kôranh Brah sŏ rhuăt lơi dâng lĕ ndơ i păng lĕ geh, bol lah đê̆ kađôi.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kơt ndri dâng Gâp ngơi ma khân păng ngơi ntât, kơt ndri bol lah khân păng uănh ndơ Gâp jan kŏ mâu vât ndơ khlay nau i nây, khân păng tăng nau Gâp ngơi kŏ mâu iăt mâu vât đŏng.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Nau i dja jêng tâm di đah nau Êsai i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ lah ma khân păng:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Yorlah nuih n'hâm phung ƀon lan dja dăng ko ngăn
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Yơn ma ueh maak ngăn ma khân ay may, yorlah trôm măt khân ay may lĕ say, tôr khân ay may lĕ tăng.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, geh ŏk bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, ndrel ma ŏk bunuyh sŏng kăl e nơh ŭch say ngăn dâng lĕ nau i khân ay may say aƀaơ dja, tih ma mâu ôh say, khân păng ŭch tăng ngăn nau i khân ay may tăng dja, tih ma mâu ôh tăng.”
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Lah ndri ăn khân ay may iăt hŏm, moh nau khlay ngơi ntât ma bunuyh sui găr ntil i nây.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Lah geh bunuyh tăng nau nkoch ma nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, tih ma mâu vât ôh, i kôranh mpôl brah djơh hăn sŏ ntŭng dâng lĕ ndơ i lĕ geh lăp ta nuih n'hâm păng, nau i nây tâm ban ma găr tŭp ta trong.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Bunuyh i tâm ban ma găr tŭp ta neh lŭ, păng tăng nau Kôranh Brah, jêh ri iăt ro răm maak ngăn.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Hon ueh du ƀlât dơm, nau Kôranh Brah mâu ôh hon reh ta nuih n'hâm păng nơm, ndri tât geh nau jêr êng êng, mâu lah bu jan jêr yor ma nau Kôranh Brah, păng mƀăr ro nau nsing.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Bunuyh i tâm ban ma găr ntil tŭp ta neh lok, păng tăng nau ngơi Kôranh Brah, tih ma ta nuih n'hâm păng nklŏn rvê hô ngăn ma nau rêh ta neh ntu dja, ŭch rvan kơnh geh drăp ndơ, jêh ri nau i nây put ƀăr nau Kôranh Brah i nây mâu ăn tât play.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Lŏng găr i tŭp ta neh ueh, tâm ban ma bunuyh tăng nau Kôranh Brah, n'ho ma vât nau khlay, jêh ri tât geh play, geh du huê bunuyh ri du găr jêng geh 100, du găr jêng geh 60, bunuyh aƀă ri jât du găr jêng geh 30 ngăn.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Brah Yêsu ngơi ntât du ntil nau jât ăn ma bu kơt nđa: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma du huê bunuyh hăn sui găr ntil ba ueh ta mir păng nơm.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Yơn ma tât bu lĕ bêch, geh du huê bunuyh rlăng đah păng, hăn sui găr ntil ba brak ta mir i nây đŏng, jêh ri du roh klăk.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Tât ma ba lĕ hon lĕ jêng lôh mbôn, ba brak i nây hon đŏng.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Jêh ri phung dâk i tơm mir i nây hăn mbơh a kôranh khân păng: ‘Ơ kôranh, nôk may sui găr ntil ta mir may nơh, găr ntil ba ueh. Lah ndri bơh tă lôh ba brak dja?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Kôranh i nây lah: ‘Geh bunuyh rlăng ro hăn sui i ri’. Phung dâk ơh ma păng: ‘Lah ndri may ŭch ăn hên rôk lơi bơh?’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Kôranh păng ơh: ‘Mâu khăch ôh, lah khân may rôk, klach lah geh rôk nđâp ma ba.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Ŭch rong ăn păng hon ndrel hŏ, tât khay rek ri tay, gâp mra mbơh ma bunuyh rek, đă khân păng rek lor ba brak chăp rgum pur lơi ta ŭnh, jêh ri dâng rek rgum ba ngăn tôh prăp ta jay gâp nơm’.”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Brah Yêsu ngơi ntât ăn ma khân păng du ntil nau jât: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh tâm ban ma geh du huê bunuyh hăn sui găr du ntil dŭt jê̆ ta mir păng nơm.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Bol lah găr ntil i nây jê̆ rlau bu ngăn đah ma dâng lĕ găr ntil êng êng, tât păng lĕ hon, păng kuŏng rlau tơm si êng êng ta mir, jêng du mlŏm tơm si kuŏng ngăn, geh siŭm drŏm gŭ jan rsuăn ta n'ging nthan păng.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Brah Yêsu ngơi ntât du ntil nau jât: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh jêng tâm ban ma ndrui i đê̆, du huê bu ur sŏ pot lai ndrel rnih Ba Prăng ŏk, păng tê̆ dak mpiăch ăn tâm lăp băl gay ma jan nŭmpăng. Tât jŏ du mong bar mong bơh kơi nây, bol lah păng tê̆ ndrui đê̆ kađôi, hôm dâng lĕ ndơ i nây lơ ma kuŏng lơ ma kuŏng.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Dâng lĕ nau i nây Brah Yêsu ngơi ăn ma phung ƀon lan, Păng ngơi ntât dadê, Păng mâu geh ôh ngơi nau lah Păng mâu ngơi ntât.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Păng ngơi kơt nây, gay ma tâm di đah nau mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ lah kơt nđa:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Jêh ri Brah Yêsu sât bơh phung ƀon lan nây lăp ta du mlŏm jay, phung oh mon hăn ôp Păng: “Dăn May mbơh ăn hên, moh nau khlay ngơi ntât ma ba brak ta mir i nây?”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Brah Yêsu mbơh ma khân păng: “Nơm i sui găr ntil ba ueh, ntât tâm ban ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Mir i nây ntât tâm ban ma neh ntu dja. Găr ntil ba ueh ntât tâm ban ma phung bunuyh i lĕ gŭ ta nau Kôranh Brah mât uănh. Ba brak i nây ntât tâm ban ma phung bunuyh i iăt nau kôranh mpôl brah djơh.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Bunuyh rlăng sui ba brak i nây ntât tâm ban ma kôranh mpôl brah djơh. Khay rek ntât tâm ban ma nar n'glĕ dŭt neh ntu tay. Nơm năk rek ntât tâm ban ma phung tông păr.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Bu rek ba brak su lơi ta ŭnh, lah ndri ta nar n'glĕ dŭt neh ntu tay păng geh tâm ban kơt nây đŏng:
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mra đă tông păr Gâp nơm hăn nhŭp dâng lĕ phung jan djơh, ndrel ma dâng lĕ phung leo bu jan tih, nglôh khân păng bơh nau Gâp mât uănh,
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 nklăch lơi khân păng ta ndrung ŭnh, ta ntŭk nây geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Yơn ma bunuyh sŏng geh nau chrat ang tâm ban ma nar ngăn, gŭ ndrel nau Kôranh Brah Bơ̆ khân păng nơm mât uănh. Bu moh tăng nau Gâp ngơi dja, ăn păng mân êng ta săk păng nơm.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Nau Kôranh Brah mât uănh ntât tâm ban ma bu tŏp ndŏp drăp ndơ khlay ta mir. Geh du huê bu klô say drăp ndơ khlay i nây, păng pôn ro, păng răm maak hô ngăn, jêh ri păng sât tăch dâng lĕ ndơ păng geh, gay ma sŏ prăk rvăt neh mir i nây.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Nau Kôranh Brah mât uănh ntât tâm ban ma du huê bunuyh hăn joi rvăt pĭch mlŏm (lŭ glo) i khlay đŏng.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Tât păng lĕ say pĭch du mlŏm (lŭ glo) dŭt khlay, păng sât tăch dâng lĕ ndơ păng geh, gay ma rvăt pĭch (lŭ glo) khlay i nây.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh ntât tâm ban ma mong i bu drăng ta dak văch dak văr geh ka ăp ntil ngăn.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Tât ma lĕ geh bêng mong ri, bu uih hao a kơh dja, jêh ri gŭ dônh ka i ueh ueh tê̆ ta trôm sah, ka i mâu ueh mƀăr lơi.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Ta nar n'glĕ dŭt neh ntu tay tâm ban ma kơt nây đŏng. Phung tông păr hăn tâm nkhah phung tih lôh bơh phung sŏng.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Jêh ri khân păng nklăch phung tih ta ndrung ŭnh, ta ntŭk nây geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Brah Yêsu ôp phung oh mon Păng: “Ah khân ay may gĭt vât đŏng nau dâng lĕ dja?” Khân păng ơh: “Vât.”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Brah Yêsu lah tay ma khân păng: “Dâng lĕ phung nơm nti nau vay bân, i nti tâng nau Gâp nti ma nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, păng tâm ntât tâm ban ma du huê bunuyh tơm jay, păng nglôh dâng lĕ drăp ndơ khlay păng nơm bơh ntŭk păng prăp, nđâp ma ndơ ơm ndơ mhe.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jêh Brah Yêsu ngơi ntât kơt nây, jêh ri Păng du lôh bơh ntŭk nây,
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 hăn ta ƀon Nasaret i ƀon Păng nơm, Păng ntŭm nti bu ta nhih rƀŭn khân păng nơm. Dâng lĕ bunuyh geh nau ndrŏt hih rhŏl ngăn, jêh ri tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Hay! Bơh tă geh nau mân gĭt blao Păng i nây, ndrel ma nau dơi, dơi jan nau khlay nây hay?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Păng i nây i Kon bunuyh năk jan kar tơm si dơm, mê̆ Păng rnha Mari, oh bu klô Păng rnha Yakơ, Yôsep, Simôn, ndrel ma Yuđas,
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 dâng lĕ i oh oh bu ur Păng gŭ ndrel bân ta ƀon dja đŏng. Lah ndri bơh tă nau gĭt nau dơi Păng i nây?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ndri dâng khân păng ji nuih kŏ nuih kŏ n'hâm mâu ŭch iăt nau Păng. Brah Yêsu lah ma khân păng: “Di ngăn! Mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, bu yơk ta dâng lĕ ntŭk, yơn ma bu mưch khân păng ta bri khân păng nơm, ndrel ma ta jay khân păng nơm đŏng.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Ta ntŭk nây Brah Yêsu jan ndơ ueh ndơ khlay mâu ôh ŏk, yorlah bu mâu ôh nsing ma Păng.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra