Números 16

BSP vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kore wan ka Yicahar, wansɔ ka Kehat wəka kusuŋka ka Lewy, kɔ Dataŋ kɔ Abiram awut a Eliyab, kɔ Ɔŋ wan ka Pelet aka kusuŋka ka Ruben,
1 Corá, filho de Isar, descendente de Coate, filho de Levi, armou uma conspiração com Datã e Abirão, filhos de Eliabe, e Om, filho de Pelete, da tribo de Rúben.
2 ŋancəmɛ Musa dɛbəkəc, kɔ afum masar mɛrəŋ kɔ wəco kəcamət (250) aka Yisrayel ŋasol kɔ ŋa. Arkun aka mewe mɔpɔŋ ŋɔ ŋanayɔnɛ kəloŋkanɛ kaŋkɔ.
2 Com outros 250 líderes israelitas, todos membros importantes da comunidade, os três instigaram uma rebelião contra Moisés.
3 Kɔ ŋaŋmɛpnɛ Musa kɔ Aruna, kɔ ŋalok-lokər ŋa: «Tantɛ tɛntəŋnɛ su oŋ! Afum a kəloŋkanɛ ka Yisrayel fəp, ampusɛ ŋa MARIKI, kɔ MARIKI eyi ŋa dacɔ. Ta ake tɔ nəndotnɛ nnɔ kəloŋkanɛ ka MARIKI kəyi mɔ-ɛ?»
3 Juntaram-se contra Moisés e Arão e disseram: “Vocês foram longe demais! A comunidade foi consagrada pelo S enhor , e ele está em nosso meio. Que direito vocês têm de agir como se fossem superiores à comunidade do S enhor ?”.
4 Ntɛ Musa ɛnane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ mosumpər kɔ pəpɔŋ, k'ɛntɛmpɛnɛ dəntɔf, k'ɛncəpɛ MARIKI tobu.
4 Quando Moisés ouviu o que disseram, curvou-se com o rosto em terra.
5 K'oloku Kore kɔ kəloŋkanɛ kɔn fəp: «Alna bətbət MARIKI endenasɔŋɛ kəcərɛ nwɛ ɔyɔnɛ wəkɔn, nwɛ encemp, nwɛ ɛntam kəlɔtərnɛ kɔ mɔ, ɛŋsak wəkɔ ɛyɛk-yɛk mɔ pəlɔtərnɛ nde eyi mɔ.
5 Em seguida, disse a Corá e a seus seguidores: “Amanhã cedo o S enhor nos mostrará quem pertence a ele e quem é consagrado. Só trará à sua presença aqueles que ele escolher.
6 Nəyɔ ntɛ, məna Kore kɔ kəloŋkanɛ kam fəp, nəlɛk map mɔcɔfɛ suray.
6 Você, Corá, e todos os seus seguidores, preparem incensários.
7 Alna nəbɛr mi meken kɔ suray fɔr ya MARIKI kiriŋ. Wərkun nwɛ MARIKI endeyɛk-yɛk mɔ, nkɔn ampusɛ kɔ. Nəna nəŋgbəf im, Yuruya ya Lewy!»
7 Amanhã, acendam fogo neles e queimem incenso diante do S enhor . Então veremos quem o S enhor escolherá como consagrado a ele. Vocês, levitas, foram longe demais!”.
8 Kɔ Musa oloku Kore: «Nəcəŋkəl, ilɛtsɛnɛ nu awut-sɔ a Lewy!
8 Moisés falou novamente a Corá: “Agora ouçam, levitas!
9 Tɛntəŋnɛ fɛ nu ntɛ Kanu ka Yisrayel kəyɛk-yɛk nu taciŋa kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel dacɔ, kɔ owosɛ nəna kəlɔtərnɛ, nətɔmpər yɛbəc yɔn nde dəkiyi dosoku teta kəloŋkanɛ ka Yisrayel mɔ?
9 Acaso lhes parece de pouca importância que o Deus de Israel os tenha escolhido dentre toda a comunidade de Israel para estar perto dele a fim de trabalharem no tabernáculo do S enhor e estarem perante a comunidade para servi-la?
10 MARIKI owosɛ məna Kore kɔ awɛnc əm aŋa aLewy fəp kəlɔtərnɛ kɔ, kɔ nəŋwe sɔ kəyɔnɛ ka aloŋnɛ!
10 Ele já deu a você, Corá, e a seus companheiros levitas essa função, e agora exigem também o serviço sacerdotal?
11 Ti tɔsɔŋɛ ntɛ məna kɔ kəloŋkanɛ ka afum fəp nəyeŋkər MARIKI səbomp mɔ! Anɔ Aruna ɔyɔnɛ-ɛ, ntɛ nəndecəmɛ kɔ dɛbəkəc mɔ?»
11 Na verdade, é contra o S enhor que você e seus seguidores estão se rebelando! Afinal, quem é Arão para se queixarem dele?”.
12 Kɔ Musa osom fum wəlɔma kəkɔwe Dataŋ kɔ Abiram awut a Eliyab. Mba kɔ ŋaloku: «Səfɔpɛ!
12 Então Moisés mandou chamar Datã e Abirão, filhos de Eliabe, mas eles responderam: “Não iremos!
13 Pəntəŋnɛ f'am ntɛ məmpɛnɛ su kəyɛfɛ atɔf ŋoboŋu dalɛ k’awop mɔ, mədedif su nnɔ dətɛgbərɛ? Kɔ məfaŋ sɔ kəsɔŋnɛ dɛbɛ?
13 Não basta você nos ter tirado do Egito, uma terra que produz leite e mel com fartura, para nos matar aqui no deserto? Agora quer nos tratar como se fosse autoridade sobre nós?
14 Ala! Bafɔ atɔf ŋoboŋu dalɛ k’awop ŋɔ məŋkɛrɛ su. Məyer fɛ su dalɛ kɔ ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yɔyɔnɛ yosu! Məcɛm-cɛmnɛ a atɔnəŋk ŋɔ səyɔnɛ ba? Səfati, səfɔder!»
14 Além disso, você não nos levou a outra terra que produz leite e mel com fartura, e não nos deu uma nova propriedade com campos e vinhedos. Está tentando enganar estes homens? Não iremos!”.
15 Kɔ pəntɛlɛ Musa pəpɔŋ, k'oloku MARIKI: «Ta məbaŋ yoloŋnɛ yaŋan! Paka o paka intabaŋər fɛ ŋa, ali sɔfale, ali katin intayɔ fɛ wəkin tes tɛlɛc.»
15 Moisés ficou furioso e disse ao S enhor : “Não aceites as ofertas de cereais deles! Não tomei deles nem sequer um jumento, e jamais lhes fiz algum mal”.
16 Kɔ Musa oloku Kore: «Məna kɔ kəloŋkanɛ kam fəp, nəkɔ alna MARIKI fɔr kiriŋ kɔ Aruna.
16 E Moisés disse a Corá: “Você e seus seguidores venham aqui amanhã e apresentem-se diante do S enhor . Arão também virá.
17 Nwɛ o nwɛ pətɔmpərɛnɛ tap pəbɛr pi suray, pəkɔ pəmentər pi MARIKI. Ti tɔŋkɔsɔŋ map masar mɛrəŋ wəco kəcamət (250). Məna kɔ Aruna nəna sɔ nəkenɛnɛ map monu.»
17 Você e cada um de seus 250 seguidores prepararão um incensário e colocarão incenso nele, a fim de apresentá-lo diante do S enhor . Arão também trará seu incensário”.
18 Dɔckɔsɔk Kore kɔ kəloŋkanɛ kɔn ŋalɛk nwɛ o nwɛ tap tɔn, kɔ ŋambɛr mi meken, kɔ ŋandeŋər suray takəroŋ kɔ ŋaŋkɔ dəkəbɛrɛ da aŋgbancan ŋɛbəpɛnɛ kɔ Kanu, kɔ Musa kɔ Aruna.
18 Cada um deles preparou um incensário, acendeu o fogo e colocou incenso nele. Depois, todos se apresentaram à entrada da tenda do encontro com Moisés e Arão.
19 Kɔ Kore oloŋka kəloŋkanɛ kɔn fəp nde dəkəbɛrɛ da aŋgbancan ŋɛbəpɛnɛ kɔ Kanu, k’eŋgbiŋər ŋa nnɔ Musa kɔ Aruna ŋayi mɔ.
19 Corá havia instigado toda a comunidade contra Moisés e Arão, e todos se reuniram à entrada da tenda do encontro. Então a presença gloriosa do S enhor apareceu a toda a comunidade,
20 Kɔ MARIKI oloku Musa kɔ Aruna:
20 e o S enhor disse a Moisés e a Arão:
21 «Nəgbɛynɛ kəloŋkanɛ k'afum akaŋɛ imələk ŋa katina!»
21 “Afastem-se dessa comunidade, para que eu a destrua agora mesmo!”.
22 Mba Musa kɔ Aruna ŋancəp mobu dəntɔf kɔ ŋantola Kanu ŋacyif: «O Kanu, məna nwɛ məsɔŋ kəŋesəm yeyi wəyeŋ ya doru fəp mɔ! Fum wəkin enciy'am, pəndetɛl'am nnɔ kəloŋkanɛ k'afum fəp kəyi mɔ ba?»
22 Moisés e Arão, porém, se prostraram com o rosto em terra e suplicaram. “Ó Deus, tu és aquele que dá fôlego a todas as criaturas. É necessário que fiques irado com toda a comunidade quando somente um homem pecou?”.
23 Kɔ MARIKI oloku Musa:
23 O S enhor disse a Moisés:
24 «Məloku kəloŋkanɛ ka afum a Yisrayel: Nəbɔlɛnɛ cəbal ca Kore, Dataŋ kɔ Abiram nde ŋandɛ mɔ!»
24 “Então diga a toda a comunidade que se afaste das tendas de Corá, Datã e Abirão”.
25 Kɔ Musa ɛyɛfɛ k'ɔŋkɔ pəbəp Dataŋ kɔ Abiram, abeki a Yisrayel ŋacəmɛ kɔ darəŋ.
25 Moisés se levantou e foi até as tendas de Datã e Abirão, e as autoridades de Israel o seguiram.
26 Kɔ Musa oloku kəloŋkanɛ ka afum a Yisrayel: «Ilɛtsɛnɛ nu nəbɔlɛ cəbal ca afum alɛc bəkəc akaŋɛ, ta nəgbuŋɛnɛ sɔ daka ndɛ o ndɛ dɔyɔnɛ daŋan mɔ, ta tɔsɔŋɛ nədefinɛ teta kiciya kəŋan.»
26 “Vamos!”, disse ele ao povo. “Afastem-se das tendas destes homens perversos e não toquem em coisa alguma que seja deles. Do contrário, vocês serão destruídos por causa dos pecados deles.”
27 Kɔ aka Yisrayel ŋambɔlɛ cəbal ca Kore, Dataŋ kɔ Abiram.
27 Todo o povo se afastou das tendas de Corá, Datã e Abirão, e Datã e Abirão saíram e ficaram em pé à entrada das tendas, junto com suas esposas, seus filhos e suas crianças pequenas.
28 Kɔ Musa oloku: «Tantɛ tendesɔŋɛ nu kəcərɛ a MARIKI osom im kədeyɔ mamɛ fəp. Ali tes ifɔlɛkərnɛ kəyɔ inasərka.
28 Então Moisés disse: “Assim vocês saberão que o S enhor me enviou para fazer todas estas coisas que tenho feito, pois não as realizei por minha própria conta.
29 Kɔ afum akaŋɛ ŋafi pəmɔ tɔkɔ afum alpəs ŋaŋfi mɔ, ta ŋafinɛ pəwɛy-wɛy-ɛ, bafɔ MARIKI osom im.
29 Se estes homens morrerem de causas naturais, ou se nada fora do comum acontecer, então o S enhor não me enviou.
30 Mba kɔ MARIKI ɔyɔ tes tɛwɛy-wɛy, kɔ antɔf ŋɛwani kusu ŋemer afum akaŋɛ kɔ daka daŋan, ŋayi wəyeŋ a ŋackɔ dabiya-ɛ, tɔŋsɔŋɛ nu kəcərɛ a afum akaŋɛ ŋafani MARIKI.»
30 Mas, se o S enhor fizer algo completamente novo e o chão abrir sua boca e os engolir junto com todos os seus pertences, e eles descerem vivos à sepultura, vocês saberão que estes homens mostraram desprezo pelo S enhor ”.
31 Musa endelip moloku mɔn kɔ antɔf ŋɛŋgbɛrɛ ŋa dəntɔf.
31 Mal ele havia acabado de dizer essas palavras, e o chão debaixo deles rachou.
32 Kɔ antɔf ŋɛwani kusu, kɔ ŋemer Dataŋ, Abiram, afum aŋan, asol a Kore fəp kɔ daka daŋan.
32 A terra abriu a boca e engoliu os homens, todas as suas famílias, todos os seus seguidores e tudo que possuíam.
33 Kɔ ŋantor dabiya ŋayi wəyeŋ, ŋa kɔ daka ndɛ dɔyɔnɛ daŋan mɔ. Kɔ antɔf ŋɛmət ŋa, kɔ ŋaməlkɛ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel dacɔ.
33 Desceram vivos à sepultura, junto com todos os seus pertences. A terra se fechou sobre eles, e desapareceram do meio da comunidade.
34 Aka Yisrayel aŋɛ ŋanayi ŋa kəsək mɔ fəp, ŋayɛksɛ ntɛ afum aŋɛ ŋanckulɛ-kulɛ mɔ, ŋacloku: «Ta antɔf ŋemer su!»
34 Todo o povo que estava ao redor fugiu quando ouviu os gritos deles. “A terra nos engolirá também!”, exclamaram.
35 Gbəncana babɔkɔ kɔ MARIKI owurɛ nɛnc, kɔ dɔncɔf arkun masar mɛrəŋ kɔ wəco kəcamət (250) aŋɛ pənatɔmar kəcɔf suray mɔ.
35 Em seguida, um fogo ardente saiu do S enhor e queimou os 250 homens que ofereciam incenso.
36 — ausente —
36 O S enhor disse a Moisés:
37 — ausente —
37 “Ordene a Eleazar, filho do sacerdote Arão, que tire todos os incensários do meio do fogo, pois são santos. Diga-lhe também que espalhe as brasas.
38 — ausente —
38 Pegue os incensários dos homens que pecaram e pagaram por isso com a própria vida e bata o metal com um martelo, até formar uma lâmina para revestir o altar. Uma vez que esses incensários foram usados na presença do S enhor , eles se tornaram santos. Que sirvam de advertência para o povo de Israel”.
39 — ausente —
39 O sacerdote Eleazar recolheu os incensários de bronze usados pelos homens que morreram queimados e bateu o metal com um martelo, até formar uma lâmina para revestir o altar.
40 — ausente —
40 Essa lâmina serviria como recordação aos israelitas; ninguém que não fosse descendente de Arão poderia entrar na presença do S enhor para queimar incenso. Se alguém o fizesse, aconteceria a ele o mesmo que havia acontecido a Corá e seus seguidores, conforme o S enhor tinha dito por meio de Moisés.
41 — ausente —
41 Logo na manhã seguinte, porém, toda a comunidade de Israel começou a se queixar de Moisés e Arão outra vez. “Vocês mataram o povo do S enhor !”, diziam eles.
42 — ausente —
42 Mas, enquanto se reuniam para protestar contra Moisés e Arão, voltaram-se para a tenda do encontro e viram a nuvem cobri-la, e a presença gloriosa do S enhor apareceu.
43 — ausente —
43 Moisés e Arão foram para a frente da tenda do encontro,
44 — ausente —
44 e o S enhor disse a Moisés:
45 — ausente —
45 “Afaste-se desta comunidade, para que eu a destrua agora mesmo!”, e Moisés e Arão se prostraram com o rosto em terra.
46 — ausente —
46 Então Moisés disse a Arão: “Rápido! Pegue um incensário e coloque nele brasas do altar. Acrescente incenso e leve-o para o meio da comunidade, a fim de fazer expiação por ela, pois a ira do S enhor está acesa, e a praga já começou!”.
47 — ausente —
47 Arão seguiu a ordem de Moisés e correu para o meio da comunidade. A praga já havia começado a matá-los, mas Arão queimou o incenso e fez expiação por eles.
48 — ausente —
48 Colocou-se entre os mortos e os vivos, e a praga cessou.
49 — ausente —
49 Ainda assim, 14.700 pessoas morreram da praga, além daqueles que tinham morrido por causa da rebelião de Corá.
50 — ausente —
50 Uma vez que a praga cessou, Arão voltou a Moisés, que estava à entrada da tenda do encontro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra