Números 16
BSP vs ACF
1 Kore wan ka Yicahar, wansɔ ka Kehat wəka kusuŋka ka Lewy, kɔ Dataŋ kɔ Abiram awut a Eliyab, kɔ Ɔŋ wan ka Pelet aka kusuŋka ka Ruben,
1 E Coré, filho de Izar, filho de Coate, filho de Levi, tomou consigo a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe, e a Om, filho de Pelete, filhos de Rúben.
2 ŋancəmɛ Musa dɛbəkəc, kɔ afum masar mɛrəŋ kɔ wəco kəcamət (250) aka Yisrayel ŋasol kɔ ŋa. Arkun aka mewe mɔpɔŋ ŋɔ ŋanayɔnɛ kəloŋkanɛ kaŋkɔ.
2 E levantaram-se perante Moisés com duzentos e cinqüenta homens dos filhos de Israel, príncipes da congregação, chamados à assembléia, homens de posição,
3 Kɔ ŋaŋmɛpnɛ Musa kɔ Aruna, kɔ ŋalok-lokər ŋa: «Tantɛ tɛntəŋnɛ su oŋ! Afum a kəloŋkanɛ ka Yisrayel fəp, ampusɛ ŋa MARIKI, kɔ MARIKI eyi ŋa dacɔ. Ta ake tɔ nəndotnɛ nnɔ kəloŋkanɛ ka MARIKI kəyi mɔ-ɛ?»
3 E se congregaram contra Moisés e contra Arão, e lhes disseram: Basta-vos, pois que toda a congregação é santa, todos são santos, e o Senhor está no meio deles; por que, pois, vos elevais sobre a congregação do Senhor?
4 Ntɛ Musa ɛnane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ mosumpər kɔ pəpɔŋ, k'ɛntɛmpɛnɛ dəntɔf, k'ɛncəpɛ MARIKI tobu.
4 Quando Moisés ouviu isso, caiu sobre o seu rosto.
5 K'oloku Kore kɔ kəloŋkanɛ kɔn fəp: «Alna bətbət MARIKI endenasɔŋɛ kəcərɛ nwɛ ɔyɔnɛ wəkɔn, nwɛ encemp, nwɛ ɛntam kəlɔtərnɛ kɔ mɔ, ɛŋsak wəkɔ ɛyɛk-yɛk mɔ pəlɔtərnɛ nde eyi mɔ.
5 E falou a Coré e a toda a sua congregação, dizendo: Amanhã pela manhã o Senhor fará saber quem é seu, e quem é o santo que ele fará chegar a si; e aquele a quem escolher fará chegar a si.
6 Nəyɔ ntɛ, məna Kore kɔ kəloŋkanɛ kam fəp, nəlɛk map mɔcɔfɛ suray.
6 Fazei isto: Tomai vós incensários, Coré e todo seu grupo;
7 Alna nəbɛr mi meken kɔ suray fɔr ya MARIKI kiriŋ. Wərkun nwɛ MARIKI endeyɛk-yɛk mɔ, nkɔn ampusɛ kɔ. Nəna nəŋgbəf im, Yuruya ya Lewy!»
7 E, pondo fogo neles amanhã, sobre eles deitai incenso perante o Senhor; e será que o homem a quem o Senhor escolher, este será o santo; basta-vos, filhos de Levi.
8 Kɔ Musa oloku Kore: «Nəcəŋkəl, ilɛtsɛnɛ nu awut-sɔ a Lewy!
8 Disse mais Moisés a Coré: Ouvi agora, filhos de Levi:
9 Tɛntəŋnɛ fɛ nu ntɛ Kanu ka Yisrayel kəyɛk-yɛk nu taciŋa kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel dacɔ, kɔ owosɛ nəna kəlɔtərnɛ, nətɔmpər yɛbəc yɔn nde dəkiyi dosoku teta kəloŋkanɛ ka Yisrayel mɔ?
9 Porventura pouco para vós é que o Deus de Israel vos tenha separado da congregação de Israel, para vos fazer chegar a si, e administrar o ministério do tabernáculo do Senhor e estar perante a congregação para ministrar-lhe;
10 MARIKI owosɛ məna Kore kɔ awɛnc əm aŋa aLewy fəp kəlɔtərnɛ kɔ, kɔ nəŋwe sɔ kəyɔnɛ ka aloŋnɛ!
10 E te fez chegar, e todos os teus irmãos, os filhos de Levi, contigo? ainda também procurais o sacerdócio?
11 Ti tɔsɔŋɛ ntɛ məna kɔ kəloŋkanɛ ka afum fəp nəyeŋkər MARIKI səbomp mɔ! Anɔ Aruna ɔyɔnɛ-ɛ, ntɛ nəndecəmɛ kɔ dɛbəkəc mɔ?»
11 Assim tu e todo o teu grupo estais contra o Senhor; e Arão, quem é ele, que murmureis contra ele?
12 Kɔ Musa osom fum wəlɔma kəkɔwe Dataŋ kɔ Abiram awut a Eliyab. Mba kɔ ŋaloku: «Səfɔpɛ!
12 E Moisés mandou chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe; porém eles disseram: Não subiremos;
13 Pəntəŋnɛ f'am ntɛ məmpɛnɛ su kəyɛfɛ atɔf ŋoboŋu dalɛ k’awop mɔ, mədedif su nnɔ dətɛgbərɛ? Kɔ məfaŋ sɔ kəsɔŋnɛ dɛbɛ?
13 Porventura pouco é que nos fizeste subir de uma terra que mana leite e mel, para nos matares neste deserto, senão que também queres fazer-te príncipe sobre nós?
14 Ala! Bafɔ atɔf ŋoboŋu dalɛ k’awop ŋɔ məŋkɛrɛ su. Məyer fɛ su dalɛ kɔ ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yɔyɔnɛ yosu! Məcɛm-cɛmnɛ a atɔnəŋk ŋɔ səyɔnɛ ba? Səfati, səfɔder!»
14 Nem tampouco nos trouxeste a uma terra que mana leite e mel, nem nos deste campo e vinhas em herança; porventura arrancarás os olhos a estes homens? Não subiremos.
15 Kɔ pəntɛlɛ Musa pəpɔŋ, k'oloku MARIKI: «Ta məbaŋ yoloŋnɛ yaŋan! Paka o paka intabaŋər fɛ ŋa, ali sɔfale, ali katin intayɔ fɛ wəkin tes tɛlɛc.»
15 Então Moisés irou-se muito, e disse ao Senhor: Não atentes para a sua oferta; nem um só jumento tomei deles, nem a nenhum deles fiz mal.
16 Kɔ Musa oloku Kore: «Məna kɔ kəloŋkanɛ kam fəp, nəkɔ alna MARIKI fɔr kiriŋ kɔ Aruna.
16 Disse mais Moisés a Coré: Tu e todo o teu grupo ponde-vos perante o Senhor, tu e eles, e Arão, amanhã.
17 Nwɛ o nwɛ pətɔmpərɛnɛ tap pəbɛr pi suray, pəkɔ pəmentər pi MARIKI. Ti tɔŋkɔsɔŋ map masar mɛrəŋ wəco kəcamət (250). Məna kɔ Aruna nəna sɔ nəkenɛnɛ map monu.»
17 E tomai cada um o seu incensário, e neles ponde incenso; e trazei cada um o seu incensário perante o Senhor, duzentos e cinqüenta incensários; também tu e Arão, cada um o seu incensário.
18 Dɔckɔsɔk Kore kɔ kəloŋkanɛ kɔn ŋalɛk nwɛ o nwɛ tap tɔn, kɔ ŋambɛr mi meken, kɔ ŋandeŋər suray takəroŋ kɔ ŋaŋkɔ dəkəbɛrɛ da aŋgbancan ŋɛbəpɛnɛ kɔ Kanu, kɔ Musa kɔ Aruna.
18 Tomaram, pois, cada um o seu incensário, e neles puseram fogo, e neles deitaram incenso, e se puseram perante a porta da tenda da congregação com Moisés e Arão.
19 Kɔ Kore oloŋka kəloŋkanɛ kɔn fəp nde dəkəbɛrɛ da aŋgbancan ŋɛbəpɛnɛ kɔ Kanu, k’eŋgbiŋər ŋa nnɔ Musa kɔ Aruna ŋayi mɔ.
19 E Coré fez ajuntar contra eles todo o povo à porta da tenda da congregação; então a glória do Senhor apareceu a toda a congregação.
20 Kɔ MARIKI oloku Musa kɔ Aruna:
20 E falou o Senhor a Moisés e a Arão, dizendo:
21 «Nəgbɛynɛ kəloŋkanɛ k'afum akaŋɛ imələk ŋa katina!»
21 Apartai-vos do meio desta congregação, e os consumirei num momento.
22 Mba Musa kɔ Aruna ŋancəp mobu dəntɔf kɔ ŋantola Kanu ŋacyif: «O Kanu, məna nwɛ məsɔŋ kəŋesəm yeyi wəyeŋ ya doru fəp mɔ! Fum wəkin enciy'am, pəndetɛl'am nnɔ kəloŋkanɛ k'afum fəp kəyi mɔ ba?»
22 Mas eles se prostraram sobre os seus rostos, e disseram: Ó Deus, Deus dos espíritos de toda a carne, pecará um só homem, e indignar-te-ás tu contra toda esta congregação?
23 Kɔ MARIKI oloku Musa:
23 E falou o Senhor a Moisés, dizendo:
24 «Məloku kəloŋkanɛ ka afum a Yisrayel: Nəbɔlɛnɛ cəbal ca Kore, Dataŋ kɔ Abiram nde ŋandɛ mɔ!»
24 Fala a toda esta congregação, dizendo: Subi do derredor da habitação de Coré, Datã e Abirão.
25 Kɔ Musa ɛyɛfɛ k'ɔŋkɔ pəbəp Dataŋ kɔ Abiram, abeki a Yisrayel ŋacəmɛ kɔ darəŋ.
25 Então Moisés levantou-se, e foi a Datã e a Abirão; e após ele seguiram os anciãos de Israel.
26 Kɔ Musa oloku kəloŋkanɛ ka afum a Yisrayel: «Ilɛtsɛnɛ nu nəbɔlɛ cəbal ca afum alɛc bəkəc akaŋɛ, ta nəgbuŋɛnɛ sɔ daka ndɛ o ndɛ dɔyɔnɛ daŋan mɔ, ta tɔsɔŋɛ nədefinɛ teta kiciya kəŋan.»
26 E falou à congregação, dizendo: Desviai-vos, peço-vos, das tendas destes homens ímpios, e não toqueis nada do que é seu para que porventura não pereçais em todos os seus pecados.
27 Kɔ aka Yisrayel ŋambɔlɛ cəbal ca Kore, Dataŋ kɔ Abiram.
27 Subiram, pois, do derredor da habitação de Coré, Datã e Abirão. E Datã e Abirão saíram, e se puseram à porta das suas tendas, juntamente com as suas mulheres, e seus filhos, e suas crianças.
28 Kɔ Musa oloku: «Tantɛ tendesɔŋɛ nu kəcərɛ a MARIKI osom im kədeyɔ mamɛ fəp. Ali tes ifɔlɛkərnɛ kəyɔ inasərka.
28 Então disse Moisés: Nisto conhecereis que o Senhor me enviou a fazer todos estes feitos, que de meu coração não procedem.
29 Kɔ afum akaŋɛ ŋafi pəmɔ tɔkɔ afum alpəs ŋaŋfi mɔ, ta ŋafinɛ pəwɛy-wɛy-ɛ, bafɔ MARIKI osom im.
29 Se estes morrerem como morrem todos os homens, e se forem visitados como são visitados todos os homens, então o Senhor não me enviou.
30 Mba kɔ MARIKI ɔyɔ tes tɛwɛy-wɛy, kɔ antɔf ŋɛwani kusu ŋemer afum akaŋɛ kɔ daka daŋan, ŋayi wəyeŋ a ŋackɔ dabiya-ɛ, tɔŋsɔŋɛ nu kəcərɛ a afum akaŋɛ ŋafani MARIKI.»
30 Mas, se o Senhor criar alguma coisa nova, e a terra abrir a sua boca e os tragar com tudo o que é seu, e vivos descerem ao abismo, então conhecereis que estes homens irritaram ao Senhor.
31 Musa endelip moloku mɔn kɔ antɔf ŋɛŋgbɛrɛ ŋa dəntɔf.
31 E aconteceu que, acabando ele de falar todas estas palavras, a terra que estava debaixo deles se fendeu.
32 Kɔ antɔf ŋɛwani kusu, kɔ ŋemer Dataŋ, Abiram, afum aŋan, asol a Kore fəp kɔ daka daŋan.
32 E a terra abriu a sua boca, e os tragou com as suas casas, como também a todos os homens que pertenciam a Coré, e a todos os seus bens.
33 Kɔ ŋantor dabiya ŋayi wəyeŋ, ŋa kɔ daka ndɛ dɔyɔnɛ daŋan mɔ. Kɔ antɔf ŋɛmət ŋa, kɔ ŋaməlkɛ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel dacɔ.
33 E eles e tudo o que era seu desceram vivos ao abismo, e a terra os cobriu, e pereceram do meio da congregação.
34 Aka Yisrayel aŋɛ ŋanayi ŋa kəsək mɔ fəp, ŋayɛksɛ ntɛ afum aŋɛ ŋanckulɛ-kulɛ mɔ, ŋacloku: «Ta antɔf ŋemer su!»
34 E todo o Israel, que estava ao redor deles, fugiu ao clamor deles; porque diziam: Para que não nos trague a terra também a nós.
35 Gbəncana babɔkɔ kɔ MARIKI owurɛ nɛnc, kɔ dɔncɔf arkun masar mɛrəŋ kɔ wəco kəcamət (250) aŋɛ pənatɔmar kəcɔf suray mɔ.
35 Então saiu fogo do Senhor, e consumiu os duzentos e cinqüenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 E falou o Senhor a Moisés, dizendo:
37 — ausente —
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tome os incensários do meio do incêndio, e espalhe o fogo longe, porque santos são;
38 — ausente —
38 Quanto aos incensários daqueles que pecaram contra as suas almas, deles se façam folhas estendidas para cobertura do altar; porquanto os trouxeram perante o Senhor; pelo que santos são; e serão por sinal aos filhos de Israel.
39 — ausente —
39 E Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de metal, que trouxeram aqueles que foram queimados, e os estenderam em folhas para cobertura do altar,
40 — ausente —
40 Por memorial para os filhos de Israel, que nenhum estranho, que não for da descendência de Arão, se chegue para acender incenso perante o Senhor; para que não seja como Coré e a sua congregação, como o Senhor lhe tinha dito por intermédio de Moisés,
41 — ausente —
41 Mas no dia seguinte toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo do Senhor.
42 — ausente —
42 E aconteceu que, ajuntando-se a congregação contra Moisés e Arão, e virando-se para a tenda da congregação, eis que a nuvem a cobriu, e a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Vieram, pois, Moisés e Arão perante a tenda da congregação.
44 — ausente —
44 Então falou o Senhor a Moisés, dizendo:
45 — ausente —
45 Levantai-vos do meio desta congregação, e a consumirei num momento; então se prostraram sobre os seus rostos,
46 — ausente —
46 E disse Moisés a Arão: Toma o teu incensário, e põe nele fogo do altar, e deita incenso sobre ele, e vai depressa à congregação, e faze expiação por eles; porque grande indignação saiu de diante do Senhor; já começou a praga.
47 — ausente —
47 E tomou-o Arão, como Moisés tinha falado, e correu ao meio da congregação; e eis que já a praga havia começado entre o povo; e deitou incenso nele, e fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 E estava em pé entre os mortos e os vivos; e cessou a praga.
49 — ausente —
49 E os que morreram daquela praga foram catorze mil e setecentos, fora os que morreram pela causa de Coré.
50 — ausente —
50 E voltou Arão a Moisés à porta da tenda da congregação; e cessou a praga.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?