Números 16

BSP vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kore wan ka Yicahar, wansɔ ka Kehat wəka kusuŋka ka Lewy, kɔ Dataŋ kɔ Abiram awut a Eliyab, kɔ Ɔŋ wan ka Pelet aka kusuŋka ka Ruben,
1 Corá, filho de Isar, filho de Coate, filho de Levi, tomou consigo a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe, e a Om, filho de Pelete, filhos de Rúben.
2 ŋancəmɛ Musa dɛbəkəc, kɔ afum masar mɛrəŋ kɔ wəco kəcamət (250) aka Yisrayel ŋasol kɔ ŋa. Arkun aka mewe mɔpɔŋ ŋɔ ŋanayɔnɛ kəloŋkanɛ kaŋkɔ.
2 Levantaram-se perante Moisés com duzentos e cinquenta homens dos filhos de Israel, príncipes da congregação, eleitos por ela, varões de renome,
3 Kɔ ŋaŋmɛpnɛ Musa kɔ Aruna, kɔ ŋalok-lokər ŋa: «Tantɛ tɛntəŋnɛ su oŋ! Afum a kəloŋkanɛ ka Yisrayel fəp, ampusɛ ŋa MARIKI, kɔ MARIKI eyi ŋa dacɔ. Ta ake tɔ nəndotnɛ nnɔ kəloŋkanɛ ka MARIKI kəyi mɔ-ɛ?»
3 e se ajuntaram contra Moisés e contra Arão e lhes disseram: Basta! Pois que toda a congregação é santa, cada um deles é santo, e o Senhor está no meio deles; por que, pois, vos exaltais sobre a congregação do Senhor ?
4 Ntɛ Musa ɛnane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ mosumpər kɔ pəpɔŋ, k'ɛntɛmpɛnɛ dəntɔf, k'ɛncəpɛ MARIKI tobu.
4 Tendo ouvido isto, Moisés caiu sobre o seu rosto.
5 K'oloku Kore kɔ kəloŋkanɛ kɔn fəp: «Alna bətbət MARIKI endenasɔŋɛ kəcərɛ nwɛ ɔyɔnɛ wəkɔn, nwɛ encemp, nwɛ ɛntam kəlɔtərnɛ kɔ mɔ, ɛŋsak wəkɔ ɛyɛk-yɛk mɔ pəlɔtərnɛ nde eyi mɔ.
5 E falou a Corá e a todo o seu grupo, dizendo: Amanhã pela manhã, o Senhor fará saber quem é dele e quem é o santo que ele fará chegar a si; aquele a quem escolher fará chegar a si.
6 Nəyɔ ntɛ, məna Kore kɔ kəloŋkanɛ kam fəp, nəlɛk map mɔcɔfɛ suray.
6 Fazei isto: tomai vós incensários, Corá e todo o seu grupo;
7 Alna nəbɛr mi meken kɔ suray fɔr ya MARIKI kiriŋ. Wərkun nwɛ MARIKI endeyɛk-yɛk mɔ, nkɔn ampusɛ kɔ. Nəna nəŋgbəf im, Yuruya ya Lewy!»
7 e, pondo fogo neles amanhã, sobre eles deitai incenso perante o Senhor ; e será que o homem a quem o Senhor escolher, este será o santo; basta-vos, filhos de Levi.
8 Kɔ Musa oloku Kore: «Nəcəŋkəl, ilɛtsɛnɛ nu awut-sɔ a Lewy!
8 Disse mais Moisés a Corá: Ouvi agora, filhos de Levi:
9 Tɛntəŋnɛ fɛ nu ntɛ Kanu ka Yisrayel kəyɛk-yɛk nu taciŋa kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel dacɔ, kɔ owosɛ nəna kəlɔtərnɛ, nətɔmpər yɛbəc yɔn nde dəkiyi dosoku teta kəloŋkanɛ ka Yisrayel mɔ?
9 acaso, é para vós outros coisa de somenos que o Deus de Israel vos separou da congregação de Israel, para vos fazer chegar a si, a fim de cumprirdes o serviço do tabernáculo do Senhor e estardes perante a congregação para ministrar-lhe;
10 MARIKI owosɛ məna Kore kɔ awɛnc əm aŋa aLewy fəp kəlɔtərnɛ kɔ, kɔ nəŋwe sɔ kəyɔnɛ ka aloŋnɛ!
10 e te fez chegar, Corá, e todos os teus irmãos, os filhos de Levi, contigo? Ainda também procurais o sacerdócio?
11 Ti tɔsɔŋɛ ntɛ məna kɔ kəloŋkanɛ ka afum fəp nəyeŋkər MARIKI səbomp mɔ! Anɔ Aruna ɔyɔnɛ-ɛ, ntɛ nəndecəmɛ kɔ dɛbəkəc mɔ?»
11 Pelo que tu e todo o teu grupo juntos estais contra o Senhor ; e Arão, que é ele para que murmureis contra ele?
12 Kɔ Musa osom fum wəlɔma kəkɔwe Dataŋ kɔ Abiram awut a Eliyab. Mba kɔ ŋaloku: «Səfɔpɛ!
12 Mandou Moisés chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe; porém eles disseram: Não subiremos;
13 Pəntəŋnɛ f'am ntɛ məmpɛnɛ su kəyɛfɛ atɔf ŋoboŋu dalɛ k’awop mɔ, mədedif su nnɔ dətɛgbərɛ? Kɔ məfaŋ sɔ kəsɔŋnɛ dɛbɛ?
13 porventura, é coisa de somenos que nos fizeste subir de uma terra que mana leite e mel, para fazer-nos morrer neste deserto, senão que também queres fazer-te príncipe sobre nós?
14 Ala! Bafɔ atɔf ŋoboŋu dalɛ k’awop ŋɔ məŋkɛrɛ su. Məyer fɛ su dalɛ kɔ ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yɔyɔnɛ yosu! Məcɛm-cɛmnɛ a atɔnəŋk ŋɔ səyɔnɛ ba? Səfati, səfɔder!»
14 Nem tampouco nos trouxeste a uma terra que mana leite e mel, nem nos deste campos e vinhas em herança; pensas que lançarás pó aos olhos destes homens? Pois não subiremos.
15 Kɔ pəntɛlɛ Musa pəpɔŋ, k'oloku MARIKI: «Ta məbaŋ yoloŋnɛ yaŋan! Paka o paka intabaŋər fɛ ŋa, ali sɔfale, ali katin intayɔ fɛ wəkin tes tɛlɛc.»
15 Então, Moisés irou-se muito e disse ao Senhor : Não atentes para a sua oferta; nem um só jumento levei deles e a nenhum deles fiz mal.
16 Kɔ Musa oloku Kore: «Məna kɔ kəloŋkanɛ kam fəp, nəkɔ alna MARIKI fɔr kiriŋ kɔ Aruna.
16 Disse mais Moisés a Corá: Tu e todo o teu grupo, ponde-vos perante o Senhor , tu, e eles, e Arão, amanhã.
17 Nwɛ o nwɛ pətɔmpərɛnɛ tap pəbɛr pi suray, pəkɔ pəmentər pi MARIKI. Ti tɔŋkɔsɔŋ map masar mɛrəŋ wəco kəcamət (250). Məna kɔ Aruna nəna sɔ nəkenɛnɛ map monu.»
17 Tomai cada um o seu incensário e neles ponde incenso; trazei-o, cada um o seu, perante o Senhor , duzentos e cinquenta incensários; também tu e Arão, cada qual o seu.
18 Dɔckɔsɔk Kore kɔ kəloŋkanɛ kɔn ŋalɛk nwɛ o nwɛ tap tɔn, kɔ ŋambɛr mi meken, kɔ ŋandeŋər suray takəroŋ kɔ ŋaŋkɔ dəkəbɛrɛ da aŋgbancan ŋɛbəpɛnɛ kɔ Kanu, kɔ Musa kɔ Aruna.
18 Tomaram, pois, cada qual o seu incensário, neles puseram fogo, sobre eles deitaram incenso e se puseram perante a porta da tenda da congregação com Moisés e Arão.
19 Kɔ Kore oloŋka kəloŋkanɛ kɔn fəp nde dəkəbɛrɛ da aŋgbancan ŋɛbəpɛnɛ kɔ Kanu, k’eŋgbiŋər ŋa nnɔ Musa kɔ Aruna ŋayi mɔ.
19 Corá fez ajuntar contra eles todo o povo à porta da tenda da congregação; então, a glória do Senhor apareceu a toda a congregação.
20 Kɔ MARIKI oloku Musa kɔ Aruna:
20 Disse o Senhor a Moisés e a Arão:
21 «Nəgbɛynɛ kəloŋkanɛ k'afum akaŋɛ imələk ŋa katina!»
21 Apartai-vos do meio desta congregação, e os consumirei num momento.
22 Mba Musa kɔ Aruna ŋancəp mobu dəntɔf kɔ ŋantola Kanu ŋacyif: «O Kanu, məna nwɛ məsɔŋ kəŋesəm yeyi wəyeŋ ya doru fəp mɔ! Fum wəkin enciy'am, pəndetɛl'am nnɔ kəloŋkanɛ k'afum fəp kəyi mɔ ba?»
22 Mas eles se prostraram sobre o seu rosto e disseram: Ó Deus, Autor e Conservador de toda a vida, acaso, por pecar um só homem, indignar-te-ás contra toda esta congregação?
23 Kɔ MARIKI oloku Musa:
23 Respondeu o Senhor a Moisés:
24 «Məloku kəloŋkanɛ ka afum a Yisrayel: Nəbɔlɛnɛ cəbal ca Kore, Dataŋ kɔ Abiram nde ŋandɛ mɔ!»
24 Fala a toda esta congregação, dizendo: Levantai-vos do redor da habitação de Corá, Datã e Abirão.
25 Kɔ Musa ɛyɛfɛ k'ɔŋkɔ pəbəp Dataŋ kɔ Abiram, abeki a Yisrayel ŋacəmɛ kɔ darəŋ.
25 Então, se levantou Moisés e foi a Datã e a Abirão; e após ele foram os anciãos de Israel.
26 Kɔ Musa oloku kəloŋkanɛ ka afum a Yisrayel: «Ilɛtsɛnɛ nu nəbɔlɛ cəbal ca afum alɛc bəkəc akaŋɛ, ta nəgbuŋɛnɛ sɔ daka ndɛ o ndɛ dɔyɔnɛ daŋan mɔ, ta tɔsɔŋɛ nədefinɛ teta kiciya kəŋan.»
26 E disse à congregação: Desviai-vos, peço-vos, das tendas destes homens perversos e não toqueis nada do que é seu, para que não sejais arrebatados em todos os seus pecados.
27 Kɔ aka Yisrayel ŋambɔlɛ cəbal ca Kore, Dataŋ kɔ Abiram.
27 Levantaram-se, pois, do redor da habitação de Corá, Datã e Abirão; e Datã e Abirão saíram e se puseram à porta da sua tenda, juntamente com suas mulheres, seus filhos e suas crianças.
28 Kɔ Musa oloku: «Tantɛ tendesɔŋɛ nu kəcərɛ a MARIKI osom im kədeyɔ mamɛ fəp. Ali tes ifɔlɛkərnɛ kəyɔ inasərka.
28 Então, disse Moisés: Nisto conhecereis que o Senhor me enviou a realizar todas estas obras, que não procedem de mim mesmo:
29 Kɔ afum akaŋɛ ŋafi pəmɔ tɔkɔ afum alpəs ŋaŋfi mɔ, ta ŋafinɛ pəwɛy-wɛy-ɛ, bafɔ MARIKI osom im.
29 se morrerem estes como todos os homens morrem e se forem visitados por qualquer castigo como se dá com todos os homens, então, não sou enviado do Senhor .
30 Mba kɔ MARIKI ɔyɔ tes tɛwɛy-wɛy, kɔ antɔf ŋɛwani kusu ŋemer afum akaŋɛ kɔ daka daŋan, ŋayi wəyeŋ a ŋackɔ dabiya-ɛ, tɔŋsɔŋɛ nu kəcərɛ a afum akaŋɛ ŋafani MARIKI.»
30 Mas, se o Senhor criar alguma coisa inaudita, e a terra abrir a sua boca e os tragar com tudo o que é seu, e vivos descerem ao abismo, então, conhecereis que estes homens desprezaram o Senhor .
31 Musa endelip moloku mɔn kɔ antɔf ŋɛŋgbɛrɛ ŋa dəntɔf.
31 E aconteceu que, acabando ele de falar todas estas palavras, a terra debaixo deles se fendeu,
32 Kɔ antɔf ŋɛwani kusu, kɔ ŋemer Dataŋ, Abiram, afum aŋan, asol a Kore fəp kɔ daka daŋan.
32 abriu a sua boca e os tragou com as suas casas, como também todos os homens que pertenciam a Corá e todos os seus bens.
33 Kɔ ŋantor dabiya ŋayi wəyeŋ, ŋa kɔ daka ndɛ dɔyɔnɛ daŋan mɔ. Kɔ antɔf ŋɛmət ŋa, kɔ ŋaməlkɛ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel dacɔ.
33 Eles e todos os que lhes pertenciam desceram vivos ao abismo; a terra os cobriu, e pereceram do meio da congregação.
34 Aka Yisrayel aŋɛ ŋanayi ŋa kəsək mɔ fəp, ŋayɛksɛ ntɛ afum aŋɛ ŋanckulɛ-kulɛ mɔ, ŋacloku: «Ta antɔf ŋemer su!»
34 Todo o Israel que estava ao redor deles fugiu do seu grito, porque diziam: Não suceda que a terra nos trague a nós também.
35 Gbəncana babɔkɔ kɔ MARIKI owurɛ nɛnc, kɔ dɔncɔf arkun masar mɛrəŋ kɔ wəco kəcamət (250) aŋɛ pənatɔmar kəcɔf suray mɔ.
35 Procedente do Senhor saiu fogo e consumiu os duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 Disse o Senhor a Moisés:
37 — ausente —
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tome os incensários do meio do incêndio e espalhe o fogo longe, porque santos são;
38 — ausente —
38 quanto aos incensários daqueles que pecaram contra a sua própria vida, deles se façam lâminas para cobertura do altar; porquanto os trouxeram perante o Senhor ; pelo que santos são e serão por sinal aos filhos de Israel.
39 — ausente —
39 Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de metal, que tinham trazido aqueles que foram queimados, e os converteram em lâminas para cobertura do altar,
40 — ausente —
40 por memorial para os filhos de Israel, para que nenhum estranho, que não for da descendência de Arão, se chegue para acender incenso perante o Senhor ; para que não seja como Corá e o seu grupo, como o Senhor lhe tinha dito por Moisés.
41 — ausente —
41 Mas, no dia seguinte, toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo do Senhor .
42 — ausente —
42 Ajuntando-se o povo contra Moisés e Arão e virando-se para a tenda da congregação, eis que a nuvem a cobriu, e a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Vieram, pois, Moisés e Arão perante a tenda da congregação.
44 — ausente —
44 Então, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
45 — ausente —
45 Levantai-vos do meio desta congregação, e a consumirei num momento; então, se prostraram sobre o seu rosto.
46 — ausente —
46 Disse Moisés a Arão: Toma o teu incensário, põe nele fogo do altar, deita incenso sobre ele, vai depressa à congregação e faze expiação por eles; porque grande indignação saiu de diante do Senhor ; já começou a praga.
47 — ausente —
47 Tomou-o Arão, como Moisés lhe falara, correu ao meio da congregação (eis que já a praga havia começado entre o povo), deitou incenso nele e fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 Pôs-se em pé entre os mortos e os vivos; e cessou a praga.
49 — ausente —
49 Ora, os que morreram daquela praga foram catorze mil e setecentos, fora os que morreram por causa de Corá.
50 — ausente —
50 Voltou Arão a Moisés, à porta da tenda da congregação; e cessou a praga.

Ler em outra tradução

Comparar com outra