Rute 2

BRU vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bữn manoaq tễ tŏ́ng toiq E-li-maléc cayac Na-ô-mi, ramứh Bô-at; án la cũai bữn chớc cớp sốc lứq.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Rutỡ, la cũai Mô-ap, pai cớp Na-ô-mi neq: “Yỗn hếq pỡq muat saro khlâiq. Khân ncháu sarái sâng sarũiq táq hếq, ki hếq muat tâng sarái ki.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Ngkíq Rutỡ muat saro puai ntun clĩ cũai roaiq saro. Án tỡ dáng án toâq pỡ sarái Bô-at, la tŏ́ng toiq E-li-maléc, yacũn án.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Ntun ki, Bô-at la cũai tễ vil Bet-lahem táq ntỡng cớp cũai sot saro án neq: “Sễq Yiang Sursĩ ỡt cớp anhia!”
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Moâm ki Bô-at blớh cũai nhêng salĩq máh cũai sot saro án neq: “Cumũr ki la con noau?”
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Cũai táq ranáq án ta‑ỡi: “Cumũr ki la cũai Mô-ap. Án loŏh tễ cruang Mô-ap, toâq cớp Na-ô-mi pỡq ntốq nâi.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Cumũr ki sễq tễ cứq, sễq muat ntun clĩ cũai sot saro. Án sễq tỗiq nhưp boq saro. Án toâq tễ cláih lứq; án táq níc toau sanua. Án rlu mahỗi sâng tâng sũ.”
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Chơ Bô-at atỡng Rutỡ neq: “Niang ơi! Mới tamứng cứq pai. Mới chỗi pỡq muat pỡ sarái canŏ́h, cớp chỗi ỡt yơng tễ ntốq nâi. Mới ỡt cớp máh mansễm táq ranáq cứq.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Mới nhêng sarái aléq máh mansễm nâi pỡq sot, chơ mới puai alới pỡq chu sarái ki tê. Cứq khoiq patâp chơ máh cũai samiang táq ranáq cứq, yỗn alới tỡ bữn táq ntrớu chóq mới. Khân mới sâng ễ khlac dỡq, têq mới nguaiq tễ aluoi máh cũai samiang khoiq ŏh dŏq.”
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Moâm Bô-at pai ngkíq, Rutỡ angũn plỡ cớp sacốh racớl choâng moat Bô-at, pai neq: “Achuaih tỡ bữn nhơ ntrớu tễ cứq ma nŏ́q achuaih chuai cứq la‑ỡq? Cứq la cũai tễ cruang canŏ́h, ma nŏ́q achuaih noâng chuai cứq?”
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Bô-at ta‑ỡi án: “Cứq bữn sâng dũ ranáq mới khoiq táq yỗn yacán mới, tễ tangái cayac mới cuchĩt toau sanua. Cớp cứq bữn dáng tê, mới loŏh tễ mpiq mpoaq mới cớp cruang mới bữm. Chơ mới pỡq ỡt cớp cũai tỗp canŏ́h, la cũai mới tỡ nai dáng.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Máh ranáq o mới táq, cứq sễq Yiang Sursĩ yỗn mới bữn ŏ́c bốn dũ ramứh. Yiang Sursĩ la Yiang cũai I-sarel sang, cớp mới khoiq sang án tê. Ngkíq, ariang mới ỡt nhưp khlap Yiang Sursĩ.”
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Rutỡ ta‑ỡi neq: “Ơ achuaih ơi! Achuaih khoiq sarũiq táq cứq sa‑ữi lứq. Achuaih khoiq aliam cứq, cớp táq ntỡng o lứq chóq cứq, ariang cứq la mansễm táq ranáq achuaih tê, tam cứq la tỡ cỡn mansễm táq ranáq achuaih.”
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Toâq ngư cha dỗi mandang toâng, Bô-at atỡng Rutỡ neq: “Mới ĩt bễng, chơ tốq chễu nâi.”
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Toâq Rutỡ yuor pỡq muat loah sĩa, Bô-at patâp cũai samiang táq ranáq án neq: “Anhia yỗn cumũr nâi muat saro tâng ntốq bốq boq saro, cớp chỗi sưoq án.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Cớp anhia táh bar pái racong saro yỗn án tỗiq ĩt. Chỗi pai tỡ o ntrớu chóq án.”
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Ngkíq Rutỡ muat saro tâng sarái ki toau tabữ. Toâq tabữ án púh saro ki, bữn muoi achoiq moang chong sâng.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 Chơ án dững achu saro ki mut tâng vil. Án atoâq yacán án máh saro án khoiq muat bữn. Cớp án ĩt aloŏh crơng sana án kĩah dŏq, chơ avơi yỗn yacán án.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Yacán án blớh: “Tangái nâi mới muat saro pỡ ntốq léq? Mới pỡq muat tâng sarái noau? Cứq sễq Yiang Sursĩ yỗn cũai ki bữn ŏ́c bốn.”
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Na-ô-mi pai chóq cumân án neq: “Sễq Yiang Sursĩ yỗn án bữn ŏ́c bốn. Lứq samoât Yiang Sursĩ tỡ bữn tangứt táq ranáq o yỗn cũai noâng tamoong cớp cũai khoiq cuchĩt.”
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Rutỡ, la cũai Mô-ap, pai neq: “Bô-at noâng patâp hếq neq hỡ: ‘Mới ỡt cheq cũai táq ranáq cứq yỗn toau moâm alới susot.’”
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Chơ Na-ô-mi atỡng Rutỡ, cumân án neq: “O lứq con ơi! Mới pỡq níc cớp máh cũai táq ranáq Bô-at. Mới chỗi pỡq sarái canŏ́h. Khân mới pỡq sarái canŏ́h pĩeiq noau táq sâuq chóq mới cống bữn.”
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Ngkíq Rutỡ pỡq níc cớp cũai táq ranáq Bô-at toau nheq catữ sot saro. Cớp án ỡt níc cớp yacán án.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra