Rute 2
BRU vs ARIB
1 Bữn manoaq tễ tŏ́ng toiq E-li-maléc cayac Na-ô-mi, ramứh Bô-at; án la cũai bữn chớc cớp sốc lứq.
1 Ora, tinha Noêmi um parente de seu marido, homem poderoso e rico, da família de Elimeleque; e ele se chamava Boaz.
2 Rutỡ, la cũai Mô-ap, pai cớp Na-ô-mi neq: “Yỗn hếq pỡq muat saro khlâiq. Khân ncháu sarái sâng sarũiq táq hếq, ki hếq muat tâng sarái ki.”
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Deixa-me ir ao campo a apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu achar graça. E ela lhe respondeu: Vai, minha filha.
3 Ngkíq Rutỡ muat saro puai ntun clĩ cũai roaiq saro. Án tỡ dáng án toâq pỡ sarái Bô-at, la tŏ́ng toiq E-li-maléc, yacũn án.
3 Foi, pois, e chegando ao campo respigava após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Ntun ki, Bô-at la cũai tễ vil Bet-lahem táq ntỡng cớp cũai sot saro án neq: “Sễq Yiang Sursĩ ỡt cớp anhia!”
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Moâm ki Bô-at blớh cũai nhêng salĩq máh cũai sot saro án neq: “Cumũr ki la con noau?”
5 Depois perguntou Boaz ao moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Cũai táq ranáq án ta‑ỡi: “Cumũr ki la cũai Mô-ap. Án loŏh tễ cruang Mô-ap, toâq cớp Na-ô-mi pỡq ntốq nâi.
6 Respondeu-lhe o moço: Esta é a moça moabita que voltou com Noêmi do país de Moabe.
7 Cumũr ki sễq tễ cứq, sễq muat ntun clĩ cũai sot saro. Án sễq tỗiq nhưp boq saro. Án toâq tễ cláih lứq; án táq níc toau sanua. Án rlu mahỗi sâng tâng sũ.”
7 Disse-me ela: Deixa-me colher e ajuntar espigas por entre os molhos após os segadores: Assim ela veio, e está aqui desde pela manhã até agora, sem descansar nem sequer um pouco.
8 Chơ Bô-at atỡng Rutỡ neq: “Niang ơi! Mới tamứng cứq pai. Mới chỗi pỡq muat pỡ sarái canŏ́h, cớp chỗi ỡt yơng tễ ntốq nâi. Mới ỡt cớp máh mansễm táq ranáq cứq.
8 Então disse Boaz a Rute: Escuta filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui, mas ajunta-te às minhas moças.
9 Mới nhêng sarái aléq máh mansễm nâi pỡq sot, chơ mới puai alới pỡq chu sarái ki tê. Cứq khoiq patâp chơ máh cũai samiang táq ranáq cứq, yỗn alới tỡ bữn táq ntrớu chóq mới. Khân mới sâng ễ khlac dỡq, têq mới nguaiq tễ aluoi máh cũai samiang khoiq ŏh dŏq.”
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei eu ordem aos moços, que não te molestem? Quando tiveres sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tiverem tirado.
10 Moâm Bô-at pai ngkíq, Rutỡ angũn plỡ cớp sacốh racớl choâng moat Bô-at, pai neq: “Achuaih tỡ bữn nhơ ntrớu tễ cứq ma nŏ́q achuaih chuai cứq la‑ỡq? Cứq la cũai tễ cruang canŏ́h, ma nŏ́q achuaih noâng chuai cứq?”
10 Então ela, inclinando-se e prostrando-se com o rosto em terra, perguntou-lhe: Por que achei eu graça aos teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Bô-at ta‑ỡi án: “Cứq bữn sâng dũ ranáq mới khoiq táq yỗn yacán mới, tễ tangái cayac mới cuchĩt toau sanua. Cớp cứq bữn dáng tê, mới loŏh tễ mpiq mpoaq mới cớp cruang mới bữm. Chơ mới pỡq ỡt cớp cũai tỗp canŏ́h, la cũai mới tỡ nai dáng.
11 Ao que lhe respondeu Boaz: Bem se me contou tudo quanto tens feito para com tua sogra depois da morte de teu marido; como deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Máh ranáq o mới táq, cứq sễq Yiang Sursĩ yỗn mới bữn ŏ́c bốn dũ ramứh. Yiang Sursĩ la Yiang cũai I-sarel sang, cớp mới khoiq sang án tê. Ngkíq, ariang mới ỡt nhưp khlap Yiang Sursĩ.”
12 O Senhor recompense o que fizeste, e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Rutỡ ta‑ỡi neq: “Ơ achuaih ơi! Achuaih khoiq sarũiq táq cứq sa‑ữi lứq. Achuaih khoiq aliam cứq, cớp táq ntỡng o lứq chóq cứq, ariang cứq la mansễm táq ranáq achuaih tê, tam cứq la tỡ cỡn mansễm táq ranáq achuaih.”
13 E disse ela: Ache eu graça aos teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste bondosamente a tua serva, não sendo eu nem mesmo como uma das tuas criadas.
14 Toâq ngư cha dỗi mandang toâng, Bô-at atỡng Rutỡ neq: “Mới ĩt bễng, chơ tốq chễu nâi.”
14 Também à hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te, come do pão e molha o teu bocado no vinagre. E, sentando-se ela ao lado dos segadores, ele lhe ofereceu grão tostado, e ela comeu e ficou satisfeita, e ainda lhe sobejou.
15 Toâq Rutỡ yuor pỡq muat loah sĩa, Bô-at patâp cũai samiang táq ranáq án neq: “Anhia yỗn cumũr nâi muat saro tâng ntốq bốq boq saro, cớp chỗi sưoq án.
15 Quando ela se levantou para respigar, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre os molhos deixai-a respirar, e não a censureis.
16 Cớp anhia táh bar pái racong saro yỗn án tỗiq ĩt. Chỗi pai tỡ o ntrớu chóq án.”
16 Também, tirai dos molhos algumas espigas e deixai-as ficar, para que as colha, e não a repreendais.
17 Ngkíq Rutỡ muat saro tâng sarái ki toau tabữ. Toâq tabữ án púh saro ki, bữn muoi achoiq moang chong sâng.
17 Assim ela respigou naquele campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado e foi quase uma efa de cevada.
18 Chơ án dững achu saro ki mut tâng vil. Án atoâq yacán án máh saro án khoiq muat bữn. Cớp án ĩt aloŏh crơng sana án kĩah dŏq, chơ avơi yỗn yacán án.
18 Então, carregando com a cevada, veio à cidade; e viu sua sogra o que ela havia apanhado. Também Rute tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 Yacán án blớh: “Tangái nâi mới muat saro pỡ ntốq léq? Mới pỡq muat tâng sarái noau? Cứq sễq Yiang Sursĩ yỗn cũai ki bữn ŏ́c bốn.”
19 Ao que lhe perguntou sua sogra: Onde respigaste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que fez caso de ti. E ela relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 Na-ô-mi pai chóq cumân án neq: “Sễq Yiang Sursĩ yỗn án bữn ŏ́c bốn. Lứq samoât Yiang Sursĩ tỡ bữn tangứt táq ranáq o yỗn cũai noâng tamoong cớp cũai khoiq cuchĩt.”
20 Disse Noêmi a sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que não tem deixado de misturar a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noêmi: Esse homem é parente nosso, um dos nossos remidores.
21 Rutỡ, la cũai Mô-ap, pai neq: “Bô-at noâng patâp hếq neq hỡ: ‘Mới ỡt cheq cũai táq ranáq cứq yỗn toau moâm alới susot.’”
21 Respondeu Rute, a moabita: Ele me disse ainda: Seguirás de perto os meus moços até que tenham acabado toda a minha sega.
22 Chơ Na-ô-mi atỡng Rutỡ, cumân án neq: “O lứq con ơi! Mới pỡq níc cớp máh cũai táq ranáq Bô-at. Mới chỗi pỡq sarái canŏ́h. Khân mới pỡq sarái canŏ́h pĩeiq noau táq sâuq chóq mới cống bữn.”
22 Então disse Noêmi a sua nora, Rute: Bom é, filha minha, que saias com as suas moças, e que não te encontrem noutro campo.
23 Ngkíq Rutỡ pỡq níc cớp cũai táq ranáq Bô-at toau nheq catữ sot saro. Cớp án ỡt níc cớp yacán án.
23 Assim se ajuntou com as moças de Boaz, para respigar até e fim da sega da cevada e do trigo; e morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?