Números 9
BRU vs NVI
1 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai tâng casâi muoi, cumo bar vớt cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Yiang Sursĩ pai neq:
1 O Senhor falou com Moisés no deserto do Sinai no primeiro mês do segundo ano depois que o povo saiu do Egito. Ele disse:
2 “Toâq moat mandang ngêt tâng tangái muoi chít la pỗn, casâi nâi,
2 "Os israelitas devem celebrar a Páscoa na ocasião própria.
3 cũai I-sarel cóq táq rit cha bũi dŏq sanhữ loah Tangái Loŏh. Cóq táq puai yỗn pĩeiq máh phễp rit nâi.”
3 Celebrem-na no tempo determinado, ao pôr-do-sol do dia catorze deste mês, de acordo com todas as suas leis e ordenanças".
4 Yuaq ngkíq, Môi-se atỡng cũai proai I-sarel táq rit cha bũi Tangái Loŏh,
4 Então Moisés ordenou aos israelitas que celebrassem a Páscoa,
5 cớp pên tabữ tangái muoi chít la pỗn, casâi muoi, alới táq rit tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai. Máh cũai proai táq puai dũ ramứh machớng Yiang Sursĩ khoiq ớn na Môi-se.
5 e eles o fizeram no deserto do Sinai, ao pôr-do-sol do dia catorze do primeiro mês. Os israelitas fizeram tudo conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Ma bữn bĩq náq sâng tỡ bữn bráh puai rit, cỗ alới satoaq sac cumuiq; ngkíq cũai ki tỡ têq táq rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh. Ngkíq alới toâq tayứng yáng moat Môi-se cớp Arôn,
6 Mas alguns deles não puderam celebrar a Páscoa naquele dia porque se haviam tornado impuros por terem tocado num cadáver. Por isso procuraram Moisés e Arão naquele mesmo dia
7 chơ blớh neq: “Hếq cỡt tỡ bữn bráh cỗ hếq satoaq sac cumuiq; cỗ nŏ́q hếq tỡ têq chiau crơng sang yỗn Yiang Sursĩ parnơi cớp máh cũai I-sarel canŏ́h?”
7 e disseram a Moisés: "Nós nos tornamos impuros por termos tocado num cadáver, mas por que deveríamos ser impedidos de apresentar a nossa oferta ao Senhor na ocasião própria, como os demais israelitas? "
8 Môi-se ta‑ỡi neq: “Cóq anhia acoan voai, cứq ễ tamứng ntrớu Yiang Sursĩ tĩeih atỡng tễ ranáq nâi.”
8 Moisés respondeu-lhes: "Esperem até que eu saiba o que o Senhor ordena a respeito de vocês".
9 Yiang Sursĩ ớn Môi-se
9 Então o Senhor disse a Moisés:
10 atỡng máh cũai proai I-sarel neq: “Bo léq anhia, tỡ la con châu anhia, ma cỡt tỡ bữn bráh, cỗ tian satoaq sac cumuiq, tỡ la pỡq rana yơng, ma yoc ễ táq rit cha bũi sanhữ tê Tangái Loŏh,
10 "Diga o seguinte aos israelitas: Quando algum de vocês ou dos seus descendentes se tornar impuro por tocar algum cadáver ou estiver distante por motivo de viagem, ainda assim poderá celebrar a Páscoa do Senhor.
11 ki yỗn anhia cha bũi tâng casâi bar, pên tabữ tangái muoi chít la pỗn casâi ki. Chơ cóq anhia cha bễng mi ŏ́q crơng pluoih cớp cha bát ntáng sâng.
11 Deverão celebrá-la no dia catorze do segundo mês, ao pôr-do-sol. Comerão o cordeiro com pães sem fermento e com ervas amargas.
12 Chỗi dŏq crơng sana toau toâq tarưp parnỡ, cớp chỗi déh nghang charán. Ma cóq anhia táq puai tâng rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh ĩn khoiq anoat chơ.
12 Não deixarão sobrar nada até o amanhecer e não quebrarão nenhum osso do cordeiro. Quando a celebrarem, obedeçam a todas as leis da Páscoa.
13 Khân cũai aléq cỡt bráh puai rit, cớp tỡ bữn pỡq rana yơng, ma án tỡ bữn noap rit Tangái Loŏh, cũai ki tỡ têq cỡt noâng cũai proai Yiang Sursĩ. Yuaq án tỡ bữn chiau sang yỗn cứq máh crơng khoiq anoat dŏq, ngkíq án cóq chĩuq roap tôt án bữm.
13 Se, porém, um homem estiver puro e não estiver distante por motivo de viagem e ainda assim não celebrar a Páscoa, ele será eliminado do meio do seu povo porque não apresentou a oferta do Senhor na ocasião própria. Ele sofrerá as conseqüências do seu pecado.
14 “Khân bữn cũai cruang canŏ́h ỡt cớp anhia ma yoc ễ yám noap tê Tangái Loŏh, alới cóq trĩh phễp rit ki dũ ramứh. Cớp cóq dũ náq cũai noap ĩt phễp rit ki, tỡ cỡn ống cũai I-sarel sâng, ma dếh cũai cruang canŏ́h hỡ, la cóq táq puai tê.”
14 "Um estrangeiro residente entre vocês, que queira celebrar a Páscoa do Senhor, deverá fazê-lo de acordo com as leis e ordenanças da Páscoa. Vocês terão as mesmas leis para o estrangeiro e para o natural da terra".
15 Tangái patứng Dống Sang Aroâiq, bữn ramứl sễng clũom cadớp nheq Dống Sang Aroâiq ki.
15 No dia em que foi armado o tabernáculo, a tenda que guarda as tábuas da aliança, a nuvem o cobriu. Desde o entardecer até o amanhecer a nuvem por cima do tabernáculo tinha a aparência de fogo.
16 Toâq sadâu ramứl ki cỡt cusâu ariang ũih.
16 Era assim que sempre acontecia: de dia a nuvem o cobria, e de noite tinha a aparência de fogo.
17 Bo léq ma ramứl yial achỗn tễ Dống Sang Aroâiq, bo ki toâp cũai proai I-sarel atỡi máh dống alới ỡt, chơ patứng loah pỡ ntốq tamái ễn la ntốq ramứl sễng.
17 Sempre que a nuvem se levantava de cima da Tenda, os israelitas partiam; no lugar em que a nuvem descia, ali acampavam.
18 Cũai proai tŏ́h dống aroâiq cớp patứng loah tamái machớng Yiang Sursĩ atỡng alới. Bo ramứl noâng ỡt clũom cadớp dống sang aroâiq, tỗp alới ỡt loâng bân ntốq ki.
18 Conforme a ordem do Senhor os israelitas partiam, e conforme a ordem do Senhor, acampavam. Enquanto a nuvem estivesse por cima do tabernáculo, eles permaneciam acampados.
19 Toâq ramứl ỡt clũom cadớp dũn, ki alới sa‑âm cớp trĩh Yiang Sursĩ, cớp tỡ bữn pỡq chu léq.
19 Enquanto a nuvem ficava sobre o tabernáculo por muito tempo, os israelitas cumpriam suas responsabilidades para com o Senhor, e não partiam.
20 Ma khân ramứl ỡt clũom cadớp bar pái tangái sâng Dống Sang Aroâiq puai rangứh Yiang Sursĩ ớn, ki alới noâng ỡt ngki, tỡ bữn dễq pỡq chu léq.
20 Às vezes a nuvem ficava sobre o tabernáculo poucos dias; conforme a ordem do Senhor eles acampavam, e também conforme a ordem do Senhor, partiam.
21 Khân ramứl clũom cadớp tễ pên tabữ toau toâq tarưp parnỡ sâng, bo léq ramứl yial achỗn, alới dễq bo ki toâp. Ramứl yial bo léq, alới dễq bo ki tê.
21 Outras vezes a nuvem permanecia somente desde o entardecer até o amanhecer, e quando se levantava pela manhã, eles partiam. De dia ou de noite, sempre que a nuvem se levantava, eles partiam.
22 Tam bar tangái, muoi casâi, muoi cumo, tỡ la dũn, ma bo léq ramứl noâng clũom tâng Dống Sang Aroâiq, bo ki alới tỡ bữn dễq chu léq. Ma bo léq ramứl yial pỡq, alới dễq bo ki toâp tê.
22 Quer a nuvem ficasse sobre o tabernáculo dois dias, quer um mês, quer mais tempo, os israelitas permaneciam no acampamento e não partiam; mas, quando ela se levantava, partiam.
23 Alới patứng tỡ la tŏ́h máh dống alới, la táq puai santoiq Yiang Sursĩ atỡng na Môi-se.
23 Conforme a ordem do Senhor acampavam, e conforme a ordem do Senhor partiam. Nesse meio tempo, cumpriam suas responsabilidades para com o Senhor, de acordo com as suas ordens, anunciadas por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?