Números 9
BRU vs ARC
1 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai tâng casâi muoi, cumo bar vớt cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Yiang Sursĩ pai neq:
1 E falou o Senhor a Moisés no deserto do Sinai, no segundo ano da sua saída da terra do Egito, no primeiro mês, dizendo:
2 “Toâq moat mandang ngêt tâng tangái muoi chít la pỗn, casâi nâi,
2 Que os filhos de Israel celebrem a Páscoa a seu tempo determinado.
3 cũai I-sarel cóq táq rit cha bũi dŏq sanhữ loah Tangái Loŏh. Cóq táq puai yỗn pĩeiq máh phễp rit nâi.”
3 No dia catorze deste mês, pela tarde, a seu tempo determinado a celebrareis; segundo todos os seus estatutos e segundo todos os seus ritos, a celebrareis.
4 Yuaq ngkíq, Môi-se atỡng cũai proai I-sarel táq rit cha bũi Tangái Loŏh,
4 Disse, pois, Moisés aos filhos de Israel que celebrassem a Páscoa.
5 cớp pên tabữ tangái muoi chít la pỗn, casâi muoi, alới táq rit tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai. Máh cũai proai táq puai dũ ramứh machớng Yiang Sursĩ khoiq ớn na Môi-se.
5 Então, celebraram a Páscoa no dia catorze do primeiro mês, pela tarde, no deserto do Sinai; conforme tudo o que o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
6 Ma bữn bĩq náq sâng tỡ bữn bráh puai rit, cỗ alới satoaq sac cumuiq; ngkíq cũai ki tỡ têq táq rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh. Ngkíq alới toâq tayứng yáng moat Môi-se cớp Arôn,
6 E houve alguns que estavam imundos pelo corpo de um homem morto; e no mesmo dia não podiam celebrar a Páscoa; pelo que se chegaram perante Moisés e perante Arão aquele mesmo dia.
7 chơ blớh neq: “Hếq cỡt tỡ bữn bráh cỗ hếq satoaq sac cumuiq; cỗ nŏ́q hếq tỡ têq chiau crơng sang yỗn Yiang Sursĩ parnơi cớp máh cũai I-sarel canŏ́h?”
7 E aqueles homens disseram-lhe: Imundos estamos nós pelo corpo de um homem morto; por que seríamos privados de oferecer a oferta do Senhor a seu tempo determinado no meio dos filhos de Israel?
8 Môi-se ta‑ỡi neq: “Cóq anhia acoan voai, cứq ễ tamứng ntrớu Yiang Sursĩ tĩeih atỡng tễ ranáq nâi.”
8 E disse-lhes Moisés: Esperai, e ouvirei o que o Senhor vos ordenará.
9 Yiang Sursĩ ớn Môi-se
9 Então, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
10 atỡng máh cũai proai I-sarel neq: “Bo léq anhia, tỡ la con châu anhia, ma cỡt tỡ bữn bráh, cỗ tian satoaq sac cumuiq, tỡ la pỡq rana yơng, ma yoc ễ táq rit cha bũi sanhữ tê Tangái Loŏh,
10 Fala aos filhos de Israel, dizendo: Quando alguém entre vós ou entre as vossas gerações for imundo por corpo morto ou se achar em jornada longe de vós, contudo, ainda celebrará a Páscoa ao Senhor .
11 ki yỗn anhia cha bũi tâng casâi bar, pên tabữ tangái muoi chít la pỗn casâi ki. Chơ cóq anhia cha bễng mi ŏ́q crơng pluoih cớp cha bát ntáng sâng.
11 No segundo mês, no dia catorze, de tarde, a celebrarão: Com pães asmos e ervas amargas a comerão.
12 Chỗi dŏq crơng sana toau toâq tarưp parnỡ, cớp chỗi déh nghang charán. Ma cóq anhia táq puai tâng rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh ĩn khoiq anoat chơ.
12 Dela nada deixarão até à manhã e dela não quebrarão osso algum; segundo todo o estatuto da Páscoa, a celebrarão.
13 Khân cũai aléq cỡt bráh puai rit, cớp tỡ bữn pỡq rana yơng, ma án tỡ bữn noap rit Tangái Loŏh, cũai ki tỡ têq cỡt noâng cũai proai Yiang Sursĩ. Yuaq án tỡ bữn chiau sang yỗn cứq máh crơng khoiq anoat dŏq, ngkíq án cóq chĩuq roap tôt án bữm.
13 Porém, quando um homem for limpo, e não estiver de caminho, e deixar de celebrar a Páscoa, tal alma do seu povo será extirpada; porquanto não ofereceu a oferta do Senhor a seu tempo determinado; tal homem levará o seu pecado.
14 “Khân bữn cũai cruang canŏ́h ỡt cớp anhia ma yoc ễ yám noap tê Tangái Loŏh, alới cóq trĩh phễp rit ki dũ ramứh. Cớp cóq dũ náq cũai noap ĩt phễp rit ki, tỡ cỡn ống cũai I-sarel sâng, ma dếh cũai cruang canŏ́h hỡ, la cóq táq puai tê.”
14 E, quando um estrangeiro peregrinar entre vós e também celebrar a Páscoa ao Senhor , segundo o estatuto da Páscoa e segundo o seu rito, assim a celebrará; um mesmo estatuto haverá para vós, assim para o estrangeiro como para o natural da terra.
15 Tangái patứng Dống Sang Aroâiq, bữn ramứl sễng clũom cadớp nheq Dống Sang Aroâiq ki.
15 E, no dia de levantar o tabernáculo, a nuvem cobriu o tabernáculo sobre a tenda do Testemunho; e, à tarde, estava sobre o tabernáculo como uma aparência de fogo até à manhã.
16 Toâq sadâu ramứl ki cỡt cusâu ariang ũih.
16 Assim era de contínuo: a nuvem o cobria, e, de noite, havia aparência de fogo.
17 Bo léq ma ramứl yial achỗn tễ Dống Sang Aroâiq, bo ki toâp cũai proai I-sarel atỡi máh dống alới ỡt, chơ patứng loah pỡ ntốq tamái ễn la ntốq ramứl sễng.
17 Mas, sempre que a nuvem se alçava sobre a tenda, os filhos de Israel após ela partiam; e, no lugar onde a nuvem parava, ali os filhos de Israel assentavam o seu arraial.
18 Cũai proai tŏ́h dống aroâiq cớp patứng loah tamái machớng Yiang Sursĩ atỡng alới. Bo ramứl noâng ỡt clũom cadớp dống sang aroâiq, tỗp alới ỡt loâng bân ntốq ki.
18 Segundo o dito do Senhor , os filhos de Israel partiam e segundo o dito do Senhor assentavam o arraial; todos os dias em que a nuvem parava sobre o tabernáculo, assentavam o arraial.
19 Toâq ramứl ỡt clũom cadớp dũn, ki alới sa‑âm cớp trĩh Yiang Sursĩ, cớp tỡ bữn pỡq chu léq.
19 E, quando a nuvem se detinha muitos dias sobre o tabernáculo, então, os filhos de Israel tinham cuidado da guarda do Senhor e não partiam.
20 Ma khân ramứl ỡt clũom cadớp bar pái tangái sâng Dống Sang Aroâiq puai rangứh Yiang Sursĩ ớn, ki alới noâng ỡt ngki, tỡ bữn dễq pỡq chu léq.
20 E era que, quando a nuvem poucos dias estava sobre o tabernáculo, segundo o dito do Senhor , se alojavam e, segundo o dito do Senhor , partiam.
21 Khân ramứl clũom cadớp tễ pên tabữ toau toâq tarưp parnỡ sâng, bo léq ramứl yial achỗn, alới dễq bo ki toâp. Ramứl yial bo léq, alới dễq bo ki tê.
21 Porém era que, quando a nuvem desde a tarde até à manhã ficava ali e a nuvem se alçava pela manhã, então, partiam; quer de dia quer de noite, alçando-se a nuvem, partiam.
22 Tam bar tangái, muoi casâi, muoi cumo, tỡ la dũn, ma bo léq ramứl noâng clũom tâng Dống Sang Aroâiq, bo ki alới tỡ bữn dễq chu léq. Ma bo léq ramứl yial pỡq, alới dễq bo ki toâp tê.
22 Ou, quando a nuvem sobre o tabernáculo se detinha dois dias, ou um mês, ou um ano, ficando sobre ele, então, os filhos de Israel se alojavam e não partiam; e, alçando-se ela, partiam.
23 Alới patứng tỡ la tŏ́h máh dống alới, la táq puai santoiq Yiang Sursĩ atỡng na Môi-se.
23 Segundo o dito do Senhor , se alojavam e, segundo o dito do Senhor , partiam; da guarda do Senhor tinham cuidado, segundo o dito do Senhor pela mão de Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?