Números 9
BRU vs ARA
1 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai tâng casâi muoi, cumo bar vớt cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Yiang Sursĩ pai neq:
1 Falou o Senhor a Moisés no deserto do Sinai, no ano segundo da sua saída da terra do Egito, no mês primeiro, dizendo:
2 “Toâq moat mandang ngêt tâng tangái muoi chít la pỗn, casâi nâi,
2 Celebrem os filhos de Israel a Páscoa a seu tempo.
3 cũai I-sarel cóq táq rit cha bũi dŏq sanhữ loah Tangái Loŏh. Cóq táq puai yỗn pĩeiq máh phễp rit nâi.”
3 No dia catorze deste mês, ao crepúsculo da tarde, a seu tempo a celebrareis; segundo todos os seus estatutos e segundo todos os seus ritos, a celebrareis.
4 Yuaq ngkíq, Môi-se atỡng cũai proai I-sarel táq rit cha bũi Tangái Loŏh,
4 Disse, pois, Moisés aos filhos de Israel que celebrassem a Páscoa.
5 cớp pên tabữ tangái muoi chít la pỗn, casâi muoi, alới táq rit tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai. Máh cũai proai táq puai dũ ramứh machớng Yiang Sursĩ khoiq ớn na Môi-se.
5 Então, celebraram a Páscoa no dia catorze do mês primeiro, ao crepúsculo da tarde, no deserto do Sinai; segundo tudo o que o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
6 Ma bữn bĩq náq sâng tỡ bữn bráh puai rit, cỗ alới satoaq sac cumuiq; ngkíq cũai ki tỡ têq táq rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh. Ngkíq alới toâq tayứng yáng moat Môi-se cớp Arôn,
6 Houve alguns que se acharam imundos por terem tocado o cadáver de um homem, de maneira que não puderam celebrar a Páscoa naquele dia; por isso, chegando-se perante Moisés e Arão,
7 chơ blớh neq: “Hếq cỡt tỡ bữn bráh cỗ hếq satoaq sac cumuiq; cỗ nŏ́q hếq tỡ têq chiau crơng sang yỗn Yiang Sursĩ parnơi cớp máh cũai I-sarel canŏ́h?”
7 disseram-lhes: Estamos imundos por termos tocado o cadáver de um homem; por que havemos de ser privados de apresentar a oferta do Senhor , a seu tempo, no meio dos filhos de Israel?
8 Môi-se ta‑ỡi neq: “Cóq anhia acoan voai, cứq ễ tamứng ntrớu Yiang Sursĩ tĩeih atỡng tễ ranáq nâi.”
8 Respondeu-lhes Moisés: Esperai, e ouvirei o que o Senhor vos ordenará.
9 Yiang Sursĩ ớn Môi-se
9 Então, disse o Senhor a Moisés:
10 atỡng máh cũai proai I-sarel neq: “Bo léq anhia, tỡ la con châu anhia, ma cỡt tỡ bữn bráh, cỗ tian satoaq sac cumuiq, tỡ la pỡq rana yơng, ma yoc ễ táq rit cha bũi sanhữ tê Tangái Loŏh,
10 Fala aos filhos de Israel, dizendo: Quando alguém entre vós ou entre as vossas gerações achar-se imundo por causa de um morto ou se achar em jornada longe de vós, contudo, ainda celebrará a Páscoa ao Senhor .
11 ki yỗn anhia cha bũi tâng casâi bar, pên tabữ tangái muoi chít la pỗn casâi ki. Chơ cóq anhia cha bễng mi ŏ́q crơng pluoih cớp cha bát ntáng sâng.
11 No mês segundo, no dia catorze, no crepúsculo da tarde, a celebrarão; com pães asmos e ervas amargas a comerão.
12 Chỗi dŏq crơng sana toau toâq tarưp parnỡ, cớp chỗi déh nghang charán. Ma cóq anhia táq puai tâng rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh ĩn khoiq anoat chơ.
12 Dela nada deixarão até à manhã e dela não quebrarão osso algum; segundo todo o estatuto da Páscoa, a celebrarão.
13 Khân cũai aléq cỡt bráh puai rit, cớp tỡ bữn pỡq rana yơng, ma án tỡ bữn noap rit Tangái Loŏh, cũai ki tỡ têq cỡt noâng cũai proai Yiang Sursĩ. Yuaq án tỡ bữn chiau sang yỗn cứq máh crơng khoiq anoat dŏq, ngkíq án cóq chĩuq roap tôt án bữm.
13 Porém, se um homem achar-se limpo, e não estiver de caminho, e deixar de celebrar a Páscoa, essa alma será eliminada do seu povo, porquanto não apresentou a oferta do Senhor , a seu tempo; tal homem levará sobre si o seu pecado.
14 “Khân bữn cũai cruang canŏ́h ỡt cớp anhia ma yoc ễ yám noap tê Tangái Loŏh, alới cóq trĩh phễp rit ki dũ ramứh. Cớp cóq dũ náq cũai noap ĩt phễp rit ki, tỡ cỡn ống cũai I-sarel sâng, ma dếh cũai cruang canŏ́h hỡ, la cóq táq puai tê.”
14 Se um estrangeiro habitar entre vós e também celebrar a Páscoa ao Senhor , segundo o estatuto da Páscoa e segundo o seu rito, assim a celebrará; um só estatuto haverá para vós outros, tanto para o estrangeiro como para o natural da terra.
15 Tangái patứng Dống Sang Aroâiq, bữn ramứl sễng clũom cadớp nheq Dống Sang Aroâiq ki.
15 No dia em que foi erigido o tabernáculo, a nuvem o cobriu, a saber, a tenda do Testemunho; e, à tarde, estava sobre o tabernáculo uma aparência de fogo até à manhã.
16 Toâq sadâu ramứl ki cỡt cusâu ariang ũih.
16 Assim era de contínuo: a nuvem o cobria, e, de noite, havia aparência de fogo.
17 Bo léq ma ramứl yial achỗn tễ Dống Sang Aroâiq, bo ki toâp cũai proai I-sarel atỡi máh dống alới ỡt, chơ patứng loah pỡ ntốq tamái ễn la ntốq ramứl sễng.
17 Quando a nuvem se erguia de sobre a tenda, os filhos de Israel se punham em marcha; e, no lugar onde a nuvem parava, aí os filhos de Israel se acampavam.
18 Cũai proai tŏ́h dống aroâiq cớp patứng loah tamái machớng Yiang Sursĩ atỡng alới. Bo ramứl noâng ỡt clũom cadớp dống sang aroâiq, tỗp alới ỡt loâng bân ntốq ki.
18 Segundo o mandado do Senhor , os filhos de Israel partiam e, segundo o mandado do Senhor , se acampavam; por todo o tempo em que a nuvem pairava sobre o tabernáculo, permaneciam acampados.
19 Toâq ramứl ỡt clũom cadớp dũn, ki alới sa‑âm cớp trĩh Yiang Sursĩ, cớp tỡ bữn pỡq chu léq.
19 Quando a nuvem se detinha muitos dias sobre o tabernáculo, então, os filhos de Israel cumpriam a ordem do Senhor e não partiam.
20 Ma khân ramứl ỡt clũom cadớp bar pái tangái sâng Dống Sang Aroâiq puai rangứh Yiang Sursĩ ớn, ki alới noâng ỡt ngki, tỡ bữn dễq pỡq chu léq.
20 Às vezes, a nuvem ficava poucos dias sobre o tabernáculo; então, segundo o mandado do Senhor , permaneciam e, segundo a ordem do Senhor , partiam.
21 Khân ramứl clũom cadớp tễ pên tabữ toau toâq tarưp parnỡ sâng, bo léq ramứl yial achỗn, alới dễq bo ki toâp. Ramứl yial bo léq, alới dễq bo ki tê.
21 Às vezes, a nuvem ficava desde a tarde até à manhã; quando, pela manhã, a nuvem se erguia, punham-se em marcha; quer de dia, quer de noite, erguendo-se a nuvem, partiam.
22 Tam bar tangái, muoi casâi, muoi cumo, tỡ la dũn, ma bo léq ramứl noâng clũom tâng Dống Sang Aroâiq, bo ki alới tỡ bữn dễq chu léq. Ma bo léq ramứl yial pỡq, alới dễq bo ki toâp tê.
22 Se a nuvem se detinha sobre o tabernáculo por dois dias, ou um mês, ou por mais tempo, enquanto pairava sobre ele, os filhos de Israel permaneciam acampados e não se punham em marcha; mas, erguendo-se ela, partiam.
23 Alới patứng tỡ la tŏ́h máh dống alới, la táq puai santoiq Yiang Sursĩ atỡng na Môi-se.
23 Segundo o mandado do Senhor , se acampavam e, segundo o mandado do Senhor , se punham em marcha; cumpriam o seu dever para com o Senhor , segundo a ordem do Senhor por intermédio de Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?