Números 22

BRU vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Máh cũai proai I-sarel atỡi ntốq ỡt dỡ pỡ ntốq tapín cruang Mô-ap, coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan, choâng cớp vil Yê-ri-cô.
1 Então os israelitas viajaram para as campinas de Moabe e acamparam a leste do rio Jordão, do lado oposto de Jericó.
2 Toâq Balac con samiang Si-pôr, puo cũai Mô-ap sâng tễ ranáq cũai I-sarel táq chóq cũai proai Amô-rit, cớp án dáng bữn cũai I-sarel sa‑ữi máh léq ỡt tâng ntốq ki,
2 Balaque, filho de Zipor, viu tudo que o povo de Israel havia feito aos amorreus.
3 chơ án cớp nheq tữh cũai proai án sâng ngcŏh lứq.
3 Quando os moabitas viram como os israelitas eram numerosos, ficaram apavorados.
4 Cũai proai Mô-ap táq ntỡng cớp cũai sốt tỗp Madian neq: “Tỡ bữn dũn noâng máh cũai proai ki ễ toâq talốh dũ ramứh mpễr hái, riang ntroŏq cha bát tâng ruang.”
4 Disseram aos líderes de Midiã: “Essa multidão devorará tudo que estiver à vista, como um boi devora o capim no pasto!”. Então Balaque, que era rei de Moabe,
5 Yuaq ngkíq, Balac ớn ayững atĩ án pỡq mơi Balam con samiang Bê-ô ca ỡt tâng vil Pê-thôr cheq crỗng Ơ-phơ-rat, tâng cutễq vil tiaq án. Chơ Balac pai neq: “Cứq yoc mới dáng tê la bữn muoi tỗp cũai toâq tễ cruang Ê-yip-tô, alới ntôm pỡq chu dũ ntốq, cớp alới canứh ễ cheng cruang hếq.
5 enviou mensageiros para chamar Balaão, filho de Beor, que vivia em Petor, sua terra natal, perto do rio Eufrates. Sua mensagem dizia: “Um povo enorme saiu do Egito e cobre a terra, e agora está acampado perto de mim.
6 Tỗp alới clứng hỡn tễ tỗp hếq. Ngkíq, sễq mới pupap máh tỗp alới chuai tỗp hếq nứng. Khân mới táq ngkíq, cŏh lơ tỗp hếq bữn riap tuih aloŏh máh tỗp ki yỗn vớt tễ cruang cutễq hếq cống bữn. Cứq dáng, bo léq mới câu ŏ́c bốn yỗn máh cũai proai, alới lứq bữn roap ŏ́c bốn ki; cớp toâq mới pupap, máh alới lứq bữn ŏ́c bap toâp.”
6 Venha e amaldiçoe esse povo, pois é poderoso demais para mim. Então, quem sabe, poderei derrotá-lo e expulsá-lo da terra. Sei que bênçãos vêm sobre aqueles que você abençoa, e maldições caem sobre aqueles que você amaldiçoa”.
7 Yuaq ngkíq, máh cũai sốt tỗp Mô-ap, cớp Madian ma pỡq ramóh Balam, alới dững práq ễ yỗn kia táq rit pupap hỡ, cớp alới atỡng loah santoiq Balac khoiq pai.
7 Os mensageiros de Balaque, líderes de Moabe e Midiã, partiram levando o valor necessário para pagar Balaão a fim de que ele amaldiçoasse Israel. Chegaram aonde Balaão estava e lhe transmitiram a mensagem de Balaque.
8 Balam táq ntỡng cớp tỗp alới neq: “Tâng sadâu nâi cóq anhia bếq ntốq nâi voai; poang tarưp parnỡ cứq ễ atỡng yỗn anhia dáng tễ máh ŏ́c Yiang Sursĩ atỡng cứq.”
8 “Passem a noite aqui”, disse Balaão. “Pela manhã eu lhes direi que orientação recebi do S enhor .” E os oficiais de Moabe permaneceram com Balaão.
9 Yiang Sursĩ toâq pỡ Balam, cớp blớh án neq: “Máh cũai ỡt cớp mới nâi, la noau?”
9 Naquela noite, Deus veio a Balaão e lhe perguntou: “Quem são seus visitantes?”.
10 Balam ta‑ỡi neq: “Cũai tễ puo cruang Mô-ap ớn máh cũai nâi atỡng cứq neq:
10 Balaão respondeu a Deus: “Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe, me enviou a seguinte mensagem:
11 ‘Bữn muoi tỗp cũai ntôm pỡq tễ cruang Ê-yip-tô, alới pỡq pláh chũop nheq dũ ntốq tâng cốc cutễq nâi. Án yoc cứq pupap máh cũai ki, yuaq án ễ tuih aloŏh cũai ki.’”
11 ‘Um povo enorme saiu do Egito e cobre a terra. Venha e amaldiçoe esse povo. Então, quem sabe, poderei enfrentá-lo e expulsá-lo da terra’”.
12 Ma Yiang Sursĩ atỡng Balam neq: “Mới chỗi pỡq noâng cớp tỗp cũai ki. Cớp chỗi pupap ntrớu chóq cũai proai I-sarel, yuaq cứq toâp yỗn tỗp alới bữn ŏ́c bốn.”
12 Mas Deus disse a Balaão: “Não vá com eles nem amaldiçoe esse povo, pois é povo abençoado!”.
13 Toâq tarưp parnỡ, Balam pỡq ramóh loah máh cũai ranễng Balac cớp pai neq: “Anhia píh chu loah nơ! Yuaq Yiang Sursĩ tỡ yỗn cứq pỡq cớp anhia.”
13 Na manhã seguinte, Balaão se levantou e disse aos oficiais de Balaque: “Voltem para casa! O S enhor não me permitiu ir com vocês”.
14 Ngkíq máh tỗp alới píh chu pỡ Balac, cớp atỡng án neq: “Balam tỡ ễq pỡq cớp tỗp hếq.”
14 Os oficiais moabitas voltaram ao rei Balaque e lhe informaram: “Balaão se recusou a vir conosco”.
15 Chơ Balac ớn máh cũai sốt canŏ́h ễn pỡq, clứng hỡn cớp sốt hỡn tễ trỗ nhũang.
15 Então Balaque fez outra tentativa. Dessa vez, enviou um número maior de oficiais ainda mais importantes que os homens que tinha enviado inicialmente.
16 Tỗp alới pỡq ramóh Balam, dếh atỡng santoiq Balac neq: “Sễq chỗi yỗn muoi ramứh ntrớu têq catáng mới toâq pỡ cứq!
16 Eles foram até Balaão e lhe transmitiram a seguinte mensagem: “É isto que diz Balaque, filho de Zipor: Por favor, não se recuse a vir me ajudar.
17 Cứq ễ chang cóng mới sa‑ữi lứq, cớp ntrớu mới yoc ễ bữn, ki mới lứq bữn máh ŏ́c ki. Sễq mới pupap máh tỗp ki chuai cứq.”
17 Pagarei muito bem e farei tudo que me pedir. Por favor, venha e amaldiçoe esse povo para mim”.
18 Ma Balam ta‑ỡi alới neq: “Tam Balac yỗn cứq bữn nheq máh práq yễng tâng dống án, la cứq tỡ têq táq clốq tễ máh parnai Yiang Sursĩ, la Ncháu cứq, khoiq atỡng cứq chơ, tỡ bữn pai ŏ́c ki cớt tỡ la toâr.
18 Balaão, porém, respondeu aos oficiais de Balaque: “Mesmo que Balaque me desse seu palácio cheio de prata e ouro, eu não poderia fazer coisa alguma, grande ou pequena, contra a vontade do S enhor , meu Deus.
19 Ma sễq anhia ỡt voai tâng sadâu nâi, riang máh cũai ca khoiq toâq nhũang tê. Cŏh lơ Yiang Sursĩ ễ atỡng muoi ramứh ntrớu ễn yỗn cứq.”
19 Fiquem, porém, mais esta noite, e eu verei se o S enhor tem algo mais a me dizer”.
20 Tâng sadâu ki Yiang Sursĩ toâq pỡ Balam cớp atỡng án neq: “Khân tỗp nâi ma noâng cucốh cucũoi níc yỗn mới pỡq nứng alới, ki mới pỡq. Ma cóq mới táq ống samoât cứq atỡng.”
20 Naquela noite, Deus veio a Balaão e lhe disse: “Uma vez que estes homens vieram chamá-lo, levante-se e vá com eles. Contudo, faça apenas o que eu mandar”.
21 Yuaq ngkíq, toâq poang tarưp Balam chóq racu tâng cloong aséh dễn; chơ án pỡq cớp cũai sốt tỗp Mô-ap.
21 Na manhã seguinte, Balaão se levantou, pôs a sela sobre sua jumenta e partiu com os oficiais moabitas.
22 Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt chóq Balam, yuaq án pỡq cớp alới ki. Bo Balam ntôm ỡt aséh dễn pỡq, bữn bar náq cũai táq ranáq án pỡq nứng án tê. Ma ranễng Yiang Sursĩ ỡt tayứng catáng chíq rana.
22 A ira de Deus se acendeu porque Balaão foi com eles, de modo que enviou o anjo do S enhor para se pôr no caminho e impedir sua passagem. Enquanto Balaão ia montado na jumenta, acompanhado por dois servos,
23 Toâq aséh dễn hữm ranễng Yiang Sursĩ ỡt tayứng yống dau tâng ntốq ki, án veh tễ rana pỡq chu ruang ễn. Balam proaih aséh dễn yỗn án pỡq loah tâng rana put.
23 a jumenta de Balaão viu o anjo do S enhor em pé no caminho, segurando uma espada. A jumenta se desviou do caminho e saiu para um campo, mas Balaão bateu nela e a fez voltar para o caminho.
24 Chơ ranễng Yiang Sursĩ toâq tayứng catáng bân nưong nho, ca bữn viang tamáu ỡt bar coah.
24 Então o anjo do S enhor se pôs num lugar onde o caminho se estreitava, entre os muros de dois vinhedos.
25 Tữ aséh dễn hữm loah ranễng Yiang Sursĩ, án sarín clúh viang, cớp catễt ayững Balam amớt tâng viang tamáu. Ngkíq Balam proaih sĩa aséh dễn ki.
25 Quando a jumenta viu o anjo do S enhor , tentou passar pelo espaço apertado e espremeu o pé de Balaão contra o muro. Por isso, Balaão bateu nela outra vez.
26 Muoi trỗ ễn, ranễng Yiang Sursĩ pỡq nhũang cớp toâq bân ntốq hễp, bar coah rana ki ŏ́q cluang pỡq.
26 Então o anjo do S enhor foi mais adiante no caminho e se pôs num lugar estreito demais para a jumenta passar, seja pela direita ou pela esquerda.
27 Tâng trỗ nâi, toâq aséh dễn hữm ranễng Yiang Sursĩ, án púq asễng tâng cutễq. Balam sâng nsóq lứq; chơ án ĩt dũi proaih cloong aséh dễn sĩa.
27 Quando a jumenta viu o anjo, ela se deitou, apesar de Balaão ainda estar montado. Num ataque de raiva, Balaão a espancou com uma vara.
28 Chơ Yiang Sursĩ táq yỗn aséh dễn têq táq ntỡng. Án pai chóq Balam neq: “Ntrớu cứq táq chóq mới, ma mới proaih cứq khoiq pái trỗ nâi chơ?”
28 Então o S enhor fez a jumenta falar. “O que eu lhe fiz para você me bater três vezes?”, perguntou ela a Balaão.
29 Balam ta‑ỡi án neq: “Cỗ mới táq yỗn cứq cỡt casiet, khân cứq bữn dau, cứq lứq tráh mới yỗn cuchĩt sanua toâp.”
29 “Você me fez de tolo!”, gritou Balaão. “Se eu tivesse uma espada, mataria você!”
30 Aséh dễn blớh loah án neq: “Nŏ́q cứq tỡ cỡn aséh dễn mới cơi ỡt níc tỡ? Tễ nhũang, cứq cơi táq nneq chóq mới tỡ?”
30 “Mas eu sou a mesma jumenta que você montou a vida toda”, disse ela. “Alguma vez eu fiz algo parecido?” “Não”, respondeu Balaão.
31 Chơ Yiang Sursĩ táq yỗn Balam hữm ranễng Yiang Sursĩ tayứng yống dau tâng ntốq ki. Ngkíq Balam pũp mieiq asễng tâng cutễq.
31 Então o S enhor abriu os olhos de Balaão, e ele viu o anjo do S enhor em pé no caminho, segurando a espada. Balaão curvou a cabeça e se prostrou diante dele com o rosto em terra.
32 Ranễng Yiang Sursĩ blớh án neq: “Cỗ nŏ́q mới proaih aséh dễn mới khoiq pái trỗ chơ? Cứq toâq pỡ nâi dŏq catáng tỡ yỗn mới pỡq, yuaq tỡ pĩeiq mới toâq pỡ nâi.
32 “Por que você bateu três vezes na jumenta?”, perguntou o anjo do S enhor . “Eu vim para impedir sua passagem, pois você insiste em seguir por um caminho que me desagrada.
33 Ma aséh dễn mới, án hữm cứq, chơ án lúh pái trỗ. Khân aséh dễn mới ma tỡ bữn lúh, cứq ễ cachĩt táh chơ mới, ma dŏq aséh dễn mới ễn bữn tamoong.”
33 Três vezes a jumenta me viu e se afastou; se ela não tivesse se desviado, certamente eu teria matado você e poupado a vida da jumenta.”
34 Balam ta‑ỡi ranễng ki neq: “Cứq khoiq táq lôih chơ; cứq tỡ bữn dáng pai anhia ỡt tayứng catáng rana. Ma sanua, khân anhia hữm tỡ o cứq pỡq chu ki, cứq ễ píh chu loah.”
34 “Pequei”, disse Balaão ao anjo do S enhor . “Não percebi que estavas no caminho impedindo minha passagem. Se te opões à minha viagem, voltarei para casa.”
35 Ma ranễng Yiang Sursĩ atỡng án neq: “Mới têq pỡq cớp tỗp nâi, ma mới cóq táq machớng cứq patâp mới dũ ramứh.”
35 O anjo do S enhor disse a Balaão: “Vá com os homens, mas fale apenas o que eu lhe disser”. Balaão seguiu viagem com os oficiais de Balaque.
36 Toâq Balac sâng noau pai Balam ntôm toâq, án loŏh pỡq ramóh Balam pỡ vil Ar, la muoi vil ỡt cheq crỗng Ar-nôn, cớp cheq raloan cruang Mô-ap.
36 Quando o rei Balaque soube que Balaão estava a caminho, saiu para se encontrar com ele numa cidade moabita junto ao rio Arnom, na fronteira de seu território.
37 Balac blớh án neq: “Cứq khoiq ớn cũai pỡq mơi mới toâq pỡ nâi, ma cỗ nŏ́q mới tỡ bữn toâq? Nŏ́q mới chanchớm cứq tỡ têq culáh cóng yỗn mới tỡ?”
37 Balaque perguntou a Balaão: “Não mandei chamá-lo com urgência? Por que não veio de imediato? Não acreditou em mim quando eu disse que lhe daria uma grande recompensa?”.
38 Balam ta‑ỡi loah neq: “Sanua hếq toâq pỡ nâi chơ. Ma hếq ŏ́q chớc tễ máh santoiq hếq ễ pai. Hếq cóq pai ống santoiq Yiang Sursĩ atỡng hếq sâng.”
38 Balaão respondeu: “Agora estou aqui, mas não posso falar o que bem entender. Transmitirei apenas a mensagem que Deus puser em minha boca”.
39 Chơ, Balam cớp Balac pỡq chu vil Ki-riat Husôt.
39 Então Balaão acompanhou Balaque até Quiriate-Huzote.
40 Ỡt ntốq ki, Balac kiac ntroŏq cớp cữu dŏq chiau sang. Án ĩt muoi pún sâiq yỗn Balam cớp máh cũai sốt ca pỡq parnơi cớp án.
40 Ali, Balaque sacrificou bois e ovelhas e mandou entregar porções da carne a Balaão e aos oficiais que estavam com ele.
41 Toâq poang tarưp parnỡ, Balac dững Balam chỗn pỡ vil Bamôt Ba-al. Balam tapoang tễ ntốq ki, án hữm muoi sampứh cũai proai I-sarel.
41 Na manhã seguinte, Balaque subiu com Balaão até Bamote-Baal. De lá, podiam ver uma parte do povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra