Números 22

BRU vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Máh cũai proai I-sarel atỡi ntốq ỡt dỡ pỡ ntốq tapín cruang Mô-ap, coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan, choâng cớp vil Yê-ri-cô.
1 Depois partiram os filhos de Israel, e acamparam-se nas campinas de Moabe, além do Jordão na altura de Jericó.
2 Toâq Balac con samiang Si-pôr, puo cũai Mô-ap sâng tễ ranáq cũai I-sarel táq chóq cũai proai Amô-rit, cớp án dáng bữn cũai I-sarel sa‑ữi máh léq ỡt tâng ntốq ki,
2 Vendo, pois, Balaque, filho de Zipor, tudo o que Israel fizera aos amorreus,
3 chơ án cớp nheq tữh cũai proai án sâng ngcŏh lứq.
3 Moabe temeu muito diante deste povo, porque era numeroso; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 Cũai proai Mô-ap táq ntỡng cớp cũai sốt tỗp Madian neq: “Tỡ bữn dũn noâng máh cũai proai ki ễ toâq talốh dũ ramứh mpễr hái, riang ntroŏq cha bát tâng ruang.”
4 Por isso Moabe disse aos anciãos dos midianitas: Agora lamberá esta congregação tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Naquele tempo Balaque, filho de Zipor, era rei dos moabitas.
5 Yuaq ngkíq, Balac ớn ayững atĩ án pỡq mơi Balam con samiang Bê-ô ca ỡt tâng vil Pê-thôr cheq crỗng Ơ-phơ-rat, tâng cutễq vil tiaq án. Chơ Balac pai neq: “Cứq yoc mới dáng tê la bữn muoi tỗp cũai toâq tễ cruang Ê-yip-tô, alới ntôm pỡq chu dũ ntốq, cớp alới canứh ễ cheng cruang hếq.
5 Este enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, na terra dos filhos do seu povo, a chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito; eis que cobre a face da terra, e está parado defronte de mim.
6 Tỗp alới clứng hỡn tễ tỗp hếq. Ngkíq, sễq mới pupap máh tỗp alới chuai tỗp hếq nứng. Khân mới táq ngkíq, cŏh lơ tỗp hếq bữn riap tuih aloŏh máh tỗp ki yỗn vớt tễ cruang cutễq hếq cống bữn. Cứq dáng, bo léq mới câu ŏ́c bốn yỗn máh cũai proai, alới lứq bữn roap ŏ́c bốn ki; cớp toâq mới pupap, máh alới lứq bữn ŏ́c bap toâp.”
6 Vem, pois, agora, rogo-te, amaldiçoa-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; talvez o poderei ferir e lançar fora da terra; porque eu sei que, a quem tu abençoares será abençoado, e a quem tu amaldiçoares será amaldiçoado.
7 Yuaq ngkíq, máh cũai sốt tỗp Mô-ap, cớp Madian ma pỡq ramóh Balam, alới dững práq ễ yỗn kia táq rit pupap hỡ, cớp alới atỡng loah santoiq Balac khoiq pai.
7 Então foram-se os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas com o preço dos encantamentos nas suas mãos; e chegaram a Balaão, e disseram-lhe as palavras de Balaque.
8 Balam táq ntỡng cớp tỗp alới neq: “Tâng sadâu nâi cóq anhia bếq ntốq nâi voai; poang tarưp parnỡ cứq ễ atỡng yỗn anhia dáng tễ máh ŏ́c Yiang Sursĩ atỡng cứq.”
8 E ele lhes disse: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar; então os príncipes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Yiang Sursĩ toâq pỡ Balam, cớp blớh án neq: “Máh cũai ỡt cớp mới nâi, la noau?”
9 E veio Deus a Balaão, e disse: Quem são estes homens que estão contigo?
10 Balam ta‑ỡi neq: “Cũai tễ puo cruang Mô-ap ớn máh cũai nâi atỡng cứq neq:
10 E Balaão disse a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas, os enviou, dizendo:
11 ‘Bữn muoi tỗp cũai ntôm pỡq tễ cruang Ê-yip-tô, alới pỡq pláh chũop nheq dũ ntốq tâng cốc cutễq nâi. Án yoc cứq pupap máh cũai ki, yuaq án ễ tuih aloŏh cũai ki.’”
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem agora, amaldiçoa-o; porventura poderei pelejar contra ele e expulsá-lo.
12 Ma Yiang Sursĩ atỡng Balam neq: “Mới chỗi pỡq noâng cớp tỗp cũai ki. Cớp chỗi pupap ntrớu chóq cũai proai I-sarel, yuaq cứq toâp yỗn tỗp alới bữn ŏ́c bốn.”
12 Então disse Deus a Balaão: Não irás com eles, nem amaldiçoarás a este povo, porquanto é bendito.
13 Toâq tarưp parnỡ, Balam pỡq ramóh loah máh cũai ranễng Balac cớp pai neq: “Anhia píh chu loah nơ! Yuaq Yiang Sursĩ tỡ yỗn cứq pỡq cớp anhia.”
13 Então Balaão levantou-se pela manhã, e disse aos príncipes de Balaque: Ide à vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Ngkíq máh tỗp alới píh chu pỡ Balac, cớp atỡng án neq: “Balam tỡ ễq pỡq cớp tỗp hếq.”
14 E levantaram-se os príncipes dos moabitas, e vieram a Balaque, e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Chơ Balac ớn máh cũai sốt canŏ́h ễn pỡq, clứng hỡn cớp sốt hỡn tễ trỗ nhũang.
15 Porém Balaque tornou a enviar mais príncipes, mais honrados do que aqueles.
16 Tỗp alới pỡq ramóh Balam, dếh atỡng santoiq Balac neq: “Sễq chỗi yỗn muoi ramứh ntrớu têq catáng mới toâq pỡ cứq!
16 Os quais foram a Balaão, e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim.
17 Cứq ễ chang cóng mới sa‑ữi lứq, cớp ntrớu mới yoc ễ bữn, ki mới lứq bữn máh ŏ́c ki. Sễq mới pupap máh tỗp ki chuai cứq.”
17 Porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres; vem pois, rogo-te, amaldiçoa-me este povo.
18 Ma Balam ta‑ỡi alới neq: “Tam Balac yỗn cứq bữn nheq máh práq yễng tâng dống án, la cứq tỡ têq táq clốq tễ máh parnai Yiang Sursĩ, la Ncháu cứq, khoiq atỡng cứq chơ, tỡ bữn pai ŏ́c ki cớt tỡ la toâr.
18 Então Balaão respondeu, e disse aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da ordem do Senhor meu Deus, para fazer coisa pequena ou grande;
19 Ma sễq anhia ỡt voai tâng sadâu nâi, riang máh cũai ca khoiq toâq nhũang tê. Cŏh lơ Yiang Sursĩ ễ atỡng muoi ramứh ntrớu ễn yỗn cứq.”
19 Agora, pois, rogo-vos que também aqui fiqueis esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Tâng sadâu ki Yiang Sursĩ toâq pỡ Balam cớp atỡng án neq: “Khân tỗp nâi ma noâng cucốh cucũoi níc yỗn mới pỡq nứng alới, ki mới pỡq. Ma cóq mới táq ống samoât cứq atỡng.”
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se aqueles homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás o que eu te disser.
21 Yuaq ngkíq, toâq poang tarưp Balam chóq racu tâng cloong aséh dễn; chơ án pỡq cớp cũai sốt tỗp Mô-ap.
21 Então Balaão levantou-se pela manhã, e albardou a sua jumenta, e foi com os príncipes de Moabe.
22 Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt chóq Balam, yuaq án pỡq cớp alới ki. Bo Balam ntôm ỡt aséh dễn pỡq, bữn bar náq cũai táq ranáq án pỡq nứng án tê. Ma ranễng Yiang Sursĩ ỡt tayứng catáng chíq rana.
22 E a ira de Deus acendeu-se, porque ele se ia; e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário; e ele ia caminhando, montado na sua jumenta, e dois de seus servos com ele.
23 Toâq aséh dễn hữm ranễng Yiang Sursĩ ỡt tayứng yống dau tâng ntốq ki, án veh tễ rana pỡq chu ruang ễn. Balam proaih aséh dễn yỗn án pỡq loah tâng rana put.
23 Viu, pois, a jumenta o anjo do Senhor, que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que desviou-se a jumenta do caminho, indo pelo campo; então Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Chơ ranễng Yiang Sursĩ toâq tayứng catáng bân nưong nho, ca bữn viang tamáu ỡt bar coah.
24 Mas o anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo uma parede de um e de outro lado.
25 Tữ aséh dễn hữm loah ranễng Yiang Sursĩ, án sarín clúh viang, cớp catễt ayững Balam amớt tâng viang tamáu. Ngkíq Balam proaih sĩa aséh dễn ki.
25 Vendo, pois, a jumenta, o anjo do Senhor, encostou-se contra a parede, e apertou contra a parede o pé de Balaão; por isso tornou a espancá-la.
26 Muoi trỗ ễn, ranễng Yiang Sursĩ pỡq nhũang cớp toâq bân ntốq hễp, bar coah rana ki ŏ́q cluang pỡq.
26 Então o anjo do Senhor passou mais adiante, e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Tâng trỗ nâi, toâq aséh dễn hữm ranễng Yiang Sursĩ, án púq asễng tâng cutễq. Balam sâng nsóq lứq; chơ án ĩt dũi proaih cloong aséh dễn sĩa.
27 E, vendo a jumenta o anjo do Senhor, deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão acendeu-se, e espancou a jumenta com o bordão.
28 Chơ Yiang Sursĩ táq yỗn aséh dễn têq táq ntỡng. Án pai chóq Balam neq: “Ntrớu cứq táq chóq mới, ma mới proaih cứq khoiq pái trỗ nâi chơ?”
28 Então o Senhor abriu a boca da jumenta, a qual disse a Balaão: Que te fiz eu, que me espancaste estas três vezes?
29 Balam ta‑ỡi án neq: “Cỗ mới táq yỗn cứq cỡt casiet, khân cứq bữn dau, cứq lứq tráh mới yỗn cuchĩt sanua toâp.”
29 E Balaão disse à jumenta: Por que zombaste de mim; quem dera tivesse eu uma espada na mão, porque agora te mataria.
30 Aséh dễn blớh loah án neq: “Nŏ́q cứq tỡ cỡn aséh dễn mới cơi ỡt níc tỡ? Tễ nhũang, cứq cơi táq nneq chóq mới tỡ?”
30 E a jumenta disse a Balaão: Porventura não sou a tua jumenta, em que cavalgaste desde o tempo em que me tornei tua até hoje? Acaso tem sido o meu costume fazer assim contigo? E ele respondeu: Não.
31 Chơ Yiang Sursĩ táq yỗn Balam hữm ranễng Yiang Sursĩ tayứng yống dau tâng ntốq ki. Ngkíq Balam pũp mieiq asễng tâng cutễq.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o anjo do Senhor, que estava no caminho e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça, e prostrou-se sobre a sua face.
32 Ranễng Yiang Sursĩ blớh án neq: “Cỗ nŏ́q mới proaih aséh dễn mới khoiq pái trỗ chơ? Cứq toâq pỡ nâi dŏq catáng tỡ yỗn mới pỡq, yuaq tỡ pĩeiq mới toâq pỡ nâi.
32 Então o anjo do Senhor lhe disse: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu saí para ser teu adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 Ma aséh dễn mới, án hữm cứq, chơ án lúh pái trỗ. Khân aséh dễn mới ma tỡ bữn lúh, cứq ễ cachĩt táh chơ mới, ma dŏq aséh dễn mới ễn bữn tamoong.”
33 Porém a jumenta me viu, e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela não se desviasse de diante de mim, na verdade que eu agora te haveria matado, e a ela deixaria com vida.
34 Balam ta‑ỡi ranễng ki neq: “Cứq khoiq táq lôih chơ; cứq tỡ bữn dáng pai anhia ỡt tayứng catáng rana. Ma sanua, khân anhia hữm tỡ o cứq pỡq chu ki, cứq ễ píh chu loah.”
34 Então Balaão disse ao anjo do Senhor: Pequei, porque não sabia que estavas neste caminho para te opores a mim; e agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 Ma ranễng Yiang Sursĩ atỡng án neq: “Mới têq pỡq cớp tỗp nâi, ma mới cóq táq machớng cứq patâp mới dũ ramứh.”
35 E disse o anjo do Senhor a Balaão: Vai-te com estes homens; mas somente a palavra que eu falar a ti, esta falarás. Assim Balaão se foi com os príncipes de Balaque.
36 Toâq Balac sâng noau pai Balam ntôm toâq, án loŏh pỡq ramóh Balam pỡ vil Ar, la muoi vil ỡt cheq crỗng Ar-nôn, cớp cheq raloan cruang Mô-ap.
36 Ouvindo, pois, Balaque que Balaão vinha, saiu-lhe ao encontro até à cidade de Moabe, que está no termo de Arnom, na extremidade do termo dele.
37 Balac blớh án neq: “Cứq khoiq ớn cũai pỡq mơi mới toâq pỡ nâi, ma cỗ nŏ́q mới tỡ bữn toâq? Nŏ́q mới chanchớm cứq tỡ têq culáh cóng yỗn mới tỡ?”
37 E Balaque disse a Balaão: Porventura não enviei diligentemente a chamar-te? Por que não vieste a mim? Não posso eu na verdade honrar-te?
38 Balam ta‑ỡi loah neq: “Sanua hếq toâq pỡ nâi chơ. Ma hếq ŏ́q chớc tễ máh santoiq hếq ễ pai. Hếq cóq pai ống santoiq Yiang Sursĩ atỡng hếq sâng.”
38 Então Balaão disse a Balaque: Eis que eu tenho vindo a ti; porventura poderei eu agora de alguma forma falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Chơ, Balam cớp Balac pỡq chu vil Ki-riat Husôt.
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Ỡt ntốq ki, Balac kiac ntroŏq cớp cữu dŏq chiau sang. Án ĩt muoi pún sâiq yỗn Balam cớp máh cũai sốt ca pỡq parnơi cớp án.
40 Então Balaque matou bois e ovelhas; e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Toâq poang tarưp parnỡ, Balac dững Balam chỗn pỡ vil Bamôt Ba-al. Balam tapoang tễ ntốq ki, án hữm muoi sampứh cũai proai I-sarel.
41 E sucedeu que, pela manhã Balaque tomou a Balaão, e o fez subir aos altos de Baal, e viu ele dali a última parte do povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra