Números 22

BRU vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Máh cũai proai I-sarel atỡi ntốq ỡt dỡ pỡ ntốq tapín cruang Mô-ap, coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan, choâng cớp vil Yê-ri-cô.
1 Os filhos de Israel partiram e acamparam nas campinas de Moabe, do outro lado do Jordão, na altura de Jericó.
2 Toâq Balac con samiang Si-pôr, puo cũai Mô-ap sâng tễ ranáq cũai I-sarel táq chóq cũai proai Amô-rit, cớp án dáng bữn cũai I-sarel sa‑ữi máh léq ỡt tâng ntốq ki,
2 Balaque, filho de Zipor, viu tudo o que Israel havia feito aos amorreus.
3 chơ án cớp nheq tữh cũai proai án sâng ngcŏh lứq.
3 E os moabitas tiveram grande medo deste povo, porque era muito numeroso. E andavam angustiados por causa dos filhos de Israel.
4 Cũai proai Mô-ap táq ntỡng cớp cũai sốt tỗp Madian neq: “Tỡ bữn dũn noâng máh cũai proai ki ễ toâq talốh dũ ramứh mpễr hái, riang ntroŏq cha bát tâng ruang.”
4 Por isso o povo de Moabe disse aos anciãos dos midianitas: — Agora essa multidão vai lamber tudo o que houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Balaque, filho de Zipor, era o rei dos moabitas naquele tempo.
5 Yuaq ngkíq, Balac ớn ayững atĩ án pỡq mơi Balam con samiang Bê-ô ca ỡt tâng vil Pê-thôr cheq crỗng Ơ-phơ-rat, tâng cutễq vil tiaq án. Chơ Balac pai neq: “Cứq yoc mới dáng tê la bữn muoi tỗp cũai toâq tễ cruang Ê-yip-tô, alới ntôm pỡq chu dũ ntốq, cớp alới canứh ễ cheng cruang hếq.
5 Ele enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio Eufrates, na terra dos filhos do seu povo, para chamá-lo, dizendo: — Eis que um povo saiu do Egito, cobre a face da terra e está morando perto de mim.
6 Tỗp alới clứng hỡn tễ tỗp hếq. Ngkíq, sễq mới pupap máh tỗp alới chuai tỗp hếq nứng. Khân mới táq ngkíq, cŏh lơ tỗp hếq bữn riap tuih aloŏh máh tỗp ki yỗn vớt tễ cruang cutễq hếq cống bữn. Cứq dáng, bo léq mới câu ŏ́c bốn yỗn máh cũai proai, alới lứq bữn roap ŏ́c bốn ki; cớp toâq mới pupap, máh alới lứq bữn ŏ́c bap toâp.”
6 Venha agora e, por favor, amaldiçoe este povo, pois eles são mais poderosos do que eu; talvez assim eu possa atacá-los e expulsá-los da terra. Porque sei que a quem você abençoar será abençoado, e a quem você amaldiçoar será amaldiçoado.
7 Yuaq ngkíq, máh cũai sốt tỗp Mô-ap, cớp Madian ma pỡq ramóh Balam, alới dững práq ễ yỗn kia táq rit pupap hỡ, cớp alới atỡng loah santoiq Balac khoiq pai.
7 Então os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas foram, levando consigo o dinheiro para pagar os encantamentos. Chegaram ao lugar onde Balaão estava e lhe transmitiram as palavras de Balaque.
8 Balam táq ntỡng cớp tỗp alới neq: “Tâng sadâu nâi cóq anhia bếq ntốq nâi voai; poang tarưp parnỡ cứq ễ atỡng yỗn anhia dáng tễ máh ŏ́c Yiang Sursĩ atỡng cứq.”
8 Balaão lhes disse: — Fiquem aqui esta noite, e lhes trarei a resposta, como o Então os chefes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Yiang Sursĩ toâq pỡ Balam, cớp blớh án neq: “Máh cũai ỡt cớp mới nâi, la noau?”
9 Deus veio a Balaão e perguntou: — Quem são esses homens que estão com você?
10 Balam ta‑ỡi neq: “Cũai tễ puo cruang Mô-ap ớn máh cũai nâi atỡng cứq neq:
10 Balaão respondeu: — Balaque, rei dos moabitas, filho de Zipor, enviou esses homens para que me dissessem:
11 ‘Bữn muoi tỗp cũai ntôm pỡq tễ cruang Ê-yip-tô, alới pỡq pláh chũop nheq dũ ntốq tâng cốc cutễq nâi. Án yoc cứq pupap máh cũai ki, yuaq án ễ tuih aloŏh cũai ki.’”
11 “Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra. Venha agora e amaldiçoe este povo; talvez eu possa combatê-lo e expulsá-lo daqui.”
12 Ma Yiang Sursĩ atỡng Balam neq: “Mới chỗi pỡq noâng cớp tỗp cũai ki. Cớp chỗi pupap ntrớu chóq cũai proai I-sarel, yuaq cứq toâp yỗn tỗp alới bữn ŏ́c bốn.”
12 Então Deus disse a Balaão: — Não vá com eles, nem amaldiçoe o povo; porque é povo abençoado.
13 Toâq tarưp parnỡ, Balam pỡq ramóh loah máh cũai ranễng Balac cớp pai neq: “Anhia píh chu loah nơ! Yuaq Yiang Sursĩ tỡ yỗn cứq pỡq cớp anhia.”
13 Na manhã seguinte Balaão se levantou e disse aos chefes de Balaque: — Voltem para a sua terra, porque o
14 Ngkíq máh tỗp alới píh chu pỡ Balac, cớp atỡng án neq: “Balam tỡ ễq pỡq cớp tỗp hếq.”
14 Então os chefes dos moabitas se levantaram, foram a Balaque e disseram: — Balaão se recusou a vir conosco.
15 Chơ Balac ớn máh cũai sốt canŏ́h ễn pỡq, clứng hỡn cớp sốt hỡn tễ trỗ nhũang.
15 De novo, Balaque enviou chefes, em maior número e mais honrados do que os primeiros.
16 Tỗp alới pỡq ramóh Balam, dếh atỡng santoiq Balac neq: “Sễq chỗi yỗn muoi ramứh ntrớu têq catáng mới toâq pỡ cứq!
16 Eles chegaram a Balaão e lhe disseram: — Assim diz Balaque, filho de Zipor: Peço-lhe que não se demore em vir até aqui,
17 Cứq ễ chang cóng mới sa‑ữi lứq, cớp ntrớu mới yoc ễ bữn, ki mới lứq bữn máh ŏ́c ki. Sễq mới pupap máh tỗp ki chuai cứq.”
17 porque eu o cobrirei de honras e farei tudo o que você me disser; venha, pois, e, por favor, amaldiçoe este povo.
18 Ma Balam ta‑ỡi alới neq: “Tam Balac yỗn cứq bữn nheq máh práq yễng tâng dống án, la cứq tỡ têq táq clốq tễ máh parnai Yiang Sursĩ, la Ncháu cứq, khoiq atỡng cứq chơ, tỡ bữn pai ŏ́c ki cớt tỡ la toâr.
18 Balaão respondeu aos oficiais de Balaque: — Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia transgredir o mandado do
19 Ma sễq anhia ỡt voai tâng sadâu nâi, riang máh cũai ca khoiq toâq nhũang tê. Cŏh lơ Yiang Sursĩ ễ atỡng muoi ramứh ntrớu ễn yỗn cứq.”
19 Agora peço que fiquem aqui também esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Tâng sadâu ki Yiang Sursĩ toâq pỡ Balam cớp atỡng án neq: “Khân tỗp nâi ma noâng cucốh cucũoi níc yỗn mới pỡq nứng alới, ki mới pỡq. Ma cóq mới táq ống samoât cứq atỡng.”
20 De noite o Senhor veio a Balaão e lhe disse: — Como aqueles homens vieram chamá-lo, levante-se e vá com eles; mas faça apenas o que eu lhe disser.
21 Yuaq ngkíq, toâq poang tarưp Balam chóq racu tâng cloong aséh dễn; chơ án pỡq cớp cũai sốt tỗp Mô-ap.
21 Balaão levantou-se pela manhã, preparou a sua jumenta e partiu com os chefes de Moabe.
22 Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt chóq Balam, yuaq án pỡq cớp alới ki. Bo Balam ntôm ỡt aséh dễn pỡq, bữn bar náq cũai táq ranáq án pỡq nứng án tê. Ma ranễng Yiang Sursĩ ỡt tayứng catáng chíq rana.
22 Mas acendeu-se a ira de Deus, porque Balaão foi, e o Anjo do Senhor se pôs por adversário no caminho dele. Ora, Balaão ia montado na sua jumenta, e dois de seus servos iam com ele.
23 Toâq aséh dễn hữm ranễng Yiang Sursĩ ỡt tayứng yống dau tâng ntốq ki, án veh tễ rana pỡq chu ruang ễn. Balam proaih aséh dễn yỗn án pỡq loah tâng rana put.
23 A jumenta viu o Anjo do Senhor parado no caminho, com a sua espada na mão; por isso a jumenta se desviou do caminho, indo pelo campo. Então Balaão espancou a jumenta para fazê-la voltar ao caminho.
24 Chơ ranễng Yiang Sursĩ toâq tayứng catáng bân nưong nho, ca bữn viang tamáu ỡt bar coah.
24 Mas o Anjo do Senhor pôs-se num caminho estreito entre as vinhas, havendo muro dos dois lados.
25 Tữ aséh dễn hữm loah ranễng Yiang Sursĩ, án sarín clúh viang, cớp catễt ayững Balam amớt tâng viang tamáu. Ngkíq Balam proaih sĩa aséh dễn ki.
25 Quando a jumenta viu o Anjo do Senhor , encostou-se no muro e apertou o pé de Balaão contra ele. Por isso Balaão tornou a espancá-la.
26 Muoi trỗ ễn, ranễng Yiang Sursĩ pỡq nhũang cớp toâq bân ntốq hễp, bar coah rana ki ŏ́q cluang pỡq.
26 Então o Anjo do Senhor passou mais adiante e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Tâng trỗ nâi, toâq aséh dễn hữm ranễng Yiang Sursĩ, án púq asễng tâng cutễq. Balam sâng nsóq lứq; chơ án ĩt dũi proaih cloong aséh dễn sĩa.
27 Quando a jumenta viu o Anjo do Senhor , deixou-se cair debaixo de Balaão. Balaão ficou irado e espancou a jumenta com uma vara.
28 Chơ Yiang Sursĩ táq yỗn aséh dễn têq táq ntỡng. Án pai chóq Balam neq: “Ntrớu cứq táq chóq mới, ma mới proaih cứq khoiq pái trỗ nâi chơ?”
28 Então o Senhor fez a jumenta falar, e ela disse a Balaão: — O que foi que eu fiz a você, para que você me espancasse já três vezes?
29 Balam ta‑ỡi án neq: “Cỗ mới táq yỗn cứq cỡt casiet, khân cứq bữn dau, cứq lứq tráh mới yỗn cuchĩt sanua toâp.”
29 Balaão respondeu à jumenta: — Foi porque você zombou de mim. Se eu tivesse uma espada na mão, mataria você agora mesmo!
30 Aséh dễn blớh loah án neq: “Nŏ́q cứq tỡ cỡn aséh dễn mới cơi ỡt níc tỡ? Tễ nhũang, cứq cơi táq nneq chóq mới tỡ?”
30 A jumenta disse a Balaão: — Não é verdade que eu sou a sua jumenta, em que você tem montado toda a sua vida até hoje? Será que tem sido o meu costume fazer isso com você? Ele respondeu: — Não.
31 Chơ Yiang Sursĩ táq yỗn Balam hữm ranễng Yiang Sursĩ tayứng yống dau tâng ntốq ki. Ngkíq Balam pũp mieiq asễng tâng cutễq.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão e ele viu o Anjo do Senhor , que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão. Por isso Balaão inclinou a cabeça e se prostrou com o rosto em terra.
32 Ranễng Yiang Sursĩ blớh án neq: “Cỗ nŏ́q mới proaih aséh dễn mới khoiq pái trỗ chơ? Cứq toâq pỡ nâi dŏq catáng tỡ yỗn mới pỡq, yuaq tỡ pĩeiq mới toâq pỡ nâi.
32 Então o Anjo do Senhor lhe disse: — Por que você já espancou a sua jumenta três vezes? Eis que eu saí para ser o seu adversário, porque o seu caminho é perverso diante de mim.
33 Ma aséh dễn mới, án hữm cứq, chơ án lúh pái trỗ. Khân aséh dễn mới ma tỡ bữn lúh, cứq ễ cachĩt táh chơ mới, ma dŏq aséh dễn mới ễn bữn tamoong.”
33 A jumenta me viu e já três vezes se desviou de mim. Se ela não tivesse se desviado, eu teria matado você e a teria deixado com vida.
34 Balam ta‑ỡi ranễng ki neq: “Cứq khoiq táq lôih chơ; cứq tỡ bữn dáng pai anhia ỡt tayứng catáng rana. Ma sanua, khân anhia hữm tỡ o cứq pỡq chu ki, cứq ễ píh chu loah.”
34 Então Balaão disse ao Anjo do Senhor : — Pequei, porque não sabia que você estava neste caminho para se opor a mim; agora, se parece mal aos seus olhos seguir viagem, voltarei.
35 Ma ranễng Yiang Sursĩ atỡng án neq: “Mới têq pỡq cớp tỗp nâi, ma mới cóq táq machớng cứq patâp mới dũ ramứh.”
35 O Anjo do Senhor disse a Balaão: — Vá com esses homens, mas fale somente o que eu lhe disser. Assim, Balaão foi com os chefes de Balaque.
36 Toâq Balac sâng noau pai Balam ntôm toâq, án loŏh pỡq ramóh Balam pỡ vil Ar, la muoi vil ỡt cheq crỗng Ar-nôn, cớp cheq raloan cruang Mô-ap.
36 Quando Balaque ouviu que Balaão havia chegado, foi ao encontro dele até a cidade de Moabe, que está nos confins do Arnom e na fronteira extrema.
37 Balac blớh án neq: “Cứq khoiq ớn cũai pỡq mơi mới toâq pỡ nâi, ma cỗ nŏ́q mới tỡ bữn toâq? Nŏ́q mới chanchớm cứq tỡ têq culáh cóng yỗn mới tỡ?”
37 Balaque perguntou a Balaão: — Por acaso não mandei mensageiros para chamá-lo? Por que você não veio até aqui? Será que não posso, de fato, cobrir você de honrarias?
38 Balam ta‑ỡi loah neq: “Sanua hếq toâq pỡ nâi chơ. Ma hếq ŏ́q chớc tễ máh santoiq hếq ễ pai. Hếq cóq pai ống santoiq Yiang Sursĩ atỡng hếq sâng.”
38 Balaão respondeu a Balaque: — Eis que estou aqui diante de você. Mas será que poderei, agora, falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Chơ, Balam cớp Balac pỡq chu vil Ki-riat Husôt.
39 Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Ỡt ntốq ki, Balac kiac ntroŏq cớp cữu dŏq chiau sang. Án ĩt muoi pún sâiq yỗn Balam cớp máh cũai sốt ca pỡq parnơi cớp án.
40 Então Balaque sacrificou bois e ovelhas, e enviou uma parte da carne a Balaão e aos chefes que estavam com ele.
41 Toâq poang tarưp parnỡ, Balac dững Balam chỗn pỡ vil Bamôt Ba-al. Balam tapoang tễ ntốq ki, án hữm muoi sampứh cũai proai I-sarel.
41 Na manhã seguinte, Balaque fez Balaão subir a Bamote-Baal; e dali Balaão viu a parte mais próxima do povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra