Números 21

BRU vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Toâq puo tỗp Cana-an ca ỡt tâng vil Arat, coah angia pưn raloan cruang ki, bữn sâng tỗp proai I-sarel ntôm pỡq tâng rana chu vil Atha-rim. Ngkíq án dững máh tahan loŏh chíl tỗp alới; cớp án bữn cỗp cũai tễ tỗp alới.
1 Ora, ouvindo o cananeu, rei de Arade, que habitava no Negebe, que Israel vinha pelo caminho de Atarim, pelejou contra Israel, e levou dele alguns prisioneiros.
2 Chơ máh cũai I-sarel parkhán chóq Yiang Sursĩ neq: “Khân anhia ma táq yỗn tỗp hếq chíl riap máh cũai nâi, ki tỗp hếq ễ chiau sang tỗp alới pỡ talang atĩ anhia na talốh táh nheq dũ vil alới ỡt.”
2 Então Israel fez um voto ao Senhor, dizendo: Se na verdade entregares este povo nas minhas mãos, destruirei totalmente as suas cidades.
3 Yiang Sursĩ sâng máh santoiq tỗp I-sarel parkhán ngkíq. Chơ Yiang Sursĩ chuai tỗp alới chíl riap máh cũai Cana-an. Yuaq ngkíq, cũai proai I-sarel ma talốh táh nheq dũ vil cũai ki; chơ amứh cruang ki ramứh tamái ễn la Hor-ma.
3 O Senhor, pois, ouviu a voz de Israel, e entregou-lhe os cananeus; e os israelitas os destruíram totalmente, a eles e às suas cidades; e chamou-se aquele lugar Horma.
4 Cũai proai I-sarel loŏh tễ cóh Hor, chơ alới tayoâq pỡq chu angia dỡq mưt Cusâu ễ tayáh viel coah raloan cutễq tỗp Ê-dôm. Ma bo alới pỡq tâng rana, máh cũai proai cỡt pê pahỡm tỡ riap chĩuq noâng,
4 Então partiram do monte Hor, pelo caminho que vai ao Mar Vermelho, para rodearem a terra de Edom; e a alma do povo impacientou-se por causa do caminho.
5 cớp alới bubéq-bubưp chóq Yiang Sursĩ cớp chóq Môi-se hỡ, pai neq: “Cỗ nŏ́q anhia ma dững aloŏh tỗp hếq tễ cruang Ê-yip-tô yỗn hếq cuchĩt pỡ mpứng dĩ ntốq aiq, ŏ́q sana cha cớp dỡq nguaiq? Máh tỗp hếq tỡ rơi chĩuq noâng crơng sana tỡ ễm nâi!”
5 E o povo falou contra Deus e contra Moisés: Por que nos fizestes subir do Egito, para morrermos no deserto? pois aqui não há pão e não há água: e a nossa alma tem fastio deste miserável pão.
6 Chơ Yiang Sursĩ táq yỗn cusân pla toâq tot cũai proai I-sarel cuchĩt sa‑ữi lứq.
6 Então o Senhor mandou entre o povo serpentes abrasadoras, que o mordiam; e morreu muita gente em Israel.
7 Máh cũai proai pỡq ramóh Môi-se cớp pai neq: “Tỗp hếq khoiq táq lôih cỗ bubéq-bubưp chóq Yiang Sursĩ cớp chóq anhia hỡ. Sanua sễq anhia câu chuai, yỗn Yiang Sursĩ atũih chíq máh cusân yỗn pỡq toâp.”
7 Pelo que o povo veio a Moisés, e disse: Pecamos, porquanto temos falado contra o Senhor e contra ti; ora ao Senhor para que tire de nós estas serpentes. Moisés, pois, orou pelo povo.
8 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se táq muoi lám rup cusân toâq sapoan, cớp ayŏ́ng dŏq tâng tanũl. Toâq cusân tot cũai, khân cũai ki tapoang nhêng chu rup cusân, ki án cỡt bán toâp.
8 Então disse o Senhor a Moisés: Faze uma serpente de bronze, e põe-na sobre uma haste; e será que todo mordido que olhar para ela viverá.
9 Ngkíq Môi-se tooc sapoan táq rup cusân, chơ ayŏ́ng dŏq tâng tanũl. Cũai aléq ma pĩeiq cusân tot, khân án tapoang nhêng chu rup cusân sapoan ki, án cỡt bán toâp.
9 Fez, pois, Moisés uma serpente de bronze, e pô-la sobre uma haste; e sucedia que, tendo uma serpente mordido a alguém, quando esse olhava para a serpente de bronze, vivia.
10 Tỗp I-sarel atỡi ễn ntốq ỡt; alới ỡt dỡ pỡ ntốq Ô-bôt.
10 Partiram, então, os filhos de Israel, e acamparam-se em Obote.
11 Toâq tỗp alới loŏh tễ Ô-bôt, alới ỡt dỡ pỡ ntốq rangual, ramứh Aba-rim. Vil nâi ỡt tâng ntốq aiq, coah moat mandang loŏh cruang cũai Mô-ap.
11 Depois partiram de Obote, e acamparam-se em Ije-Abarim, no deserto que está defronte de Moabe, para o nascente.
12 Vớt ki, tỗp alới pỡq ỡt dỡ cheq avúng Sê-rêt.
12 Dali partiram, e acamparam-se no vale de Zerede.
13 Tễ avúng Sê-rêt tỗp alới atỡi pỡq ỡt dỡ kễng crỗng Ar-nôn, pỡ ntốq aiq toâq pỡ raloan cruang cũai Amô-rit. (Dỡq crỗng Ar-nôn ỡt mpứng dĩ raloan cruang Mô-ap cớp cruang Amô-rit.)
13 E, partindo dali, acamparam-se além do Arnom, que está no deserto e sai dos termos dos amorreus; porque o Arnom é o termo de Moabe, entre Moabe e os amorreus.
14 Cỗ ngkíq, pơ saráq atỡng tễ ranáq rachíl khong Yiang Sursĩ, ma pai neq: “…vil Vahep pỡ ntốq Suphah, cớp máh avúng cóh, crỗng Ar-nôn,
14 Pelo que se diz no livro das guerras do Senhor: Vaebe em Sufa, e os vales do Arnom,
15 cớp máh anũol cóh cuti toâq pỡ vil Ar cớp raloan cruang Mô-ap.”
15 e o declive dos vales, que se inclina para a situação Ar, e se encosta aos termos de Moabe
16 Tễ ntốq ki, tỗp alới pruam tayáh pỡq tâng rana toau toâq pỡ ntốq ramứh Bê-ễr. Tâng ntốq ki Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Cóq mới arô nheq tữh cũai proai I-sarel yỗn toâq rôm parnơi, cứq ễ yỗn tỗp alới bữn dỡq nguaiq.”
16 Dali vieram a Beer; esse é o poço do qual o Senhor disse a Moisés: Ajunta o povo, e lhe darei água.
17 Chơ, cũai proai I-sarel ũat cansái neq:
17 Então Israel cantou este cântico: Brota, ó poço! E vós, entoai-lhe cânticos!
18 Hếq ũat tễ dỡq chữong cũai ayông khoiq píq,
18 Ao poço que os príncipes cavaram, que os nobres do povo escavaram com o bastão, e com os seus bordões. Do deserto vieram a Matana;
19 Tễ Ma-tana alới toâq pỡ Naha-liel, cớp tễ Naha-liel toâq pỡ Bamôt,
19 de Matana a Naaliel; de Naaliel a Bamote;
20 tễ Bamôt toâq avúng cóh tâng cruang Mô-ap, coah pưn anũol cóh Pit-ca, tapoang tễ cóh ki têq hữm ntốq aiq.
20 e de Bamote ao vale que está no campo de Moabe, ao cume de Pisga, que dá para o deserto.
21 Chơ cũai proai I-sarel ớn cũai ranễng pỡq atỡng Si-hôn, puo cũai Amô-rit, neq:
21 Então Israel mandou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, a dizer-lhe:
22 “Sễq achuaih yỗn tỗp hếq pỡq pha cruang cutễq achuaih. Tỗp hếq cớp máh charán ễ pỡq ống tâng rana sâng, tỡ bữn mut chu sarái tỡ la nưong nho anhia, cớp tỡ bữn nguaiq dỡq tễ dỡq chữong achuaih. Ma tỗp hếq sễq pỡq ống tâng rana put, toau yỗn vớt cruang achuaih.”
22 Deixa-me passar pela tua terra; não nos desviaremos para os campos nem para as vinhas; as águas dos poços não beberemos; iremos pela estrada real até que tenhamos passado os teus termos.
23 Ma Si-hôn tỡ yỗn cũai proai I-sarel pỡq pha cruang án. Cớp án parỗm máh cũai poâl, chơ alới loŏh pỡq chíl cũai proai I-sarel tâng vil Yahat.
23 Siom, porém, não deixou Israel passar pelos seus termos; pelo contrário, ajuntou todo o seu povo, saiu ao encontro de Israel no deserto e, vindo a Jaza, pelejou contra ele.
24 Ma cũai proai I-sarel bữn cachĩt sa‑ữi lứq máh cũai poâl ki pỡ ntốq rachíl. Cớp alới cheng ĩt nheq cruang cutễq cũai ki, noap tễ angia crỗng Ar-nôn toau toâq crỗng Yaboc, cớp toau toâq pỡ raloan cruang tỗp Amôn sâng, yuaq tỗp Amôn ki curiaq catáng raloan cruang alới khâm lứq.
24 Mas Israel o feriu ao fio da espada, e apoderou-se da sua terra, desde o Arnom até o Jaboque, até os amonitas; porquanto a fronteira dos amonitas era fortificada.
25 Yuaq ngkíq, máh cũai I-sarel ma toâq cheng ĩt dũ vil khong cũai Amô-rit, dếh vil Hê-sabôn cớp dũ vil cớt mpễr ki hỡ. Chơ alới ỡt loâng tâng ntốq ki.
25 Assim Israel tomou todas as cidades dos amorreus e habitou nelas, em Hesbom e em todas as suas aldeias.
26 Hê-sabôn la vil toâr khong Si-hôn, puo cũai Amô-rit. Án khoiq chíl riap puo Mô-ap thrap nhũang, chơ án ễn táq sốt máh cruang cutễq ki yỗn toau toâq pỡ crỗng Ar-nôn.
26 Porque Hesbom era a cidade de Siom, rei dos amorreus, que pelejara contra o precedente rei de Moabe, e tomara da mão dele toda a sua terra até o Arnom.
27 Yuaq ngkíq, bữn máh cũai ũat cansái ũat neq:
27 Pelo que dizem os que falam por provérbios: Vinde a Hesbom! edifique-se e estabeleça-se a cidade de Siom!
28 Yuaq bữn muoi trỗ tâng vil Hê-sabôn nâi,
28 Porque fogo saiu de Hesbom, e uma chama da cidade de Siom; e devorou a Ar de Moabe, aos senhores dos altos do Arnom.
29 Bap lứq toâq pỡ anhia la cũai Mô-ap!
29 Ai de ti, Moabe! perdido estás, povo de Quemós! Entregou seus filhos como fugitivos, e suas filhas como cativas, a Siom, rei dos amorreus.
30 Ma sanua, máh tỗp con châu anhia cỡt cuchĩt;
30 Nós os asseteamos; Hesbom está destruída até Dibom, e os assolamos até Nofá, que se estende até Medeba.
31 Yuaq ngkíq, máh cũai proai I-sarel ma bữn ỡt níc tâng cruang cũai Amô-rit.
31 Assim habitou Israel na terra dos amorreus.
32 Chơ Môi-se ớn cũai pỡq tutuaiq nhêng cỡt nŏ́q tâng rana put, ien ễ mut chíl vil Yasơ. Cũai proai I-sarel chíl riap vil toâr ki cớp máh vil cớt ỡt mpễr ki, cớp alới tuih aloŏh nheq máh cũai proai Amô-rit ca ỡt tâng vil ki.
32 Depois Moisés mandou espiar a Jazer, e tomaram as suas aldeias e expulsaram os amorreus que ali estavam.
33 Moâm ki cũai I-sarel veh chu rana pỡq pỡ vil Basan. Ma Oc, puo Basan dếh máh tahan án loŏh ễ rachíl tỗp I-sarel tâng ntốq Ê-darê.
33 Então viraram-se, e subiram pelo caminho de Basã. E Ogue, rei de Basã, saiu-lhes ao encontro, ele e todo o seu povo, para lhes dar batalha em Edrei.
34 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Chỗi ngcŏh puo Oc; cứq ễ yỗn mới chíl riap puo nâi, dếh máh cũai proai án hỡ; chơ cruang ki cỡt khong anhia ễn. Cóq mới táq chóq Oc machớng mới khoiq táq chóq Si-hôn, puo tỗp Amô-rit, án ca sốt tâng vil toâr Hê-sabôn.”
34 Disse, pois, o Senhor a Moisés: Não o temas, porque eu to entreguei na mão, a ele, a todo o seu povo, e à sua terra; e far-lhe-ás como fizeste a Siom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom.
35 Yuaq ngkíq, cũai proai I-sarel bữn cachĩt puo Oc, cớp máh con samiang án. Alới bữn cachĩt dếh máh cũai proai hỡ, tỡ bữn noau têq tamoong noâng; chơ alới ễn táq sốt cruang cutễq ki.
35 Assim o feriram, a ele e seus filhos, e a todo o seu povo, até que nenhum lhe ficou restando; também se apoderaram da terra dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra