Números 14

BRU vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chơ nheq sadâu ki máh cũai proai miar nhiam cỗ sâng túh ngua lứq.
1 Então toda a comunidade começou a chorar em voz alta e continuou em prantos a noite toda.
2 Alới bubéq-bubưp chóq Môi-se cớp Arôn neq: “Khân cuchĩt tâng cruang Ê-yip-tô tỡ la tâng ntốq aiq, ki la o hỡn tễ hếq cuchĩt pỡ ntốq nâi!
2 Suas vozes se elevaram em grande protesto contra Moisés e Arão. “Ah, se ao menos tivéssemos morrido no Egito, ou mesmo aqui no deserto!”, diziam.
3 Cỗ nŏ́q Yiang Sursĩ dững tỗp hếq toâq pỡ cruang cutễq nâi? Khân hếq cuchĩt tâng ntốq rachíl, chơ máh con lacuoi hếq la noau cỗp nheq. Khân ngkíq, khaq hếq chu loah pỡ cruang Ê-yip-tô.”
3 “Por que o S enhor está nos levando para essa terra só para morrermos em combate? Nossas esposas e crianças serão capturadas como prisioneiros de guerra! Não seria melhor voltarmos para o Egito?”
4 Yuaq ngkíq, alới manoaq táq ntỡng cớp manoaq neq: “Hâi! O hái rưoh manoaq cũai yỗn ayông tỗp hái, chơ hái píh loah chu cruang Ê-yip-tô.”
4 E disseram uns aos outros: “Vamos escolher um novo líder e voltar para o Egito!”.
5 Chơ Môi-se cớp Arôn pũp asễng chu cutễq yáng moat nheq tữh cũai proai.
5 Moisés e Arão se curvaram com o rosto em terra diante de toda a comunidade de Israel.
6 Ma Yô-sũa con samiang Nun, cớp Calep con samiang Yê-phunê, alới bar náq tễ tỗp pỡq tutuaiq, alới háq tampâc bữm cỗ sâng ngua lứq,
6 Dois dos homens que tinham feito o reconhecimento da terra, Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, rasgaram suas roupas
7 cớp pai chóq cũai proai neq: “Cutễq tỗp hếq pỡq tutuaiq ki o lứq.
7 e disseram a toda a comunidade de Israel: “A terra da qual fizemos o reconhecimento é muito boa!
8 Khân Yiang Sursĩ bũi pahỡm chóq tỗp hái, án ễ dững tỗp hái toâq pỡ ntốq ki, cớp chiau cutễq phốn phuor cớp bữn dũ ramứh ki yỗn tỗp hái bữn ndỡm.
8 E, se o S enhor se agradar de nós, ele nos levará em segurança até ela e a dará a nós. É uma terra que produz leite e mel com fartura.
9 Chỗi lớn-sarlớn chóq Yiang Sursĩ, cớp chỗi ngcŏh cũai ỡt tâng ntốq ki. Tỗp hái lứq bữn riap tỗp alới, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp tỗp hái; cớp án táq nheq tữh yiang dốq curiaq alới cỡt pê nheq. Yuaq ngkíq, chỗi ngcŏh ntrớu.”
9 Não se rebelem contra o S enhor e não tenham medo dos povos da terra. Diante de nós, eles estão indefesos! Não têm quem os proteja, mas o S enhor está conosco! Não tenham medo deles!”.
10 Nheq tữh cũai clứng ễ tám tamáu chóq alới yỗn cachĩt chíq. Ma bo ki toâp, cũai proai ki hữm poang tráh ang tễ Yiang Sursĩ sapáh tâng pỡng Dống Sang Aroâiq.
10 Ainda assim, toda a comunidade começou a falar em apedrejar Josué e Calebe. Então a presença gloriosa do S enhor apareceu na tenda do encontro a todos os israelitas,
11 Yiang Sursĩ pai chóq Môi-se neq: “Noâng máh léq dũn máh cũai proai nâi tỡ bữn yám noap cứq? Tam cứq táq ranáq salễh sa‑ữi ramứh tâng mpứng dĩ tỗp alới, ma noâng alới tỡ ễq sa‑âm cớp trĩh cứq.
11 e o S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo me tratará com desprezo? Será que nunca confiarão em mim, mesmo depois de todos os sinais que realizei entre eles?
12 Cứq ễ pupứt táh chíq tỗp alới na ỗn ntâng lứq, ma cứq ễ táq yỗn mới cỡt cruang bữn cũai clứng lứq, cớp bán rêng hỡn tễ alới!”
12 Eu os deserdarei e os destruirei com uma praga. Então, farei de você um povo ainda maior e mais poderoso que eles!”.
13 Môi-se ta‑ỡi Yiang Sursĩ neq: “Anhia khoiq dững aloŏh máh cũai nâi tễ cruang Ê-yip-tô la na chớc anhia. Toâq cũai Ê-yip-tô sâng tễ ranáq anhia táq chóq cũai proai anhia,
13 Moisés, porém, respondeu ao S enhor : “O que os egípcios pensarão? Eles sabem muito bem do poder que mostraste ao resgatar o teu povo do meio deles.
14 alới atỡng loah tễ máh ranáq ki yỗn cũai ỡt tâng cutễq nâi dáng. Cũai proai nâi khoiq dáng chơ anhia la Yiang Sursĩ, án ca ỡt cớp tỗp hếq; cớp anhia sapáh yỗn tỗp hếq hữm na sapom ramứl tangứt choâng bân ntốq hếq ỡt, dŏq ayông tỗp hếq pỡq tâng tangái, cớp na sapom pla ũih ayông hếq pỡq tâng sadâu.
14 Os egípcios informarão isso aos habitantes dessa terra, que já ouviram falar que vives entre o teu povo. Sabem, S enhor , que apareces ao teu povo face a face e que a tua nuvem permanece sobre ele e que vais adiante dele na coluna de nuvem de dia e na coluna de fogo à noite.
15 Ma sanua, khân anhia ễ cachĩt táh nheq máh cũai proai anhia, chơ máh cũai cruang canŏ́h bữn sâng tễ ramứh ranoâng anhia, alới ễ pai neq:
15 Se exterminares todo este povo com um só golpe, as nações que ouviram falar de tua fama dirão:
16 ‘Yiang Sursĩ cachĩt bữm máh cũai proai án pỡ ntốq aiq, cỗ án tỡ rơi dững noâng tỗp alới pỡq chu cutễq án khoiq par‑ữq ễ yỗn alới ndỡm.’
16 ‘O S enhor não foi capaz de levá-los à terra que jurou lhes dar, por isso os matou no deserto’.
17 Yiang Sursĩ ơi! Yuaq ngkíq, cứq câu sễq anhia apáh chớc salễh, cớp táq máh ŏ́c anhia khoiq par‑ữq dŏq chơ, bo anhia pai neq:
17 “Por favor, Senhor, mostra que o teu poder é tão grande quanto declaraste. Pois disseste:
18 ‘Cứq la Yiang Sursĩ tỡ nai coâp nsóq mứt; cứq ễ apáh ŏ́c ayooq mantái níc cớp ŏ́c tanoang tapứng, dếh táh lôih yỗn alới ca táq choac chóq cứq. Ma cứq noâng manrap máh con châu cũai ki toau toâq pái pỗn dỡi cũai, cỗ tian ŏ́c lôih mpiq mpoaq alới khoiq táq.’
18 ‘O S enhor é lento para se irar, é cheio de amor e perdoa todo tipo de pecado e rebeldia. Contudo, não absolve o culpado; traz as consequências do pecado dos pais sobre os filhos até a terceira e quarta geração’.
19 Ma sanua Yiang Sursĩ ơi! Cỗ tễ anhia ayooq mantái níc, cớp ŏ́c ayooq ki tỡ nai rapĩen, yuaq ngkíq ma cứq khớn câu sễq yỗn anhia táh lôih máh cũai nâi, machớng anhia khoiq táh lôih yỗn tỗp alới bo alới loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.”
19 De acordo com o teu grande amor, peço que perdoes os pecados deste povo, como os tens perdoado desde que saíram do Egito”.
20 Yiang Sursĩ ta‑ỡi neq: “Cứq táh lôih yỗn tỗp alới, ĩn santoiq mới sễq.
20 Então o S enhor disse: “Eu os perdoarei, como você me pediu.
21 Ma cứq parkhán neq: Yuaq cứq tamoong níc, cớp ang‑ữr cứq ỡt chũop nheq tâng cốc cutễq nâi,
21 Mas, tão certo quanto eu vivo e tão certo quanto a terra está cheia da glória do S enhor ,
22 lứq tỡ va manoaq tễ máh cũai nâi ma bữn tamoong yỗn têq mut ỡt tâng cruang Cana-an. Tỗp alới khoiq hữm poang tráh ang tễ cứq, cớp ranáq salễh cứq khoiq táq pỡ cruang Ê-yip-tô, dếh tâng ntốq aiq. Ma moâm ki alới noâng chim cứq, cớp calỡih tỡ ễq trĩh cứq.
22 nenhuma dessas pessoas entrará na terra. Todas elas viram a minha presença gloriosa e os sinais que realizei no Egito e no deserto. Repetidamente, porém, me puseram à prova, recusando-se a ouvir a minha voz.
23 Tỗp alới tỡ têq bữn mut chu cutễq cứq khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn achúc achiac alới. Tỗp calỡih táh cứq, tỡ va manoaq têq mut ỡt tâng cutễq ki.
23 Jamais verão a terra que jurei dar a seus antepassados. Nenhum daqueles que me trataram com desprezo a verá.
24 Ma cỗ nhơ Calep, cũai táq ranáq cứq, bữn mứt pahỡm mpha tễ máh cũai nâi, cớp án tanoang tapứng lứq chóq cứq, ngkíq cứq ễ dững án mut chu cutễq án khoiq pỡq tutuaiq ki. Cớp tŏ́ng toiq án lứq bữn ndỡm cutễq ki.
24 Meu servo Calebe, no entanto, teve uma atitude diferente dos demais. Permaneceu fiel a mim, por isso eu o farei entrar na terra da qual fez o reconhecimento, e seus descendentes tomarão posse dela.
25 Yuaq cũai A-maléc cớp cũai Cana-an ỡt tâng máh avúng cóh sanua, tâng tangái parnỡ cóq anhia píh loah pỡ ntốq aiq tâng rana pỡq chu dỡq mưt Cusâu.”
25 Agora, deem meia-volta e não sigam rumo à terra onde habitam os amalequitas e cananeus. Amanhã partirão para o deserto, em direção ao mar Vermelho”.
26 Yiang Sursĩ pai chóq Môi-se cớp Arôn neq:
26 Então o S enhor disse a Moisés e a Arão:
27 “Máh cũai nâi loai bubéq-bubưp níc chóq cứq. Cứq khoiq sâng máh sưong alới bubéq-bubưp khoiq dũn chơ!
27 “Até quando precisarei tolerar esta comunidade perversa e suas queixas contra mim? Sim, ouvi as queixas dos israelitas contra mim.
28 Sanua, cóq mới atỡng ŏ́c ta‑ỡi nâi yỗn alới dáng la neq: ‘Cứq la Yiang Sursĩ tamoong mantái níc; lứq samoât cứq pai chóq anhia, la cứq ễ táq ariang cứq khoiq sâng anhia pai.
28 Agora, digam-lhes o seguinte: ‘Tão certo quanto eu vivo, declara o S enhor , farei com vocês exatamente aquilo que os ouvi dizerem.
29 Anhia lứq cuchĩt, cớp sac sâiq anhia cỡt parsáng-parsaiq chũop tâng ntốq aiq nâi, la cỗ tian anhia bubéq-bubưp chóq cứq. Cũai tễ tỗp anhia tễ bar chít cumo achỗn, lứq tỡ têq bữn mut ỡt pỡ cutễq ki.
29 Todos vocês cairão mortos neste deserto! Uma vez que se queixaram contra mim, todos com mais de 20 anos que foram contados no censo morrerão.
30 Cứq khoiq parkhán samoât samơi lứq yỗn anhia bữn ỡt pỡ ntốq ki; ma tễ tỗp anhia ca tamoong sanua, tỡ va manoaq têq bữn mut, ma bữn ống Calep cớp Yô-sũa sâng bữn mut tâng ntốq ki.
30 Não entrarão nem tomarão posse da terra que eu jurei lhes dar, para que nela morassem. As únicas exceções serão Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.
31 Tỗp anhia khoiq pai con châu anhia pĩeiq noau cỗp, ma nỡ‑ra cứq dững alới pỡq chu cutễq anhia tỡ ễq pỡq. Ntốq ki lứq cỡt vil viang alới.
31 “‘Vocês disseram que seus filhos seriam tomados como prisioneiros de guerra. Pois bem, eu os farei entrar na terra em segurança, e eles desfrutarão daquilo que vocês desprezaram.
32 Ma máh tỗp anhia sanua, anhia lứq cuchĩt tâng ntốq aiq nâi.
32 Mas, quanto a vocês, cairão mortos neste deserto.
33 Máh tỗp con châu anhia luloah tứng-tooc tâng ntốq aiq nâi nheq pỗn chít cumo; cóq alới chĩuq sa‑ữi ramứh túh coat cỗ tian anhia tỡ bữn tanoang tapứng chóq cứq, yỗn toau cũai parsốt tháng tễ tỗp anhia ma cuchĩt tê.
33 Seus filhos serão como pastores, andando sem rumo pelo deserto durante quarenta anos. Desse modo, sofrerão a consequência de sua infidelidade, até que o último de vocês morra no deserto.
34 Anhia lứq bữn tamóh ŏ́c túh arức nâi dũn pỗn chít cumo, muoi cumo pláih muoi tangái anhia khoiq pỡq tutuaiq cutễq ki. Chơ anhia têq dáng raloaih tễ ranáq anhia chíl cứq la cỡt nŏ́q.
34 “‘Uma vez que seus espiões passaram quarenta dias fazendo o reconhecimento da terra, vocês andarão sem rumo pelo deserto durante quarenta anos, um ano para cada dia, como punição por sua culpa. Assim, saberão o resultado de se opor a mim’.
35 Cứq khoiq pai ễ táq ngkíq chóq cũai ễ chíl cứq. Dũ náq anhia cóq cuchĩt tâng ntốq aiq. Cứq la Yiang Sursĩ pai santoiq nâi.’”
35 Eu, o S enhor , falei! Certamente farei essas coisas a todos os membros da comunidade que conspiraram contra mim. Serão destruídos neste deserto, e aqui morrerão!”.
36 Máh cũai samiang ca Môi-se ớn pỡq tutuaiq cutễq ki, alới atỡng ŏ́c tỡ bữn lứq; chơ táq yỗn máh cũai proai bubéq-bubưp pai tỡ o tễ Yiang Sursĩ.
36 Os homens que Moisés tinha enviado para fazer o reconhecimento da terra, aqueles que instigaram a rebelião contra ele com seu relatório negativo,
37 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ táq yỗn alới cỡt rang‑ĩ, chơ cuchĩt.
37 morreram repentinamente de uma praga diante do S enhor .
38 Tâng tỗp muoi chít la bar náq pỡq tutuaiq bữn ống Yô-sũa con samiang Nun, cớp Calep con samiang Yê-phunê sâng noâng tamoong.
38 Dos homens que haviam feito o reconhecimento da terra, apenas Josué e Calebe sobreviveram.
39 Toâq Môi-se atỡng cũai proai I-sarel parnai Yiang Sursĩ khoiq ớn, ki alới nhiam atếh cỗ sâng ngua lứq.
39 Quando Moisés transmitiu essas palavras aos israelitas, eles se encheram de tristeza.
40 Tarưp parnỡ noâng rưm-rưm, tỗp alới loŏh pỡq chíl tâng máh dũal cớp cóh, cớp alới pai neq: “Sanua hái pruam chơ ễ pỡq chu ntốq Yiang Sursĩ khoiq sadoi yỗn hái. Tỗp hái ngin kho samoât lứq hái khoiq táq lôih chơ.”
40 No dia seguinte, levantaram-se cedo e subiram em direção ao alto dos montes. “Vamos!”, disseram. “Reconhecemos que pecamos, mas agora estamos prontos para entrar na terra que o S enhor nos prometeu.”
41 Ma Môi-se atỡng neq: “Khân ngkíq, cỗ nŏ́q anhia tỡ bữn tamứng Yiang Sursĩ? Anhia tỡ riap mŏ!
41 Moisés, porém, disse: “Por que desobedecem à ordem do S enhor ? Isso não dará certo!
42 Chỗi pỡq! Yuaq Yiang Sursĩ tỡ bữn ỡt cớp anhia. Lứq anhia pê chóq cũai par‑ũal anhia.
42 Não subam para a terra agora, pois o S enhor não estará com vocês. Seus inimigos os aniquilarão!
43 Toâq anhia ramóh cũai A-maléc cớp cũai Cana-an, anhia lứq cuchĩt nheq tâng ntốq rachíl ki, yuaq Yiang Sursĩ tỡ bữn ỡt nứng anhia, cỗ tian anhia tỡ bữn trĩh án.”
43 Quando enfrentarem os amalequitas e cananeus na batalha, serão massacrados. Porque vocês abandonaram o S enhor , ele os abandonará”.
44 Ma alới tỡ bữn tamứng, chỗn clốq chu máh dũal cớp cóh; ma Hĩp Parnai Parkhán cớp Môi-se noâng ỡt tâng ntốq alới ỡt.
44 Arrogantemente, os israelitas avançaram até o alto dos montes, apesar de Moisés e a arca da aliança do S enhor terem ficado no acampamento.
45 Chơ tỗp A-maléc cớp tỗp Cana-an ỡt tâng ntốq ki chíl loah tỗp alới, cớp rapuai tỗp alới toau cỡt pê, cớp alới cuchĩt nheq pỡ vil Hor-ma.
45 Então os amalequitas e cananeus que viviam naqueles montes desceram, derrotaram os israelitas e os perseguiram até Hormá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra