Números 14

BRU vs BKJ

Sair da comparação
1 Chơ nheq sadâu ki máh cũai proai miar nhiam cỗ sâng túh ngua lứq.
1 E toda a congregação ergueu sua voz, e clamou, e o povo chorou naquela noite.
2 Alới bubéq-bubưp chóq Môi-se cớp Arôn neq: “Khân cuchĩt tâng cruang Ê-yip-tô tỡ la tâng ntốq aiq, ki la o hỡn tễ hếq cuchĩt pỡ ntốq nâi!
2 E todos os filhos de Israel murmuraram contra Moisés e contra Arão; e toda a congregação lhes disse: Quisera Deus que tivéssemos morrido na terra do Egito, ou quisera Deus que tivéssemos morrido neste deserto.
3 Cỗ nŏ́q Yiang Sursĩ dững tỗp hếq toâq pỡ cruang cutễq nâi? Khân hếq cuchĩt tâng ntốq rachíl, chơ máh con lacuoi hếq la noau cỗp nheq. Khân ngkíq, khaq hếq chu loah pỡ cruang Ê-yip-tô.”
3 E por que o SENHOR nos trouxe a esta terra, para cairmos pela espada e para que nossas esposas e nossas crianças sejam uma presa? Não seria melhor voltarmos ao Egito?
4 Yuaq ngkíq, alới manoaq táq ntỡng cớp manoaq neq: “Hâi! O hái rưoh manoaq cũai yỗn ayông tỗp hái, chơ hái píh loah chu cruang Ê-yip-tô.”
4 E eles disseram uns aos outros: Façamos um capitão e voltemos ao Egito.
5 Chơ Môi-se cớp Arôn pũp asễng chu cutễq yáng moat nheq tữh cũai proai.
5 Então Moisés e Arão caíram sobre os seus rostos diante de toda a congregação dos filhos de Israel.
6 Ma Yô-sũa con samiang Nun, cớp Calep con samiang Yê-phunê, alới bar náq tễ tỗp pỡq tutuaiq, alới háq tampâc bữm cỗ sâng ngua lứq,
6 E Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram alguns dos que haviam examinado a terra, rasgaram as suas vestes.
7 cớp pai chóq cũai proai neq: “Cutễq tỗp hếq pỡq tutuaiq ki o lứq.
7 E falaram a toda a congregação dos filhos de Israel, e disseram: A terra pela qual passamos para examinar é uma terra muito boa.
8 Khân Yiang Sursĩ bũi pahỡm chóq tỗp hái, án ễ dững tỗp hái toâq pỡ ntốq ki, cớp chiau cutễq phốn phuor cớp bữn dũ ramứh ki yỗn tỗp hái bữn ndỡm.
8 Se o SENHOR se agradar de nós, então nos levará a esta terra e no-la dará, uma terra que mana leite e mel.
9 Chỗi lớn-sarlớn chóq Yiang Sursĩ, cớp chỗi ngcŏh cũai ỡt tâng ntốq ki. Tỗp hái lứq bữn riap tỗp alới, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp tỗp hái; cớp án táq nheq tữh yiang dốq curiaq alới cỡt pê nheq. Yuaq ngkíq, chỗi ngcŏh ntrớu.”
9 Somente não vos rebeleis contra o SENHOR, e não temais o povo da terra, porque eles são pão para nós; a sua defesa se retirou deles, e o SENHOR está conosco; não os temais.
10 Nheq tữh cũai clứng ễ tám tamáu chóq alới yỗn cachĩt chíq. Ma bo ki toâp, cũai proai ki hữm poang tráh ang tễ Yiang Sursĩ sapáh tâng pỡng Dống Sang Aroâiq.
10 Mas toda a congregação disse que os apedrejassem, e a glória do SENHOR apareceu no tabernáculo da congregação, diante de todos os filhos de Israel.
11 Yiang Sursĩ pai chóq Môi-se neq: “Noâng máh léq dũn máh cũai proai nâi tỡ bữn yám noap cứq? Tam cứq táq ranáq salễh sa‑ữi ramứh tâng mpứng dĩ tỗp alới, ma noâng alới tỡ ễq sa‑âm cớp trĩh cứq.
11 E o SENHOR disse a Moisés: Até quando me provocará este povo? E até quando não crerão em mim, por todos os sinais que mostrei no meio deles?
12 Cứq ễ pupứt táh chíq tỗp alới na ỗn ntâng lứq, ma cứq ễ táq yỗn mới cỡt cruang bữn cũai clứng lứq, cớp bán rêng hỡn tễ alới!”
12 Eu os ferirei com pestilência, e os rejeitarei, e farei de ti uma nação maior e mais poderosa do que eles.
13 Môi-se ta‑ỡi Yiang Sursĩ neq: “Anhia khoiq dững aloŏh máh cũai nâi tễ cruang Ê-yip-tô la na chớc anhia. Toâq cũai Ê-yip-tô sâng tễ ranáq anhia táq chóq cũai proai anhia,
13 E Moisés disse ao SENHOR: Então os egípcios o ouvirão (porque com a tua força, tiraste este povo do meio deles);
14 alới atỡng loah tễ máh ranáq ki yỗn cũai ỡt tâng cutễq nâi dáng. Cũai proai nâi khoiq dáng chơ anhia la Yiang Sursĩ, án ca ỡt cớp tỗp hếq; cớp anhia sapáh yỗn tỗp hếq hữm na sapom ramứl tangứt choâng bân ntốq hếq ỡt, dŏq ayông tỗp hếq pỡq tâng tangái, cớp na sapom pla ũih ayông hếq pỡq tâng sadâu.
14 e o dirão aos moradores desta terra, porque ouviram que tu, SENHOR, estás no meio deste povo, que tu SENHOR, és visto face a face, e que a tua nuvem está sobre eles, e que vais à frente deles, de dia em uma coluna de nuvem, e à noite em uma coluna de fogo.
15 Ma sanua, khân anhia ễ cachĩt táh nheq máh cũai proai anhia, chơ máh cũai cruang canŏ́h bữn sâng tễ ramứh ranoâng anhia, alới ễ pai neq:
15 E se matares todo este povo como a um só homem, então as nações que ouviram a tua fama, falarão, dizendo:
16 ‘Yiang Sursĩ cachĩt bữm máh cũai proai án pỡ ntốq aiq, cỗ án tỡ rơi dững noâng tỗp alới pỡq chu cutễq án khoiq par‑ữq ễ yỗn alới ndỡm.’
16 Porque o SENHOR não pode introduzir este povo na terra que lhes havia jurado; por isso, os matou no deserto.
17 Yiang Sursĩ ơi! Yuaq ngkíq, cứq câu sễq anhia apáh chớc salễh, cớp táq máh ŏ́c anhia khoiq par‑ữq dŏq chơ, bo anhia pai neq:
17 E agora suplico-te, que a força do meu SENHOR se engrandeça, conforme falaste, dizendo:
18 ‘Cứq la Yiang Sursĩ tỡ nai coâp nsóq mứt; cứq ễ apáh ŏ́c ayooq mantái níc cớp ŏ́c tanoang tapứng, dếh táh lôih yỗn alới ca táq choac chóq cứq. Ma cứq noâng manrap máh con châu cũai ki toau toâq pái pỗn dỡi cũai, cỗ tian ŏ́c lôih mpiq mpoaq alới khoiq táq.’
18 O SENHOR é longânimo e de grande misericórdia, que perdoa a iniquidade e a transgressão, e, de maneira nenhuma, inocenta o culpado, e visita a iniquidade dos pais sobre os filhos, até a terceira e a quarta geração.
19 Ma sanua Yiang Sursĩ ơi! Cỗ tễ anhia ayooq mantái níc, cớp ŏ́c ayooq ki tỡ nai rapĩen, yuaq ngkíq ma cứq khớn câu sễq yỗn anhia táh lôih máh cũai nâi, machớng anhia khoiq táh lôih yỗn tỗp alới bo alới loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.”
19 Perdoa, suplico-te, a iniquidade deste povo, segundo a grandeza da tua misericórdia, como também perdoaste a este povo desde a terra do Egito até agora.
20 Yiang Sursĩ ta‑ỡi neq: “Cứq táh lôih yỗn tỗp alới, ĩn santoiq mới sễq.
20 E o SENHOR disse: Conforme a tua palavra, lhe perdoei.
21 Ma cứq parkhán neq: Yuaq cứq tamoong níc, cớp ang‑ữr cứq ỡt chũop nheq tâng cốc cutễq nâi,
21 Mas, tão certamente como eu vivo, toda a terra se encherá da glória do SENHOR.
22 lứq tỡ va manoaq tễ máh cũai nâi ma bữn tamoong yỗn têq mut ỡt tâng cruang Cana-an. Tỗp alới khoiq hữm poang tráh ang tễ cứq, cớp ranáq salễh cứq khoiq táq pỡ cruang Ê-yip-tô, dếh tâng ntốq aiq. Ma moâm ki alới noâng chim cứq, cớp calỡih tỡ ễq trĩh cứq.
22 Porque todos esses homens que viram a minha glória e os meus milagres, que fiz no Egito e no deserto, e me tentaram estas dez vezes, e não obedeceram à minha voz,
23 Tỗp alới tỡ têq bữn mut chu cutễq cứq khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn achúc achiac alới. Tỗp calỡih táh cứq, tỡ va manoaq têq mut ỡt tâng cutễq ki.
23 certamente não verão a terra que jurei a seus pais, e nenhum dos que me provocaram a verá.
24 Ma cỗ nhơ Calep, cũai táq ranáq cứq, bữn mứt pahỡm mpha tễ máh cũai nâi, cớp án tanoang tapứng lứq chóq cứq, ngkíq cứq ễ dững án mut chu cutễq án khoiq pỡq tutuaiq ki. Cớp tŏ́ng toiq án lứq bữn ndỡm cutễq ki.
24 Mas a meu servo Calebe, porque com ele havia outro espírito, e me seguiu plenamente, a ele levarei à terra em que entrou, e a sua semente a possuirá
25 Yuaq cũai A-maléc cớp cũai Cana-an ỡt tâng máh avúng cóh sanua, tâng tangái parnỡ cóq anhia píh loah pỡ ntốq aiq tâng rana pỡq chu dỡq mưt Cusâu.”
25 (Os amalequitas e os cananeus habitam no vale). Voltai amanhã, e entrai no deserto pelo caminho do mar Vermelho.
26 Yiang Sursĩ pai chóq Môi-se cớp Arôn neq:
26 Depois, o SENHOR falou a Moisés e a Arão, dizendo:
27 “Máh cũai nâi loai bubéq-bubưp níc chóq cứq. Cứq khoiq sâng máh sưong alới bubéq-bubưp khoiq dũn chơ!
27 Até quando tolerarei esta má congregação, que murmura contra mim? Ouvi as murmurações dos filhos de Israel, com que murmuram contra mim.
28 Sanua, cóq mới atỡng ŏ́c ta‑ỡi nâi yỗn alới dáng la neq: ‘Cứq la Yiang Sursĩ tamoong mantái níc; lứq samoât cứq pai chóq anhia, la cứq ễ táq ariang cứq khoiq sâng anhia pai.
28 Dirás a eles: Tão certamente como eu vivo, diz o SENHOR, como falastes aos meus ouvidos, assim farei a vós.
29 Anhia lứq cuchĩt, cớp sac sâiq anhia cỡt parsáng-parsaiq chũop tâng ntốq aiq nâi, la cỗ tian anhia bubéq-bubưp chóq cứq. Cũai tễ tỗp anhia tễ bar chít cumo achỗn, lứq tỡ têq bữn mut ỡt pỡ cutễq ki.
29 Os vossos cadáveres cairão neste deserto, como também todos os que de vós foram contados segundo toda a vossa conta, com idade igual ou superior a vinte anos, que contra mim murmurastes;
30 Cứq khoiq parkhán samoât samơi lứq yỗn anhia bữn ỡt pỡ ntốq ki; ma tễ tỗp anhia ca tamoong sanua, tỡ va manoaq têq bữn mut, ma bữn ống Calep cớp Yô-sũa sâng bữn mut tâng ntốq ki.
30 sem dúvida, não entrareis na terra na qual jurei que vos faria habitar, salvo Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.
31 Tỗp anhia khoiq pai con châu anhia pĩeiq noau cỗp, ma nỡ‑ra cứq dững alới pỡq chu cutễq anhia tỡ ễq pỡq. Ntốq ki lứq cỡt vil viang alới.
31 Mas os vossos pequenos, dos quais dissestes que seriam presa, a eles trarei na terra, e eles conhecerão a terra que vós desprezastes.
32 Ma máh tỗp anhia sanua, anhia lứq cuchĩt tâng ntốq aiq nâi.
32 Porém, quanto a vós, os vossos cadáveres cairão neste deserto.
33 Máh tỗp con châu anhia luloah tứng-tooc tâng ntốq aiq nâi nheq pỗn chít cumo; cóq alới chĩuq sa‑ữi ramứh túh coat cỗ tian anhia tỡ bữn tanoang tapứng chóq cứq, yỗn toau cũai parsốt tháng tễ tỗp anhia ma cuchĩt tê.
33 E vossos filhos peregrinarão neste deserto quarenta anos e levarão as vossas corrupções, até que os vossos cadáveres sejam consumidos no deserto.
34 Anhia lứq bữn tamóh ŏ́c túh arức nâi dũn pỗn chít cumo, muoi cumo pláih muoi tangái anhia khoiq pỡq tutuaiq cutễq ki. Chơ anhia têq dáng raloaih tễ ranáq anhia chíl cứq la cỡt nŏ́q.
34 Segundo o número dos dias em que examinastes esta terra, quarenta dias, cada dia correspondendo a um ano, levareis as vossas iniquidades durante quarenta anos e conhecereis o meu rompimento da promessa.
35 Cứq khoiq pai ễ táq ngkíq chóq cũai ễ chíl cứq. Dũ náq anhia cóq cuchĩt tâng ntốq aiq. Cứq la Yiang Sursĩ pai santoiq nâi.’”
35 Eu, o SENHOR, falei. E certamente farei isto a toda esta má congregação, que se levantou contra mim neste deserto, serão consumidos e nele falecerão.
36 Máh cũai samiang ca Môi-se ớn pỡq tutuaiq cutễq ki, alới atỡng ŏ́c tỡ bữn lứq; chơ táq yỗn máh cũai proai bubéq-bubưp pai tỡ o tễ Yiang Sursĩ.
36 E os homens que Moisés mandara examinar a terra, que voltaram e fizeram toda a congregação murmurar contra ele, infamando a terra,
37 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ táq yỗn alới cỡt rang‑ĩ, chơ cuchĩt.
37 aqueles homens que trouxeram más informações sobre a terra, morreram de praga diante do SENHOR.
38 Tâng tỗp muoi chít la bar náq pỡq tutuaiq bữn ống Yô-sũa con samiang Nun, cớp Calep con samiang Yê-phunê sâng noâng tamoong.
38 Mas Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dois dos homens que foram examinar a terra, permaneceram com vida.
39 Toâq Môi-se atỡng cũai proai I-sarel parnai Yiang Sursĩ khoiq ớn, ki alới nhiam atếh cỗ sâng ngua lứq.
39 E falou Moisés estas palavras a todos os filhos de Israel; e o povo lamentou muito.
40 Tarưp parnỡ noâng rưm-rưm, tỗp alới loŏh pỡq chíl tâng máh dũal cớp cóh, cớp alới pai neq: “Sanua hái pruam chơ ễ pỡq chu ntốq Yiang Sursĩ khoiq sadoi yỗn hái. Tỗp hái ngin kho samoât lứq hái khoiq táq lôih chơ.”
40 E levantaram-se pela manhã bem cedo, e subiram ao topo do monte, dizendo: Eis-nos aqui e subiremos ao lugar que o SENHOR prometeu, porque pecamos.
41 Ma Môi-se atỡng neq: “Khân ngkíq, cỗ nŏ́q anhia tỡ bữn tamứng Yiang Sursĩ? Anhia tỡ riap mŏ!
41 E Moisés disse: Por que transgredis a ordem do SENHOR? Porém não prosperará.
42 Chỗi pỡq! Yuaq Yiang Sursĩ tỡ bữn ỡt cớp anhia. Lứq anhia pê chóq cũai par‑ũal anhia.
42 Não subais, porque o SENHOR não está no meio de vós, para que não sejais feridos diante dos vossos inimigos.
43 Toâq anhia ramóh cũai A-maléc cớp cũai Cana-an, anhia lứq cuchĩt nheq tâng ntốq rachíl ki, yuaq Yiang Sursĩ tỡ bữn ỡt nứng anhia, cỗ tian anhia tỡ bữn trĩh án.”
43 Porque os amalequitas e os cananeus estão ali diante de vós, e caireis pela espada; porque como vos desviastes do SENHOR, o SENHOR não estará convosco.
44 Ma alới tỡ bữn tamứng, chỗn clốq chu máh dũal cớp cóh; ma Hĩp Parnai Parkhán cớp Môi-se noâng ỡt tâng ntốq alới ỡt.
44 Contudo, ousaram subir ao topo do monte, mas a arca do pacto do SENHOR e Moisés não se afastaram do acampamento.
45 Chơ tỗp A-maléc cớp tỗp Cana-an ỡt tâng ntốq ki chíl loah tỗp alới, cớp rapuai tỗp alới toau cỡt pê, cớp alới cuchĩt nheq pỡ vil Hor-ma.
45 Então, desceram os amalequitas e os cananeus, que habitavam na montanha, e os feriram, derrotando-os até Horma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra