Marcos 4

BPS vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Satu duh lêman tamdò Dyisas ditù di kilil bong lanaw. Na too dee dad to stifun déén di safédan, taman myak kenen di tah satu aweng faltew di kilil lanaw na sudeng kenen déén du tamdò. Na tadag dad to flinge déén di kilil lanaw.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Na too dee tdoan dale fagu di fléd, na manan di dale,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Too gamu flinge. Nun to salu di nligon du smabul bnê.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Na di ksabulan dun nun dademe gsabul di bà dalan, na fti tnukè dad anuk di bnas.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Na nun dademe gsabul di gumngifi tanà di tah batu. Na too mlal ktabòla du babu i tanà.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Kabay di ksut i duh, sakuf tabòla na du là alì dmalil mlanas ale.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Na nun dademe bnê gsabul di gutmabò walad nun sual. Na tmabò, bay mlal kalnok dad walad, na mlimas dad tabò i bnê, taman là ale munge.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Kabay dademe bnê sabul di gufye tanà, na midul ktaboan na midul kafye lnokan, taman too munge. Nun dademe tlu falò uléan, dademe nam falò, na dademe mlatu.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 “Taman flinge gamu, ku nun klingeyu!”
9 E Jesus acrescentou:
10 Na di kdà i dee dad to gine fdadong di ku Dyisas dad sfalò lwe gal mlalò kenen na dademen déén, na snalekla kenen gablà di dad fléd.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Na tnimelan ale, manan, “Faglabatgu gamu dad mlalò deg dad gbuni gablà di kagot Dwata. Kabay di dademe dad to fléd alò kibògu tamdò dale.
11 Jesus disse a eles:
12 Du fye,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Na man Dyisas di dale, “Ku làyu glabat gumtatek i fléd gine, tan kibòyu gamlabat i dademe dad fléd.”
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Na nubadan di dale i fléd snalekla, manan, “Én to smabul bnê, dunan i to fbel Tnalù Dwata.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Na i dalan gugsabul i dad bnê, dunan i dad to tamlinge Tnalù Dwata, bay gasil Satanas salu di dale du nwean di nawala i talingela.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 “Na salngad i bnê gsabul di mngifi tanà di tah batu i gugsabul i dademe bnê, dunan dad to too lehew dmawat Tnalù Dwata di kaklingela dun,
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 bay landè gudmalilan di nawala, taman là mlo ktayudla, du di kakel i kalima na kaflayam mdà di kdawatla Tnalù Dwata, mlal ale tmagak kafaglutla.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Na i tanà gugsabul bnê i gutmabò walad nun sual, dunan dad to mlinge Tnalù Dwata,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 bay dee gusbalét i nawala gablà di knèla di tah tanà, na kiballa knun, na dademe knayè ktola. Taman landè ulê Tnaluan di dale.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 “Kabay i fye tanà gusmabul i dademe bnê, dunan dad to mlinge Tnalù Dwata na dmawat dun, na too nun kbungen di nawala. Nun tlu falò uléan, dademe nam falò, na dademe mlatu.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Na manan di dale, “Ku nun to fusuk mebe salò, laan snukub been ku demen buni di dungan katri. Én gufkahan dun di gumefen.
21 Jesus também lhes disse:
22 Salngad én, i kdee gbuni di mduh ani, teen sa kadang, na i là gadè ani, gadè sa kadang.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Taman flinge gamu, ku nun klingeyu!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Na man fa Dyisas, “Hae, tooyu fanse flinge i tdògu du salngad kdawatyu dun én kalbong kaglabat blé Dwata gamu. Ku fkahta di kasad, i kibòyu masad, salngad én kasad Dwata di kablén gamu, bay tananuan fa.
24 Então lhes disse:
25 Na dad to nun kaglabat i tdògu, tananù Dwata. Na dad to là fkah dun di nawala, nawì Dwata balù tukay man nawala glabatla.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Na tulen Dyisas satu fléd, manan, “I kalnok kagot Dwata salngad satu to smabul bnê di nligon.
26 Jesus disse ainda:
27 Laan gadè ku tan kibò bnê én tmabò, du kafngen smabul dun di nligon, tatian tagak. Na di laman fadlug mimò i nimoan klit duh na kudang klit butang tmabò i bnê na lamnok.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Du i tanà gumdàla tmabò na munge. I muna tmabò muhad foonan, na tmadol dad malnak fusuan, na kafnge én, dad bungen.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Na di ktagan, kamtu kenen, du tabang sa nan.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Na lêman tamdò Dyisas satu fléd, manan, “I tan gufasngadgu i kagot Dwata? Tan fye guflingengu dun?
30 Disse mais:
31 Flingengu di satu too tukay bnê fule satu to di tanaan.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Na i bnê én tukay fa di kdee dademe bnê di tah tanà, bay ku fulem, tmabò na baling too bong di kdee dademe fule, na i malbang fangan gusmalal dad anuk di bnas fsilung déén.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Na fagu di dee dad fléd faglabat Dyisas di dad to Tnalù Dwata, ku tan gaganla glabat, én tdoan dale.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Kdee fgadè Dyisas di dad to slame fagu di fléd, bay ku alò ale déén nubadan kdee di dad gal mlalò kenen.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Na di duh én di kakimalan tanlak Dyisas dad gal mlalò kenen, manan, “Mdà ito mifal lanaw.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Taman tnagakla kdee dad to déén, na faginla Dyisas smakay di aweng tagnè gusudengan tamdò. Na nun fa dademe aweng salngan dale.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Klola déén di talà nkel ale bong mgal nus. Mgal lwek samfaw di awengla, na maglam yéél.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Kabay Dyisas déén kenen di ulin tamdanan du kudang. Na nukatla kenen, na manla, “E To Tamdò, tafan ito galnab! Mayè ge kè ku mlimas ito?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Na mukat kenen na nngakan i nus na lwek, manan, “Fanak nan.” Na di kmanan én, manak i nus na too lanél i lanaw.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Na man Dyisas di dademen, “Tan duenyu likò? Landè fa kè ksaligyu di deg?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Na too bong ktikengla, na stulen ale, manla, “Simto to ani? Balù nus na lwek mimen ale kenen.”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra