Marcos 4

BPS vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Satu duh lêman tamdò Dyisas ditù di kilil bong lanaw. Na too dee dad to stifun déén di safédan, taman myak kenen di tah satu aweng faltew di kilil lanaw na sudeng kenen déén du tamdò. Na tadag dad to flinge déén di kilil lanaw.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Na too dee tdoan dale fagu di fléd, na manan di dale,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Too gamu flinge. Nun to salu di nligon du smabul bnê.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Na di ksabulan dun nun dademe gsabul di bà dalan, na fti tnukè dad anuk di bnas.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Na nun dademe gsabul di gumngifi tanà di tah batu. Na too mlal ktabòla du babu i tanà.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Kabay di ksut i duh, sakuf tabòla na du là alì dmalil mlanas ale.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Na nun dademe bnê gsabul di gutmabò walad nun sual. Na tmabò, bay mlal kalnok dad walad, na mlimas dad tabò i bnê, taman là ale munge.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Kabay dademe bnê sabul di gufye tanà, na midul ktaboan na midul kafye lnokan, taman too munge. Nun dademe tlu falò uléan, dademe nam falò, na dademe mlatu.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 “Taman flinge gamu, ku nun klingeyu!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Na di kdà i dee dad to gine fdadong di ku Dyisas dad sfalò lwe gal mlalò kenen na dademen déén, na snalekla kenen gablà di dad fléd.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Na tnimelan ale, manan, “Faglabatgu gamu dad mlalò deg dad gbuni gablà di kagot Dwata. Kabay di dademe dad to fléd alò kibògu tamdò dale.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Du fye,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Na man Dyisas di dale, “Ku làyu glabat gumtatek i fléd gine, tan kibòyu gamlabat i dademe dad fléd.”
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Na nubadan di dale i fléd snalekla, manan, “Én to smabul bnê, dunan i to fbel Tnalù Dwata.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Na i dalan gugsabul i dad bnê, dunan i dad to tamlinge Tnalù Dwata, bay gasil Satanas salu di dale du nwean di nawala i talingela.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 “Na salngad i bnê gsabul di mngifi tanà di tah batu i gugsabul i dademe bnê, dunan dad to too lehew dmawat Tnalù Dwata di kaklingela dun,
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 bay landè gudmalilan di nawala, taman là mlo ktayudla, du di kakel i kalima na kaflayam mdà di kdawatla Tnalù Dwata, mlal ale tmagak kafaglutla.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Na i tanà gugsabul bnê i gutmabò walad nun sual, dunan dad to mlinge Tnalù Dwata,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 bay dee gusbalét i nawala gablà di knèla di tah tanà, na kiballa knun, na dademe knayè ktola. Taman landè ulê Tnaluan di dale.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 “Kabay i fye tanà gusmabul i dademe bnê, dunan dad to mlinge Tnalù Dwata na dmawat dun, na too nun kbungen di nawala. Nun tlu falò uléan, dademe nam falò, na dademe mlatu.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Na manan di dale, “Ku nun to fusuk mebe salò, laan snukub been ku demen buni di dungan katri. Én gufkahan dun di gumefen.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Salngad én, i kdee gbuni di mduh ani, teen sa kadang, na i là gadè ani, gadè sa kadang.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Taman flinge gamu, ku nun klingeyu!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Na man fa Dyisas, “Hae, tooyu fanse flinge i tdògu du salngad kdawatyu dun én kalbong kaglabat blé Dwata gamu. Ku fkahta di kasad, i kibòyu masad, salngad én kasad Dwata di kablén gamu, bay tananuan fa.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Na dad to nun kaglabat i tdògu, tananù Dwata. Na dad to là fkah dun di nawala, nawì Dwata balù tukay man nawala glabatla.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Na tulen Dyisas satu fléd, manan, “I kalnok kagot Dwata salngad satu to smabul bnê di nligon.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Laan gadè ku tan kibò bnê én tmabò, du kafngen smabul dun di nligon, tatian tagak. Na di laman fadlug mimò i nimoan klit duh na kudang klit butang tmabò i bnê na lamnok.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Du i tanà gumdàla tmabò na munge. I muna tmabò muhad foonan, na tmadol dad malnak fusuan, na kafnge én, dad bungen.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Na di ktagan, kamtu kenen, du tabang sa nan.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Na lêman tamdò Dyisas satu fléd, manan, “I tan gufasngadgu i kagot Dwata? Tan fye guflingengu dun?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Flingengu di satu too tukay bnê fule satu to di tanaan.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Na i bnê én tukay fa di kdee dademe bnê di tah tanà, bay ku fulem, tmabò na baling too bong di kdee dademe fule, na i malbang fangan gusmalal dad anuk di bnas fsilung déén.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Na fagu di dee dad fléd faglabat Dyisas di dad to Tnalù Dwata, ku tan gaganla glabat, én tdoan dale.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Kdee fgadè Dyisas di dad to slame fagu di fléd, bay ku alò ale déén nubadan kdee di dad gal mlalò kenen.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Na di duh én di kakimalan tanlak Dyisas dad gal mlalò kenen, manan, “Mdà ito mifal lanaw.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Taman tnagakla kdee dad to déén, na faginla Dyisas smakay di aweng tagnè gusudengan tamdò. Na nun fa dademe aweng salngan dale.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Klola déén di talà nkel ale bong mgal nus. Mgal lwek samfaw di awengla, na maglam yéél.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Kabay Dyisas déén kenen di ulin tamdanan du kudang. Na nukatla kenen, na manla, “E To Tamdò, tafan ito galnab! Mayè ge kè ku mlimas ito?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Na mukat kenen na nngakan i nus na lwek, manan, “Fanak nan.” Na di kmanan én, manak i nus na too lanél i lanaw.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Na man Dyisas di dademen, “Tan duenyu likò? Landè fa kè ksaligyu di deg?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Na too bong ktikengla, na stulen ale, manla, “Simto to ani? Balù nus na lwek mimen ale kenen.”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra