Rute 2
BLT vs ARA
1 ꞌNa‑ô‑ꞌmi ꞌmí ꞌpi ꞌnọng ꞌtáng phua cuông ꞌhọ Ê‑ꞌli‑ꞌmê‑lếc, ꞌchư ꞌva Bô‑ắt phủ ꞌmí ꞌchư siêng ꞌhăng#ꞌmí nẳng bản#ꞌmướng.
1 Tinha Noemi um parente de seu marido, senhor de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 ꞌMự ꞌnưng ꞌnáng ꞌLụt ꞌcốn ꞌMô‑áp ꞌvạu cắp ꞌme ꞌda#ꞌva, “Hảư ꞌlụk pay sáo so kếp khảu tốc đom ꞌtông ꞌtoi lăng ꞌpứng ꞌcốn sau kiếu báu au#mết.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele que mo favorecer. Ela lhe disse: Vai, minha filha!
3 ꞌNáng ꞌLụt chắng pay cá ꞌtông bón sau đang#kiếu, báu ꞌngượng ꞌngớ ꞌmen ꞌhay ꞌtan Bô‑ắt, pên ꞌhọ ꞌsóng Ê‑ꞌli‑ꞌmê‑lếc. ꞌNáng chắng so kếp au khảu tốc ꞌtoi lăng#sau.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava após os segadores; por casualidade entrou na parte que pertencia a Boaz, o qual era da família de Elimeleque.
4 Cuông ꞌmự ꞌnặn Bô‑ắt dú bản Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm đảy pay ha ꞌpứng ꞌcốn kiếu#khảu. ꞌMưa pay#ꞌhọt, chắng cóp ꞌphái bun hảư sau#ꞌva, “So Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva pảy pốc ꞌpứng chảu#ꞌnớ.”
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco! Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe!
5 Bô‑ắt tham phủ bớng#đu ꞌpứng ꞌcốn kiếu khảu#ꞌva, “ꞌNhính nóm ꞌnặn ꞌmen phaư#ꞌlế?”
5 Depois, perguntou Boaz ao servo encarregado dos segadores: De quem é esta moça?
6 Phủ ꞌnặn tóp, “ꞌNhính ꞌnặn ꞌmá té ꞌmướng ꞌMô‑áp ꞌtoi ꞌNa‑ô‑ꞌmi.
6 Respondeu-lhe o servo: Esta é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 ꞌMắn so kếp ꞌhuống khảu tốc ꞌtoi lăng, té ꞌchạu ꞌtạu ꞌkhạy ꞌmắn ꞌcọ khảu túp ꞌdặng ꞌnọi ꞌnưng#thôi.”
7 Disse-me ela: Deixa-me rebuscar espigas e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio; desde pela manhã até agora está aqui, menos um pouco que esteve na choça.
8 Bô‑ắt chắng bók ꞌnhính ꞌnặn, “ꞌNáng ꞌhới, ꞌphắng#ꞌí. ꞌNhá pay kếp ꞌtông#ứn, cắp ꞌnhá pay lắc sia ꞌtông#ꞌnị, ꞌtoi phen ꞌnhính ꞌnị thôi#ꞌnớ.
8 Então, disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha, não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas servas.
9 Hảư ꞌdóm bớng phen phủ ꞌchái kiếu khảu#ꞌnặn, sau kiếu ꞌhọt bón đaư lỏ#kếp pay ꞌtoi lăng phen ꞌnhính#ꞌnị. Khỏi đảy hảm ꞌpứng phủ ꞌchái kiếu khảu báu hảư tít dók#chảu. ꞌVa chảu sép ꞌnặm ꞌtó ꞌhéng pay#kin, hay ꞌnặm sau tắc ꞌmá ꞌvạy#ꞌlẹo.”
9 Estarás atenta ao campo que segarem e irás após elas. Não dei ordem aos servos, que te não toquem? Quando tiveres sede, vai às vasilhas e bebe do que os servos tiraram.
10 ꞌNghín ꞌsướng ꞌnặn, ꞌnáng ꞌLụt ꞌdiến múp ꞌlống tó nả Bô‑ắt, ꞌchiếng#ꞌva, “Khỏi ꞌmen ꞌcốn ꞌphắn#ứn. Pên săng ꞌtan chắng đi cắp khỏi ꞌcợn#ꞌlế?”
10 Então, ela, inclinando-se, rosto em terra, lhe disse: Como é que me favoreces e fazes caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Bô‑ắt chắng tóp#ꞌnáng, “Khỏi đảy ꞌnghín ꞌva ꞌmưa phua chảu#tai, chảu ꞌcọ ꞌhụ ꞌhặc ꞌhụ ꞌpéng ꞌme ꞌda#lai, chắng páy ꞌpo ꞌme bản cáu ꞌmướng lăng ꞌmá dú cắp ꞌcốn ꞌphắn#ứn, báu ꞌhụ báu quén#phaư.
11 Respondeu Boaz e lhe disse: Bem me contaram tudo quanto fizeste a tua sogra, depois da morte de teu marido, e como deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 ꞌDọn ꞌquám đi chảu đảy ꞌdệt ꞌdượn ꞌmá#cón, ꞌsướng ꞌnặn khỏi so Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, cóp ꞌphái bun mả khửn hảư#chảu, ꞌpưa chảu đảy ꞌmá đé#so dú ꞌpơng ꞌngáu ꞌhôm dên Chảu Pua#ꞌPhạ.”
12 O Senhor retribua o teu feito, e seja cumprida a tua recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas vieste buscar refúgio.
13 ꞌNáng chắng ꞌchiếng ꞌva, “So đảy ꞌdọn ꞌquám ꞌhặc ꞌpéng khong#ꞌtan, hảư khỏi ún#mốc ún#chaư, khỏi pên ꞌcốn tắm#ꞌtọi, báu sôm pên ꞌnhính ꞌchạư ꞌtan cá#đaư.”
13 Disse ela: Tu me favoreces muito, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração de tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas servas.
14 ꞌChớ kin ꞌngái ꞌtan Bô‑ắt chắng khék ꞌnáng ꞌLụt#ꞌva, “ꞌMá kin khảu ꞌtoi ꞌsúm khỏi#ꞌí. Au tón béng ꞌlẹo chẳm ꞌnặm sổm dớm#kin.”
14 À hora de comer, Boaz lhe disse: Achega-te para aqui, e come do pão, e molha no vinho o teu bocado. Ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu grãos tostados de cereais; ela comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 ꞌNáng ꞌLụt ꞌcứn pay kếp#khảu, ꞌtan Bô‑ắt sắng ꞌpứng ꞌcốn ꞌchạư#ꞌva, “Hảư ꞌmắn ꞌtứ#ꞌtang kếp au ꞌhuống khảu tốc đom#ꞌmặt, ꞌnhá hảư ꞌmắn nả#ꞌhại.
15 Levantando-se ela para rebuscar, Boaz deu ordem aos seus servos, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não a censureis.
16 ꞌLẹo ꞌdệt ꞌhuống khảu ꞌhia nẳng ꞌmặt hảư ꞌmắn đảy kếp#é. ꞌNhá ꞌvạu chê săng hảư ꞌmắn#ꞌnớ.”
16 Tirai também dos molhos algumas espigas, e deixai-as, para que as apanhe, e não a repreendais.
17 ꞌNáng kếp khảu nẳng ꞌtông ꞌtạu ꞌhặn#ꞌcăm, ꞌlẹo ꞌphặt au đảy têm ca‑đếp#nháư,
17 Esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; debulhou o que apanhara, e foi quase um efa de cevada.
18 chắng pể ꞌmứa ꞌhướn sú ꞌme#ꞌda. ꞌNáng đảy au ꞌchương kin ꞌsứa ꞌngái nhé hảư ꞌme#ꞌda.
18 Tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que havia apanhado; também o que lhe sobejara depois de fartar-se tirou e deu a sua sogra.
19 ꞌMe ꞌda chắng tham#ꞌva, “ꞌMự ꞌnị ꞌlụk pay kếp au khảu nẳng ꞌhay phaư#ꞌlế? So Chảu Pua ꞌPhạ cóp ꞌphái bun hảư phủ ín đu ꞌlụk ꞌnặn#ꞌnớ.”
19 Então, lhe disse a sogra: Onde colheste hoje? Onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te acolheu favoravelmente! E Rute contou a sua sogra onde havia trabalhado e disse: O nome do senhor, em cujo campo trabalhei, é Boaz.
20 ꞌNáng ꞌNa‑ô‑ꞌmi chắng ꞌvạu ꞌva, “So hảư Bô‑ắt ꞌmí phúc bun ꞌmá té Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌTan chảu ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám chao ꞌhẹn ꞌvạy hảư phủ ꞌnhắng cắp phủ#tai. Bô‑ắt ꞌmen ꞌpi ꞌnọng chăm#ꞌháu, ꞌmí ꞌquiến ꞌlăm đu bớng ꞌdéng ꞌháu ꞌtoi ꞌhịt#ꞌkhóng.”
20 Então, Noemi disse a sua nora: Bendito seja ele do Senhor , que ainda não tem deixado a sua benevolência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Esse homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos resgatadores.
21 ꞌNáng ꞌLụt ꞌnhắng ꞌtố cắp ꞌme ꞌda#tứm, “ꞌTan ꞌnhắng đảy bók ꞌlụk ꞌva cứ ꞌmá kếp au ꞌtoi lăng ꞌpứng ꞌcốn ꞌhướn kiếu khảu tó pay ꞌtạu ꞌhọt mết#ꞌnhám.”
21 Continuou Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os meus servos ficarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 ꞌMe ꞌda bók, “ꞌLụk ꞌhới, đảy pay kếp ꞌtoi lăng phen ꞌnhính hóp khảu hảư Bô‑ắt ꞌnặn ꞌcọ đi#lo. Thả ꞌva ꞌlụk pay nẳng ꞌtông ꞌhay phủ#ứn, ꞌmí ꞌtưa ꞌlụk ꞌchí chuốp sáu ꞌdệt đu#ꞌngai#hảư.”
22 Disse Noemi a sua nora, Rute: Bom será, filha minha, que saias com as servas dele, para que, noutro campo, não te molestem.
23 ꞌSướng ꞌnặn ꞌnáng ꞌLụt chắng pay kếp ꞌtoi lăng ꞌpứng phen ꞌnhính hóp khảu hảư Bô‑ắt ꞌtạu mết ꞌnhám kiếu ꞌtếng song ꞌnéo#khảu. ꞌNáng ꞌcọ đảy kin dú ꞌtoi ꞌme ꞌda tó#pay.
23 Assim, passou ela à companhia das servas de Boaz, para colher, até que a sega da cevada e do trigo se acabou; e ficou com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?