Rute 2

BLT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ꞌNa‑ô‑ꞌmi ꞌmí ꞌpi ꞌnọng ꞌtáng phua cuông ꞌhọ Ê‑ꞌli‑ꞌmê‑lếc, ꞌchư ꞌva Bô‑ắt phủ ꞌmí ꞌchư siêng ꞌhăng#ꞌmí nẳng bản#ꞌmướng.
1 Ora, tinha Noêmi um parente de seu marido, homem poderoso e rico, da família de Elimeleque; e ele se chamava Boaz.
2 ꞌMự ꞌnưng ꞌnáng ꞌLụt ꞌcốn ꞌMô‑áp ꞌvạu cắp ꞌme ꞌda#ꞌva, “Hảư ꞌlụk pay sáo so kếp khảu tốc đom ꞌtông ꞌtoi lăng ꞌpứng ꞌcốn sau kiếu báu au#mết.”
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Deixa-me ir ao campo a apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu achar graça. E ela lhe respondeu: Vai, minha filha.
3 ꞌNáng ꞌLụt chắng pay cá ꞌtông bón sau đang#kiếu, báu ꞌngượng ꞌngớ ꞌmen ꞌhay ꞌtan Bô‑ắt, pên ꞌhọ ꞌsóng Ê‑ꞌli‑ꞌmê‑lếc. ꞌNáng chắng so kếp au khảu tốc ꞌtoi lăng#sau.
3 Foi, pois, e chegando ao campo respigava após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Cuông ꞌmự ꞌnặn Bô‑ắt dú bản Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm đảy pay ha ꞌpứng ꞌcốn kiếu#khảu. ꞌMưa pay#ꞌhọt, chắng cóp ꞌphái bun hảư sau#ꞌva, “So Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva pảy pốc ꞌpứng chảu#ꞌnớ.”
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Bô‑ắt tham phủ bớng#đu ꞌpứng ꞌcốn kiếu khảu#ꞌva, “ꞌNhính nóm ꞌnặn ꞌmen phaư#ꞌlế?”
5 Depois perguntou Boaz ao moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Phủ ꞌnặn tóp, “ꞌNhính ꞌnặn ꞌmá té ꞌmướng ꞌMô‑áp ꞌtoi ꞌNa‑ô‑ꞌmi.
6 Respondeu-lhe o moço: Esta é a moça moabita que voltou com Noêmi do país de Moabe.
7 ꞌMắn so kếp ꞌhuống khảu tốc ꞌtoi lăng, té ꞌchạu ꞌtạu ꞌkhạy ꞌmắn ꞌcọ khảu túp ꞌdặng ꞌnọi ꞌnưng#thôi.”
7 Disse-me ela: Deixa-me colher e ajuntar espigas por entre os molhos após os segadores: Assim ela veio, e está aqui desde pela manhã até agora, sem descansar nem sequer um pouco.
8 Bô‑ắt chắng bók ꞌnhính ꞌnặn, “ꞌNáng ꞌhới, ꞌphắng#ꞌí. ꞌNhá pay kếp ꞌtông#ứn, cắp ꞌnhá pay lắc sia ꞌtông#ꞌnị, ꞌtoi phen ꞌnhính ꞌnị thôi#ꞌnớ.
8 Então disse Boaz a Rute: Escuta filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui, mas ajunta-te às minhas moças.
9 Hảư ꞌdóm bớng phen phủ ꞌchái kiếu khảu#ꞌnặn, sau kiếu ꞌhọt bón đaư lỏ#kếp pay ꞌtoi lăng phen ꞌnhính#ꞌnị. Khỏi đảy hảm ꞌpứng phủ ꞌchái kiếu khảu báu hảư tít dók#chảu. ꞌVa chảu sép ꞌnặm ꞌtó ꞌhéng pay#kin, hay ꞌnặm sau tắc ꞌmá ꞌvạy#ꞌlẹo.”
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei eu ordem aos moços, que não te molestem? Quando tiveres sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tiverem tirado.
10 ꞌNghín ꞌsướng ꞌnặn, ꞌnáng ꞌLụt ꞌdiến múp ꞌlống tó nả Bô‑ắt, ꞌchiếng#ꞌva, “Khỏi ꞌmen ꞌcốn ꞌphắn#ứn. Pên săng ꞌtan chắng đi cắp khỏi ꞌcợn#ꞌlế?”
10 Então ela, inclinando-se e prostrando-se com o rosto em terra, perguntou-lhe: Por que achei eu graça aos teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Bô‑ắt chắng tóp#ꞌnáng, “Khỏi đảy ꞌnghín ꞌva ꞌmưa phua chảu#tai, chảu ꞌcọ ꞌhụ ꞌhặc ꞌhụ ꞌpéng ꞌme ꞌda#lai, chắng páy ꞌpo ꞌme bản cáu ꞌmướng lăng ꞌmá dú cắp ꞌcốn ꞌphắn#ứn, báu ꞌhụ báu quén#phaư.
11 Ao que lhe respondeu Boaz: Bem se me contou tudo quanto tens feito para com tua sogra depois da morte de teu marido; como deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 ꞌDọn ꞌquám đi chảu đảy ꞌdệt ꞌdượn ꞌmá#cón, ꞌsướng ꞌnặn khỏi so Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, cóp ꞌphái bun mả khửn hảư#chảu, ꞌpưa chảu đảy ꞌmá đé#so dú ꞌpơng ꞌngáu ꞌhôm dên Chảu Pua#ꞌPhạ.”
12 O Senhor recompense o que fizeste, e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 ꞌNáng chắng ꞌchiếng ꞌva, “So đảy ꞌdọn ꞌquám ꞌhặc ꞌpéng khong#ꞌtan, hảư khỏi ún#mốc ún#chaư, khỏi pên ꞌcốn tắm#ꞌtọi, báu sôm pên ꞌnhính ꞌchạư ꞌtan cá#đaư.”
13 E disse ela: Ache eu graça aos teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste bondosamente a tua serva, não sendo eu nem mesmo como uma das tuas criadas.
14 ꞌChớ kin ꞌngái ꞌtan Bô‑ắt chắng khék ꞌnáng ꞌLụt#ꞌva, “ꞌMá kin khảu ꞌtoi ꞌsúm khỏi#ꞌí. Au tón béng ꞌlẹo chẳm ꞌnặm sổm dớm#kin.”
14 Também à hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te, come do pão e molha o teu bocado no vinagre. E, sentando-se ela ao lado dos segadores, ele lhe ofereceu grão tostado, e ela comeu e ficou satisfeita, e ainda lhe sobejou.
15 ꞌNáng ꞌLụt ꞌcứn pay kếp#khảu, ꞌtan Bô‑ắt sắng ꞌpứng ꞌcốn ꞌchạư#ꞌva, “Hảư ꞌmắn ꞌtứ#ꞌtang kếp au ꞌhuống khảu tốc đom#ꞌmặt, ꞌnhá hảư ꞌmắn nả#ꞌhại.
15 Quando ela se levantou para respigar, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre os molhos deixai-a respirar, e não a censureis.
16 ꞌLẹo ꞌdệt ꞌhuống khảu ꞌhia nẳng ꞌmặt hảư ꞌmắn đảy kếp#é. ꞌNhá ꞌvạu chê săng hảư ꞌmắn#ꞌnớ.”
16 Também, tirai dos molhos algumas espigas e deixai-as ficar, para que as colha, e não a repreendais.
17 ꞌNáng kếp khảu nẳng ꞌtông ꞌtạu ꞌhặn#ꞌcăm, ꞌlẹo ꞌphặt au đảy têm ca‑đếp#nháư,
17 Assim ela respigou naquele campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado e foi quase uma efa de cevada.
18 chắng pể ꞌmứa ꞌhướn sú ꞌme#ꞌda. ꞌNáng đảy au ꞌchương kin ꞌsứa ꞌngái nhé hảư ꞌme#ꞌda.
18 Então, carregando com a cevada, veio à cidade; e viu sua sogra o que ela havia apanhado. Também Rute tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 ꞌMe ꞌda chắng tham#ꞌva, “ꞌMự ꞌnị ꞌlụk pay kếp au khảu nẳng ꞌhay phaư#ꞌlế? So Chảu Pua ꞌPhạ cóp ꞌphái bun hảư phủ ín đu ꞌlụk ꞌnặn#ꞌnớ.”
19 Ao que lhe perguntou sua sogra: Onde respigaste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que fez caso de ti. E ela relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 ꞌNáng ꞌNa‑ô‑ꞌmi chắng ꞌvạu ꞌva, “So hảư Bô‑ắt ꞌmí phúc bun ꞌmá té Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌTan chảu ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám chao ꞌhẹn ꞌvạy hảư phủ ꞌnhắng cắp phủ#tai. Bô‑ắt ꞌmen ꞌpi ꞌnọng chăm#ꞌháu, ꞌmí ꞌquiến ꞌlăm đu bớng ꞌdéng ꞌháu ꞌtoi ꞌhịt#ꞌkhóng.”
20 Disse Noêmi a sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que não tem deixado de misturar a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noêmi: Esse homem é parente nosso, um dos nossos remidores.
21 ꞌNáng ꞌLụt ꞌnhắng ꞌtố cắp ꞌme ꞌda#tứm, “ꞌTan ꞌnhắng đảy bók ꞌlụk ꞌva cứ ꞌmá kếp au ꞌtoi lăng ꞌpứng ꞌcốn ꞌhướn kiếu khảu tó pay ꞌtạu ꞌhọt mết#ꞌnhám.”
21 Respondeu Rute, a moabita: Ele me disse ainda: Seguirás de perto os meus moços até que tenham acabado toda a minha sega.
22 ꞌMe ꞌda bók, “ꞌLụk ꞌhới, đảy pay kếp ꞌtoi lăng phen ꞌnhính hóp khảu hảư Bô‑ắt ꞌnặn ꞌcọ đi#lo. Thả ꞌva ꞌlụk pay nẳng ꞌtông ꞌhay phủ#ứn, ꞌmí ꞌtưa ꞌlụk ꞌchí chuốp sáu ꞌdệt đu#ꞌngai#hảư.”
22 Então disse Noêmi a sua nora, Rute: Bom é, filha minha, que saias com as suas moças, e que não te encontrem noutro campo.
23 ꞌSướng ꞌnặn ꞌnáng ꞌLụt chắng pay kếp ꞌtoi lăng ꞌpứng phen ꞌnhính hóp khảu hảư Bô‑ắt ꞌtạu mết ꞌnhám kiếu ꞌtếng song ꞌnéo#khảu. ꞌNáng ꞌcọ đảy kin dú ꞌtoi ꞌme ꞌda tó#pay.
23 Assim se ajuntou com as moças de Boaz, para respigar até e fim da sega da cevada e do trigo; e morava com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra