Números 22
BIM vs NAA
1 Ki Israel teeb fiir ki saan chaan bi kaaŋ Moab yent ni, ki li be Jɔɔdann mɔkir yondo po, Jeriko yakleer na po.
1 Os filhos de Israel partiram e acamparam nas campinas de Moabe, do outro lado do Jordão, na altura de Jericó.
2 Yoo nba ki Sipor bija Balak, wunba tee Moab kpanbar na gbat linba ki Israel teeb tun ki tur Amor teeb, nan biaŋinba ki Israel teeb yabint tee na,
2 Balaque, filho de Zipor, viu tudo o que Israel havia feito aos amorreus.
3 ki jaŋmaanii soor ŋɔɔ nan u niib kur.
3 E os moabitas tiveram grande medo deste povo, porque era muito numeroso. E andavam angustiados por causa dos filhos de Israel.
4 Ki Moab teeb na yet Midiann teeb saakab a, “Niburchiɔŋ na saa boont linba kur lintit mɔtanawa, nan naajak nba tuu ŋman mɔɔt muuk ni biaŋinba na.” Li paak ki kpanbar Balak
4 Por isso o povo de Moabe disse aos anciãos dos midianitas: — Agora essa multidão vai lamber tudo o que houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Balaque, filho de Zipor, era o rei dos moabitas naquele tempo.
5 tun toomii a bin saan ki yiin Balam, wunba tee Beor bija, ki kɔɔ Petor, ki kpia Yufrates mɔkir, ki li be u dandoo nba tee Amau na. Ki bi baar nan mɔmaan, ki li nyii Balak boor, ki yet a, “N loon ki a bann nan digbanmunn niib nyii Ijipt ki baar, ki niib maŋ tant loka kur po, ki loon bin fat ti yent.
5 Ele enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio Eufrates, na terra dos filhos do seu povo, para chamá-lo, dizendo: — Eis que um povo saiu do Egito, cobre a face da terra e está morando perto de mim.
6 Bi yab garita, li paak, baat ki tan sat mɔtont bi paak ki turin; li pasiar tin ji nyannib, ki ber nyinnib tiŋ na ni. N mi nan binba ki a sat piisin bi paak, bi tuu la piisime, ki binba ki a satib mɔtont ki lin biirib.”
6 Venha agora e, por favor, amaldiçoe este povo, pois eles são mais poderosos do que eu; talvez assim eu possa atacá-los e expulsá-los da terra. Porque sei que a quem você abençoar será abençoado, e a quem você amaldiçoar será amaldiçoado.
7 Ki Moab saakab nan Midiann saakab na jii likirii nba saa pa jabaat na paak, ki fiir saan Balam boor, ki saa yetɔ Balak mɔmaan maŋ.
7 Então os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas foram, levando consigo o dinheiro para pagar os encantamentos. Chegaram ao lugar onde Balaão estava e lhe transmitiram as palavras de Balaque.
8 Ki Balam yetib a, “Ii dɔɔr dinna nyiɔk na, ki n won saa turi jiinu nba ki Yennu saa turin.” Ki Moab teeb na ji biar u boor.
8 Balaão lhes disse: — Fiquem aqui esta noite, e lhes trarei a resposta, como o Então os chefes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Ki Yennu tan baar Balam boor ki boiɔ a, “Jalame be nana na?”
9 Deus veio a Balaão e perguntou: — Quem são esses homens que estão com você?
10 Ki Balam jiin Yennu a, “Sipor bija Balak, wunba tee Moab kpanbar nae tun toomii n boor nan mɔmaan na,
10 Balaão respondeu: — Balaque, rei dos moabitas, filho de Zipor, enviou esses homens para que me dissessem:
11 a niib nyii Ijipt tiŋ ni ki tan kɔɔ yat ki be tiŋ kur po, ki u loon ki min sat mɔtont bi paak, ki wun fit kɔn namm, ki ber nyinnib.”
11 “Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra. Venha agora e amaldiçoe este povo; talvez eu possa combatê-lo e expulsá-lo daqui.”
12 Ki Yennu yet Balam a, “A daa tɔkii nan niib na; a bia daa sat mɔtont Israel teeb paaki, kimaan n piisin be bi paak.”
12 Então Deus disse a Balaão: — Não vá com eles, nem amaldiçoe o povo; porque é povo abençoado.
13 Laa tan yent sanyiɔk ni, ki Balam fiir ki saan Balak toomii na boor ki saa yet a, “Ii ŋmat kii kun man i doo ni, kimaan Yennu ki sak nan man tɔk nani.”
13 Na manhã seguinte Balaão se levantou e disse aos chefes de Balaque: — Voltem para a sua terra, porque o
14 Ki bi ŋmat Balak boor ki saa yet nan Balam yet a u kan baari.
14 Então os chefes dos moabitas se levantaram, foram a Balaque e disseram: — Balaão se recusou a vir conosco.
15 Ki Balak ŋamm tun saakab nba yab, ki bia tee nijaana ki gar sinsinn yab na.
15 De novo, Balaque enviou chefes, em maior número e mais honrados do que os primeiros.
16 Ki bi saan Balam boor ki yetɔ mɔmaan nba ki Sipor bija Balak yet na a, “A daa te ki siar gɔi-a ki a kan fit baar n boori,
16 Eles chegaram a Balaão e lhe disseram: — Assim diz Balaque, filho de Zipor: Peço-lhe que não se demore em vir até aqui,
17 kimaan n saa pa paatii nba kpai ki tura, ki bia tun linba kur ki a loon min tun. Baat ki tan sat mɔtont niib na paak.”
17 porque eu o cobrirei de honras e farei tudo o que você me disser; venha, pois, e, por favor, amaldiçoe este povo.
18 Ki Balam yetib a, “Li-i lekii tee ki Balak saa jii lik-kut nan salima nba kur be u ŋaak ni na ki turin, ŋaan n kan yêt Yennu mɔb nan bonmintika.
18 Balaão respondeu aos oficiais de Balaque: — Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia transgredir o mandado do
19 Ŋaan biat ki dɔɔr dinna nyiɔk na, nan biaŋinba ki sinsinn yab daan teen na, ki n laan Yennu saa betin siari.”
19 Agora peço que fiquem aqui também esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Li daar nyiɔk ki Yennu baar Balam boor ki yetɔ a, “Niib na nba sat baar a boor, ki yaa a saan namm na, a wei ki saan, ŋaan a tun linba ki n saa wanna kuukɔɔ.”
20 De noite o Senhor veio a Balaão e lhe disse: — Como aqueles homens vieram chamá-lo, levante-se e vá com eles; mas faça apenas o que eu lhe disser.
21 Ki li yent sanyiɔk, ki Balam fiir jii u boŋ, ki tɔk namm ki saan.
21 Balaão levantou-se pela manhã, preparou a sua jumenta e partiu com os chefes de Moabe.
22 Ki Yennu wutoor doo nan Balam nba saa na. Balam nba jak u boŋ paak, ki u toontunna banlee pukin, ki bi somm na, ki Yennu malaka tan set sɔnjouk ni ki loon sɔnu.
22 Mas acendeu-se a ira de Deus, porque Balaão foi, e o Anjo do Senhor se pôs por adversário no caminho dele. Ora, Balaão ia montado na sua jumenta, e dois de seus servos iam com ele.
23 Boŋ na nba la malaka see sɔnu ni ki dia jukbanjiak na, ki boŋ na nyik sɔnu ŋaan bot ki tɔkin muuk; ki Balam faa boŋ na, ki u ŋmat jen sɔnu ni.
23 A jumenta viu o Anjo do Senhor parado no caminho, com a sua espada na mão; por isso a jumenta se desviou do caminho, indo pelo campo. Então Balaão espancou a jumenta para fazê-la voltar ao caminho.
24 Ki malaka na set sɔn-yebik ni, kpaant ŋanlee terik paak, siaminba ki tanjagbent ŋanlee bɔɔk leer na sinsuuk ni.
24 Mas o Anjo do Senhor pôs-se num caminho estreito entre as vinhas, havendo muro dos dois lados.
25 Boŋ na nba la Yennu malaka na, ki u bɔkin tanjagbouŋ na, ki Balam taar faa tann maŋ, ki u bia ŋamm faa boŋ na.
25 Quando a jumenta viu o Anjo do Senhor , encostou-se no muro e apertou o pé de Balaão contra ele. Por isso Balaão tornou a espancá-la.
26 Ki Yennu malaka na chat ki saan tɔɔnn, ki saa set sɔnjoyebik ni, ki leŋ ji ki mɔk wun lek ki tɔkin diitu koo gaŋ po.
26 Então o Anjo do Senhor passou mais adiante e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Boŋ na nba la Yennu malaka na yoo nba, ki u baa dɔɔr. Ki Balam wutoor doo, ki u jii u patu ki jak boou.
27 Quando a jumenta viu o Anjo do Senhor , deixou-se cair debaixo de Balaão. Balaão ficou irado e espancou a jumenta com uma vara.
28 Ki Yennu tur boŋ na mapaku yiikoo, ki u yet Balam a, “N teena bee? Bee paake ki a boon taar muntaa na?”
28 Então o Senhor fez a jumenta falar, e ela disse a Balaão: — O que foi que eu fiz a você, para que você me espancasse já três vezes?
29 Ki Balam yet boŋ na a, “Kimaan faa te ki n wutoor do na. Mi-i bonni dia jukbanjiak, n bo saa kpiae yiama.”
29 Balaão respondeu à jumenta: — Foi porque você zombou de mim. Se eu tivesse uma espada na mão, mataria você agora mesmo!
30 Ki boŋ na yet a, “Min kaa tee a boŋ nba ki a yɔɔ jakitin ki tan tuu dinna daar nba na-a? N ban tun nna ki turani-i?”
30 A jumenta disse a Balaão: — Não é verdade que eu sou a sua jumenta, em que você tem montado toda a sua vida até hoje? Será que tem sido o meu costume fazer isso com você? Ele respondeu: — Não.
31 Ki Yennu te ki Balam la malaka na see leŋ, ki dia jukbanjiak; ki Balam baa fabin tiŋ ni.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão e ele viu o Anjo do Senhor , que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão. Por isso Balaão inclinou a cabeça e se prostrou com o rosto em terra.
32 Ki Yennu malaka na boiɔ a, “Bee paake ki a boo a boŋ taar muntaa na? Mine baar ki tan loon sɔnu na, kimaan li ki tee ki fin saan sɔnu maŋi.
32 Então o Anjo do Senhor lhe disse: — Por que você já espancou a sua jumenta três vezes? Eis que eu saí para ser o seu adversário, porque o seu caminho é perverso diante de mim.
33 Boŋ na bo la mine ki lek taar muntaa na. U bonni kii lek ki kɔɔ muuku nna man n bo kpiiawa, ŋaan tinn boŋ na manfoor.”
33 A jumenta me viu e já três vezes se desviou de mim. Se ela não tivesse se desviado, eu teria matado você e a teria deixado com vida.
34 Ki Balam yet Yennu malaka na a, “N tun yanbɔmma. N bo ki mi a fine see sɔnu ni a fan berimi. Li-i tee ki a ki loon nna, n saa ŋmat kune.”
34 Então Balaão disse ao Anjo do Senhor : — Pequei, porque não sabia que você estava neste caminho para se opor a mim; agora, se parece mal aos seus olhos seguir viagem, voltarei.
35 Ki malaka na yetɔ a, “Saant nan niib na, ŋaan a pak maan nba ki n wanna kuukɔɔ.” Ki Balam wei kpanbar Balak tontii na ki saan.
35 O Anjo do Senhor disse a Balaão: — Vá com esses homens, mas fale somente o que eu lhe disser. Assim, Balaão foi com os chefes de Balaque.
36 Kpanbar Balak nba gbat nan Balam baat yoo nba, ki u saan a wun chetɔ doo nba tee Ar na ni, ki li be Arnonn mɔkir nba tee Moab kpaar na boor.
36 Quando Balaque ouviu que Balaão havia chegado, foi ao encontro dele até a cidade de Moabe, que está nos confins do Arnom e na fronteira extrema.
37 Ki kpanbar Balak yet Balam a, “Bee bo teen ki n tun ki yiina sinsinn, ki a ki baari? A bo dukii nan n kan fit pa-a paatii ki lin jaŋae-e?”
37 Balaque perguntou a Balaão: — Por acaso não mandei mensageiros para chamá-lo? Por que você não veio até aqui? Será que não posso, de fato, cobrir você de honrarias?
38 Ki Balam yetɔ a, “Mɔtana n ji baar a boora, ŋaan n saa fit pak maan kurawa-a? N saa pak linba ki Yennu jii teen n mɔb ni kɔɔe.”
38 Balaão respondeu a Balaque: — Eis que estou aqui diante de você. Mas será que poderei, agora, falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Ki Balam wei kpanbar Balak, ki bi saan Husof doo ni.
39 Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Leŋe ki kpanbar Balak saa kpii nei nan pei, ki jii li nant waan ki tur Balam nan saakab nba be nanɔ na.
40 Então Balaque sacrificou bois e ovelhas, e enviou uma parte da carne a Balaão e aos chefes que estavam com ele.
41 Ki li yent sanyiɔk ni, ki kpanbar Balak jii Balam, ki bi saan Bamof Baal, siaminba ki Balam fit la Israel nisiab.
41 Na manhã seguinte, Balaque fez Balaão subir a Bamote-Baal; e dali Balaão viu a parte mais próxima do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?