Números 22
BIM vs ARA
1 Ki Israel teeb fiir ki saan chaan bi kaaŋ Moab yent ni, ki li be Jɔɔdann mɔkir yondo po, Jeriko yakleer na po.
1 Tendo partido os filhos de Israel, acamparam-se nas campinas de Moabe, além do Jordão, na altura de Jericó.
2 Yoo nba ki Sipor bija Balak, wunba tee Moab kpanbar na gbat linba ki Israel teeb tun ki tur Amor teeb, nan biaŋinba ki Israel teeb yabint tee na,
2 Viu, pois, Balaque, filho de Zipor, tudo o que Israel fizera aos amorreus;
3 ki jaŋmaanii soor ŋɔɔ nan u niib kur.
3 Moabe teve grande medo deste povo, porque era muito; e andava angustiado por causa dos filhos de Israel;
4 Ki Moab teeb na yet Midiann teeb saakab a, “Niburchiɔŋ na saa boont linba kur lintit mɔtanawa, nan naajak nba tuu ŋman mɔɔt muuk ni biaŋinba na.” Li paak ki kpanbar Balak
4 pelo que Moabe disse aos anciãos dos midianitas: Agora, lamberá esta multidão tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Balaque, filho de Zipor, naquele tempo, era rei dos moabitas.
5 tun toomii a bin saan ki yiin Balam, wunba tee Beor bija, ki kɔɔ Petor, ki kpia Yufrates mɔkir, ki li be u dandoo nba tee Amau na. Ki bi baar nan mɔmaan, ki li nyii Balak boor, ki yet a, “N loon ki a bann nan digbanmunn niib nyii Ijipt ki baar, ki niib maŋ tant loka kur po, ki loon bin fat ti yent.
5 Enviou ele mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio Eufrates, na terra dos filhos do seu povo, a chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito, cobre a face da terra e está morando defronte de mim.
6 Bi yab garita, li paak, baat ki tan sat mɔtont bi paak ki turin; li pasiar tin ji nyannib, ki ber nyinnib tiŋ na ni. N mi nan binba ki a sat piisin bi paak, bi tuu la piisime, ki binba ki a satib mɔtont ki lin biirib.”
6 Vem, pois, agora, rogo-te, amaldiçoa-me este povo, pois é mais poderoso do que eu; para ver se o poderei ferir e lançar fora da terra, porque sei que a quem tu abençoares será abençoado, e a quem tu amaldiçoares será amaldiçoado.
7 Ki Moab saakab nan Midiann saakab na jii likirii nba saa pa jabaat na paak, ki fiir saan Balam boor, ki saa yetɔ Balak mɔmaan maŋ.
7 Então, foram-se os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas, levando consigo o preço dos encantamentos; e chegaram a Balaão e lhe referiram as palavras de Balaque.
8 Ki Balam yetib a, “Ii dɔɔr dinna nyiɔk na, ki n won saa turi jiinu nba ki Yennu saa turin.” Ki Moab teeb na ji biar u boor.
8 Balaão lhes disse: Ficai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar; então, os príncipes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Ki Yennu tan baar Balam boor ki boiɔ a, “Jalame be nana na?”
9 Veio Deus a Balaão e disse: Quem são estes homens contigo?
10 Ki Balam jiin Yennu a, “Sipor bija Balak, wunba tee Moab kpanbar nae tun toomii n boor nan mɔmaan na,
10 Respondeu Balaão a Deus: Balaque, rei dos moabitas, filho de Zipor, os enviou para que me dissessem:
11 a niib nyii Ijipt tiŋ ni ki tan kɔɔ yat ki be tiŋ kur po, ki u loon ki min sat mɔtont bi paak, ki wun fit kɔn namm, ki ber nyinnib.”
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem, agora, amaldiçoa-mo; talvez eu possa combatê-lo e lançá-lo fora.
12 Ki Yennu yet Balam a, “A daa tɔkii nan niib na; a bia daa sat mɔtont Israel teeb paaki, kimaan n piisin be bi paak.”
12 Então, disse Deus a Balaão: Não irás com eles, nem amaldiçoarás o povo; porque é povo abençoado.
13 Laa tan yent sanyiɔk ni, ki Balam fiir ki saan Balak toomii na boor ki saa yet a, “Ii ŋmat kii kun man i doo ni, kimaan Yennu ki sak nan man tɔk nani.”
13 Levantou-se Balaão pela manhã e disse aos príncipes de Balaque: Tornai à vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Ki bi ŋmat Balak boor ki saa yet nan Balam yet a u kan baari.
14 Tendo-se levantado os príncipes dos moabitas, foram a Balaque e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Ki Balak ŋamm tun saakab nba yab, ki bia tee nijaana ki gar sinsinn yab na.
15 De novo, enviou Balaque príncipes, em maior número e mais honrados do que os primeiros,
16 Ki bi saan Balam boor ki yetɔ mɔmaan nba ki Sipor bija Balak yet na a, “A daa te ki siar gɔi-a ki a kan fit baar n boori,
16 os quais chegaram a Balaão e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Peço-te não te demores em vir a mim,
17 kimaan n saa pa paatii nba kpai ki tura, ki bia tun linba kur ki a loon min tun. Baat ki tan sat mɔtont niib na paak.”
17 porque grandemente te honrarei e farei tudo o que me disseres; vem, pois, rogo-te, amaldiçoa-me este povo.
18 Ki Balam yetib a, “Li-i lekii tee ki Balak saa jii lik-kut nan salima nba kur be u ŋaak ni na ki turin, ŋaan n kan yêt Yennu mɔb nan bonmintika.
18 Respondeu Balaão aos oficiais de Balaque: Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia traspassar o mandado do Senhor , meu Deus, para fazer coisa pequena ou grande;
19 Ŋaan biat ki dɔɔr dinna nyiɔk na, nan biaŋinba ki sinsinn yab daan teen na, ki n laan Yennu saa betin siari.”
19 agora, pois, rogo-vos que também aqui fiqueis esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Li daar nyiɔk ki Yennu baar Balam boor ki yetɔ a, “Niib na nba sat baar a boor, ki yaa a saan namm na, a wei ki saan, ŋaan a tun linba ki n saa wanna kuukɔɔ.”
20 Veio, pois, o Senhor a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se aqueles homens vieram chamar-te, levanta-te, vai com eles; todavia, farás somente o que eu te disser.
21 Ki li yent sanyiɔk, ki Balam fiir jii u boŋ, ki tɔk namm ki saan.
21 Então, Balaão levantou-se pela manhã, albardou a sua jumenta e partiu com os príncipes de Moabe.
22 Ki Yennu wutoor doo nan Balam nba saa na. Balam nba jak u boŋ paak, ki u toontunna banlee pukin, ki bi somm na, ki Yennu malaka tan set sɔnjouk ni ki loon sɔnu.
22 Acendeu-se a ira de Deus, porque ele se foi; e o Anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário. Ora, Balaão ia caminhando, montado na sua jumenta, e dois de seus servos, com ele.
23 Boŋ na nba la malaka see sɔnu ni ki dia jukbanjiak na, ki boŋ na nyik sɔnu ŋaan bot ki tɔkin muuk; ki Balam faa boŋ na, ki u ŋmat jen sɔnu ni.
23 Viu, pois, a jumenta o Anjo do Senhor parado no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que se desviou a jumenta do caminho, indo pelo campo; então, Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Ki malaka na set sɔn-yebik ni, kpaant ŋanlee terik paak, siaminba ki tanjagbent ŋanlee bɔɔk leer na sinsuuk ni.
24 Mas o Anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo muro de um e outro lado.
25 Boŋ na nba la Yennu malaka na, ki u bɔkin tanjagbouŋ na, ki Balam taar faa tann maŋ, ki u bia ŋamm faa boŋ na.
25 Vendo, pois, a jumenta o Anjo do Senhor , coseu-se contra o muro e comprimiu contra este o pé de Balaão; por isso, tornou a espancá-la.
26 Ki Yennu malaka na chat ki saan tɔɔnn, ki saa set sɔnjoyebik ni, ki leŋ ji ki mɔk wun lek ki tɔkin diitu koo gaŋ po.
26 Então, o Anjo do Senhor passou mais adiante e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita, nem para a esquerda.
27 Boŋ na nba la Yennu malaka na yoo nba, ki u baa dɔɔr. Ki Balam wutoor doo, ki u jii u patu ki jak boou.
27 Vendo a jumenta o Anjo do Senhor , deixou-se cair debaixo de Balaão; acendeu-se a ira de Balaão, e espancou a jumenta com a vara.
28 Ki Yennu tur boŋ na mapaku yiikoo, ki u yet Balam a, “N teena bee? Bee paake ki a boon taar muntaa na?”
28 Então, o Senhor fez falar a jumenta, a qual disse a Balaão: Que te fiz eu, que me espancaste já três vezes?
29 Ki Balam yet boŋ na a, “Kimaan faa te ki n wutoor do na. Mi-i bonni dia jukbanjiak, n bo saa kpiae yiama.”
29 Respondeu Balaão à jumenta: Porque zombaste de mim; tivera eu uma espada na mão e, agora, te mataria.
30 Ki boŋ na yet a, “Min kaa tee a boŋ nba ki a yɔɔ jakitin ki tan tuu dinna daar nba na-a? N ban tun nna ki turani-i?”
30 Replicou a jumenta a Balaão: Porventura, não sou a tua jumenta, em que toda a tua vida cavalgaste até hoje? Acaso, tem sido o meu costume fazer assim contigo? Ele respondeu: Não.
31 Ki Yennu te ki Balam la malaka na see leŋ, ki dia jukbanjiak; ki Balam baa fabin tiŋ ni.
31 Então, o Senhor abriu os olhos a Balaão, ele viu o Anjo do Senhor , que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça e prostrou-se com o rosto em terra.
32 Ki Yennu malaka na boiɔ a, “Bee paake ki a boo a boŋ taar muntaa na? Mine baar ki tan loon sɔnu na, kimaan li ki tee ki fin saan sɔnu maŋi.
32 Então, o Anjo do Senhor lhe disse: Por que já três vezes espancaste a jumenta? Eis que eu saí como teu adversário, porque o teu caminho é perverso diante de mim;
33 Boŋ na bo la mine ki lek taar muntaa na. U bonni kii lek ki kɔɔ muuku nna man n bo kpiiawa, ŋaan tinn boŋ na manfoor.”
33 a jumenta me viu e já três vezes se desviou de diante de mim; na verdade, eu, agora, te haveria matado e a ela deixaria com vida.
34 Ki Balam yet Yennu malaka na a, “N tun yanbɔmma. N bo ki mi a fine see sɔnu ni a fan berimi. Li-i tee ki a ki loon nna, n saa ŋmat kune.”
34 Então, Balaão disse ao Anjo do Senhor : Pequei, porque não soube que estavas neste caminho para te opores a mim; agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 Ki malaka na yetɔ a, “Saant nan niib na, ŋaan a pak maan nba ki n wanna kuukɔɔ.” Ki Balam wei kpanbar Balak tontii na ki saan.
35 Tornou o Anjo do Senhor a Balaão: Vai-te com estes homens; mas somente aquilo que eu te disser, isso falarás. Assim, Balaão se foi com os príncipes de Balaque.
36 Kpanbar Balak nba gbat nan Balam baat yoo nba, ki u saan a wun chetɔ doo nba tee Ar na ni, ki li be Arnonn mɔkir nba tee Moab kpaar na boor.
36 Tendo Balaque ouvido que Balaão havia chegado, saiu-lhe ao encontro até à cidade de Moabe, que está nos confins do Arnom e na fronteira extrema.
37 Ki kpanbar Balak yet Balam a, “Bee bo teen ki n tun ki yiina sinsinn, ki a ki baari? A bo dukii nan n kan fit pa-a paatii ki lin jaŋae-e?”
37 Perguntou Balaque a Balaão: Porventura, não enviei mensageiros a chamar-te? Por que não vieste a mim? Não posso eu, na verdade, honrar-te?
38 Ki Balam yetɔ a, “Mɔtana n ji baar a boora, ŋaan n saa fit pak maan kurawa-a? N saa pak linba ki Yennu jii teen n mɔb ni kɔɔe.”
38 Respondeu Balaão a Balaque: Eis-me perante ti; acaso, poderei eu, agora, falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Ki Balam wei kpanbar Balak, ki bi saan Husof doo ni.
39 Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Leŋe ki kpanbar Balak saa kpii nei nan pei, ki jii li nant waan ki tur Balam nan saakab nba be nanɔ na.
40 Então, Balaque sacrificou bois e ovelhas; e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Ki li yent sanyiɔk ni, ki kpanbar Balak jii Balam, ki bi saan Bamof Baal, siaminba ki Balam fit la Israel nisiab.
41 Sucedeu que, pela manhã, Balaque tomou a Balaão e o fez subir a Bamote-Baal; e Balaão viu dali a parte mais próxima do povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?