Números 22

BIM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ki Israel teeb fiir ki saan chaan bi kaaŋ Moab yent ni, ki li be Jɔɔdann mɔkir yondo po, Jeriko yakleer na po.
1 Depois os filhos de Israel partiram, e acamparam-se nas planícies de Moabe, além do Jordão, na altura de Jericó.
2 Yoo nba ki Sipor bija Balak, wunba tee Moab kpanbar na gbat linba ki Israel teeb tun ki tur Amor teeb, nan biaŋinba ki Israel teeb yabint tee na,
2 Ora, Balaque, filho de Zipor, viu tudo o que Israel fizera aos amorreus.
3 ki jaŋmaanii soor ŋɔɔ nan u niib kur.
3 E Moabe tinha grande medo do povo, porque era muito; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 Ki Moab teeb na yet Midiann teeb saakab a, “Niburchiɔŋ na saa boont linba kur lintit mɔtanawa, nan naajak nba tuu ŋman mɔɔt muuk ni biaŋinba na.” Li paak ki kpanbar Balak
4 Por isso disse aos anciãos de Midiã: Agora esta multidão lamberá tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Nesse tempo Balaque, filho de Zipor, era rei de Moabe.
5 tun toomii a bin saan ki yiin Balam, wunba tee Beor bija, ki kɔɔ Petor, ki kpia Yufrates mɔkir, ki li be u dandoo nba tee Amau na. Ki bi baar nan mɔmaan, ki li nyii Balak boor, ki yet a, “N loon ki a bann nan digbanmunn niib nyii Ijipt ki baar, ki niib maŋ tant loka kur po, ki loon bin fat ti yent.
5 Ele enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, à terra dos filhos do seu povo, a fim de chamá-lo, dizendo: Eis que saiu do Egito um povo, que cobre a face da terra e estaciona defronte de mim.
6 Bi yab garita, li paak, baat ki tan sat mɔtont bi paak ki turin; li pasiar tin ji nyannib, ki ber nyinnib tiŋ na ni. N mi nan binba ki a sat piisin bi paak, bi tuu la piisime, ki binba ki a satib mɔtont ki lin biirib.”
6 Vem pois agora, rogo-te, amaldiçoar-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; porventura prevalecerei, de modo que o possa ferir e expulsar da terra; porque eu sei que será abençoado aquele a quem tu abençoares, e amaldiçoado aquele a quem tu amaldiçoares.
7 Ki Moab saakab nan Midiann saakab na jii likirii nba saa pa jabaat na paak, ki fiir saan Balam boor, ki saa yetɔ Balak mɔmaan maŋ.
7 Foram-se, pois, os anciãos de Moabe e os anciãos de Midiã, com o preço dos encantamentos nas mãos e, chegando a Balaão, referiram-lhe as palavras de Balaque.
8 Ki Balam yetib a, “Ii dɔɔr dinna nyiɔk na, ki n won saa turi jiinu nba ki Yennu saa turin.” Ki Moab teeb na ji biar u boor.
8 Ele lhes respondeu: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar. Então os príncipes de Moabe ficaram com Balaão.
9 Ki Yennu tan baar Balam boor ki boiɔ a, “Jalame be nana na?”
9 Então veio Deus a Balaão, e perguntou: Quem são estes homens que estão contigo?
10 Ki Balam jiin Yennu a, “Sipor bija Balak, wunba tee Moab kpanbar nae tun toomii n boor nan mɔmaan na,
10 Respondeu Balaão a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe, mos enviou, dizendo:
11 a niib nyii Ijipt tiŋ ni ki tan kɔɔ yat ki be tiŋ kur po, ki u loon ki min sat mɔtont bi paak, ki wun fit kɔn namm, ki ber nyinnib.”
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem agora amaldiçoar-mo; porventura poderei pelejar contra ele e expulsá-lo.
12 Ki Yennu yet Balam a, “A daa tɔkii nan niib na; a bia daa sat mɔtont Israel teeb paaki, kimaan n piisin be bi paak.”
12 E Deus disse a Balaão: Não irás com eles; não amaldiçoarás a este povo, porquanto é bendito.
13 Laa tan yent sanyiɔk ni, ki Balam fiir ki saan Balak toomii na boor ki saa yet a, “Ii ŋmat kii kun man i doo ni, kimaan Yennu ki sak nan man tɔk nani.”
13 Levantando-se Balaão pela manhã, disse aos príncipes de Balaque: Ide para a vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Ki bi ŋmat Balak boor ki saa yet nan Balam yet a u kan baari.
14 Levantaram-se, pois, os príncipes de Moabe, vieram a Balaque e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Ki Balak ŋamm tun saakab nba yab, ki bia tee nijaana ki gar sinsinn yab na.
15 Balaque, porém, tornou a enviar príncipes, em maior número e mais honrados do que aqueles.
16 Ki bi saan Balam boor ki yetɔ mɔmaan nba ki Sipor bija Balak yet na a, “A daa te ki siar gɔi-a ki a kan fit baar n boori,
16 Estes vieram a Balaão e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim,
17 kimaan n saa pa paatii nba kpai ki tura, ki bia tun linba kur ki a loon min tun. Baat ki tan sat mɔtont niib na paak.”
17 porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres; vem pois, rogo-te, amaldiçoar-me este povo.
18 Ki Balam yetib a, “Li-i lekii tee ki Balak saa jii lik-kut nan salima nba kur be u ŋaak ni na ki turin, ŋaan n kan yêt Yennu mɔb nan bonmintika.
18 Respondeu Balaão aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me quisesse dar a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da ordem do Senhor meu Deus, para fazer coisa alguma, nem pequena nem grande.
19 Ŋaan biat ki dɔɔr dinna nyiɔk na, nan biaŋinba ki sinsinn yab daan teen na, ki n laan Yennu saa betin siari.”
19 Agora, pois, rogo-vos que fiqueis aqui ainda esta noite, para que eu saiba o que o Senhor me dirá mais.
20 Li daar nyiɔk ki Yennu baar Balam boor ki yetɔ a, “Niib na nba sat baar a boor, ki yaa a saan namm na, a wei ki saan, ŋaan a tun linba ki n saa wanna kuukɔɔ.”
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Já que esses homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás somente aquilo que eu te disser.
21 Ki li yent sanyiɔk, ki Balam fiir jii u boŋ, ki tɔk namm ki saan.
21 Então levantou-se Balaão pela manhã, albardou a sua jumenta, e partiu com os príncipes de Moabe.
22 Ki Yennu wutoor doo nan Balam nba saa na. Balam nba jak u boŋ paak, ki u toontunna banlee pukin, ki bi somm na, ki Yennu malaka tan set sɔnjouk ni ki loon sɔnu.
22 A ira de Deus se acendeu, porque ele ia, e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário. Ora, ele ia montado na sua jumenta, tendo consigo os seus dois servos.
23 Boŋ na nba la malaka see sɔnu ni ki dia jukbanjiak na, ki boŋ na nyik sɔnu ŋaan bot ki tɔkin muuk; ki Balam faa boŋ na, ki u ŋmat jen sɔnu ni.
23 A jumenta viu o anjo do Senhor parado no caminho, com a sua espada desembainhada na mão e, desviando-se do caminho, meteu-se pelo campo; pelo que Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Ki malaka na set sɔn-yebik ni, kpaant ŋanlee terik paak, siaminba ki tanjagbent ŋanlee bɔɔk leer na sinsuuk ni.
24 Mas o anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo uma sebe de um e de outro lado.
25 Boŋ na nba la Yennu malaka na, ki u bɔkin tanjagbouŋ na, ki Balam taar faa tann maŋ, ki u bia ŋamm faa boŋ na.
25 Vendo, pois, a jumenta o anjo do Senhor, coseu-se com a sebe, e apertou contra a sebe o pé de Balaão; pelo que ele tornou a espancá-la.
26 Ki Yennu malaka na chat ki saan tɔɔnn, ki saa set sɔnjoyebik ni, ki leŋ ji ki mɔk wun lek ki tɔkin diitu koo gaŋ po.
26 Então o anjo do Senhor passou mais adiante, e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Boŋ na nba la Yennu malaka na yoo nba, ki u baa dɔɔr. Ki Balam wutoor doo, ki u jii u patu ki jak boou.
27 E, vendo a jumenta o anjo do Senhor, deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão se acendeu, e ele espancou a jumenta com o bordão.
28 Ki Yennu tur boŋ na mapaku yiikoo, ki u yet Balam a, “N teena bee? Bee paake ki a boon taar muntaa na?”
28 Nisso abriu o Senhor a boca da jumenta, a qual perguntou a Balaão: Que te fiz eu, para que me espancasses estas três vezes?
29 Ki Balam yet boŋ na a, “Kimaan faa te ki n wutoor do na. Mi-i bonni dia jukbanjiak, n bo saa kpiae yiama.”
29 Respondeu Balaão à jumenta: Porque zombaste de mim; oxalá tivesse eu uma espada na mão, pois agora te mataria.
30 Ki boŋ na yet a, “Min kaa tee a boŋ nba ki a yɔɔ jakitin ki tan tuu dinna daar nba na-a? N ban tun nna ki turani-i?”
30 Tornou a jumenta a Balaão: Porventura não sou a tua jumenta, em que cavalgaste toda a tua vida até hoje? Porventura tem sido o meu costume fazer assim para contigo? E ele respondeu: Não.
31 Ki Yennu te ki Balam la malaka na see leŋ, ki dia jukbanjiak; ki Balam baa fabin tiŋ ni.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o anjo do Senhor parado no caminho, e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça, e prostrou-se com o rosto em terra.
32 Ki Yennu malaka na boiɔ a, “Bee paake ki a boo a boŋ taar muntaa na? Mine baar ki tan loon sɔnu na, kimaan li ki tee ki fin saan sɔnu maŋi.
32 Disse-lhe o anjo do senhor: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu te saí como adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 Boŋ na bo la mine ki lek taar muntaa na. U bonni kii lek ki kɔɔ muuku nna man n bo kpiiawa, ŋaan tinn boŋ na manfoor.”
33 a jumenta, porém, me viu, e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela não se tivesse desviado de mim, na verdade que eu te haveria matado, deixando a ela com vida.
34 Ki Balam yet Yennu malaka na a, “N tun yanbɔmma. N bo ki mi a fine see sɔnu ni a fan berimi. Li-i tee ki a ki loon nna, n saa ŋmat kune.”
34 Respondeu Balaão ao anjo do Senhor: pequei, porque não sabia que estavas parado no caminho para te opores a mim; e agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 Ki malaka na yetɔ a, “Saant nan niib na, ŋaan a pak maan nba ki n wanna kuukɔɔ.” Ki Balam wei kpanbar Balak tontii na ki saan.
35 Tornou o anjo do Senhor a Balaão: Vai com os homens, somente a palavra que eu te disser é que falarás. Assim Balaão seguiu com os príncipes de Balaque:
36 Kpanbar Balak nba gbat nan Balam baat yoo nba, ki u saan a wun chetɔ doo nba tee Ar na ni, ki li be Arnonn mɔkir nba tee Moab kpaar na boor.
36 Tendo, pois, Balaque ouvido que Balaão vinha chegando, saiu-lhe ao encontro até Ir-Moabe, cidade fronteira que está à margem do Arnom.
37 Ki kpanbar Balak yet Balam a, “Bee bo teen ki n tun ki yiina sinsinn, ki a ki baari? A bo dukii nan n kan fit pa-a paatii ki lin jaŋae-e?”
37 Perguntou Balaque a Balaão: Porventura não te enviei diligentemente mensageiros a chamar-te? por que não vieste a mim? não posso eu, na verdade, honrar-te?
38 Ki Balam yetɔ a, “Mɔtana n ji baar a boora, ŋaan n saa fit pak maan kurawa-a? N saa pak linba ki Yennu jii teen n mɔb ni kɔɔe.”
38 Respondeu Balaão a Balaque: Eis que sou vindo a ti; porventura poderei eu agora, de mim mesmo, falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Ki Balam wei kpanbar Balak, ki bi saan Husof doo ni.
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Leŋe ki kpanbar Balak saa kpii nei nan pei, ki jii li nant waan ki tur Balam nan saakab nba be nanɔ na.
40 Então Balaque ofereceu em sacrifício bois e ovelhas, e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Ki li yent sanyiɔk ni, ki kpanbar Balak jii Balam, ki bi saan Bamof Baal, siaminba ki Balam fit la Israel nisiab.
41 E sucedeu que, pela manhã, Balaque tomou a Balaão, e o levou aos altos de Baal, e viu ele dali a parte extrema do povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra