Rute 3
BCO vs NAA
1 Ho꞉len imilig no amio꞉, Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge nafa mesea꞉ki, kaluwo꞉ ni kelema꞉nigo꞉l.
1 Noemi, a sogra de Rute, disse: — Minha filha, não é verdade que eu devo procurar um lar para você, para que você seja feliz?
2 Ka꞉isale so꞉wa gegeledo꞉ egelo꞉ amilo꞉ nanogdo꞉ dian i o꞉lo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwo꞉ Boas ko꞉lo꞉ e nio꞉ so꞉lo꞉ imilise. O꞉g nuluwo꞉, eyo꞉ nanogo꞉ da꞉si bali bebdo꞉ dila꞉mela꞉nikilo꞉ kegea꞉sen hen a꞉na dia꞉nigab. Da꞉si bali beb a꞉no꞉ fa꞉fa꞉sa꞉ dia꞉hamana꞉ki, a꞉na tagu talola꞉mela꞉ib.
2 E esse Boaz, na companhia de cujas servas você esteve, não é um dos nossos parentes? Eis que esta noite ele estará limpando cevada na eira.
3 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ge ho꞉no꞉ mulula꞉b, helebeso꞉g ho꞉giyo꞉ sa꞉ga꞉la꞉b, wa ho꞉no꞉ mulula꞉b, a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ a꞉na handaloma꞉ ha꞉na꞉bi! Boas e ma꞉no꞉wo꞉ mo꞉mo꞉no꞉ ilikiyo꞉, eyo꞉ ge ba꞉dabena꞉ki, ge wo꞉no꞉le ha꞉na꞉ga꞉ dowa꞉bi.
3 Lave-se, ponha perfume, vista a sua melhor roupa e vá até a eira. Mas não deixe que ele perceba que você está ali, até que ele tenha acabado de comer e beber.
4 E nanogo꞉ dia꞉la꞉ga꞉yo꞉, ma꞉no꞉wo꞉ ho꞉n o꞉lia꞉ na꞉sa꞉ga꞉, e alima꞉ mia꞉ib ko꞉lo꞉, elo꞉ alilabo꞉ giyo꞉ dinafa ba꞉da꞉bi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ ge a꞉na ha꞉na꞉ga꞉, elo꞉ so꞉g go꞉lo꞉ a꞉no꞉, gido꞉fo꞉ gasa amilo꞉ a꞉no꞉ da꞉ga꞉ita꞉bi. Da꞉ga꞉itakiyo꞉ ge gido꞉fo꞉ gasalo꞉ doba꞉da꞉ alila꞉bi. Gilo꞉ dimidama꞉no꞉wo꞉, Boas eyo꞉ a꞉na sa꞉ma꞉ib.” Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉walasio꞉.
4 Quando ele for dormir, repare bem o lugar onde ele vai se deitar. Então vá, descubra os pés dele e deite-se ali. Ele lhe dirá o que você deve fazer.
5 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Luda꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Gilo꞉ sa꞉lab aumbo꞉ dimidama꞉nigo꞉l.”Boas e nanog dia꞉labikiyo꞉, Lud e wo꞉no꞉le kagafo꞉len.|alt="Ruth hides at he threshing floor" src="08_Ru_03_02_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence." ref="3.1-6"
5 Rute respondeu: — Vou fazer tudo isso que a senhora está me dizendo.
6 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ena꞉suwa꞉lo꞉ to sio꞉ aumbo꞉ dimida꞉sa꞉ga꞉, Boas elo꞉ nanogdo꞉ dia꞉labdo꞉ hen a꞉na fa꞉la꞉doma꞉ni ane. A꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉ e wo꞉no꞉le kagafo꞉len.
6 Então Rute foi para a eira e fez conforme tudo o que a sua sogra lhe havia ordenado.
7 Boas e ma꞉no꞉ o꞉lia꞉ ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ dinafa na꞉sa꞉ga꞉, nuluwo꞉ e mida꞉iyabiki, da꞉si bali folo꞉ dibido꞉ anib a꞉na alima꞉ni ane. E alilabiki ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, Lud e ha꞉sa ha꞉na꞉ga꞉, Boasa꞉ gido꞉fo꞉ amilo꞉ so꞉g go꞉lo꞉ a꞉no꞉ da꞉ga꞉lia꞉ dia꞉ta꞉ga꞉, Lud e gido꞉fo꞉ gasalo꞉ a꞉na ali.
7 Quando Boaz terminou de comer e beber e estava já de coração um tanto alegre, foi deitar-se ao pé de um monte de cereais. Então Rute chegou de mansinho, descobriu os pés dele, e se deitou.
8 Nulu us dowabiki, Boas e emegelaki, iligi dasila꞉sa꞉ga꞉, ga nowo꞉ e gido꞉fo꞉ gasalo꞉wa alifo꞉lena ba꞉ba꞉.
8 Aconteceu que, no meio da noite, o homem se assustou e sentou-se; e eis que uma mulher estava deitada a seus pés.
9 Boas e sa꞉laki, “Ge o꞉ba?” A꞉la꞉sa꞉labiki Luda꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Ne Lud ko꞉lo꞉ mio꞉. Ge A꞉lema꞉la꞉ga꞉ ene eso꞉lo꞉ ho꞉bo꞉wo꞉ imiliselo꞉biki, ne gi ha꞉ga dowaki giyo꞉ ne dinafa tilidoma꞉ki, gemo꞉ dabu ba꞉ba꞉ni mio꞉ ko꞉lo꞉ so꞉l. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ so꞉g gilo꞉ go꞉lo꞉ ko hebo꞉ nelo꞉ go꞉lu alifoma.”
9 Boaz perguntou: — Quem é você? Ela respondeu: — Sou Rute, a sua serva. Estenda a sua capa sobre esta sua serva, porque o senhor é um resgatador.
10 Boas eyo꞉ Luda꞉lo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ tamin amilo꞉ man nafa dimido꞉wo꞉, ne sagalo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ o꞉go꞉ gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dimidab ko, ne mada sagalab. Mo꞉wo꞉ ge kalu so꞉wa nafa sab a꞉namio꞉ ge mo꞉ o꞉lu ane. Ge nelo꞉ amilo꞉ mio꞉ we ne sagalab. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode eyo꞉ gelo꞉ dowa꞉i ha꞉nab amio꞉lo꞉, ge asuwa꞉foma꞉ki, asulo꞉l.
10 Boaz respondeu: — Que você seja bendita do
11 Nelo꞉ wena mio꞉lo꞉biki, gilo꞉ to sa꞉lab ko, niyo꞉ o꞉li dimidama꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ge kele asula꞉so꞉bo. Amisa꞉n kalu sab we tambowo꞉ ge digalo꞉ ka꞉isale a꞉la꞉ asulufo꞉lab.
11 E agora, minha filha, não tenha medo. Tudo o que você falou eu vou fazer, porque todo o povo da cidade sabe que você é uma mulher virtuosa.
12 Gilo꞉ nemo꞉lo꞉ sa꞉lakilo꞉ ho꞉bo꞉wo꞉ imilise a꞉la꞉do꞉ sio꞉ a꞉no꞉ hendele ko꞉sega, ne ha꞉lu heb doba꞉da꞉ dowo꞉. Gelo꞉ tili doma꞉no꞉wo꞉ ge so꞉lo꞉leyo꞉ o꞉sab.
12 Sim, é verdade que eu sou resgatador, mas há ainda outro resgatador que é parente mais chegado do que eu.
13 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ali kea꞉fowo꞉ niyo꞉ emo꞉wo꞉ dabu ba꞉ba꞉ni ha꞉na꞉no꞉. Eyo꞉ ge dia꞉no꞉ka꞉lalega, ge ene bo꞉fo꞉mela꞉ib. Ko꞉sega e mo꞉eka꞉ a꞉lalega, ge mada no꞉no꞉n dia꞉no꞉ ko꞉lo꞉, Yawe ene siwa꞉la gemo꞉ dinali salito꞉l. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ge a꞉naka alita꞉ga꞉, ali kea꞉fo ha꞉na꞉bi.”
13 Fique aqui esta noite. Pela manhã, se ele quiser resgatar você, muito bem; ele que o faça. Mas, se ele não quiser, eu o farei, tão certo como vive o Senhor . Deite-se aqui até de manhã.
14 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ nulu a꞉namio꞉, Lud e Boasa꞉ gido꞉fo꞉ gasalo꞉ a꞉naka ali. Kalu nolba꞉yo꞉ Lud e a꞉na mia꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ mo꞉bo꞉ba꞉ki, e kea꞉fo nulu dasi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Boas eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale nolbo꞉wo꞉ ge hen wena mio꞉ka꞉ a꞉la꞉bo꞉ malola꞉so꞉bo.”
14 Rute ficou deitada aos pés dele até de manhã, mas levantou-se enquanto ainda estava escuro. Porque Boaz disse: — Que ninguém saiba que uma mulher veio até a eira.
15 Lud e kea꞉fo nulu dasila꞉sa꞉ga꞉ ha꞉na꞉nigabiki, Boasa꞉ sa꞉laki, “Gi helebeso꞉g wa꞉l amilo꞉ go꞉lo꞉ ko wena fele alifoma.” Lud eyo꞉ helebeso꞉go꞉ a꞉na fele alitabiki, da꞉si baliyo꞉ wo꞉fa꞉ a꞉la꞉yo꞉ o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ koloda꞉sa꞉ga꞉ dimi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ludo꞉ kea꞉fo nulu ha꞉nabiki, Boas elo꞉ Ba꞉diliha꞉m amisa꞉n a꞉na ane.
15 Disse mais: — Traga o manto que você está usando e segure-o. Ela o segurou, ele o encheu com seis medidas de cevada e o pôs sobre os ombros dela. Então ela voltou para a cidade.
16 Ludo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi elo꞉wa fa꞉la꞉dowo꞉. E a꞉na fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Na꞉omi eyo꞉ Ludbo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Boas eyo꞉ gemo꞉wo꞉ waga sa꞉labeyo꞉?”
16 Quando chegou à casa de sua sogra, esta lhe perguntou: — Como se passaram as coisas, minha filha? E Rute lhe contou tudo o que aquele homem tinha feito por ela.
17 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Luda꞉ sa꞉laki, “Da꞉si welo꞉, Boasa꞉ nemo꞉ dimiabeka꞉. Boas eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge Na꞉omilo꞉ amio꞉ madali fa꞉la꞉doma꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉ mogago꞉lo꞉biki, da꞉si bali we o꞉lia꞉ dia꞉ hamana!’ a꞉labiki dia꞉mio꞉.”
17 E disse ainda: — Ele me deu estas seis medidas de cevada e me disse: “Não volte para a sua sogra sem nada.”
18 A꞉la꞉sa꞉labiki Na꞉omiya꞉ sa꞉laki, “We mada o꞉li go꞉. Boas eyo꞉ gilo꞉ asulab a꞉no꞉ e nenelema꞉ni ha꞉na꞉ib. E a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉lo꞉ sa꞉labo꞉ ko꞉lo꞉ da꞉ba꞉niki, ge ha꞉sa yasi ta꞉bi.”
18 Então Noemi disse: — Espere, minha filha, até que você saiba em que darão as coisas, porque aquele homem não descansará enquanto não resolver este caso, ainda hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?