Rute 3
BCO vs ARA
1 Ho꞉len imilig no amio꞉, Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge nafa mesea꞉ki, kaluwo꞉ ni kelema꞉nigo꞉l.
1 Disse-lhe Noemi, sua sogra: Minha filha, não hei de eu buscar-te um lar, para que sejas feliz?
2 Ka꞉isale so꞉wa gegeledo꞉ egelo꞉ amilo꞉ nanogdo꞉ dian i o꞉lo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwo꞉ Boas ko꞉lo꞉ e nio꞉ so꞉lo꞉ imilise. O꞉g nuluwo꞉, eyo꞉ nanogo꞉ da꞉si bali bebdo꞉ dila꞉mela꞉nikilo꞉ kegea꞉sen hen a꞉na dia꞉nigab. Da꞉si bali beb a꞉no꞉ fa꞉fa꞉sa꞉ dia꞉hamana꞉ki, a꞉na tagu talola꞉mela꞉ib.
2 Ora, pois, não é Boaz, na companhia de cujas servas estiveste, um dos nossos parentes? Eis que esta noite alimpará a cevada na eira.
3 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ge ho꞉no꞉ mulula꞉b, helebeso꞉g ho꞉giyo꞉ sa꞉ga꞉la꞉b, wa ho꞉no꞉ mulula꞉b, a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ a꞉na handaloma꞉ ha꞉na꞉bi! Boas e ma꞉no꞉wo꞉ mo꞉mo꞉no꞉ ilikiyo꞉, eyo꞉ ge ba꞉dabena꞉ki, ge wo꞉no꞉le ha꞉na꞉ga꞉ dowa꞉bi.
3 Banha-te, e unge-te, e põe os teus melhores vestidos, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 E nanogo꞉ dia꞉la꞉ga꞉yo꞉, ma꞉no꞉wo꞉ ho꞉n o꞉lia꞉ na꞉sa꞉ga꞉, e alima꞉ mia꞉ib ko꞉lo꞉, elo꞉ alilabo꞉ giyo꞉ dinafa ba꞉da꞉bi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ ge a꞉na ha꞉na꞉ga꞉, elo꞉ so꞉g go꞉lo꞉ a꞉no꞉, gido꞉fo꞉ gasa amilo꞉ a꞉no꞉ da꞉ga꞉ita꞉bi. Da꞉ga꞉itakiyo꞉ ge gido꞉fo꞉ gasalo꞉ doba꞉da꞉ alila꞉bi. Gilo꞉ dimidama꞉no꞉wo꞉, Boas eyo꞉ a꞉na sa꞉ma꞉ib.” Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉walasio꞉.
4 Quando ele repousar, notarás o lugar em que se deita; então, chegarás, e lhe descobrirás os pés, e te deitarás; ele te dirá o que deves fazer.
5 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Luda꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Gilo꞉ sa꞉lab aumbo꞉ dimidama꞉nigo꞉l.”Boas e nanog dia꞉labikiyo꞉, Lud e wo꞉no꞉le kagafo꞉len.|alt="Ruth hides at he threshing floor" src="08_Ru_03_02_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence." ref="3.1-6"
5 Respondeu-lhe Rute: Tudo quanto me disseres farei.
6 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ena꞉suwa꞉lo꞉ to sio꞉ aumbo꞉ dimida꞉sa꞉ga꞉, Boas elo꞉ nanogdo꞉ dia꞉labdo꞉ hen a꞉na fa꞉la꞉doma꞉ni ane. A꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉ e wo꞉no꞉le kagafo꞉len.
6 Então, foi para a eira e fez conforme tudo quanto sua sogra lhe havia ordenado.
7 Boas e ma꞉no꞉ o꞉lia꞉ ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ dinafa na꞉sa꞉ga꞉, nuluwo꞉ e mida꞉iyabiki, da꞉si bali folo꞉ dibido꞉ anib a꞉na alima꞉ni ane. E alilabiki ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, Lud e ha꞉sa ha꞉na꞉ga꞉, Boasa꞉ gido꞉fo꞉ amilo꞉ so꞉g go꞉lo꞉ a꞉no꞉ da꞉ga꞉lia꞉ dia꞉ta꞉ga꞉, Lud e gido꞉fo꞉ gasalo꞉ a꞉na ali.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido e estando já de coração um tanto alegre, veio deitar-se ao pé de um monte de cereais; então, chegou ela de mansinho, e lhe descobriu os pés, e se deitou.
8 Nulu us dowabiki, Boas e emegelaki, iligi dasila꞉sa꞉ga꞉, ga nowo꞉ e gido꞉fo꞉ gasalo꞉wa alifo꞉lena ba꞉ba꞉.
8 Sucedeu que, pela meia-noite, assustando-se o homem, sentou-se; e eis que uma mulher estava deitada a seus pés.
9 Boas e sa꞉laki, “Ge o꞉ba?” A꞉la꞉sa꞉labiki Luda꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Ne Lud ko꞉lo꞉ mio꞉. Ge A꞉lema꞉la꞉ga꞉ ene eso꞉lo꞉ ho꞉bo꞉wo꞉ imiliselo꞉biki, ne gi ha꞉ga dowaki giyo꞉ ne dinafa tilidoma꞉ki, gemo꞉ dabu ba꞉ba꞉ni mio꞉ ko꞉lo꞉ so꞉l. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ so꞉g gilo꞉ go꞉lo꞉ ko hebo꞉ nelo꞉ go꞉lu alifoma.”
9 Disse ele: Quem és tu? Ela respondeu: Sou Rute, tua serva; estende a tua capa sobre a tua serva, porque tu és resgatador.
10 Boas eyo꞉ Luda꞉lo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ tamin amilo꞉ man nafa dimido꞉wo꞉, ne sagalo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ o꞉go꞉ gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dimidab ko, ne mada sagalab. Mo꞉wo꞉ ge kalu so꞉wa nafa sab a꞉namio꞉ ge mo꞉ o꞉lu ane. Ge nelo꞉ amilo꞉ mio꞉ we ne sagalab. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode eyo꞉ gelo꞉ dowa꞉i ha꞉nab amio꞉lo꞉, ge asuwa꞉foma꞉ki, asulo꞉l.
10 Disse ele: Bendita sejas tu do Senhor , minha filha; melhor fizeste a tua última benevolência que a primeira, pois não foste após jovens, quer pobres, quer ricos.
11 Nelo꞉ wena mio꞉lo꞉biki, gilo꞉ to sa꞉lab ko, niyo꞉ o꞉li dimidama꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ge kele asula꞉so꞉bo. Amisa꞉n kalu sab we tambowo꞉ ge digalo꞉ ka꞉isale a꞉la꞉ asulufo꞉lab.
11 Agora, pois, minha filha, não tenhas receio; tudo quanto disseste eu te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Gilo꞉ nemo꞉lo꞉ sa꞉lakilo꞉ ho꞉bo꞉wo꞉ imilise a꞉la꞉do꞉ sio꞉ a꞉no꞉ hendele ko꞉sega, ne ha꞉lu heb doba꞉da꞉ dowo꞉. Gelo꞉ tili doma꞉no꞉wo꞉ ge so꞉lo꞉leyo꞉ o꞉sab.
12 Ora, é muito verdade que eu sou resgatador; mas ainda outro resgatador há mais chegado do que eu.
13 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ali kea꞉fowo꞉ niyo꞉ emo꞉wo꞉ dabu ba꞉ba꞉ni ha꞉na꞉no꞉. Eyo꞉ ge dia꞉no꞉ka꞉lalega, ge ene bo꞉fo꞉mela꞉ib. Ko꞉sega e mo꞉eka꞉ a꞉lalega, ge mada no꞉no꞉n dia꞉no꞉ ko꞉lo꞉, Yawe ene siwa꞉la gemo꞉ dinali salito꞉l. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ge a꞉naka alita꞉ga꞉, ali kea꞉fo ha꞉na꞉bi.”
13 Fica-te aqui esta noite, e será que, pela manhã, se ele te quiser resgatar, bem está, que te resgate; porém, se não lhe apraz resgatar-te, eu o farei, tão certo como vive o Senhor ; deita-te aqui até à manhã.
14 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ nulu a꞉namio꞉, Lud e Boasa꞉ gido꞉fo꞉ gasalo꞉ a꞉naka ali. Kalu nolba꞉yo꞉ Lud e a꞉na mia꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ mo꞉bo꞉ba꞉ki, e kea꞉fo nulu dasi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Boas eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale nolbo꞉wo꞉ ge hen wena mio꞉ka꞉ a꞉la꞉bo꞉ malola꞉so꞉bo.”
14 Ficou-se, pois, deitada a seus pés até pela manhã e levantou-se antes que pudessem conhecer um ao outro; porque ele disse: Não se saiba que veio mulher à eira.
15 Lud e kea꞉fo nulu dasila꞉sa꞉ga꞉ ha꞉na꞉nigabiki, Boasa꞉ sa꞉laki, “Gi helebeso꞉g wa꞉l amilo꞉ go꞉lo꞉ ko wena fele alifoma.” Lud eyo꞉ helebeso꞉go꞉ a꞉na fele alitabiki, da꞉si baliyo꞉ wo꞉fa꞉ a꞉la꞉yo꞉ o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ koloda꞉sa꞉ga꞉ dimi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ludo꞉ kea꞉fo nulu ha꞉nabiki, Boas elo꞉ Ba꞉diliha꞉m amisa꞉n a꞉na ane.
15 Disse mais: Dá-me o manto que tens sobre ti e segura-o. Ela o segurou, ele o encheu com seis medidas de cevada e lho pôs às costas; então, entrou ela na cidade.
16 Ludo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi elo꞉wa fa꞉la꞉dowo꞉. E a꞉na fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Na꞉omi eyo꞉ Ludbo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Boas eyo꞉ gemo꞉wo꞉ waga sa꞉labeyo꞉?”
16 Em chegando à casa de sua sogra, esta lhe disse: Como se te passaram as coisas, filha minha? Ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Luda꞉ sa꞉laki, “Da꞉si welo꞉, Boasa꞉ nemo꞉ dimiabeka꞉. Boas eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge Na꞉omilo꞉ amio꞉ madali fa꞉la꞉doma꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉ mogago꞉lo꞉biki, da꞉si bali we o꞉lia꞉ dia꞉ hamana!’ a꞉labiki dia꞉mio꞉.”
17 E disse ainda: Estas seis medidas de cevada, ele mas deu e me disse: Não voltes para a tua sogra sem nada.
18 A꞉la꞉sa꞉labiki Na꞉omiya꞉ sa꞉laki, “We mada o꞉li go꞉. Boas eyo꞉ gilo꞉ asulab a꞉no꞉ e nenelema꞉ni ha꞉na꞉ib. E a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉lo꞉ sa꞉labo꞉ ko꞉lo꞉ da꞉ba꞉niki, ge ha꞉sa yasi ta꞉bi.”
18 Então, lhe disse Noemi: Espera, minha filha, até que saibas em que darão as coisas, porque aquele homem não descansará, enquanto não se resolver este caso ainda hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?