Rute 1

BCO vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 — ausente —
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Moab a꞉na sen ami, A꞉lema꞉la꞉go꞉ a꞉na sowo꞉. A꞉lema꞉la꞉g e a꞉na sowabikiyo꞉, Na꞉omiyo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ inso꞉ a꞉la꞉ko꞉ a꞉naka sen.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 A꞉na silikiyo꞉, inso꞉ a꞉la꞉ma꞉yo꞉ Moab ka꞉isale ko꞉lo꞉ di. Ga wiyo꞉ nowo꞉ Oba, nowo꞉ Lud.
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Gayo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ sena, Malon dia꞉ Kilion dia꞉yo꞉ a꞉na sowo꞉. Iyo꞉ a꞉namilo꞉ seno꞉ donayo꞉ do꞉la꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ gulula꞉. Inso꞉ a꞉la꞉ a꞉no꞉ sowabikiyo꞉, Na꞉omiyo꞉ e fo꞉fo꞉dolo alifa꞉, mo꞉wo꞉ ene in o꞉lia꞉ so꞉wa o꞉lia꞉yo꞉ aundo꞉ma.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Na꞉omiyo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ena꞉su a꞉la꞉yo꞉ a꞉na sen ami, Na꞉omi e to nowo꞉ a꞉la꞉dabu. Ene hen a꞉namio꞉, Yawe eyo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉wo꞉ alan dimiaka꞉, a꞉la꞉sio꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ Na꞉omiya꞉ hena ha꞉na꞉no꞉ asulo꞉.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Iyo꞉ ayo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉na꞉ga꞉yo꞉, tog alan Yuda hen amilo꞉ ha꞉na꞉sen a꞉na o꞉kagataka,
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 ena꞉su a꞉la꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gaino꞉ ge kalu sowo꞉ a꞉la꞉mo꞉wo꞉lo꞉, nemo꞉wo꞉lo꞉ man nafa dimido꞉ ko꞉lo꞉, Yawe eyo꞉ ga꞉gdo꞉ ha꞉nab amio꞉ asuwa꞉taki, nafale mesea꞉ki ta꞉fa꞉ib.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Ga꞉go꞉ kalu ho꞉giyo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉ nafa mesea꞉kiyo꞉, Yawe emo꞉wo꞉ niyo꞉ dulugu sa꞉la꞉mela꞉no꞉. O꞉go꞉ ne no꞉no꞉n hena ho꞉no꞉l ko꞉lo꞉, ga꞉go꞉lo꞉ wenaka ta꞉bi,” a꞉la꞉sio꞉. A꞉la꞉sa꞉labiki a꞉la꞉yo꞉ Na꞉omiya ta꞉li dofo꞉liki alan ya꞉fodo꞉.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 Ya꞉la꞉likiyo꞉ a꞉la꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Na꞉no꞉ nani ayamio꞉ mo꞉ha꞉na꞉no꞉. Na꞉no꞉ gi so꞉lo꞉lo꞉ sab a꞉na, ua ha꞉na꞉no꞉” a꞉la꞉sio꞉.
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 — ausente —
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 — ausente —
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 — ausente —
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 A꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ a꞉la꞉ma꞉yo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, wa꞉ka ya꞉fodo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Obayo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉ ha꞉nabiki, Ludo꞉ Na꞉omi eya ta꞉li dofo꞉len.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Na꞉omiya꞉ Lud emo꞉ sa꞉laki, “Obayo꞉ e hen enedo꞉wa, gode enedo꞉wa, a꞉ma꞉la꞉ ha꞉nabo꞉lo꞉ka꞉! Gelo꞉ a꞉ma꞉la꞉ doma꞉ni hamana!” a꞉la꞉sio꞉.
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Ko꞉sega Lud eyo꞉ Na꞉omimo꞉ sa꞉laki, “Giyo꞉ ne ta꞉fo꞉ hamana a꞉la꞉bo꞉, nemo꞉wo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo! Nelo꞉, gelo꞉ ha꞉naba mia꞉no꞉” a꞉la꞉sio꞉. “Hen o꞉ba mida꞉iya꞉le, gelo꞉ ha꞉nab a꞉na, nelo꞉ a꞉na mia꞉no꞉. Gode gilo꞉wo꞉, Gode nino꞉ doma꞉ib. Ge Isolael ga ko꞉lo꞉, nelo꞉ Isolael ga doma꞉ib.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Gelo꞉ sowa꞉sa꞉ga꞉lo꞉ daidab hen a꞉na nelo꞉ a꞉na dalima꞉ib. Niyo꞉ gemo꞉wo꞉ towo꞉ dinali so꞉lo꞉l. Na꞉n sowakiya, na꞉no꞉ a꞉na aloba꞉ma꞉ib. Ko꞉sega na꞉no꞉ mo꞉ nowa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ aloba꞉dalega, Yawe eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ wa꞉dema꞉ib.”
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Luda꞉lo꞉ dinali sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi eyo꞉ wa꞉kabiyo꞉ towo꞉ mo꞉kudu sio꞉.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ a꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉ni ane. A꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Ba꞉diliha꞉m hen a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉. A꞉na fa꞉la꞉dowabiki, Ba꞉diliha꞉m amisa꞉n kaluka꞉isale a꞉ma꞉yo꞉ iliga꞉sa꞉ga꞉, amisa꞉n ka꞉isale i a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga we Na꞉omiya꞉le?”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 A꞉la꞉sa꞉labiki, Na꞉omiya꞉ imo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Giliyo꞉, ne Na꞉omi a꞉la꞉bo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo! Ne ‘Mala,’ a꞉la꞉sama. Mo꞉wo꞉ Halaido꞉lo꞉ A꞉lab Gode eyo꞉ hida꞉yo꞉ alano꞉ nemo꞉ dimi ko꞉lo꞉ ne haleli ko꞉lo꞉ yo꞉l.”
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 “Ne tamin amio꞉ Isolael a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ Moab hen a꞉na ha꞉nakiyo꞉, ne ego꞉ ane ko꞉sega, o꞉go꞉ ne a꞉ma꞉la꞉ Isolael wena a꞉fa꞉la꞉doma꞉ni yakiyo꞉, ne fo꞉fo꞉dolo꞉ yo꞉l” a꞉la꞉sio꞉. “Yawe eyo꞉ ne gola ba꞉daki, nemo꞉wo꞉ hida꞉yo꞉ dimi. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉, giliyo꞉ ne ‘Na꞉omi’ a꞉la꞉bo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo.”
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 A꞉la꞉do꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ a꞉namio꞉, Na꞉omi e Moab a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ba꞉diliha꞉m amisa꞉na a꞉ma꞉la꞉ mio꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Moab ga ena꞉su Lud elo꞉ e kudu mio꞉ ko꞉lo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉. A꞉la꞉lo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ ho꞉len a꞉namio꞉, da꞉si balilo꞉ tuma꞉no꞉ elen.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra