Rute 1

BCO vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Moab a꞉na sen ami, A꞉lema꞉la꞉go꞉ a꞉na sowo꞉. A꞉lema꞉la꞉g e a꞉na sowabikiyo꞉, Na꞉omiyo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ inso꞉ a꞉la꞉ko꞉ a꞉naka sen.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 A꞉na silikiyo꞉, inso꞉ a꞉la꞉ma꞉yo꞉ Moab ka꞉isale ko꞉lo꞉ di. Ga wiyo꞉ nowo꞉ Oba, nowo꞉ Lud.
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Gayo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ sena, Malon dia꞉ Kilion dia꞉yo꞉ a꞉na sowo꞉. Iyo꞉ a꞉namilo꞉ seno꞉ donayo꞉ do꞉la꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ gulula꞉. Inso꞉ a꞉la꞉ a꞉no꞉ sowabikiyo꞉, Na꞉omiyo꞉ e fo꞉fo꞉dolo alifa꞉, mo꞉wo꞉ ene in o꞉lia꞉ so꞉wa o꞉lia꞉yo꞉ aundo꞉ma.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Na꞉omiyo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ena꞉su a꞉la꞉yo꞉ a꞉na sen ami, Na꞉omi e to nowo꞉ a꞉la꞉dabu. Ene hen a꞉namio꞉, Yawe eyo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉wo꞉ alan dimiaka꞉, a꞉la꞉sio꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ Na꞉omiya꞉ hena ha꞉na꞉no꞉ asulo꞉.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Iyo꞉ ayo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉na꞉ga꞉yo꞉, tog alan Yuda hen amilo꞉ ha꞉na꞉sen a꞉na o꞉kagataka,
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 ena꞉su a꞉la꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gaino꞉ ge kalu sowo꞉ a꞉la꞉mo꞉wo꞉lo꞉, nemo꞉wo꞉lo꞉ man nafa dimido꞉ ko꞉lo꞉, Yawe eyo꞉ ga꞉gdo꞉ ha꞉nab amio꞉ asuwa꞉taki, nafale mesea꞉ki ta꞉fa꞉ib.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Ga꞉go꞉ kalu ho꞉giyo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉ nafa mesea꞉kiyo꞉, Yawe emo꞉wo꞉ niyo꞉ dulugu sa꞉la꞉mela꞉no꞉. O꞉go꞉ ne no꞉no꞉n hena ho꞉no꞉l ko꞉lo꞉, ga꞉go꞉lo꞉ wenaka ta꞉bi,” a꞉la꞉sio꞉. A꞉la꞉sa꞉labiki a꞉la꞉yo꞉ Na꞉omiya ta꞉li dofo꞉liki alan ya꞉fodo꞉.
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Ya꞉la꞉likiyo꞉ a꞉la꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Na꞉no꞉ nani ayamio꞉ mo꞉ha꞉na꞉no꞉. Na꞉no꞉ gi so꞉lo꞉lo꞉ sab a꞉na, ua ha꞉na꞉no꞉” a꞉la꞉sio꞉.
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 — ausente —
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 — ausente —
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 — ausente —
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 A꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ a꞉la꞉ma꞉yo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, wa꞉ka ya꞉fodo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Obayo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉ ha꞉nabiki, Ludo꞉ Na꞉omi eya ta꞉li dofo꞉len.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Na꞉omiya꞉ Lud emo꞉ sa꞉laki, “Obayo꞉ e hen enedo꞉wa, gode enedo꞉wa, a꞉ma꞉la꞉ ha꞉nabo꞉lo꞉ka꞉! Gelo꞉ a꞉ma꞉la꞉ doma꞉ni hamana!” a꞉la꞉sio꞉.
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Ko꞉sega Lud eyo꞉ Na꞉omimo꞉ sa꞉laki, “Giyo꞉ ne ta꞉fo꞉ hamana a꞉la꞉bo꞉, nemo꞉wo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo! Nelo꞉, gelo꞉ ha꞉naba mia꞉no꞉” a꞉la꞉sio꞉. “Hen o꞉ba mida꞉iya꞉le, gelo꞉ ha꞉nab a꞉na, nelo꞉ a꞉na mia꞉no꞉. Gode gilo꞉wo꞉, Gode nino꞉ doma꞉ib. Ge Isolael ga ko꞉lo꞉, nelo꞉ Isolael ga doma꞉ib.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Gelo꞉ sowa꞉sa꞉ga꞉lo꞉ daidab hen a꞉na nelo꞉ a꞉na dalima꞉ib. Niyo꞉ gemo꞉wo꞉ towo꞉ dinali so꞉lo꞉l. Na꞉n sowakiya, na꞉no꞉ a꞉na aloba꞉ma꞉ib. Ko꞉sega na꞉no꞉ mo꞉ nowa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ aloba꞉dalega, Yawe eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ wa꞉dema꞉ib.”
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Luda꞉lo꞉ dinali sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi eyo꞉ wa꞉kabiyo꞉ towo꞉ mo꞉kudu sio꞉.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ a꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉ni ane. A꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Ba꞉diliha꞉m hen a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉. A꞉na fa꞉la꞉dowabiki, Ba꞉diliha꞉m amisa꞉n kaluka꞉isale a꞉ma꞉yo꞉ iliga꞉sa꞉ga꞉, amisa꞉n ka꞉isale i a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga we Na꞉omiya꞉le?”
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 A꞉la꞉sa꞉labiki, Na꞉omiya꞉ imo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Giliyo꞉, ne Na꞉omi a꞉la꞉bo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo! Ne ‘Mala,’ a꞉la꞉sama. Mo꞉wo꞉ Halaido꞉lo꞉ A꞉lab Gode eyo꞉ hida꞉yo꞉ alano꞉ nemo꞉ dimi ko꞉lo꞉ ne haleli ko꞉lo꞉ yo꞉l.”
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 “Ne tamin amio꞉ Isolael a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ Moab hen a꞉na ha꞉nakiyo꞉, ne ego꞉ ane ko꞉sega, o꞉go꞉ ne a꞉ma꞉la꞉ Isolael wena a꞉fa꞉la꞉doma꞉ni yakiyo꞉, ne fo꞉fo꞉dolo꞉ yo꞉l” a꞉la꞉sio꞉. “Yawe eyo꞉ ne gola ba꞉daki, nemo꞉wo꞉ hida꞉yo꞉ dimi. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉, giliyo꞉ ne ‘Na꞉omi’ a꞉la꞉bo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo.”
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 A꞉la꞉do꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ a꞉namio꞉, Na꞉omi e Moab a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ba꞉diliha꞉m amisa꞉na a꞉ma꞉la꞉ mio꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Moab ga ena꞉su Lud elo꞉ e kudu mio꞉ ko꞉lo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉. A꞉la꞉lo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ ho꞉len a꞉namio꞉, da꞉si balilo꞉ tuma꞉no꞉ elen.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra