Romanos 14
BCO vs NVI
1 Kaluka꞉isale tili dabuwo꞉ halaido꞉lo꞉ma dowab a꞉no꞉ iyo꞉ tililia꞉ga꞉, sa꞉s usa tinda꞉bi. Kaluka꞉isale tilidabuwo꞉ halaido꞉lo꞉ma dowab i o꞉lia꞉yo꞉ gegelebo꞉ towa꞉ kegakiyo꞉ e sasendea꞉so꞉bo.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Kalu imilig nowo꞉ ene tili dabuwo꞉ halaido꞉ iliki, ma꞉no꞉wo꞉ tambo na꞉sen. Ko꞉sega kalu nowo꞉ tili dabuwo꞉ halaido꞉lo꞉ma dowab a꞉no꞉ e no꞉ howo꞉ mo꞉ma꞉no꞉ a꞉la꞉liki eleyo꞉ difa꞉ ko꞉lo꞉lab.
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 Kalu ma꞉no꞉wo꞉ tambolo꞉ na꞉sen eyo꞉ kalu no꞉ holo꞉ mo꞉nakilo꞉ ele alifo꞉lab o꞉mo꞉wo꞉ kele asulakiyo꞉ mo꞉bea꞉so꞉bo. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu no꞉ holo꞉ mo꞉nab eyo꞉, kalu ma꞉no꞉wo꞉ tambolo꞉ na꞉sen o꞉mo꞉wo꞉ e hala dimidabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ asulakiyo꞉ aloba꞉da꞉so꞉bo. Mo꞉wo꞉ Gode eyo꞉ kalu a꞉no꞉ o꞉li a꞉la꞉likiyo꞉ hendele di ko꞉lo꞉lab.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 Noma꞉ nanog kalu a꞉no꞉ giyo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉ alobana sa꞉lalega, a꞉no꞉ mogago꞉. Elo꞉ bo꞉fo꞉lab kalu a꞉ma꞉yo꞉ e o꞉li aloba꞉ma꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Kalu Alan eyo꞉ nanog kalu a꞉no꞉ halale alitaki asuwa꞉fa꞉ib ko꞉lo꞉, nanog elo꞉ a꞉no꞉ nafale dimida꞉mela꞉ib.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Tilidabu kalu nolba꞉yo꞉ ho꞉len imilig nowo꞉ mada alandeyo꞉ o꞉m a꞉la꞉asulo꞉ ko꞉sega, tilidabu kalu nolba꞉yo꞉ ho꞉leno꞉ tambo ko꞉ngo꞉le ka a꞉lab a꞉la꞉asulab. Kalu tambowa꞉yo꞉ enen asulo꞉ amio꞉ we digalo꞉ a꞉la꞉bo꞉ fanda asululia꞉ga꞉ kudu ha꞉na꞉mela꞉niki.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 Kalu abeyo꞉ ho꞉len imilig we alan a꞉la꞉asulakilo꞉ da꞉feab a꞉ma꞉yo꞉ Alana꞉ wiyo꞉ ko꞉lo꞉ wabudakigab. Kalu abeyo꞉ no꞉ howo꞉ tambolo꞉ nab a꞉ma꞉yo꞉ Godemo꞉ mada o꞉m a꞉la꞉dulugu sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Alana꞉ wiyo꞉ wabudaki na꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu abeyo꞉ no꞉ ho mo꞉ma꞉no꞉ ele dia꞉ta꞉ga꞉lo꞉ mo꞉nab a꞉ma꞉yo꞉lo꞉ Godemo꞉ mada o꞉m a꞉la꞉dulugu sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Alana꞉ wiyo꞉ wabudaki a꞉na dimida꞉sen.
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 — ausente —
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 — ausente —
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Ya꞉su Keliso e sowa꞉sa꞉ga꞉lo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasi a꞉ma꞉ mo꞉wo꞉ we. Kaluka꞉isale o꞉sab welo꞉, sowo꞉wo꞉lo꞉, i a꞉ma꞉ Kalu Alan dowaki go꞉.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giyo꞉ gao nowo꞉ aloba꞉dakilo꞉ dibibia꞉lab ko mo꞉wo꞉ ha꞉? A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giyo꞉ gao nowo꞉ o꞉ngo꞉malo꞉ngo꞉ a꞉la꞉do꞉ asulab ko mo꞉wo꞉ ha꞉? A꞉la꞉bo꞉ dimida꞉so꞉bo mo꞉wo꞉, nio꞉ tambo Godeya꞉lo꞉ mo꞉walilima꞉no꞉ a꞉namio꞉ kagama꞉ib.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Godeya꞉ bugo꞉ amio꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉lo꞉ ko꞉lo꞉ a꞉lab.
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ nio꞉ tambo ina꞉li ina꞉lilo꞉ amio꞉ man ko꞉li ko꞉lilo꞉ nililo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ Godemo꞉ fanda sa꞉ma꞉no꞉.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ niliyo꞉ nao noma꞉ man alobanama꞉no꞉wo꞉ mada elema꞉niki. Gao nowo꞉ ifikida꞉sa꞉ga꞉ man mogago꞉ us a꞉na sulufo꞉ timana꞉kiyo꞉ dimida꞉so꞉bo.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 Ne Alan Ya꞉suwa dowabikiyo꞉, eyo꞉ nemo꞉ wido꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ a꞉la꞉fanda asulo꞉l. Ma꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ da꞉lab we Godeya꞉ siwa꞉l amio꞉ imilig nowo꞉ mogago꞉wo꞉ aundo꞉ma dowo꞉. Ko꞉sega kaluka꞉isale abeyo꞉ ma꞉no꞉ we mogago꞉le a꞉la꞉tili asulalega, enedo꞉ doba꞉da꞉yo꞉lo꞉ mogago꞉le dowakigab.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 Ma꞉no꞉ ko꞉li nowo꞉ gilo꞉ nab a꞉ma꞉yo꞉ gao nowo꞉ kele asuluma꞉ki dimidalega, giyo꞉ emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ mo꞉disa꞉lakigab. Gao a꞉no꞉ gasiliakiyo꞉, Ya꞉su Keliso e sowo꞉ ko꞉lo꞉, ma꞉no꞉ gilo꞉ nab a꞉ma꞉ ilikiyo꞉, gao nowo꞉ mogaima꞉no꞉wo꞉ dimida꞉so꞉bo.
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 Kelego꞉ gilo꞉ nafa a꞉la꞉do꞉ asulab a꞉no꞉, noma꞉yo꞉ mogago꞉lo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉no꞉ dowo꞉lalega, giyo꞉ a꞉no꞉ dimida꞉so꞉bo.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ hen a꞉namio꞉ ma꞉n o꞉lia꞉ ho꞉n o꞉lia꞉ nab a꞉no꞉ wa꞉la꞉b kelego꞉wo꞉ mada o꞉mba. Ko꞉sega man digalo꞉le dimidano꞉lo꞉, ha꞉sa dowan mano꞉lo꞉, sagalo꞉ dowan mano꞉lo꞉, Mama Malilo꞉ eya a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ a꞉no꞉ wa꞉la꞉bdeyo꞉ o꞉m.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Kaluka꞉isale abeyo꞉ man a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉nakilo꞉ Ya꞉suwa꞉ nanogdo꞉ dia꞉lab a꞉no꞉ Gode eyo꞉ emo꞉wo꞉ sagalaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ kaluka꞉isale nolba꞉yo꞉ e nafale dowab a꞉la꞉asuluma꞉ib.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Ni amio꞉ ha꞉sa doma꞉no꞉ man a꞉no꞉ fa꞉la꞉dowa꞉melea꞉kiyo꞉, nanogo꞉ halaido꞉ dimidama꞉niki. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kaluka꞉isale noma꞉ tilidabuwo꞉ halale alitaki asuwa꞉ta꞉mela꞉niki.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 Gilo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉ asulab a꞉ma꞉ ilikiyo꞉, Godeya꞉lo꞉ nanog dimidalifa꞉ a꞉no꞉ mada mogaga꞉so꞉bo. Ma꞉no꞉ we tambo nafale ko꞉sega, ma꞉no꞉ gilo꞉ nab a꞉ma꞉yo꞉ kalu noma꞉ tilidabuwo꞉ sulufo꞉ tina꞉no꞉ dowo꞉lalega, gilo꞉ dimidab a꞉no꞉ mogago꞉ ko꞉lo꞉ gab.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 No꞉ ho nab o꞉lia꞉ wain ho꞉n nab o꞉lia꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ man o꞉bo꞉ngo꞉wa꞉le kaluka꞉isale noma꞉ tilidabuwo꞉ mogagila꞉ma꞉no꞉ dowo꞉ a꞉no꞉, giliyo꞉ mo꞉dimidalega, a꞉no꞉ mada nafa.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Giyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ ma꞉no꞉wa꞉le, mo꞉ma꞉no꞉ ele dia꞉fa꞉no꞉wa꞉le, asulo꞉ a꞉no꞉ kalu noma꞉no꞉ma. A꞉la꞉ba, a꞉la꞉do꞉ tili asuluma꞉no꞉ a꞉no꞉ Gode o꞉lia꞉ ge o꞉lia꞉ ko꞉m. Kalu abeyo꞉ kelego꞉ nowo꞉ nafalo꞉b a꞉la꞉tiliasula꞉sa꞉ga꞉ eyo꞉ a꞉no꞉ dimidalikiyo꞉, ene asulo꞉ amio꞉ e kele asulo꞉wo꞉ mo꞉dowalega, e sagalo꞉ mesa꞉no꞉ a꞉na dowakigab.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Ko꞉sega kalu abeyo꞉ asulo꞉wo꞉ a꞉la꞉ iliki nalega, e mogago꞉ dimidab. Mo꞉wo꞉ elo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ ene tili dabu amio꞉ mo꞉halale kagayab. Kelego꞉wo꞉ tambo tili dabu a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ mo꞉fa꞉la꞉dowa꞉lab a꞉no꞉ mogago꞉.
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?