Lucas 8

BCO vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tif amio꞉ Ya꞉su e amisa꞉n nowa nowa a꞉la꞉sia꞉likiyo꞉, Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉nigab to nafa a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ wida꞉li sia꞉len. Enedo꞉ tili wida꞉sen kalu kugula꞉fo꞉ a꞉no꞉ e o꞉lia꞉ sia꞉len.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga nolo꞉lo꞉, nolo꞉ mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ o꞉luso꞉no꞉ a꞉no꞉lo꞉, nolo꞉ walafdo꞉ delen falelo꞉ a꞉no꞉lo꞉ iyo꞉ tambo egele sia꞉len. Ga nowo꞉ wiyo꞉ Malia, e Magdala amisa꞉n ga ko꞉lo꞉, mama mogago꞉ dom a꞉la꞉fo꞉lo꞉ o꞉luso꞉no꞉wo꞉ o꞉m.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Ga nowo꞉ Yoana. Ene ino꞉ Kusa, Ha꞉loda꞉ ene alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwo꞉ e. Ga nowo꞉, Susana, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ka꞉isale nolo꞉lo꞉ egele sia꞉len. Ka꞉isale i a꞉ma꞉yo꞉ mole o꞉lia꞉ kelego꞉ inido꞉ delen a꞉no꞉lia꞉yo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉, egeledo꞉ sia꞉len a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ asuwa꞉ta꞉len.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Kaluka꞉isale amisa꞉n ko꞉li ko꞉lilo꞉ amilo꞉ ya꞉sio꞉ a꞉no꞉ modo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉ dowabiki, Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉na bale sio꞉.
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Elo꞉ gelan kalu nowo꞉ ha꞉nakiyo꞉, fowo꞉ egelo꞉wa fifa꞉li ane. Eyo꞉ fowo꞉ egelo꞉wa fifa꞉li ha꞉nab amio꞉, fo nolo꞉ tog wa꞉la꞉la꞉sena ti ali. Fo a꞉no꞉ kaluwa꞉ wa꞉la꞉ basiab amio꞉, o꞉ba꞉yo꞉ ya꞉sia꞉sa꞉ga꞉, fo a꞉no꞉ mo꞉no꞉.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Fo nolo꞉ ulo꞉ elena ti ali ko꞉lo꞉, musug a꞉no꞉ fa꞉la꞉dowab amio꞉, ho꞉no꞉ aundo꞉ma dowabiki, onaliaki sowo꞉.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Fo nolo꞉ kisdo꞉ a꞉lab a꞉na ti alilab amio꞉ kis o꞉lia꞉ fa꞉la꞉ne ko꞉lo꞉, e fa꞉la꞉ne a꞉no꞉ ha꞉gulu dowo꞉.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Fo nolo꞉ hen nafa solo꞉wa ti ali ko꞉lo꞉, musugo꞉ nafa fa꞉la꞉nda꞉sa꞉ga꞉, fowo꞉ nafale mada hedakiyo꞉, fudo꞉ otalen o꞉leo꞉ngo꞉ hedo꞉.” Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ eletakiyo꞉, eyo꞉ towo꞉ halale sa꞉laki, “Kaluka꞉isale ka꞉la꞉ndo꞉ a꞉lab gio꞉, to we dinafa da꞉da꞉sa꞉ga꞉, fanda asula꞉bi.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalu iliyo꞉ bale sio꞉ a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ fanda sama꞉ki, emo꞉wo꞉ dabu ba꞉ba꞉.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Dabu ba꞉dabiki Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ to wo꞉no꞉le delen a꞉no꞉ o꞉go꞉ gio꞉ o꞉li asuluma꞉ki fogo꞉ dimi ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega Godeya꞉lo꞉ dinali sio꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉no꞉ ililima꞉kiyo꞉, niyo꞉ kalu nolbo꞉wo꞉ mobale sio꞉. Godeya꞉ ene bugo꞉ amio꞉ towo꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉lo꞉,
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Bale sio꞉ a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ we. Fo fifo꞉ a꞉no꞉, Godeya꞉ towo꞉ o꞉m.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Kaluka꞉isale nolo꞉, fo ko꞉lo꞉ tog wa꞉la꞉la꞉sen amilo꞉ ti ali o꞉ngo꞉ dowab. Kaluka꞉isale i a꞉no꞉ Godeya꞉ towo꞉ da꞉da꞉labiki, Sa꞉da꞉na꞉ e ya꞉sa꞉ga꞉, ili asulo꞉ amilo꞉ to dabu a꞉no꞉ e dila꞉lab. A꞉la꞉gab amio꞉, iyo꞉ mo꞉tilida꞉daliki, a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉gasilia꞉ib.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Kaluka꞉isale nolo꞉ fo ko꞉lo꞉ ulo꞉ elen wa꞉l amilo꞉ ti ali o꞉ngo꞉ dowab. Kaluka꞉isale a꞉no꞉ Godeya꞉ to nafa a꞉no꞉ iligi da꞉da꞉sa꞉ga꞉, sagala꞉li di. Ko꞉sega ili asulo꞉ us amio꞉ towo꞉ mo꞉tefele ane ko꞉lo꞉, ili tilidabuwo꞉ ho꞉len abolda꞉su dowo꞉. Da꞉fe ba꞉ba꞉yo꞉ fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, iyo꞉ bo꞉e sulufo꞉ tina꞉lab.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Kaluka꞉isale nolo꞉ fo kisdo꞉ a꞉lab a꞉na ti ali o꞉ngo꞉ dowo꞉. Kaluka꞉isale a꞉no꞉ Godeya꞉ towo꞉ dabu ko꞉sega, henfelo꞉ wilo꞉ dimidama꞉no꞉ kele asulo꞉ o꞉lia꞉, mole alan dia꞉no꞉ asulo꞉ o꞉lia꞉, sagalema꞉no꞉ man o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ ili tilidabuwo꞉ go꞉lulaki, iyo꞉ mo꞉halale anama꞉ib.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Ko꞉sega kaluka꞉isale nolo꞉ fo hen nafa solo꞉wa ti ali o꞉ngo꞉ dowo꞉. Kaluka꞉isale ili mano꞉ nafale dowaki, Godeya꞉ towo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, dinafa tilidabu ko꞉lo꞉, iyo꞉ halale kagayaki, fowo꞉ nafale hedo꞉.” Ya꞉suwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Ya꞉su eyo꞉ towo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu noma꞉yo꞉ nafayo꞉ do꞉lia꞉ga꞉yo꞉, fafowo꞉ wa꞉l amio꞉ mo꞉go꞉lu alitan. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ wo꞉no꞉lebo꞉ mo꞉dia꞉tan. A꞉la꞉bo꞉ mo꞉gan ko꞉lo꞉ kalu eyo꞉ nafayo꞉ do꞉lia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, kalu a usamilo꞉ yab i a꞉no꞉ ho꞉leno꞉ bo꞉ba꞉ki, kalaba iwalu dia꞉ta꞉sen.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 A꞉la꞉gab amio꞉, kelego꞉ wo꞉no꞉lelo꞉ delen a꞉no꞉, tif amio꞉ tambo kalaba fa꞉la꞉doma꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kelego꞉ wo꞉no꞉lelo꞉ difa꞉ a꞉no꞉ tambo kalaba fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ tambo fanda asuluma꞉ib.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ni towo꞉ da꞉da꞉likiyo꞉, dinafa dabuma. Kalu abeyo꞉ asulo꞉wo꞉ heb dowalega, Gode eyo꞉ emo꞉wo꞉ asulo꞉ nolo꞉ a꞉dimia꞉ib. Ko꞉sega kalu abeyo꞉ asulo꞉wo꞉ aundo꞉ma da꞉lab a꞉no꞉, asulo꞉ ha꞉lu e amilo꞉ delen a꞉no꞉, tambo a꞉ma꞉la꞉ dila꞉ma꞉ib.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 O꞉g a꞉namio꞉ Ya꞉suwa꞉ ano o꞉lia꞉ ao i o꞉lia꞉yo꞉ e ba꞉ba꞉ni mio꞉ ko꞉sega, kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ Ya꞉sulo꞉wa banagalifa꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ ma꞉uwa꞉ amio꞉ mo꞉tiane.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ kalu noma꞉yo꞉ Ya꞉sumo꞉ sa꞉laki, “Go꞉ o꞉lia꞉ gao nol o꞉lia꞉yo꞉ ge ba꞉ba꞉no꞉ asulaki, iyo꞉ ha꞉la꞉ya yasisab.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale abeyo꞉ Godeya꞉ towo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉lo꞉ kudu ha꞉na꞉lab i a꞉no꞉, ni no꞉leyo꞉, ni naoleyo꞉ o꞉m.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Ho꞉len no amio꞉ Ya꞉su eyo꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ ho꞉n golo꞉ we nodo honona ha꞉na꞉n.” A꞉la꞉sa꞉labiki iyo꞉ ho꞉n ko꞉suwa disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ a꞉na ane.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Iyo꞉ ho꞉n golo꞉ usa ha꞉na꞉labikiyo꞉, Ya꞉su e alifo꞉len. Wigibo a꞉naka fufa alano꞉ ya꞉sa꞉ga꞉, ho꞉n ko꞉su a꞉na ba꞉labikiyo꞉, ho꞉no꞉ do꞉lilia꞉ga꞉ tinaki, ho꞉n ko꞉suwo꞉ ko꞉na꞉ma kandama꞉no꞉ dowo꞉.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 A꞉la꞉gabiki tili wida꞉sen kalu iyo꞉ Ya꞉sulo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, e digida꞉yakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, Kalu Alan, nio꞉ mada kanda soma꞉nigab.” A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su e dasilia꞉ga꞉, fufa o꞉lia꞉ ho꞉n ma꞉feya꞉len o꞉lia꞉mo꞉wo꞉ bulufoma꞉ki, towo꞉ halaido꞉ sio꞉. A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉ fufa ya꞉len o꞉lia꞉ ho꞉n gon halaido꞉ fa꞉la꞉da꞉len a꞉no꞉lo꞉ a꞉naka bulufo꞉
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Tilidabu gililo꞉wo꞉ ha꞉?” Iyo꞉ tagilaki, molo asulo꞉ ko꞉lo꞉, egelebo꞉ a꞉la꞉nenelo꞉, “Kalu we o꞉bo꞉ngo꞉wa꞉le? Eyo꞉ halaido꞉ sa꞉labikiyo꞉, fufa o꞉lia꞉ ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ elo꞉ sa꞉lab ko꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉ kudu ane.”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Iyo꞉ Ga꞉lili hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ho꞉n ko꞉suwa ha꞉nakiyo꞉, Gelasa kalulo꞉ sa꞉sen hen a꞉namida꞉ ha꞉na꞉ni ane.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 A꞉na fa꞉la꞉dota꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉su e ho꞉n ko꞉suwa handalota꞉ga꞉ kagayabikiyo꞉, amisa꞉n kalu nowo꞉, mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ Ya꞉sulo꞉wa mio꞉. Kalu a꞉no꞉ ayamio꞉ mo꞉silikiyo꞉, e helebeso꞉go꞉ mo꞉ka꞉laki, kalu daido꞉lo꞉ hen a꞉na dowa꞉sen.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ge wiyo꞉ o꞉ba?” A꞉la꞉sa꞉labiki, “Ne wiyo꞉ Modo꞉” a꞉la꞉sio꞉. Mo꞉wo꞉ mama mogago꞉ modo꞉wo꞉ eya tiane.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Iyo꞉ hen alu dondo꞉ma a꞉namio꞉ mo꞉iliga꞉foma꞉ki, Ya꞉sumo꞉ susio꞉.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Misio꞉ anib a꞉namio꞉, kabo fofo꞉wo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ ma꞉no꞉ na꞉li sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ mama mogago꞉wa꞉yo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ ha꞉nolo sa꞉laki, “Nio꞉ kabowa doma꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉ o꞉liyo꞉?” A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su eyo꞉ “O꞉lika꞉”
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 A꞉la꞉gabiki mama mogago꞉ iliyo꞉ kalu a꞉no꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉yo꞉, kabowa tiane ko꞉lo꞉, kabo a꞉no꞉ tambo do꞉mo꞉ gede to꞉lolo꞉ a꞉na nai dalale ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ho꞉n go꞉lo꞉ a꞉na tinabiki kanda sowo꞉.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Kabolo꞉ bo꞉fo꞉len kalu iyo꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, iyo꞉ nai ha꞉na꞉ga꞉, amisa꞉n kaluka꞉isale o꞉lia꞉ hena usamilo꞉ sen i o꞉mo꞉wo꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ malola꞉i ane.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ dimidab a꞉no꞉ iyo꞉lo꞉ ba꞉ba꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ane. Iyo꞉ Ya꞉sulo꞉wa fa꞉la꞉dowakiyo꞉, kalu mama mogago꞉ modo꞉lo꞉ dowa꞉sen a꞉no꞉ o꞉li dowo꞉ ko꞉lo꞉, Ya꞉suwa꞉ gib aniba sena ba꞉ba꞉. Kalu a꞉no꞉ asulo꞉ elo꞉wo꞉ nafale dowakiyo꞉, e helebeso꞉g ka꞉la꞉liki elena ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, i a꞉no꞉ tagio꞉ dowo꞉.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Kaluka꞉isale dimido꞉ welo꞉ ba꞉ba꞉ iliyo꞉, kalu we waga falele alifa꞉ya꞉le a꞉la꞉liki kaluka꞉isale nolbo꞉wo꞉ malolo꞉ me.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Gelasa kaluka꞉isale iyo꞉ tagi alan dowabiki, Ya꞉suwo꞉ ili heno꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉ hamana꞉ki, towo꞉ halaido꞉ sio꞉. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉su o꞉lia꞉ ene tiliwida꞉sen kalu o꞉lia꞉yo꞉ ho꞉n ko꞉suwa disa꞉la꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ ta꞉fo꞉gane.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Iyo꞉ semo꞉ ane amio꞉ kalu mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉ ga꞉li dowo꞉ a꞉no꞉, Ya꞉sulo꞉ ha꞉naba ha꞉na꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ susio꞉. Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ e iliga꞉fa꞉nikiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Ge a꞉ma꞉la꞉ go꞉no꞉n aya ha꞉na꞉ga꞉, Godeya꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ malolo꞉ mea꞉bi.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kalu e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉suwa꞉lo꞉ e amilo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ amisa꞉n a꞉na malolo꞉.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Kaluka꞉isale modo꞉ a꞉no꞉ Ya꞉su e Ga꞉lili a꞉ma꞉la꞉lo꞉ mia꞉nigab a꞉no꞉ yasila꞉len ko꞉lo꞉, e fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, iliyo꞉ e sagala꞉liki ba꞉ba꞉.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Tolo꞉ wida꞉sen alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu nowo꞉, Yailes elo꞉ a꞉namio꞉ elen. E Ya꞉suwo꞉ galilia꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉suwa꞉ gido꞉fo꞉lo꞉wa gumisi asifo꞉liki, Ya꞉suwo꞉ e aya mena꞉ki susio꞉.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Mo꞉wo꞉ ida꞉ imilig a꞉no꞉ donayo꞉ kugula꞉fo꞉ ko꞉lo꞉, e soma꞉no꞉ ko꞉na꞉ma dowo꞉.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Ga imili nowo꞉ tin hoda꞉likilo꞉ eleno꞉, dona kugula꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ gulula꞉fo꞉len. Ga a꞉ma꞉yo꞉ ene moleyo꞉ tambo mulumulo꞉lo꞉ mean kalumo꞉ kililia꞉liki wala꞉ ko꞉sega, walaf elo꞉ a꞉no꞉ mo꞉falele alifa꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉ elen.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Ga a꞉no꞉ Ya꞉suwa꞉ fa꞉sa ya꞉ga꞉ yakiyo꞉, e so꞉g sa꞉ga꞉lo꞉ migif a꞉na golabikiyo꞉, tin hoda꞉len a꞉no꞉ a꞉na bulufo꞉.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Wigibo a꞉naka Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ne abe golaba?” Kaluka꞉isale iyo꞉ tambo sa꞉laki “Nilo꞉ mo꞉go꞉” a꞉la꞉sa꞉la꞉i ha꞉nabiki, Bida eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ ya꞉siakiyo꞉, geya anitandeab.”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Noma꞉yo꞉ ne amio꞉ go꞉lo꞉ka꞉. Halaido꞉ ne amilo꞉ elen a꞉no꞉ ha꞉la꞉ya handalowo꞉ a꞉la꞉asulo꞉l.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Ga wema꞉yo꞉ e wo꞉no꞉lebo꞉ mo꞉doma꞉nigabo꞉lo꞉b a꞉la꞉asulaki, e bibisoda꞉liki, Ya꞉suwa꞉ gibdo꞉ a꞉na gumisi ali. Kaluka꞉isale kegeo꞉ ili si wa꞉l amio꞉, elo꞉ Ya꞉su ko꞉lo꞉ golo꞉ mo꞉wo꞉ widakiyo꞉, “ne wigibole ka falele alitaka꞉” a꞉la꞉liki imo꞉ wido꞉.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Na꞉la꞉, ge go꞉no꞉n tilidabu koma꞉yo꞉, ge falele alitab ko꞉lo꞉ ha꞉sa dowaki hamana.” Ga tindo꞉ hoda꞉len a꞉no꞉ Ya꞉suwa꞉ so꞉g sa꞉ga꞉lo꞉ migifa golabiki a꞉na falelo꞉.|alt="Touching the hem of Jesus' robe" src="42_Lk_08_34_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence." ref="8.43-48"
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Ya꞉suwo꞉ towo꞉ ga o꞉mo꞉wo꞉ o꞉sa꞉la꞉labikiyo꞉, kalu nowo꞉, tolo꞉ wida꞉sen alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu Yailesa꞉ aya a꞉la꞉ta꞉ga꞉ sa꞉ma꞉ni yakiyo꞉, Yailes emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉la꞉yo꞉ sowo꞉ ko꞉m. Gilo꞉ widan kalu we tililia꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉, mo꞉wo꞉ aundo꞉malo꞉ka꞉.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ da꞉dakiyo꞉, Yailesbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge tagila꞉so꞉bo! Ge neko꞉ tilida꞉da꞉bi. A꞉la꞉galega, ga꞉la꞉ a꞉no꞉ falele alifa꞉ib.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 — ausente —
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 — ausente —
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 — ausente —
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Ko꞉sega Ya꞉suwa꞉yo꞉ so꞉wa a꞉ma꞉ dagiya ta꞉li dota꞉ga꞉ sa꞉laki, “Ni so꞉wa, ge dasima.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 A꞉la꞉sa꞉labiki so꞉wa a꞉ma꞉ mamayo꞉ a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉ dowabikiyo꞉, wigibole a꞉naka e dasili. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ so꞉wa o꞉mo꞉wo꞉ ma꞉n ma꞉no꞉wo꞉ dimina꞉ki sio꞉.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Iya o꞉lia꞉ anolia꞉ma꞉yo꞉ mada molo asulo꞉ ko꞉sega, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉mo꞉wo꞉ fa꞉la꞉dowab we nolbo꞉wo꞉ sa꞉la꞉so꞉boka꞉ a꞉la꞉sio꞉. Ya꞉su eyo꞉ Yailesa꞉ ida꞉ sowo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasi alifa꞉.|alt="Healing Jairus' daughter" src="42_Lk_08_37_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence." ref="8.53-56"
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra