Rute 2
BBB vs NVT
1 Ro bara Neomi fu agane fuone be ive fuone Boezi ro e ije fu e Irimerekido agane be. Ro e Boezi fuka e anuigi ro kuke fuka e sinuome uruvana zarae.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Ro maza be bara Ruti fu uri asae fuone Neomi kuae, Ani kiega na va juare gamia e imevo ire bari bu asegana iremareva ije bino karine. Na vierafe e ije juare ijia imevo ije bu na giekuva buka kiega na buina ijia imekono kuae. Ruti fu ijiege kuaramoga Neomi fu kuae, Asaeno ije fune maremano ni ijiege reno kuae.
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Ijadufuo Ruti fune vakuma juare gamia kekena e ije imevo ije nuvedianoekinu ire bari ije bu asena karigaro gue bu duega bu ijia arevo fu ije karinoe. Ro kumune vare ije duevo ije e imevo bu karivo baki. Ro bu ijia arega e ire baki ijiakina bara amune ijiebe karivo. Ruti fu kumune ije karinoeno ijia fu fie fu Boezi e Irimerekido agane ijadufuo juare ijia oenoeno fu ije fie.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Ruti fu kumune ije karinoeno ijia e Boezi fu are Beturieme vaema una ijia keke. Areme fu uri e fuone imenoevo ije anadiana kiae, Na vierafe E Ireobo fu jaena. Fu ijiege kiamoga bu kuae, No vierafe E Ireobo fu a marejakono kuae.
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Areme e Boezi fu uri Ruti gana una e ije fu e fuone imevo ije samuagiamo ijene kuae, Ro bara nikaki gafe fu erado kabaeno kuae?
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Fu ijiege kuamoga e ije fu kuae, Bara ije fu bara sumiki be are Moabiko fu Neomiki ruaema ijare. (Ro e are Moabi ije bu Godi ma vierafevo baki.)
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Ro bara ije fu na kie ani kiega na e one imevo ije nuvediana oenoekinu kumune vare ije bu areva ije karino kie. Ijadufuo fu suoke ijia ro imena ruoma aemaega fu maza isekube fino kuae.
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 — ausente —
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 — ausente —
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Boezi fu ijiege kuaramoga Ruti fu uri auge sana fu kurituakafana kuae, Nanaka bara aebeko ro a irerefuo na marejiemono kuae?
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Ruti fu ijiege kuamoga Boezi fu kuae, Na vua ije are izege baru one ije fu baronemoga a uri asae one Neomi samuaema na ije fie. Ro kuke a izege orafa one ijiakiro aesakae one ije arena uri e ae binoko ige a naebe vierafema ijena fino na ije fie.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Ijadufuo na vierafe E Ireobo e Isureroko ijiebuo Godi ije a vierafena fuone ruaema ijare a marejakono kuae.
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Boezi fu ijiege kuaramoga Ruti fu kuae, E ireobo na vierafe naka ire boeje a oemaedufuo ijiaru renoeke. Nana bara gue bu one imevo ijieki baki rove aka na marejiena vua soesoegi na oemaredufuo ijia kuariemono kuae.
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 — ausente —
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 — ausente —
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 — ausente —
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Boezi fu ijiege kuariama areko Ruti fune buina va juare ijia kumune vare ije karinoeko fune vakuma ve musire. Areme Ruti fune kumune vare fu karima ije mutuna kamui ijia besu rie.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Areme fune uri kamui ijiakiro ire nugune fu naema ije kena una vakuma Neomi fino ijia kekei. Fu ijia kekena uri kumune ijiakiro ire nugune fu igana kena ruaema ijene Neomi nijae. Ro maza ije Neomi fu kumune ma uruvana fu kena ruaema ije giamo fuka ireobo oeserei.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 — ausente —
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 — ausente —
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Fu ijiege kuaramoga Ruti bara Moabaetiko fu urina kuae, Na iko vakoga fu kiemo na e ije bu imevo ijena kumune vare kariko bu asema furimano kuae.
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Areme Neomi fu kuae, Asaeno a bara ije bu e Boezido juare ijia imejo ije buina imenoekuma fuka mareke. Ro a e binobuo juare ijia imekuma bute vame ise bino one rekono kuae.
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Neomi fu ijiege kuaraema ijadufuo Ruti fune va e Boezido juare ijia e ije imevo ijena imeko vakuma kumune vare bu asevo ije fune furi. Ro maza ije fu kumune vare karinoema ije fu asae fuone Neomiki fikinu imenoe.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?