Rute 1

BBB vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, sucedeu que, nos dias em que os juízes governavam, houve fome na terra. E um certo homem de Belém de Judá foi residir temporariamente na terra de Moabe, ele, sua esposa e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 E o nome do homem era Elimeleque, e o nome da sua esposa Noemi, e o nome dos seus dois filhos Malom e Quiliom, Efrateus de Belém de Judá. E eles chegaram à terra de Moabe, e ali continuaram.
3 Areme rade e Irimereki fu aesakae Moabi ijia baronemoga bara fuone Neomi fu farirafa fuone inokiro ijena ijia fi.
3 E Elimeleque, marido de Noemi, faleceu; e ela foi deixada com os seus dois filhos.
4 — ausente —
4 E eles tomaram para si esposas das mulheres de Moabe; o nome de uma era Orfa, e o nome da outra Rute; e eles habitaram ali por cerca de dez anos.
5 — ausente —
5 E Malom e Quiliom também faleceram; e a mulher foi deixada sem os seus dois filhos e marido.
6 Ijiege rena bara Neomi fu are Moabi fino ijia fu fieke Godi E Ireobo ijare e fuone are Juda kariva ijene ifejiako juare buone ije bune una ire zaraemo fu fie. Ijadufuo fune una Juda vakiro vierafena uri asaerafa fuone inokiro ijena sinuome buone kanafui.
6 Então levantou-se ela com suas duas noras para que pudesse retornar da terra de Moabe, pois ela havia ouvido na terra de Moabe como o ­SENHOR havia visitado o seu povo, dando-lhes pão.
7 — ausente —
7 Assim ela saiu do lugar onde estava, junto com suas duas noras; e elas puseram-se a caminho, para retornar à terra de Judá.
8 — ausente —
8 E Noemi disse às suas duas noras: Ide, cada uma de vós, retornai para a casa da sua mãe; que o ­SENHOR vos trate com benevolência, como tratastes os mortos, e a mim.
9 — ausente —
9 Que o ­SENHOR vos conceda encontrar descanso, cada uma de vós na casa do seu marido. Então, ela as beijou; e elas ergueram a sua voz, e choraram.
10 — ausente —
10 E elas lhe disseram: Certamente retornaremos contigo para o teu povo.
11 Bu ijiege kuavoga Neomi fu una kiae, Asaerafa none maegurie, janika una are jone ijia vafo. Ja irerefuo naena vakuae vierafe? Ja vierafe na una kuke baru maniana ame nafega bu ubaeradiaga ja maniaekuae ja ije vierafe?
11 E Noemi disse: Voltai-vos novamente, minhas filhas; por que ireis comigo? Há ainda mais filhos em meu ventre, para que possam ser vossos maridos?
12 — ausente —
12 Voltai-vos novamente, minhas filhas, segui vosso caminho; pois sou velha demais para ter um marido. Se eu dissesse: Tenho esperança, se eu também tivesse marido nesta noite, e ainda tivesse filhos;
13 — ausente —
13 vós aguardaríeis por eles até que estivessem crescidos? Guardar-vos-íeis para eles sem tomar marido? Não, minhas filhas; por isso entristece-me muito que por vossa causa a mão do ­SENHOR tenha saído contra mim.
14 — ausente —
14 E elas ergueram a voz, e voltaram a chorar; e Orfa beijou sua sogra; mas Rute agarrou-se a ela.
15 — ausente —
15 E ela disse: Eis que a tua cunhada voltou para o seu povo, e para os seus deuses; retorna tu após a tua cunhada.
16 Neomi fu ijiege kuaramoga Ruti fu una kuae, A na kuriarega na a abuezana una e none ijiebuo vadufuo ije naka isedie. Ijadufuo ni arega naka osiki vane. Na vierafe a iziebureki vakuma nadua na osiki ijia vake. Ro a iziebureki fino ije nadua na ijia osiki fike. Ro kuke na vierafe Godi one ije fuka Godi none ro e one ije buduaku buka e none.
16 E Rute disse: Não me supliques para te deixar, ou para deixar de te seguir; pois para onde fores, eu irei; e onde te alojares, eu me alojarei; o teu povo será o meu povo, e o teu Deus, o meu Deus;
17 Ro a iziebureki baronekuma nadua na ijia baronega surive none ije bu abe ijia mako ruke. Ro na vierafe ire boeje na kuaeva ije be na naebe rekuva E Ireobo fu na abe isekafieke. Ro bakikuma fu ire be irere ijare no ke giegisa unuokuma baki ro no oekuva ijia no unianamikono kuae.
17 onde morreres, eu morrerei, e ali serei sepultada; que faça-me assim o ­SENHOR, e ainda mais, se algo que não a morte me separar de ti.
18 Ijiege rena Neomi fu gake Ruti fu oe fuone boeje funeka fuosiki vakiro vierafemaga fu naebe una vua be kuarae.
18 Quando viu que estava firmemente decidida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Areme bara inokiro bune vakuma sidove Beturieme ijia usiae. Bu ijia usiaevoga e boeje are ijia kariva ije bu vua ije fievo buka oeseradiae. Ro kuke bara ijia kariva ije bu kuae, Bara ije fute ma Neomire ruoke fu bara erareno kuae?
19 Assim, as duas seguiram até chegarem a Belém. E sucedeu que, quando chegaram a Belém, toda a cidade ficou comovida com elas, e disseram: Não é esta Noemi?
20 Bu ijiege kuaevoga Neomi fu urina kiae, Ja ive none jade una Neomino kievo ijadufuo maeje ive Neomi ije Oemarevo. Ro ja kiekuva ni Marano kiefo. Ro ive Mara ijadufuo maeje ije Ja Isejavae. Ijadufuo maeje fune E Ireobo e Daroki ijare oe fiane boeje na vajie.
20 E ela lhes disse: Não me chameis de Noemi, mas me chamai de Mara; pois o Todo-poderoso tem tratado mui amargamente para comigo.
21 Na igia urina vaeva ije na agane none boeje ijena vae. Rove fune E Ireobo ijare mesiriemo na nosukua una ruae. Fune irufui uruvana na vajie ijadufuo ja irerefuo Neomi kievono kiae.
21 Saí cheia, e o ­SENHOR me trouxe de volta para casa vazia: por que então me chamais de Noemi, vendo que o ­SENHOR testifica contra mim, e o Todo-Poderoso tem me afligido?
22 Ijiege rena Neomi fu asae fuone Ruti bara Moabaetiko ije mesirina una are Beturieme ruae. Ro ve ije bu ruaeva ije e boeje ijia kariva bu bari ire vuiti igeki ije asevo ijia bu una ruae.
22 Então Noemi retornou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, as quais retornaram da terra de Moabe; e vieram para Belém, no início da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra