Rute 1
BBB vs ARA
1 — ausente —
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Areme rade e Irimereki fu aesakae Moabi ijia baronemoga bara fuone Neomi fu farirafa fuone inokiro ijena ijia fi.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 — ausente —
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 — ausente —
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Ijiege rena bara Neomi fu are Moabi fino ijia fu fieke Godi E Ireobo ijare e fuone are Juda kariva ijene ifejiako juare buone ije bune una ire zaraemo fu fie. Ijadufuo fune una Juda vakiro vierafena uri asaerafa fuone inokiro ijena sinuome buone kanafui.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 — ausente —
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 — ausente —
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 — ausente —
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 — ausente —
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Bu ijiege kuavoga Neomi fu una kiae, Asaerafa none maegurie, janika una are jone ijia vafo. Ja irerefuo naena vakuae vierafe? Ja vierafe na una kuke baru maniana ame nafega bu ubaeradiaga ja maniaekuae ja ije vierafe?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 — ausente —
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 — ausente —
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 — ausente —
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 — ausente —
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Neomi fu ijiege kuaramoga Ruti fu una kuae, A na kuriarega na a abuezana una e none ijiebuo vadufuo ije naka isedie. Ijadufuo ni arega naka osiki vane. Na vierafe a iziebureki vakuma nadua na osiki ijia vake. Ro a iziebureki fino ije nadua na ijia osiki fike. Ro kuke na vierafe Godi one ije fuka Godi none ro e one ije buduaku buka e none.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Ro a iziebureki baronekuma nadua na ijia baronega surive none ije bu abe ijia mako ruke. Ro na vierafe ire boeje na kuaeva ije be na naebe rekuva E Ireobo fu na abe isekafieke. Ro bakikuma fu ire be irere ijare no ke giegisa unuokuma baki ro no oekuva ijia no unianamikono kuae.
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ijiege rena Neomi fu gake Ruti fu oe fuone boeje funeka fuosiki vakiro vierafemaga fu naebe una vua be kuarae.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Areme bara inokiro bune vakuma sidove Beturieme ijia usiae. Bu ijia usiaevoga e boeje are ijia kariva ije bu vua ije fievo buka oeseradiae. Ro kuke bara ijia kariva ije bu kuae, Bara ije fute ma Neomire ruoke fu bara erareno kuae?
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 Bu ijiege kuaevoga Neomi fu urina kiae, Ja ive none jade una Neomino kievo ijadufuo maeje ive Neomi ije Oemarevo. Ro ja kiekuva ni Marano kiefo. Ro ive Mara ijadufuo maeje ije Ja Isejavae. Ijadufuo maeje fune E Ireobo e Daroki ijare oe fiane boeje na vajie.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Na igia urina vaeva ije na agane none boeje ijena vae. Rove fune E Ireobo ijare mesiriemo na nosukua una ruae. Fune irufui uruvana na vajie ijadufuo ja irerefuo Neomi kievono kiae.
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Ijiege rena Neomi fu asae fuone Ruti bara Moabaetiko ije mesirina una are Beturieme ruae. Ro ve ije bu ruaeva ije e boeje ijia kariva bu bari ire vuiti igeki ije asevo ijia bu una ruae.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?