Rute 1

BBB vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 Areme rade e Irimereki fu aesakae Moabi ijia baronemoga bara fuone Neomi fu farirafa fuone inokiro ijena ijia fi.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 — ausente —
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 — ausente —
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Ijiege rena bara Neomi fu are Moabi fino ijia fu fieke Godi E Ireobo ijare e fuone are Juda kariva ijene ifejiako juare buone ije bune una ire zaraemo fu fie. Ijadufuo fune una Juda vakiro vierafena uri asaerafa fuone inokiro ijena sinuome buone kanafui.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 — ausente —
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 — ausente —
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 — ausente —
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 — ausente —
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 Bu ijiege kuavoga Neomi fu una kiae, Asaerafa none maegurie, janika una are jone ijia vafo. Ja irerefuo naena vakuae vierafe? Ja vierafe na una kuke baru maniana ame nafega bu ubaeradiaga ja maniaekuae ja ije vierafe?
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 — ausente —
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 — ausente —
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 — ausente —
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 — ausente —
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Neomi fu ijiege kuaramoga Ruti fu una kuae, A na kuriarega na a abuezana una e none ijiebuo vadufuo ije naka isedie. Ijadufuo ni arega naka osiki vane. Na vierafe a iziebureki vakuma nadua na osiki ijia vake. Ro a iziebureki fino ije nadua na ijia osiki fike. Ro kuke na vierafe Godi one ije fuka Godi none ro e one ije buduaku buka e none.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 Ro a iziebureki baronekuma nadua na ijia baronega surive none ije bu abe ijia mako ruke. Ro na vierafe ire boeje na kuaeva ije be na naebe rekuva E Ireobo fu na abe isekafieke. Ro bakikuma fu ire be irere ijare no ke giegisa unuokuma baki ro no oekuva ijia no unianamikono kuae.
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ijiege rena Neomi fu gake Ruti fu oe fuone boeje funeka fuosiki vakiro vierafemaga fu naebe una vua be kuarae.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Areme bara inokiro bune vakuma sidove Beturieme ijia usiae. Bu ijia usiaevoga e boeje are ijia kariva ije bu vua ije fievo buka oeseradiae. Ro kuke bara ijia kariva ije bu kuae, Bara ije fute ma Neomire ruoke fu bara erareno kuae?
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 Bu ijiege kuaevoga Neomi fu urina kiae, Ja ive none jade una Neomino kievo ijadufuo maeje ive Neomi ije Oemarevo. Ro ja kiekuva ni Marano kiefo. Ro ive Mara ijadufuo maeje ije Ja Isejavae. Ijadufuo maeje fune E Ireobo e Daroki ijare oe fiane boeje na vajie.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 Na igia urina vaeva ije na agane none boeje ijena vae. Rove fune E Ireobo ijare mesiriemo na nosukua una ruae. Fune irufui uruvana na vajie ijadufuo ja irerefuo Neomi kievono kiae.
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Ijiege rena Neomi fu asae fuone Ruti bara Moabaetiko ije mesirina una are Beturieme ruae. Ro ve ije bu ruaeva ije e boeje ijia kariva bu bari ire vuiti igeki ije asevo ijia bu una ruae.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra