Números 11

BBB vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 E quando o povo se queixou, isso desagradou ao SENHOR, e o SENHOR ouviu isto; e a sua ira se acendeu, e o fogo do SENHOR ardeu entre eles, e consumiu os que estavam nas partes mais distantes do acampamento.
2 — ausente —
2 E o povo clamou a Moisés, e quando Moisés orou ao SENHOR, o fogo se apagou.
3 Ijadufuo are ije e bu kua Taberano kuavo. Ijadufuo maeje E Ireobo ijadufuo miane ijare ije bu kariva ijia arina are ije naema ijadufuo bu ijiege kuae.
3 E ele chamou aquele lugar de Taberá, porque o fogo do SENHOR acendera entre eles.
4 Ro e ae binoko ije bu e Isureroko ijena vako ije bu urina izege ire maeje bu Ijifiti ijia karina ivo ije vierafena buka naebe oemarei. Ijadufuo bu ijene kuaenoekoga e Isureroko budua buka naebe oemareva ijadufuo bu uri kuae, Noka ireobo fanuve ikuae vierafevano kuae.
4 E no meio deles havia alguns estrangeiros que sentiram um anseio, e os filhos de Israel também choraram outra vez, e perguntaram: Quem nos dará carne para comer?
5 Bu ijiege kuaekinu kuae, No Ijifiti ijia kariva ije kijume ije nome karina ivo. Ro kuke noka tanabaekina marubae ro onioni ro ire maeje gue ijene ivo.
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos livremente no Egito; e os pepinos, e os melões, e os alhos-porros, e as cebolas, e os alhos.
6 Rove iviama no ijiege revo baki noka naenitua burete mena ijiaru ivo ijadufuo no vierafe ire ije no ivo ije noka ijaredufuo.
6 Mas agora a nossa alma está seca; não há nada além deste maná, diante dos nossos olhos.
7 Ro ire burete mena ije fu ifo ijadufuo sunine isesina abaeki igeki.
7 E o maná era como semente de coentro, e a sua cor como a cor do bdélio.
8 Ijadufuo e Isureroko bu ire ije sakae ado ijia arivo ije karina va mune mutuga fu kuokuo reme. Areme e bune sukore ijia ifaejema areme bune kena burete baraeki ije amaeriavo. Ro burete baraeki ije bu ivo ije mariene fuone fu ine orivi ijadufuo safine ijiakuma ifaejevo ijieki.
8 E o povo ia e o colhia, e o moía em moinhos ou esmagava em pilões, e o cozinhava em panelas, e fazia bolos deles; e o seu sabor era como o do azeite fresco.
9 Ro burete mena ije bu arivo ije bu muge asame safine ijiakuma are ije bu karijo ijia arimo.
9 E quando caía o orvalho sobre o acampamento, à noite, o maná descia sobre ele.
10 Areme Mosisi fu fieke e boeje agane besubesu bu are buone makave ijia irena niraevoga fu fie. Ro E Ireobo fu ije fiemo fuka ma ireobo defaruimoga Mosisi fu ije fiemo fuka ireobo oefiae.
10 Então, Moisés ouviu o povo chorar, as suas famílias, cada homem à porta da sua tenda; e a ira do SENHOR se acendeu grandemente. Moisés também estava descontente.
11 Ijadufuo fu E Ireobo ije kuae, A irerefuo e Isureroko ijiebuo irufui ije kame na vajieme? Ro na irere ije one isema reva ijadufuo a na kiega na e boeje samuagiakinu ro irufui buone ije abe ruove?
11 E Moisés disse ao SENHOR: Por que afligiste a teu servo, e por que não encontrei favor aos teus olhos, por qual razão colocaste os cuidados de todo este povo sobre mim?
12 Nana asoe buone baki ro kuke buje bu anafa none baki. Ro a irerefuo na kiega na bara ije fu ame fudiadiamo igege na e ige kame ijiege fudiadiana are ije a asaerafa buone ije miakiro kiaema ijia vakiro ruove?
12 Eu concebi todo este povo? Fui eu que o gerei, para que me dissesses: Leva-os no teu seio, como a ama leva a criança que ainda é amamentada à terra que juraste aos seus pais?
13 Ro na e boeje ige bu uria fanufuo kuaekinu kievo fanu vajuo no ino kievo ije na izia kena vajiake?
13 De onde eu poderia obter carne para dar a todo este povo? Porque choram a mim, e dizem: Dá-nos carne para que possamos comer.
14 Ro kuke e ige buka e uruvana ro nana e besu ijadufuo naka naebe manido na bu samuagiake. Ijadufuo maeje irufui buone buka ma uruvana.
14 Eu sozinho não sou capaz de suportar com todo este povo, porque isto é pesado demais para mim.
15 Ro iviama a na dabe ijiege kafiemo ije nika kaniega na baronedufuo. Ro a na giega fu oemadakuma ni ifejiega ige na isejavaekinu ruovo ije na areno kuae.
15 E, se ages assim comigo, eu te peço, mata-me se encontrei favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha desgraça.
16 Areme E Ireobo fu Mosisi kuae, Ni e Isurerokobuo e mamekanu seveniti (70) ijiege e bu giana aguariavo ije kiaga bu urina aena Are Muvuaka Akae no afuivo makave ijia ireno kuae.
16 E o SENHOR disse a Moisés: Reúne para mim setenta homens dos anciãos de Israel, a quem conheces como anciãos do povo e seus oficiais; e traze-os ao tabernáculo da congregação, para que possam ficar ali contigo.
17 Bu aena ijia irega na ari obiki vua kuae areme Kavene none ije na abe a nujaejaeva ije gue kena bu uniaejiane. Na ijiege rekina bu a ifejana e boeje ijiebuo irufui ije a abemo ije dasumaga a naebe osukua una ijiege irufui abeke.
17 E eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o colocarei sobre eles; e eles levarão contigo a carga do povo, para que não a leves sozinho.
18 Ro ni e Isureroko boeje kiaga bu Godido nidua ijia ise buone visuna buone amaerenamikina E Ireobo fu isuome fanuve vajiaga bu ine. Ro ije bu fanufuo karina niraekinu kuae, No fanuve ikuva noka izege Ijifiti ijia no oemarekinu karinoeva ijiege karikono kuaevo ije E Ireobo fune fie. Ijadufuo iviama fu fanuve vajiaga ja ike.
18 E dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne, porque chorastes aos ouvidos do SENHOR, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Porque tudo ia bem conosco no Egito; e por isso o SENHOR vos dará carne, e comereis.
19 — ausente —
19 E não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 — ausente —
20 mas durante um mês inteiro, até que vos saia pelas narinas, até que vos seja repugnante, porque desprezastes o SENHOR, que está no vosso meio, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Areme Mosisi fu urina E Ireobo ije kuae, Naka e ma uruvana sigisi aderedi tauseni (600,000) ijena igia manikoga a kie na asame besu ijadufuo guove ijia na fanuve vajiakono kie.
21 E disse Moisés: O povo no meio do qual estou, são seiscentos mil homens de pé, e disseste: Eu lhes darei carne para que possam comer um mês inteiro.
22 Ro a vierafe fanu sifi ro fanu kau ije fube manido fu e boeje bu iga bu manike? Ro kuke kijume boeje do davare ijia oenoevo ije e ige bube iga bu manikono kuae?
22 Deveremos matar os rebanhos e o gado, para satisfazê-los? Ou todos os peixes do mar serão reunidos para eles, para satisfazê-los?
23 Areme E Ireobo fu Mosisi kuae, A vierafe daro none ije fu naebe manido na ire ije na kuaeva ije reke? Ijadufuo iviama ni samuaga na ire na kuaeva ije re ro baga a gano kuae.
23 E o SENHOR disse a Moisés: Terá a mão do SENHOR ficado mais curta? Verás, agora, se a minha palavra acontecerá a ti ou não.
24 E Ireobo fu ijiege Mosisi kuaramoga Mosisi fune vua ije fu kuaraema ije va e Isureroko ije kuariae. Areme fune e Isurerokobuo e mamekanu seveniti (70) ije fu kema ije kaenamiana Are Muvuaka Akae irifo ijia irena ufuaenoe.
24 E Moisés saiu, e disse ao povo as palavras do SENHOR, e reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou ao redor do tabernáculo.
25 Areme E Ireobo fu amite uve ijia ari Mosisiki vua kuaema areme fu uri Kavene fuone ije fu Mosisi nujaejaema ije una e seveniti (70) ije saejiae. Areme bu uri maza aokube ijiaru e boeje Godido vua ije urukeigia darokuma vua kuariae.
25 E o SENHOR desceu em uma nuvem, e lhe falou; e tomou do Espírito que estava sobre ele, e deu aos setenta anciãos; e sucedeu que, quando repousava sobre eles o Espírito, eles profetizaram, e não cessou.
26 Ro e mamekanu inokiro Eradadikiro Medadi bu naebe Are Muvuaka Akae ije buina vae. Ro bu uria are buone ijia kariva ijia Godido Kavene fu arina nirokiamo bu ijia uri Godido vua ije dabe urukeigia darokuma kuae.
26 Mas ficaram dois dos homens no acampamento; um deles se chamava Eldade, e o outro Medade; e pousou sobre eles o Espírito, e eles estavam entre os inscritos, porém não foram ao tabernáculo, e eles profetizavam no acampamento.
27 Bu ijiege revoga e nikaki be fu difurina va Mosisi kuae, E Eradadikiro Medadi bu are nuvuone gafi Godido vua ije dabe urukeigia darokuma kuaevono kuae.
27 E um jovem correu, e contou a Moisés, dizendo: Eldade e Medade estão profetizando no acampamento.
28 Areme Josua e Nanedo fari ije fu uria momokana ijia ruoma iviama igia fu Mosisiki fikinu ro ifejamo. Ijadufuo fu uri Mosisi kuae, E ireobo ni e inokiro gafe bu vua ije kuaevo ije kuriaerega bu areno kuae.
28 E Josué, filho de Num, servo de Moisés, um dos seus jovens, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe que façam isso.
29 Fu ijiege kuaramoga Mosisi fu una gue kuae, A vua ije a kuaemo a e gure bu i none na mevo ije abekuvejo a ijadufuo ziena kuaeme? Na vierafe E Ireobo ije fuka e fuone boeje Kavene fuone ije uniaejiakina buka uri Godido vua ije dabe darokuma kuaenoekiro naka ijE Ireobo vierafe.
29 E Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quisera Deus que todo o povo do SENHOR fosse profeta, e que o SENHOR colocasse o seu Espírito sobre eles.
30 Areme Mosisikiro e Isurerokobuo e mamekanu ije bune una are buone ijia vae.
30 E Moisés o levou ao acampamento, ele e os anciãos de Israel.
31 Areme E Ireobo fune majaufi ije kuamoga fu davare ado ijia ufina ume kuero no kuavo ijene nijamoga ume ka ma uruvana bu kena e Isureroko are bu kariva ijia vae. Ro ume ije buka ma umera sakae ado ivuake ijia oena are bu kariva ijia ari. Ro ume gue bu sikene boeje guegue ije asina biona mumabo ijiakuma vae.
31 E então, veio um vento do SENHOR, e trouxe codornizes do mar, e as fez cair no acampamento, estavam um dia de viagem de um lado, e estavam um dia de viagem do outro lado, ao redor do acampamento, e era dois côvados de altura sobre a terra.
32 Ijadufuo e Isureroko bu ve ijia zinuevena ume ijia kianiako vakuma ve muna una ve irasema dabe maza ijiakuma vae. Ro e besubesu ume bu kaniaeva ije buka ma uruvana kukuma kaniae. Bu ume kame atana are buone ijia maza uviae.
32 E o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e recolheu as codornizes; aquele que colhera menos, colhera dez ômeres; e as espalharam ao redor do acampamento.
33 Areme bune uri fanuve ije kena ikuvejo ijia E Ireobo fu giamo fuka defarui. Ijadufuo fu adame ka ma ise ije kuamo fu e boeje ijiebuo romoga bu adame ije abena isejavaena oe.
33 E quando a carne estava entre os seus dentes, e antes que fosse mastigada, a ira do SENHOR se acendeu contra o povo, e o SENHOR feriu o povo com uma praga muito grande.
34 Bu ijiege reva ijadufuo are ije bu abe ive ina kuae Kibiroti Atavano kuae. Ijadufuo maeje bu e ije bu Ijifiti ire ijadufuo uruvana ijafuneva ijene ijia mako rui.
34 E deu àquele lugar o nome de Quibrote-Hataavá, porque ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Areme e Isureroko ije bune urina aesakae Azeroti ijia va areme ijia are sanama kari.
35 E de Quibrote-Hataavá, o povo viajou para Hazerote e ficou em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra