Rute 3
BBA vs ARA
1 Sɔ̃ɔ teeru Nɑomi u win biɡii kurɔ Rutu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kon nun wɑ̃ɑ yeru kuɑ mi kɑɑ wɛ̃rɑ, kpɑ ɑ n kɑ nuku dobu mɔ.
1 Disse-lhe Noemi, sua sogra: Minha filha, não hei de eu buscar-te um lar, para que sejas feliz?
2 Boɑsi wìn sɔm kowo tɔn kurɔbu ɑ rɑ n swĩi, u sɑ̃ɑwɑ bɛsɛn dusi. Wee tɛ̃, u koo dɑ wɔ̃ku te, u ɑlikɑmɑ sɑrɑ doo soo yerɔ.
2 Ora, pois, não é Boaz, na companhia de cujas servas estiveste, um dos nossos parentes? Eis que esta noite alimpará a cevada na eira.
3 Yen sɔ̃, ɑ woburuo, kpɑ ɑ wunɛn yɑ̃ɑ ɡeenu doke, kpɑ ɑ tii turɑre yɛ̃kɑ, kpɑ ɑ nùn nɑɑmwɛ doo soo yeru mi. Adɑmɑ ɑ ku de durɔ wi, u nun tubu sere u kɑ di u nɔ u kpe.
3 Banha-te, e unge-te, e põe os teus melhores vestidos, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 Sɑɑ ye u dɑ u kpunɑ, ɑ mɛɛrio mi u kpĩ. Yen biru, kpɑ ɑ win bekuru ɡbɑbiɑ ɑ kpunɑ win nɑɑsu ɡiɑ. Sɑɑ yerɑ u koo nun sɔ̃ ye u kĩ ɑ ko.
4 Quando ele repousar, notarás o lugar em que se deita; então, chegarás, e lhe descobrirás os pés, e te deitarás; ele te dirá o que deves fazer.
5 Mɑ Rutu u win dwɑɑ mɛro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye ɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ kpuro, yerɑ kon ko.
5 Respondeu-lhe Rute: Tudo quanto me disseres farei.
6 Mɑ u seewɑ u dɑ doo soo yeru mi, u kuɑ nɡe mɛ win dwɑɑ mɛro wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro.
6 Então, foi para a eira e fez conforme tudo quanto sua sogra lhe havia ordenado.
7 Ye u wɑ Boɑsi u di u kpɑ u nɔrɑ, u dɑ u kpunɑ mi win dĩɑnu subɑ, sɑɑ yerɑ Rutun tii u dɑ sɛ̃ɛ u durɔ win bekuru ɡbɑbiɑ u kpunɑ win nɑɑsɔ.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido e estando já de coração um tanto alegre, veio deitar-se ao pé de um monte de cereais; então, chegou ela de mansinho, e lhe descobriu os pés, e se deitou.
8 Ye n kuɑ wɔ̃ku suunu, yerɑ Boɑsi u dom nɑndɑ u yɛ̃sɑ ɡɔsiɑ, mɑ u deemɑ wee kurɔ ɡoo u kpĩ win nɑɑsɔ.
8 Sucedeu que, pela meia-noite, assustando-se o homem, sentou-se; e eis que uma mulher estava deitada a seus pés.
9 Mɑ u bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ mi.
9 Disse ele: Quem és tu? Ela respondeu: Sou Rute, tua serva; estende a tua capa sobre a tua serva, porque tu és resgatador.
10 Mɑ Boɑsi u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u nun domɑru kuɑ nɛn bii kurɔbu. Wunɛn bɔrɔkini te ɑ mɑn sɔ̃ɔsi mini, tɑ kere te ɑ wunɛn dwɑɑ mɛro kuɑ. Domi ɑ ǹ ɑluwɑɑsi ɡoo kɑsu ɑ suɑ wi u sɑ̃ɑ sɑ̃ɑro, ǹ kun mɛ ɡobiɡii.
10 Disse ele: Bendita sejas tu do Senhor , minha filha; melhor fizeste a tua última benevolência que a primeira, pois não foste após jovens, quer pobres, quer ricos.
11 Yen sɔ̃, nɛn bii kurɔbu, ɑ ku bɛrum ko. Ye ɑ bikiɑ kpuro yerɑ kon nun kuɑ. Domi nɛn tɔmbu kpuro bɑ nuɑ mɑ wunɛ kurɔ ɡeowɑ.
11 Agora, pois, minha filha, não tenhas receio; tudo quanto disseste eu te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Geemɑ, kon kpĩ n nun tubi di, ɑdɑmɑ ɡoo wɑ̃ɑ wi u sɑ̃ɑ wunɛn durɔn mɛro bisi n nɛn mi turuku kere.
12 Ora, é muito verdade que eu sou resgatador; mas ainda outro resgatador há mais chegado do que eu.
13 A kpunɔ mini wɔ̃ku te. Siɑ bururu, ù n kĩ u nun tubi di, u koo yen ɡɑri ko. Adɑmɑ ù n yinɑ, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, nɛn tiiwɑ kon ye ko. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ kpunɔ mini sere siɑ.
13 Fica-te aqui esta noite, e será que, pela manhã, se ele te quiser resgatar, bem está, que te resgate; porém, se não lhe apraz resgatar-te, eu o farei, tão certo como vive o Senhor ; deita-te aqui até à manhã.
14 Mɑ Rutu u kpunɑ ɡee Boɑsi u nɑɑsu tĩi sere n kɑ kuɑ bururu. Adɑmɑ tɔmbu bu kɑ nùn wɑ kpuro, u seewɑ. Yerɑ Boɑsi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku de ɡoo u nɔ mɑ tɔn kurɔ ɡoo u nɑ doo soo yeru mini.
14 Ficou-se, pois, deitada a seus pés até pela manhã e levantou-se antes que pudessem conhecer um ao outro; porque ele disse: Não se saiba que veio mulher à eira.
15 Mɑ u mɑɑ Rutu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn beku te ɑ wukiri mi tɛrio.
15 Disse mais: Dá-me o manto que tens sobre ti e segura-o. Ela o segurou, ele o encheu com seis medidas de cevada e lho pôs às costas; então, entrou ela na cidade.
16 Sɑɑ ye u turɑ win dwɑɑ mɛron mi, mɑ dwɑɑ mɛro u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ mi nɛn bii kurɔbu?
16 Em chegando à casa de sua sogra, esta lhe disse: Como se te passaram as coisas, filha minha? Ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 U nɛɛ, durɔ wi, u nɛɛ, nɑ ǹ ɡɔsirɔ wunɛn mi nɔm dirɑ. Yen sɔ̃nɑ u mɑn ɔɔsu kilo wɔkurɑ nɔɔbu ye wɛ̃.
17 E disse ainda: Estas seis medidas de cevada, ele mas deu e me disse: Não voltes para a tua sogra sem nada.
18 Mɑ Nɑomi u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ sinɔ mini sɛ̃ɛ nɛn bii kurɔbu sere su kɑ wɑ mɛ ɡɑri yi, yi koo kɑ wiru ɡoorɑ. Domi durɔ win bwɛ̃rɑ kun kpunɑmɔ mɑ n kun mɔ u yi wiru ɡo ɡisɔ.
18 Então, lhe disse Noemi: Espera, minha filha, até que saibas em que darão as coisas, porque aquele homem não descansará, enquanto não se resolver este caso ainda hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?