Rute 3
BBA vs ACF
1 Sɔ̃ɔ teeru Nɑomi u win biɡii kurɔ Rutu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kon nun wɑ̃ɑ yeru kuɑ mi kɑɑ wɛ̃rɑ, kpɑ ɑ n kɑ nuku dobu mɔ.
1 E disse-lhe Noemi, sua sogra: Minha filha, não hei de buscar descanso, para que fiques bem?
2 Boɑsi wìn sɔm kowo tɔn kurɔbu ɑ rɑ n swĩi, u sɑ̃ɑwɑ bɛsɛn dusi. Wee tɛ̃, u koo dɑ wɔ̃ku te, u ɑlikɑmɑ sɑrɑ doo soo yerɔ.
2 Ora, pois, não é Boaz, com cujas moças estiveste, de nossa parentela? Eis que esta noite padejará a cevada na eira.
3 Yen sɔ̃, ɑ woburuo, kpɑ ɑ wunɛn yɑ̃ɑ ɡeenu doke, kpɑ ɑ tii turɑre yɛ̃kɑ, kpɑ ɑ nùn nɑɑmwɛ doo soo yeru mi. Adɑmɑ ɑ ku de durɔ wi, u nun tubu sere u kɑ di u nɔ u kpe.
3 Lava-te, pois, e unge-te, e veste os teus vestidos, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 Sɑɑ ye u dɑ u kpunɑ, ɑ mɛɛrio mi u kpĩ. Yen biru, kpɑ ɑ win bekuru ɡbɑbiɑ ɑ kpunɑ win nɑɑsu ɡiɑ. Sɑɑ yerɑ u koo nun sɔ̃ ye u kĩ ɑ ko.
4 E há de ser que, quando ele se deitar, notarás o lugar em que se deitar; então entrarás, e descobrir-lhe-ás os pés, e te deitarás, e ele te fará saber o que deves fazer.
5 Mɑ Rutu u win dwɑɑ mɛro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye ɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ kpuro, yerɑ kon ko.
5 E ela lhe disse: Tudo quanto me disseres, farei.
6 Mɑ u seewɑ u dɑ doo soo yeru mi, u kuɑ nɡe mɛ win dwɑɑ mɛro wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro.
6 Então foi para a eira, e fez conforme a tudo quanto sua sogra lhe tinha ordenado.
7 Ye u wɑ Boɑsi u di u kpɑ u nɔrɑ, u dɑ u kpunɑ mi win dĩɑnu subɑ, sɑɑ yerɑ Rutun tii u dɑ sɛ̃ɛ u durɔ win bekuru ɡbɑbiɑ u kpunɑ win nɑɑsɔ.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido, e estando já o seu coração alegre, veio deitar-se ao pé de um monte de grãos; então veio ela de mansinho, e lhe descobriu os pés, e se deitou.
8 Ye n kuɑ wɔ̃ku suunu, yerɑ Boɑsi u dom nɑndɑ u yɛ̃sɑ ɡɔsiɑ, mɑ u deemɑ wee kurɔ ɡoo u kpĩ win nɑɑsɔ.
8 E sucedeu que, pela meia-noite, o homem estremeceu, e se voltou; e eis que uma mulher jazia a seus pés.
9 Mɑ u bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ mi.
9 E disse ele: Quem és tu? E ela disse: Sou Rute, tua serva; estende pois tua capa sobre a tua serva, porque tu és o remidor.
10 Mɑ Boɑsi u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u nun domɑru kuɑ nɛn bii kurɔbu. Wunɛn bɔrɔkini te ɑ mɑn sɔ̃ɔsi mini, tɑ kere te ɑ wunɛn dwɑɑ mɛro kuɑ. Domi ɑ ǹ ɑluwɑɑsi ɡoo kɑsu ɑ suɑ wi u sɑ̃ɑ sɑ̃ɑro, ǹ kun mɛ ɡobiɡii.
10 E disse ele: Bendita sejas tu do Senhor, minha filha; melhor fizeste esta tua última benevolência do que a primeira, pois após nenhum dos jovens foste, quer pobre quer rico.
11 Yen sɔ̃, nɛn bii kurɔbu, ɑ ku bɛrum ko. Ye ɑ bikiɑ kpuro yerɑ kon nun kuɑ. Domi nɛn tɔmbu kpuro bɑ nuɑ mɑ wunɛ kurɔ ɡeowɑ.
11 Agora, pois, minha filha, não temas; tudo quanto disseste te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Geemɑ, kon kpĩ n nun tubi di, ɑdɑmɑ ɡoo wɑ̃ɑ wi u sɑ̃ɑ wunɛn durɔn mɛro bisi n nɛn mi turuku kere.
12 Porém agora é verdade que eu sou remidor, mas ainda outro remidor há mais chegado do que eu.
13 A kpunɔ mini wɔ̃ku te. Siɑ bururu, ù n kĩ u nun tubi di, u koo yen ɡɑri ko. Adɑmɑ ù n yinɑ, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, nɛn tiiwɑ kon ye ko. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ kpunɔ mini sere siɑ.
13 Fica-te aqui esta noite, e será que, pela manhã, se ele te redimir, bem está, que te redima; porém, se não quiser te redimir, vive o Senhor, que eu te redimirei. Deita-te aqui até amanhã.
14 Mɑ Rutu u kpunɑ ɡee Boɑsi u nɑɑsu tĩi sere n kɑ kuɑ bururu. Adɑmɑ tɔmbu bu kɑ nùn wɑ kpuro, u seewɑ. Yerɑ Boɑsi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku de ɡoo u nɔ mɑ tɔn kurɔ ɡoo u nɑ doo soo yeru mini.
14 Ficou-se, pois, deitada a seus pés até pela manhã, e levantou-se antes que pudesse um conhecer o outro, porquanto ele disse: Não se saiba que alguma mulher veio à eira.
15 Mɑ u mɑɑ Rutu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn beku te ɑ wukiri mi tɛrio.
15 Disse mais: Dá-me a capa que tens sobre ti, e segura-a. E ela a segurou; e ele mediu seis medidas de cevada, e lhas pôs em cima; então foi para a cidade.
16 Sɑɑ ye u turɑ win dwɑɑ mɛron mi, mɑ dwɑɑ mɛro u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ mi nɛn bii kurɔbu?
16 E foi à sua sogra, que lhe disse: Como foi, minha filha? E ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 U nɛɛ, durɔ wi, u nɛɛ, nɑ ǹ ɡɔsirɔ wunɛn mi nɔm dirɑ. Yen sɔ̃nɑ u mɑn ɔɔsu kilo wɔkurɑ nɔɔbu ye wɛ̃.
17 Disse mais: Estas seis medidas de cevada me deu, porque me disse: Não vás vazia à tua sogra.
18 Mɑ Nɑomi u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ sinɔ mini sɛ̃ɛ nɛn bii kurɔbu sere su kɑ wɑ mɛ ɡɑri yi, yi koo kɑ wiru ɡoorɑ. Domi durɔ win bwɛ̃rɑ kun kpunɑmɔ mɑ n kun mɔ u yi wiru ɡo ɡisɔ.
18 Então disse ela: Espera, minha filha, até que saibas como irá o caso, porque aquele homem não descansará até que conclua hoje este negócio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?