Rute 3

BBA vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sɔ̃ɔ teeru Nɑomi u win biɡii kurɔ Rutu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kon nun wɑ̃ɑ yeru kuɑ mi kɑɑ wɛ̃rɑ, kpɑ ɑ n kɑ nuku dobu mɔ.
1 Depois lhe disse Noêmi, sua sogra: Minha filha, não te hei de buscar descanso, para que fiques bem?
2 Boɑsi wìn sɔm kowo tɔn kurɔbu ɑ rɑ n swĩi, u sɑ̃ɑwɑ bɛsɛn dusi. Wee tɛ̃, u koo dɑ wɔ̃ku te, u ɑlikɑmɑ sɑrɑ doo soo yerɔ.
2 Ora pois, não é Boaz, com cujas moças estiveste, de nossa parentela. Eis que esta noite ele vai joeirar a cevada na eira.
3 Yen sɔ̃, ɑ woburuo, kpɑ ɑ wunɛn yɑ̃ɑ ɡeenu doke, kpɑ ɑ tii turɑre yɛ̃kɑ, kpɑ ɑ nùn nɑɑmwɛ doo soo yeru mi. Adɑmɑ ɑ ku de durɔ wi, u nun tubu sere u kɑ di u nɔ u kpe.
3 Lava-te pois, unge-te, veste os teus melhores vestidos, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 Sɑɑ ye u dɑ u kpunɑ, ɑ mɛɛrio mi u kpĩ. Yen biru, kpɑ ɑ win bekuru ɡbɑbiɑ ɑ kpunɑ win nɑɑsu ɡiɑ. Sɑɑ yerɑ u koo nun sɔ̃ ye u kĩ ɑ ko.
4 E quando ele se deitar, notarás o lugar em que se deita; então entrarás, descobrir-lhe-ás os pés e te deitarás, e ele te dirá o que deves fazer.
5 Mɑ Rutu u win dwɑɑ mɛro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye ɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ kpuro, yerɑ kon ko.
5 Respondeu-lhe Rute: Tudo quanto me disseres, farei.
6 Mɑ u seewɑ u dɑ doo soo yeru mi, u kuɑ nɡe mɛ win dwɑɑ mɛro wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro.
6 Então desceu à eira, e fez conforme tudo o que sua sogra lhe tinha ordenado.
7 Ye u wɑ Boɑsi u di u kpɑ u nɔrɑ, u dɑ u kpunɑ mi win dĩɑnu subɑ, sɑɑ yerɑ Rutun tii u dɑ sɛ̃ɛ u durɔ win bekuru ɡbɑbiɑ u kpunɑ win nɑɑsɔ.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido, e estando já o seu coração alegre, veio deitar-se ao pé de uma meda; e vindo ela de mansinho, descobriu-lhe os pés, e se deitou.
8 Ye n kuɑ wɔ̃ku suunu, yerɑ Boɑsi u dom nɑndɑ u yɛ̃sɑ ɡɔsiɑ, mɑ u deemɑ wee kurɔ ɡoo u kpĩ win nɑɑsɔ.
8 Ora, pela meia-noite, o homem estremeceu, voltou-se, e viu uma mulher deitada aos seus pés.
9 Mɑ u bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ mi.
9 E perguntou ele: Quem és tu? Ao que ela respondeu: Sou Rute, tua serva; estende a tua capa sobre a tua serva, porque tu és o remidor.
10 Mɑ Boɑsi u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u nun domɑru kuɑ nɛn bii kurɔbu. Wunɛn bɔrɔkini te ɑ mɑn sɔ̃ɔsi mini, tɑ kere te ɑ wunɛn dwɑɑ mɛro kuɑ. Domi ɑ ǹ ɑluwɑɑsi ɡoo kɑsu ɑ suɑ wi u sɑ̃ɑ sɑ̃ɑro, ǹ kun mɛ ɡobiɡii.
10 Então disse ele: Bendita sejas tu do Senhor, minha filha; mostraste agora mais bondade do que dantes, visto que após nenhum mancebo foste, quer pobre quer rico.
11 Yen sɔ̃, nɛn bii kurɔbu, ɑ ku bɛrum ko. Ye ɑ bikiɑ kpuro yerɑ kon nun kuɑ. Domi nɛn tɔmbu kpuro bɑ nuɑ mɑ wunɛ kurɔ ɡeowɑ.
11 Agora, pois, minha filha, não temas; tudo quanto disseres te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Geemɑ, kon kpĩ n nun tubi di, ɑdɑmɑ ɡoo wɑ̃ɑ wi u sɑ̃ɑ wunɛn durɔn mɛro bisi n nɛn mi turuku kere.
12 Ora, é bem verdade que eu sou remidor, porém há ainda outro mais chegado do que eu.
13 A kpunɔ mini wɔ̃ku te. Siɑ bururu, ù n kĩ u nun tubi di, u koo yen ɡɑri ko. Adɑmɑ ù n yinɑ, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, nɛn tiiwɑ kon ye ko. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ kpunɔ mini sere siɑ.
13 Fica-te aqui esta noite, e será que pela manhã, se ele cumprir para contigo os deveres de remidor, que o faça; mas se não os quiser cumprir, então eu o farei tão certamente como vive o Senhor; deita-te até pela manhã.
14 Mɑ Rutu u kpunɑ ɡee Boɑsi u nɑɑsu tĩi sere n kɑ kuɑ bururu. Adɑmɑ tɔmbu bu kɑ nùn wɑ kpuro, u seewɑ. Yerɑ Boɑsi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku de ɡoo u nɔ mɑ tɔn kurɔ ɡoo u nɑ doo soo yeru mini.
14 Ficou, pois, deitada a seus pés até pela manhã, e levantou-se antes que fosse possível a uma pessoa reconhecer outra; porquanto ele disse: Não se saiba que uma mulher veio à eira.
15 Mɑ u mɑɑ Rutu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn beku te ɑ wukiri mi tɛrio.
15 Disse mais: Traze aqui a capa com que te cobres, e segura-a. Segurou-a, pois, e ele as mediu seis medidas de cevada, e lhas pôs no ombro. Então ela foi para a cidade.
16 Sɑɑ ye u turɑ win dwɑɑ mɛron mi, mɑ dwɑɑ mɛro u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ mi nɛn bii kurɔbu?
16 Quando chegou à sua sogra, esta lhe perguntou: Como te houveste, minha filha? E ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 U nɛɛ, durɔ wi, u nɛɛ, nɑ ǹ ɡɔsirɔ wunɛn mi nɔm dirɑ. Yen sɔ̃nɑ u mɑn ɔɔsu kilo wɔkurɑ nɔɔbu ye wɛ̃.
17 Disse mais: Estas seis medidas de cevada ele mas deu, dizendo: Não voltarás vazia para tua sogra.
18 Mɑ Nɑomi u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ sinɔ mini sɛ̃ɛ nɛn bii kurɔbu sere su kɑ wɑ mɛ ɡɑri yi, yi koo kɑ wiru ɡoorɑ. Domi durɔ win bwɛ̃rɑ kun kpunɑmɔ mɑ n kun mɔ u yi wiru ɡo ɡisɔ.
18 Então disse Noêmi: Espera, minha filha, até que saibas como irá terminar o caso; porque aquele homem não descansará enquanto não tiver concluído hoje este negócio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra