Números 22

BBA vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yen biru, Isirelibɑ bɑ dɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Mɔɑbun wɔwɑɔ, Yuudɛnin bɔkuɔ, sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ, Yerikon deedeeru.
1 Tendo partido os filhos de Israel, acamparam-se nas campinas de Moabe, além do Jordão, na altura de Jericó.
2 Bɑlɑki, Siporin bii u wɑ ye Isirelibɑ bɑ Amɔrebɑ kuɑ.
2 Viu, pois, Balaque, filho de Zipor, tudo o que Israel fizera aos amorreus;
3 Yerɑ Mɔɑbubɑ bɑ nɑndɑ Isirelibɑn dɑbirun sɔ̃.
3 Moabe teve grande medo deste povo, porque era muito; e andava angustiado por causa dos filhos de Israel;
4 Mɑ bɑ Mɑdiɑnibɑn ɡuro ɡurobu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, tɔn dɑbi teni, tɑ koo sun wɔri tu di nɡe mɛ nɛɛ yi rɑ yɑkɑsu di. Sɑɑ ye sɔɔ, Bɑlɑkiwɑ u sɑ̃ɑ Mɔɑbubɑn sunɔ.
4 pelo que Moabe disse aos anciãos dos midianitas: Agora, lamberá esta multidão tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Balaque, filho de Zipor, naquele tempo, era rei dos moabitas.
5 Yerɑ u sɔmɔbu ɡɔrɑ Bɑlɑmu Beorin biin mi, Petoriɔ ye yɑ wɑ̃ɑ Efɑrɑtin dɑɑrɔ win tɔmbun temɔ, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, bweseru ɡɑrɑ yɑrimɑ sɑɑ Eɡibitin di mɑ tɑ hɑnduniɑ kpuro pusi. Tɑ mɑɑ mɑn turuku koomɑ.
5 Enviou ele mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio Eufrates, na terra dos filhos do seu povo, a chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito, cobre a face da terra e está morando defronte de mim.
6 Yen sɔ̃, nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ nɑ ɑ mɑn tɔn be bɔ̃rusiɑ. Domi bɑ mɑn dɑm kere. À n kuɑ mɛ, sɔrɔkudo kon kpĩ n bu kɑmiɑ n ɡirɑ nɛn tem di. Domi nɑ yɛ̃ mɑ wi ɑ domɑru kuɑ u rɑ domɑru wɑ. Wi ɑ mɑɑ bɔ̃rusi, u rɑ bɔ̃ri wɑ.
6 Vem, pois, agora, rogo-te, amaldiçoa-me este povo, pois é mais poderoso do que eu; para ver se o poderei ferir e lançar fora da terra, porque sei que a quem tu abençoares será abençoado, e a quem tu amaldiçoares será amaldiçoado.
7 Mɑ Mɔɑbubɑ kɑ Mɑdiɑnibɑn ɡuro ɡuro be, bɑ dɑ Bɑlɑmu sɔro win mi, bɑ kɛ̃nu nɛni. Ye bɑ turɑ mi, yerɑ bɑ nùn Bɑlɑkin ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ.
7 Então, foram-se os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas, levando consigo o preço dos encantamentos; e chegaram a Balaão e lhe referiram as palavras de Balaque.
8 Bɑlɑmu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i kpunɔ mini wɔ̃ku te, sisiru kpɑ n bɛɛ sɔ̃ ye Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ.
8 Balaão lhes disse: Ficai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar; então, os príncipes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Yerɑ Yinni Gusunɔ u Bɑlɑmu bikiɑ u nɛɛ, tɔn berɑ̀ bɑ wɑ̃ɑ wunɛn mi.
9 Veio Deus a Balaão e disse: Quem são estes homens contigo?
10 Bɑlɑmu u Gusunɔ wisɑ u nɛɛ, Bɑlɑki Siporin bii, Mɔɑbubɑn sinɑ bokowɑ u tɔn be ɡɔrimɑ bu mɑn sɔ̃ bu nɛɛ,
10 Respondeu Balaão a Deus: Balaque, rei dos moabitas, filho de Zipor, os enviou para que me dissessem:
11 wee, bweseru ɡɑrɑ yɑrimɑ Eɡibitin di mɑ tɑ hɑnduniɑ pusi. Yen sɔ̃, n be nɑ n tɔn be bɔ̃rusi. Sɔrɔkudo u koo kpĩ u tɔn be wɔri u kɑmiɑ u ɡirɑ win tem di.
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem, agora, amaldiçoa-mo; talvez eu possa combatê-lo e lançá-lo fora.
12 Gusunɔ u Bɑlɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku dɑ. A ku tɔn be bɔ̃rusi domi nɑ bu domɑru kuɑ.
12 Então, disse Deus a Balaão: Não irás com eles, nem amaldiçoarás o povo; porque é povo abençoado.
13 Mɑ Bɑlɑmu u seewɑ buru buru u Bɑlɑkin sɔmɔ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i wuro bɛɛn temɔ, domi Yinni Gusunɔ u yinɑ n kɑ bɛɛ dɑ.
13 Levantou-se Balaão pela manhã e disse aos príncipes de Balaque: Tornai à vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Mɑ tɔn be, bɑ seewɑ bɑ ɡɔsirɑ Bɑlɑkin mi. Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ mɑ Bɑlɑmu u yinɑ u nɑ.
14 Tendo-se levantado os príncipes dos moabitas, foram a Balaque e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Yerɑ Bɑlɑki u mɑɑ wiruɡibu ɡɑbu sokɑ u ɡɔrɑ be bɑ ɡbiikobu dɑbiru kɑ bɛɛrɛ kere.
15 De novo, enviou Balaque príncipes, em maior número e mais honrados do que os primeiros,
16 Bɑ seewɑ bɑ dɑ Bɑlɑmun mi. Ye bɑ turɑ mi, yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ bɛsɛn sinɑ boko Bɑlɑki, Siporin bii u ɡeruɑ. U nɛɛ, u nun kɑnɑmɔwɑ ɑ ku yinɑ ɑ nɑ.
16 os quais chegaram a Balaão e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Peço-te não te demores em vir a mim,
17 Domi u koo be nun bɛɛrɛ bɑkɑ wɛ̃. U koo ko kpuro ye ɑ nùn bikiɑ. A ɡesi nɑ ɑ nùn tɔn be bɔ̃rusiɑ.
17 porque grandemente te honrarei e farei tudo o que me disseres; vem, pois, rogo-te, amaldiçoa-me este povo.
18 Yerɑ Bɑlɑmu u tɔn be wisɑ u nɛɛ, bɑɑ Bɑlɑki ù n mɑn win diru kɑ̃ te tɑ wurɑ kɑ sii ɡeesu yibɑ nɑǹ kpɛ̃ n ɡɑ̃ɑnu ko. Domi nɑǹ kpɛ̃ n Yinni Gusunɔn ɡere yinɑ.
18 Respondeu Balaão aos oficiais de Balaque: Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia traspassar o mandado do Senhor , meu Deus, para fazer coisa pequena ou grande;
19 Kɑ mɛ, i kpunɔ wɔ̃ku te, kpɑ n bɛɛ sɔ̃ ye u mɑn sɔ̃ɔwɑ.
19 agora, pois, rogo-vos que também aqui fiqueis esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Mɑ Yinni Gusunɔ u Bɑlɑmu kure wɔ̃ku te, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɛ̃ yèn sɔ̃ tɔn be, bɑ nɑ bu nun soku, ɑ seewo ɑ kɑ bu dɑ. Adɑmɑ kɑɑ kowɑ ye nɑ nun sɔ̃ɔwɑ.
20 Veio, pois, o Senhor a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se aqueles homens vieram chamar-te, levanta-te, vai com eles; todavia, farás somente o que eu te disser.
21 Bɑlɑmu u seewɑ buru buru, u win kɛtɛku niu ɡɑɑri bɔkuɑ mɑ u kɑ Mɔɑbubɑn ɡuro ɡuro be dɑ.
21 Então, Balaão levantou-se pela manhã, albardou a sua jumenta e partiu com os príncipes de Moabe.
22 Ye Bɑlɑmu u swɑɑ wɔri u win kɛtɛku sɔni mɑ win sɔm kowobu yiru bɑ nùn swĩi, yerɑ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn mɔru kuɑ mɑ u nùn win ɡɔrɑdo ɡɔriɑ u bunɑnɑ swɑɑɔ.
22 Acendeu-se a ira de Deus, porque ele se foi; e o Anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário. Ora, Balaão ia caminhando, montado na sua jumenta, e dois de seus servos, com ele.
23 Ye kɛtɛku ɡe, ɡɑ ɡɔrɑdo wi wɑ u yɔ̃ swɑɑ suunuɔ u win tɑkobi womɛ, yerɑ ɡɑ ɡɛrɑ ɡɑ dɑ yɑkɑsɔ. Mɑ Bɑlɑmu u ɡu so, u kɑ ɡu swɑɑ sure.
23 Viu, pois, a jumenta o Anjo do Senhor parado no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que se desviou a jumenta do caminho, indo pelo campo; então, Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u dɑ u yɔ̃rɑ swɑɑ kisɑ ɡɑɑ sɔɔ, resɛm ɡbɑɑnu yirun ɡɑnin bɑɑ sɔɔ.
24 Mas o Anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo muro de um e outro lado.
25 Yerɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ mɑɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo wi wɑ mɑ ɡɑ dɑ ɡɑ mɑni ɡɑni yin tiɑɔ. Mɑ ɡɑ Bɑlɑmun nɑɑsu kɑ ɡɑnɑ ye bɑɑri. Mɑ u ɡu so kpɑm.
25 Vendo, pois, a jumenta o Anjo do Senhor , coseu-se contra o muro e comprimiu contra este o pé de Balaão; por isso, tornou a espancá-la.
26 Yerɑ ɡɔrɑdo wi, u swɛnyɑ u dɑ wuswɑɑɔ, mi bɑǹ kpɛ̃ bu mɑɑ ɡɛrɑ ɡɑm.
26 Então, o Anjo do Senhor passou mais adiante e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita, nem para a esquerda.
27 Yerɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ mɑɑ ɡɔrɑdo wi wɑ mɑ ɡɑ wɔrumɑ. Sɑɑ yerɑ Bɑlɑmu u mɑɑ ɡu soberu wɔri kɑ mɔru.
27 Vendo a jumenta o Anjo do Senhor , deixou-se cair debaixo de Balaão; acendeu-se a ira de Balaão, e espancou a jumenta com a vara.
28 Yerɑ Yinni Gusunɔ u derɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ nɔɔ wukiɑ ɡɑ ɡɑri ɡeruɑ ɡɑ nɛɛ, Bɑlɑmu, mbɑ nɑ nun kuɑ ɑ kɑ mɑn so mɛ sere nɔn itɑ.
28 Então, o Senhor fez falar a jumenta, a qual disse a Balaão: Que te fiz eu, que me espancaste já três vezes?
29 Mɑ u kɛtɛku ɡe wisɑ u nɛɛ, ɑ mɑn yɑɑkoru mɔ̀wɑ. Nɑ̀ n dɑɑ mɑm tɑkobi nɛni, nɑ n nun ɡo kɔ.
29 Respondeu Balaão à jumenta: Porque zombaste de mim; tivera eu uma espada na mão e, agora, te mataria.
30 Mɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ nùn wisɑ ɡɑ nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑwɑ wunɛn kɛtɛku, ɑ rɑ mɑn sɔni bɑɑdommɑ sere n kɑ ɡisɔ ɡirɑri. Nɡe mɛyɑ nɑ rɑ nun kue?
30 Replicou a jumenta a Balaão: Porventura, não sou a tua jumenta, em que toda a tua vida cavalgaste até hoje? Acaso, tem sido o meu costume fazer assim contigo? Ele respondeu: Não.
31 Sɑɑ yerɑ Yinni Gusunɔ u Bɑlɑmun nɔni wukiɑ mɑ u Gusunɔn ɡɔrɑdo wi wɑ u yɔ̃ swɑɑ suunu sɔɔ u win tɑkobi womɛ. Yerɑ u yiirɑ u wuswɑɑ tem ɡirɑri.
31 Então, o Senhor abriu os olhos a Balaão, ele viu o Anjo do Senhor , que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça e prostrou-se com o rosto em terra.
32 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑ wunɛn kɛtɛku so mɛ, sere nɔn itɑ. Nɑ nɑwɑ n kɑ nun yɔ̃rɑsiɑ. Domi kɑrin swɑɑ ɑ swĩi mi.
32 Então, o Anjo do Senhor lhe disse: Por que já três vezes espancaste a jumenta? Eis que eu saí como teu adversário, porque o teu caminho é perverso diante de mim;
33 Kɛtɛku ɡe, ɡɑ mɑn wɑ mɑ ɡɑ ɡɛrɑ sere nɔn itɑ. Gɑ̀ kun dɑɑ ɡɛre mɛ, kon dɑɑ nun ɡowɑ kpɑ n ɡen tii deri.
33 a jumenta me viu e já três vezes se desviou de diante de mim; na verdade, eu, agora, te haveria matado e a ela deixaria com vida.
34 Mɑ Bɑlɑmu u ɡɔrɑdo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee nɑ torɑ. Nɑǹ yɛ̃ mɑ ɑ wɑ̃ɑ swɑɑɔ. Tɛ̃, nɛn sɑnum mɛ, mù kun kɑ nun nɑɑwɛ, kon ɡɔsirɑ n wurɑ nɛn yɛnuɔ.
34 Então, Balaão disse ao Anjo do Senhor : Pequei, porque não soube que estavas neste caminho para te opores a mim; agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nɛɛ, ɑɑwo. A kɑ tɔn be doo. Adɑmɑ ɡɑri yi kon nun sɔ̃, yiyɑ kɑɑ ɡere.
35 Tornou o Anjo do Senhor a Balaão: Vai-te com estes homens; mas somente aquilo que eu te disser, isso falarás. Assim, Balaão se foi com os príncipes de Balaque.
36 Sɑnɑm mɛ Bɑlɑki u nuɑ mɑ Bɑlɑmu u wee, yerɑ u nùn sennɔ dɑ sere Mɔɑbubɑn wuuɔ ben tem nɔɔ burɑ yerɔ Aɑnɔɔn dɑɑrɔ.
36 Tendo Balaque ouvido que Balaão havia chegado, saiu-lhe ao encontro até à cidade de Moabe, que está nos confins do Arnom e na fronteira extrema.
37 Mɑ Bɑlɑki u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑǹ nɛ sɑnɑm mɛ nɑ ɡbiɑ nɑ nun sɔmɔbu ɡɔriɑ. A tɑmɑɑ nɑǹ kpɛ̃ n nun ɡɑ̃ɑnu kɛ̃?
37 Perguntou Balaque a Balaão: Porventura, não enviei mensageiros a chamar-te? Por que não vieste a mim? Não posso eu, na verdade, honrar-te?
38 Mɑ Bɑlɑmu u Bɑlɑki wisɑ u nɛɛ, ɡeemɑ, wee, nɑ nɑ wunɛn mi tɛ̃, ɑdɑmɑ nɑǹ ɡɛɛ mɔ n nun sɔ̃. Yinni Gusunɔwɑ u koo mɑn sɔ̃ ye kon nun sɔ̃.
38 Respondeu Balaão a Balaque: Eis-me perante ti; acaso, poderei eu, agora, falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Mɑ Bɑlɑmu kɑ Bɑlɑki bɑ swɑɑ wɔrimɑ bɑ tunumɑ Kiriɑti Husɔtuɔ.
39 Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Yerɑ Bɑlɑki u kɛtɛbɑ kɑ yɑ̃ɑnu ɡo u kɑ yɑ̃kuru kuɑ.
40 Então, Balaque sacrificou bois e ovelhas; e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Yen sisiru bururu, Bɑlɑki u Bɑlɑmu suɑ bɑ yɔɔwɑ Bɑmɔtu Bɑɑliɔ. Min diyɑ bɑ Isirelibɑn sukum wɑɑmɔ.
41 Sucedeu que, pela manhã, Balaque tomou a Balaão e o fez subir a Bamote-Baal; e Balaão viu dali a parte mais próxima do povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra