Números 22

BBA vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yen biru, Isirelibɑ bɑ dɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Mɔɑbun wɔwɑɔ, Yuudɛnin bɔkuɔ, sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ, Yerikon deedeeru.
1 Depois partiram os filhos de Israel, e acamparam-se nas campinas de Moabe, além do Jordão na altura de Jericó.
2 Bɑlɑki, Siporin bii u wɑ ye Isirelibɑ bɑ Amɔrebɑ kuɑ.
2 Vendo, pois, Balaque, filho de Zipor, tudo o que Israel fizera aos amorreus,
3 Yerɑ Mɔɑbubɑ bɑ nɑndɑ Isirelibɑn dɑbirun sɔ̃.
3 Moabe temeu muito diante deste povo, porque era numeroso; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 Mɑ bɑ Mɑdiɑnibɑn ɡuro ɡurobu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, tɔn dɑbi teni, tɑ koo sun wɔri tu di nɡe mɛ nɛɛ yi rɑ yɑkɑsu di. Sɑɑ ye sɔɔ, Bɑlɑkiwɑ u sɑ̃ɑ Mɔɑbubɑn sunɔ.
4 Por isso Moabe disse aos anciãos dos midianitas: Agora lamberá esta congregação tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Naquele tempo Balaque, filho de Zipor, era rei dos moabitas.
5 Yerɑ u sɔmɔbu ɡɔrɑ Bɑlɑmu Beorin biin mi, Petoriɔ ye yɑ wɑ̃ɑ Efɑrɑtin dɑɑrɔ win tɔmbun temɔ, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, bweseru ɡɑrɑ yɑrimɑ sɑɑ Eɡibitin di mɑ tɑ hɑnduniɑ kpuro pusi. Tɑ mɑɑ mɑn turuku koomɑ.
5 Este enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, na terra dos filhos do seu povo, a chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito; eis que cobre a face da terra, e está parado defronte de mim.
6 Yen sɔ̃, nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ nɑ ɑ mɑn tɔn be bɔ̃rusiɑ. Domi bɑ mɑn dɑm kere. À n kuɑ mɛ, sɔrɔkudo kon kpĩ n bu kɑmiɑ n ɡirɑ nɛn tem di. Domi nɑ yɛ̃ mɑ wi ɑ domɑru kuɑ u rɑ domɑru wɑ. Wi ɑ mɑɑ bɔ̃rusi, u rɑ bɔ̃ri wɑ.
6 Vem, pois, agora, rogo-te, amaldiçoa-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; talvez o poderei ferir e lançar fora da terra; porque eu sei que, a quem tu abençoares será abençoado, e a quem tu amaldiçoares será amaldiçoado.
7 Mɑ Mɔɑbubɑ kɑ Mɑdiɑnibɑn ɡuro ɡuro be, bɑ dɑ Bɑlɑmu sɔro win mi, bɑ kɛ̃nu nɛni. Ye bɑ turɑ mi, yerɑ bɑ nùn Bɑlɑkin ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ.
7 Então foram-se os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas com o preço dos encantamentos nas suas mãos; e chegaram a Balaão, e disseram-lhe as palavras de Balaque.
8 Bɑlɑmu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i kpunɔ mini wɔ̃ku te, sisiru kpɑ n bɛɛ sɔ̃ ye Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ.
8 E ele lhes disse: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar; então os príncipes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Yerɑ Yinni Gusunɔ u Bɑlɑmu bikiɑ u nɛɛ, tɔn berɑ̀ bɑ wɑ̃ɑ wunɛn mi.
9 E veio Deus a Balaão, e disse: Quem são estes homens que estão contigo?
10 Bɑlɑmu u Gusunɔ wisɑ u nɛɛ, Bɑlɑki Siporin bii, Mɔɑbubɑn sinɑ bokowɑ u tɔn be ɡɔrimɑ bu mɑn sɔ̃ bu nɛɛ,
10 E Balaão disse a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas, os enviou, dizendo:
11 wee, bweseru ɡɑrɑ yɑrimɑ Eɡibitin di mɑ tɑ hɑnduniɑ pusi. Yen sɔ̃, n be nɑ n tɔn be bɔ̃rusi. Sɔrɔkudo u koo kpĩ u tɔn be wɔri u kɑmiɑ u ɡirɑ win tem di.
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem agora, amaldiçoa-o; porventura poderei pelejar contra ele e expulsá-lo.
12 Gusunɔ u Bɑlɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku dɑ. A ku tɔn be bɔ̃rusi domi nɑ bu domɑru kuɑ.
12 Então disse Deus a Balaão: Não irás com eles, nem amaldiçoarás a este povo, porquanto é bendito.
13 Mɑ Bɑlɑmu u seewɑ buru buru u Bɑlɑkin sɔmɔ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i wuro bɛɛn temɔ, domi Yinni Gusunɔ u yinɑ n kɑ bɛɛ dɑ.
13 Então Balaão levantou-se pela manhã, e disse aos príncipes de Balaque: Ide à vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Mɑ tɔn be, bɑ seewɑ bɑ ɡɔsirɑ Bɑlɑkin mi. Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ mɑ Bɑlɑmu u yinɑ u nɑ.
14 E levantaram-se os príncipes dos moabitas, e vieram a Balaque, e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Yerɑ Bɑlɑki u mɑɑ wiruɡibu ɡɑbu sokɑ u ɡɔrɑ be bɑ ɡbiikobu dɑbiru kɑ bɛɛrɛ kere.
15 Porém Balaque tornou a enviar mais príncipes, mais honrados do que aqueles.
16 Bɑ seewɑ bɑ dɑ Bɑlɑmun mi. Ye bɑ turɑ mi, yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ bɛsɛn sinɑ boko Bɑlɑki, Siporin bii u ɡeruɑ. U nɛɛ, u nun kɑnɑmɔwɑ ɑ ku yinɑ ɑ nɑ.
16 Os quais foram a Balaão, e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim.
17 Domi u koo be nun bɛɛrɛ bɑkɑ wɛ̃. U koo ko kpuro ye ɑ nùn bikiɑ. A ɡesi nɑ ɑ nùn tɔn be bɔ̃rusiɑ.
17 Porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres; vem pois, rogo-te, amaldiçoa-me este povo.
18 Yerɑ Bɑlɑmu u tɔn be wisɑ u nɛɛ, bɑɑ Bɑlɑki ù n mɑn win diru kɑ̃ te tɑ wurɑ kɑ sii ɡeesu yibɑ nɑǹ kpɛ̃ n ɡɑ̃ɑnu ko. Domi nɑǹ kpɛ̃ n Yinni Gusunɔn ɡere yinɑ.
18 Então Balaão respondeu, e disse aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da ordem do Senhor meu Deus, para fazer coisa pequena ou grande;
19 Kɑ mɛ, i kpunɔ wɔ̃ku te, kpɑ n bɛɛ sɔ̃ ye u mɑn sɔ̃ɔwɑ.
19 Agora, pois, rogo-vos que também aqui fiqueis esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Mɑ Yinni Gusunɔ u Bɑlɑmu kure wɔ̃ku te, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɛ̃ yèn sɔ̃ tɔn be, bɑ nɑ bu nun soku, ɑ seewo ɑ kɑ bu dɑ. Adɑmɑ kɑɑ kowɑ ye nɑ nun sɔ̃ɔwɑ.
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se aqueles homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás o que eu te disser.
21 Bɑlɑmu u seewɑ buru buru, u win kɛtɛku niu ɡɑɑri bɔkuɑ mɑ u kɑ Mɔɑbubɑn ɡuro ɡuro be dɑ.
21 Então Balaão levantou-se pela manhã, e albardou a sua jumenta, e foi com os príncipes de Moabe.
22 Ye Bɑlɑmu u swɑɑ wɔri u win kɛtɛku sɔni mɑ win sɔm kowobu yiru bɑ nùn swĩi, yerɑ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn mɔru kuɑ mɑ u nùn win ɡɔrɑdo ɡɔriɑ u bunɑnɑ swɑɑɔ.
22 E a ira de Deus acendeu-se, porque ele se ia; e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário; e ele ia caminhando, montado na sua jumenta, e dois de seus servos com ele.
23 Ye kɛtɛku ɡe, ɡɑ ɡɔrɑdo wi wɑ u yɔ̃ swɑɑ suunuɔ u win tɑkobi womɛ, yerɑ ɡɑ ɡɛrɑ ɡɑ dɑ yɑkɑsɔ. Mɑ Bɑlɑmu u ɡu so, u kɑ ɡu swɑɑ sure.
23 Viu, pois, a jumenta o anjo do Senhor, que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que desviou-se a jumenta do caminho, indo pelo campo; então Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u dɑ u yɔ̃rɑ swɑɑ kisɑ ɡɑɑ sɔɔ, resɛm ɡbɑɑnu yirun ɡɑnin bɑɑ sɔɔ.
24 Mas o anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo uma parede de um e de outro lado.
25 Yerɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ mɑɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo wi wɑ mɑ ɡɑ dɑ ɡɑ mɑni ɡɑni yin tiɑɔ. Mɑ ɡɑ Bɑlɑmun nɑɑsu kɑ ɡɑnɑ ye bɑɑri. Mɑ u ɡu so kpɑm.
25 Vendo, pois, a jumenta, o anjo do Senhor, encostou-se contra a parede, e apertou contra a parede o pé de Balaão; por isso tornou a espancá-la.
26 Yerɑ ɡɔrɑdo wi, u swɛnyɑ u dɑ wuswɑɑɔ, mi bɑǹ kpɛ̃ bu mɑɑ ɡɛrɑ ɡɑm.
26 Então o anjo do Senhor passou mais adiante, e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Yerɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ mɑɑ ɡɔrɑdo wi wɑ mɑ ɡɑ wɔrumɑ. Sɑɑ yerɑ Bɑlɑmu u mɑɑ ɡu soberu wɔri kɑ mɔru.
27 E, vendo a jumenta o anjo do Senhor, deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão acendeu-se, e espancou a jumenta com o bordão.
28 Yerɑ Yinni Gusunɔ u derɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ nɔɔ wukiɑ ɡɑ ɡɑri ɡeruɑ ɡɑ nɛɛ, Bɑlɑmu, mbɑ nɑ nun kuɑ ɑ kɑ mɑn so mɛ sere nɔn itɑ.
28 Então o Senhor abriu a boca da jumenta, a qual disse a Balaão: Que te fiz eu, que me espancaste estas três vezes?
29 Mɑ u kɛtɛku ɡe wisɑ u nɛɛ, ɑ mɑn yɑɑkoru mɔ̀wɑ. Nɑ̀ n dɑɑ mɑm tɑkobi nɛni, nɑ n nun ɡo kɔ.
29 E Balaão disse à jumenta: Por que zombaste de mim; quem dera tivesse eu uma espada na mão, porque agora te mataria.
30 Mɑ kɛtɛku ɡe, ɡɑ nùn wisɑ ɡɑ nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑwɑ wunɛn kɛtɛku, ɑ rɑ mɑn sɔni bɑɑdommɑ sere n kɑ ɡisɔ ɡirɑri. Nɡe mɛyɑ nɑ rɑ nun kue?
30 E a jumenta disse a Balaão: Porventura não sou a tua jumenta, em que cavalgaste desde o tempo em que me tornei tua até hoje? Acaso tem sido o meu costume fazer assim contigo? E ele respondeu: Não.
31 Sɑɑ yerɑ Yinni Gusunɔ u Bɑlɑmun nɔni wukiɑ mɑ u Gusunɔn ɡɔrɑdo wi wɑ u yɔ̃ swɑɑ suunu sɔɔ u win tɑkobi womɛ. Yerɑ u yiirɑ u wuswɑɑ tem ɡirɑri.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o anjo do Senhor, que estava no caminho e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça, e prostrou-se sobre a sua face.
32 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑ wunɛn kɛtɛku so mɛ, sere nɔn itɑ. Nɑ nɑwɑ n kɑ nun yɔ̃rɑsiɑ. Domi kɑrin swɑɑ ɑ swĩi mi.
32 Então o anjo do Senhor lhe disse: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu saí para ser teu adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 Kɛtɛku ɡe, ɡɑ mɑn wɑ mɑ ɡɑ ɡɛrɑ sere nɔn itɑ. Gɑ̀ kun dɑɑ ɡɛre mɛ, kon dɑɑ nun ɡowɑ kpɑ n ɡen tii deri.
33 Porém a jumenta me viu, e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela não se desviasse de diante de mim, na verdade que eu agora te haveria matado, e a ela deixaria com vida.
34 Mɑ Bɑlɑmu u ɡɔrɑdo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee nɑ torɑ. Nɑǹ yɛ̃ mɑ ɑ wɑ̃ɑ swɑɑɔ. Tɛ̃, nɛn sɑnum mɛ, mù kun kɑ nun nɑɑwɛ, kon ɡɔsirɑ n wurɑ nɛn yɛnuɔ.
34 Então Balaão disse ao anjo do Senhor: Pequei, porque não sabia que estavas neste caminho para te opores a mim; e agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nɛɛ, ɑɑwo. A kɑ tɔn be doo. Adɑmɑ ɡɑri yi kon nun sɔ̃, yiyɑ kɑɑ ɡere.
35 E disse o anjo do Senhor a Balaão: Vai-te com estes homens; mas somente a palavra que eu falar a ti, esta falarás. Assim Balaão se foi com os príncipes de Balaque.
36 Sɑnɑm mɛ Bɑlɑki u nuɑ mɑ Bɑlɑmu u wee, yerɑ u nùn sennɔ dɑ sere Mɔɑbubɑn wuuɔ ben tem nɔɔ burɑ yerɔ Aɑnɔɔn dɑɑrɔ.
36 Ouvindo, pois, Balaque que Balaão vinha, saiu-lhe ao encontro até à cidade de Moabe, que está no termo de Arnom, na extremidade do termo dele.
37 Mɑ Bɑlɑki u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑǹ nɛ sɑnɑm mɛ nɑ ɡbiɑ nɑ nun sɔmɔbu ɡɔriɑ. A tɑmɑɑ nɑǹ kpɛ̃ n nun ɡɑ̃ɑnu kɛ̃?
37 E Balaque disse a Balaão: Porventura não enviei diligentemente a chamar-te? Por que não vieste a mim? Não posso eu na verdade honrar-te?
38 Mɑ Bɑlɑmu u Bɑlɑki wisɑ u nɛɛ, ɡeemɑ, wee, nɑ nɑ wunɛn mi tɛ̃, ɑdɑmɑ nɑǹ ɡɛɛ mɔ n nun sɔ̃. Yinni Gusunɔwɑ u koo mɑn sɔ̃ ye kon nun sɔ̃.
38 Então Balaão disse a Balaque: Eis que eu tenho vindo a ti; porventura poderei eu agora de alguma forma falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Mɑ Bɑlɑmu kɑ Bɑlɑki bɑ swɑɑ wɔrimɑ bɑ tunumɑ Kiriɑti Husɔtuɔ.
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Yerɑ Bɑlɑki u kɛtɛbɑ kɑ yɑ̃ɑnu ɡo u kɑ yɑ̃kuru kuɑ.
40 Então Balaque matou bois e ovelhas; e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Yen sisiru bururu, Bɑlɑki u Bɑlɑmu suɑ bɑ yɔɔwɑ Bɑmɔtu Bɑɑliɔ. Min diyɑ bɑ Isirelibɑn sukum wɑɑmɔ.
41 E sucedeu que, pela manhã Balaque tomou a Balaão, e o fez subir aos altos de Baal, e viu ele dali a última parte do povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra