Números 20

BBA vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wɔ̃ɔn suru ɡbiikoo sɔɔrɑ Isirelibɑ kpuro bɑ tunumɑ ɡbɑburɔ te bɑ sokumɔ Sini, mɑ bɑ sinɑ Kɑdɛsiɔ. Miyɑ Mɑriɑmu u ɡu, mɑ bɑ nùn sikɑ.
1 No primeiro mês do ano, toda a comunidade chegou ao deserto de Zim e acampou em Cades. Enquanto estavam lá, Miriã morreu e foi sepultada.
2 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Isirelibɑ bɑ nim biɑ mɑ bɑ Mɔwisi kɑ Aroni seesi.
2 Como não havia água naquele lugar, o povo se rebelou contra Moisés e Arão.
3 Mɑ tɔn be, bɑ kɑ Mɔwisi wɔki bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑǹ dere Yinni Gusunɔ u yɑnde sun ɡo sɑnɑm mɛ u bɛsɛɡibu ɡoomɔ.
3 Discutiram com Moisés e disseram: “Se ao menos tivéssemos morrido com nossos irmãos diante do S enhor !
4 Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑ bɛsɛ Gusunɔn tɔmbu nɑ ɡbɑburu sɔɔ mini su kɑ ɡbi bɛsɛ kɑ bɛsɛn yɑɑ sɑbenu.
4 Por que vocês trouxeram a comunidade do S enhor até este deserto? Foi para morrermos, junto com todos os nossos animais?
5 Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ sun yɑrɑmɑ Eɡibitin di mɑ ɑ kɑ sun nɑ yɑm kɔ̃sum mini, mi sɑǹ kpɛ̃ su dĩɑnu ɡɑnu duure. Dɑ̃ɑ ye bɑ mɔ̀ fiɡie sɑri mini, resɛm mɑɑ sɑri, ɡerenɑdi mɑɑ sɑri. Mɛyɑ nim kun mɑm wɑ̃ɑ mɛ sɑ ko nɔ.
5 Por que nos obrigaram a sair do Egito e nos trouxeram para este lugar terrível? Esta terra não tem cereais, nem figos, nem uvas, nem romãs, nem água para beber!”.
6 Mɑ Mɔwisi kɑ Aroni bɑ tɔn be deri bɑ dɑ Yinni Gusunɔn kurun kɔnnɔwɔ. Mɑ bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri. Mɑ Yinni Gusunɔn yiiko yɑ sɔ̃ɔsirɑ.
6 Moisés e Arão se afastaram do povo e foram até a frente da tenda do encontro, onde se prostraram com o rosto em terra. Então a presença gloriosa do S enhor lhes apareceu,
7 Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
7 e o S enhor disse a Moisés:
8 ɑ wunɛn dɛkɑ suo kpɑ wunɛ kɑ wunɛn mɔɔ Aroni i Isirelibɑ mɛnnɑ kpɑ i kɑ kpee te ɡɑri ko be kpuron wuswɑɑɔ. Tɑ koo nim yɑrɑ i nɔ bɛɛ kɑ bɛɛn yɑɑ sɑbenu.
8 “Você e Arão, peguem a vara e reúnam todo o povo. Enquanto eles observam, falem àquela rocha ali, e dela jorrará água. Vocês tirarão água suficiente da rocha para matar a sede de toda a comunidade e de seus animais”.
9 Mɑ Mɔwisi u dɛkɑ ye suɑ ye yɑ wɑ̃ɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ nɡe mɛ Yinni Gusunɔn tii u nùn sɔ̃ɔwɑ.
9 Moisés fez conforme o S enhor havia ordenado. Pegou a vara que ficava guardada diante do S enhor e,
10 Mɑ wi kɑ Aroni bɑ Isirelibɑ kpuro sokɑ bɑ dɑ kpee ten mi. Yerɑ Mɔwisi u nɛɛ, i swɑɑ dɑkio i nɔ bɛɛ mɛm nɔɔ sɑribɑ. Kpee tenin min diyɑ sɑ ko de nim mu yɑri?
10 em seguida, ele e Arão mandaram chamar o povo para se reunir em frente da rocha. “Ouçam, seus rebeldes!”, gritou Moisés. “Será que é desta rocha que teremos de tirar água para vocês?”
11 Yerɑ Mɔwisi u kpee te so kɑ win dɛkɑ ye, nɔn yiru mɑ nim mu yɑrɑ n kpɑ̃ kpee ten min di. Mɑ tɔn be kpuro kɑ ben yɑɑ sɑbenu bɑ nim mɛ nɔrɑ.
11 Então Moisés levantou a mão e bateu na rocha duas vezes com a vara, e jorrou muita água. Assim, toda a comunidade e todos os seus animais beberam até matar a sede.
12 Yerɑ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yèn sɔ̃ i mɑn nɑɑnɛ birɑ iǹ mɑn bɛɛrɛ wɛ̃ Isirelibɑn wuswɑɑɔ, yen sɔ̃nɑ nɑǹ derimɔ i kɑ bu du tem mɛ sɔɔ, mɛ nɑ bu nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
12 O S enhor , porém, disse a Moisés e a Arão: “Uma vez que vocês não confiaram em mim para mostrar minha santidade aos israelitas, não os conduzirão à terra que eu lhes dou!”.
13 Gɑri yinin sɔ̃nɑ bɑ rɑ nim mɛ soku Mɛribɑn nim. Yen tubusiɑnɑ sɑnnɔn nim. Domi miyɑ Isirelibɑ bɑ Yinni Gusunɔ wɔkisi mɑ u bu win dɛɛrɑru sɔ̃ɔsi.
13 Por isso aquele lugar ficou conhecido como Meribá, pois ali os israelitas discutiram com o S enhor , e ali ele mostrou sua santidade entre eles.
14 Sɑɑ Kɑdɛsi min diyɑ Mɔwisi u Edɔmun sunɔ ɡɔriɑ bu nùn sɔ̃ nɡe mɛ be Isirelibɑ bɑ wɑhɑlɑ kuɑ.
14 Enquanto estava em Cades, Moisés enviou representantes ao rei de Edom com a seguinte mensagem: “É isto que dizem seus parentes, o povo de Israel: É de seu conhecimento todas as dificuldades que tivemos.
15 U nɛɛ, yellu, bɛsɛn bɑɑbɑbɑ bɑ dɑ Eɡibitiɔ. Miyɑ bɛsɛn bweserɑ sinɑ n kɑ tɛ. Mɑ Eɡibitiɡibu bɑ sun nɔni sɔ̃ɔwɑ bɛsɛ kɑ bɛsɛn bɑɑbɑ be.
15 Nossos antepassados desceram ao Egito, onde vivemos por muito tempo. Ali, nós e nossos antepassados fomos maltratados pelos egípcios,
16 Sɑɑ ye sɔɔrɑ sɑ Yinni Gusunɔ nɔɔɡiru sue sɑ nùn somiru kɑnɑ. Mɑ u bɛsɛn nɔɔ nuɑ u win ɡɔrɑdo ɡɔrimɑ u sun yɑrɑ Eɡibitin di. Wee tɛ̃ sɑ wɑ̃ɑ Kɑdɛsi mini wunɛn tem nɔɔ burɑ yerɔ.
16 mas, quando clamamos ao S enhor , ele nos ouviu e enviou um anjo que nos tirou do Egito. Agora estamos acampados em Cades, cidade na fronteira de seu território.
17 Yen sɔ̃, sɑ nun kɑnɑmɔ ɑ de su wunɛn tem bukiɑnɑ. Sɑǹ kpeeyɔ kɑ bɛɛn ɡbeɑ ɡiɑ, sɑǹ bɛɛn resɛm ɡbɑɑnu duɔ, sɑǹ mɑɑ bɛɛn dɔkɔbɑn nim nɔrumɔ. Swɑɑ bɑkɑ sɑ ko mwɑ sɑǹ ɡɛrɑmɔ ɡɑm sere su kɑ bɛɛn tem sɑrɑ.
17 Pedimos que nos deixe atravessar sua terra. Tomaremos cuidado para não passar por seus campos e vinhedos, e não beberemos água de seus poços. Seguiremos pela estrada real e só a deixaremos quando tivermos atravessado seu território”.
18 Adɑmɑ Edɔmun sinɑ boko wi, u nɛɛ, iǹ nɛn tem bukiɑnɑmɔ. Ì n mɑɑ yinɑ i nɑ, kon kɑ bɛɛ tɑbu ko.
18 O rei de Edom, porém, disse: “Fiquem fora do meu território ou irei ao seu encontro com meu exército!”.
19 Mɑ Isirelibɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ko kpewɑ kɑ swɑɑ bɑkɑ. Bɛsɛ kɑ bɛsɛn yɑɑ sɑbenu sɑ̀ n wunɛn dɔkɔbɑn nim nɔrɑ sɑ ko yen ɡobi kɔsiɑ. A ɡesi de su wunɛn tem bukiɑnɑ su doonɑ.
19 Os israelitas responderam: “Ficaremos na estrada principal. Se nós ou nossos animais bebermos de sua água, pagaremos por ela. Apenas deixe-nos passar por seu território; é só o que pedimos”.
20 Mɑ Edɔmun sinɑ boko wi, u nɛɛ, nɑǹ wurewɑ i nɛn tem bukiɑnɑ.
20 O rei de Edom retrucou: “Vocês não têm permissão de passar por nossa terra!”. Em seguida, mobilizou suas tropas e marchou contra o povo de Israel com um exército poderoso.
21 Mɑ bɑ yinɑ Isirelibɑ bu ben tem mɛ bukiɑnɑ bu doonɑ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ Isirelibɑ bɑ ɡɔsirɑ, bɑ kpɑ ɡɑm ɡiɑn di.
21 Uma vez que o povo de Edom se recusou a deixá-los passar por seu território, os israelitas foram obrigados a desviar-se dele.
22 — ausente —
22 Então toda a comunidade de Israel partiu de Cades e chegou ao monte Hor.
23 — ausente —
23 Ali, na fronteira com a terra de Edom, o S enhor disse a Moisés e a Arão:
24 wee Aroni u koo ɡbi. Uǹ duɔ tem mɛ sɔɔ mɛ kon Isirelibɑ wɛ̃ yèn sɔ̃ iǹ nɛn woodɑ mɛm nɔɔwɛ ye nɑ bɛɛ wɛ̃ Mɛribɑɔ.
24 “É chegado o momento de Arão reunir-se a seus antepassados. Não entrará na terra que dou aos israelitas, pois vocês se rebelaram contra minhas instruções a respeito da água em Meribá.
25 Wunɛ Mɔwisi, ɑ Aroni kɑ win bii Eleɑsɑɑ suo ɑ kɑ bu dɑ Horin ɡuu ten wɔllɔ.
25 Agora, leve Arão e seu filho Eleazar ao monte Hor.
26 Kpɑ ɑ Aronin sɑ̃ɑ yɑ̃nu potɑ ɑ nu Eleɑsɑɑ sebusiɑ. Domi miyɑ Aroni u koo ɡbi.
26 Em seguida, tire as roupas sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, seu filho. Arão morrerá ali e se reunirá a seus antepassados”.
27 Mɑ Mɔwisi u kuɑ ye Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ. Wi kɑ Aroni kɑ Eleɑsɑɑ bɑ yɔɔwɑ ɡuu ten wɔllɔ Isirelibɑ kpuron nɔni biru.
27 Moisés fez conforme o S enhor lhe ordenou. Os três subiram juntos ao monte Hor, enquanto toda a comunidade observava.
28 Ye bɑ turɑ mi, u Aronin sɑ̃ɑ yɑ̃ɑ ni potɑ u nu Eleɑsɑɑ sebusiɑ. Yen biru, Aroni u kpunɑ u ɡu ɡuu ten mi. Mɑ Mɔwisi kɑ Eleɑsɑɑ bɑ sɑrɑmɑ.
28 No topo, Moisés tirou as roupas sacerdotais de Arão e as colocou em Eleazar, filho de Arão. Então Arão morreu no alto do monte, e Moisés e Eleazar desceram.
29 Ye Isirelibɑ bɑ wɑ mɑ Aroni u ɡuwɑ, yerɑ be kpuro bɑ win ɡɔɔ swĩ sɔ̃ɔ tɛnɑ.
29 Quando a comunidade percebeu que Arão havia morrido, todo o povo de Israel lamentou sua morte por trinta dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra