Números 20

BBA vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wɔ̃ɔn suru ɡbiikoo sɔɔrɑ Isirelibɑ kpuro bɑ tunumɑ ɡbɑburɔ te bɑ sokumɔ Sini, mɑ bɑ sinɑ Kɑdɛsiɔ. Miyɑ Mɑriɑmu u ɡu, mɑ bɑ nùn sikɑ.
1 Toda a congregação dos filhos de Israel chegou ao deserto de Zim, no primeiro mês, e o povo ficou em Cades. Ali Miriã morreu e ali ela foi sepultada.
2 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Isirelibɑ bɑ nim biɑ mɑ bɑ Mɔwisi kɑ Aroni seesi.
2 Não havia água para o povo. Então se ajuntaram contra Moisés e contra Arão.
3 Mɑ tɔn be, bɑ kɑ Mɔwisi wɔki bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑǹ dere Yinni Gusunɔ u yɑnde sun ɡo sɑnɑm mɛ u bɛsɛɡibu ɡoomɔ.
3 E o povo discutiu com Moisés, dizendo: — Antes tivéssemos morrido quando os nossos irmãos morreram diante do
4 Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑ bɛsɛ Gusunɔn tɔmbu nɑ ɡbɑburu sɔɔ mini su kɑ ɡbi bɛsɛ kɑ bɛsɛn yɑɑ sɑbenu.
4 Por que vocês trouxeram a congregação do Senhor a este deserto, para morrermos aqui, nós e os nossos animais?
5 Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ sun yɑrɑmɑ Eɡibitin di mɑ ɑ kɑ sun nɑ yɑm kɔ̃sum mini, mi sɑǹ kpɛ̃ su dĩɑnu ɡɑnu duure. Dɑ̃ɑ ye bɑ mɔ̀ fiɡie sɑri mini, resɛm mɑɑ sɑri, ɡerenɑdi mɑɑ sɑri. Mɛyɑ nim kun mɑm wɑ̃ɑ mɛ sɑ ko nɔ.
5 E por que vocês nos tiraram do Egito, para nos trazer a este lugar horrível, onde não há cereais, nem figos, nem vinhas, nem romãs, nem água para beber?
6 Mɑ Mɔwisi kɑ Aroni bɑ tɔn be deri bɑ dɑ Yinni Gusunɔn kurun kɔnnɔwɔ. Mɑ bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri. Mɑ Yinni Gusunɔn yiiko yɑ sɔ̃ɔsirɑ.
6 Então Moisés e Arão saíram da presença do povo e foram para a porta da tenda do encontro e se lançaram sobre o seu rosto; e a glória do Senhor lhes apareceu.
7 Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
7 O Senhor disse a Moisés:
8 ɑ wunɛn dɛkɑ suo kpɑ wunɛ kɑ wunɛn mɔɔ Aroni i Isirelibɑ mɛnnɑ kpɑ i kɑ kpee te ɡɑri ko be kpuron wuswɑɑɔ. Tɑ koo nim yɑrɑ i nɔ bɛɛ kɑ bɛɛn yɑɑ sɑbenu.
8 — Pegue o seu bordão e ajunte o povo, você e Arão, o seu irmão. E, diante do povo, falem à rocha, e ela dará a sua água. Assim vocês tirarão água da rocha e darão de beber à congregação e aos animais.
9 Mɑ Mɔwisi u dɛkɑ ye suɑ ye yɑ wɑ̃ɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ nɡe mɛ Yinni Gusunɔn tii u nùn sɔ̃ɔwɑ.
9 Então Moisés pegou o bordão que estava diante do Senhor , como este lhe havia ordenado.
10 Mɑ wi kɑ Aroni bɑ Isirelibɑ kpuro sokɑ bɑ dɑ kpee ten mi. Yerɑ Mɔwisi u nɛɛ, i swɑɑ dɑkio i nɔ bɛɛ mɛm nɔɔ sɑribɑ. Kpee tenin min diyɑ sɑ ko de nim mu yɑri?
10 Moisés e Arão reuniram o povo diante da rocha. Então Moisés lhes disse: — Agora escutem, rebeldes! Será que teremos de fazer com que saia água desta rocha para vocês?
11 Yerɑ Mɔwisi u kpee te so kɑ win dɛkɑ ye, nɔn yiru mɑ nim mu yɑrɑ n kpɑ̃ kpee ten min di. Mɑ tɔn be kpuro kɑ ben yɑɑ sɑbenu bɑ nim mɛ nɔrɑ.
11 Moisés levantou a mão e feriu a rocha duas vezes com o seu bordão, e saíram muitas águas; e a congregação e os seus animais beberam.
12 Yerɑ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yèn sɔ̃ i mɑn nɑɑnɛ birɑ iǹ mɑn bɛɛrɛ wɛ̃ Isirelibɑn wuswɑɑɔ, yen sɔ̃nɑ nɑǹ derimɔ i kɑ bu du tem mɛ sɔɔ, mɛ nɑ bu nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
12 Mas o Senhor disse a Moisés e a Arão: — Porque não creram em mim, para me santificarem diante dos filhos de Israel, vocês não farão entrar este povo na terra que lhe dei.
13 Gɑri yinin sɔ̃nɑ bɑ rɑ nim mɛ soku Mɛribɑn nim. Yen tubusiɑnɑ sɑnnɔn nim. Domi miyɑ Isirelibɑ bɑ Yinni Gusunɔ wɔkisi mɑ u bu win dɛɛrɑru sɔ̃ɔsi.
13 São estas as águas de Meribá, porque os filhos de Israel discutiram com o Senhor ; e o Senhor se santificou neles.
14 Sɑɑ Kɑdɛsi min diyɑ Mɔwisi u Edɔmun sunɔ ɡɔriɑ bu nùn sɔ̃ nɡe mɛ be Isirelibɑ bɑ wɑhɑlɑ kuɑ.
14 De Cades, Moisés enviou mensageiros ao rei de Edom, para dizer-lhe: — Assim diz o seu irmão Israel: Você conhece todas as aflições que nos sobrevieram.
15 U nɛɛ, yellu, bɛsɛn bɑɑbɑbɑ bɑ dɑ Eɡibitiɔ. Miyɑ bɛsɛn bweserɑ sinɑ n kɑ tɛ. Mɑ Eɡibitiɡibu bɑ sun nɔni sɔ̃ɔwɑ bɛsɛ kɑ bɛsɛn bɑɑbɑ be.
15 Sabe como os nossos pais desceram ao Egito, e nós moramos no Egito muito tempo, e como os egípcios nos maltrataram, a nós e aos nossos pais.
16 Sɑɑ ye sɔɔrɑ sɑ Yinni Gusunɔ nɔɔɡiru sue sɑ nùn somiru kɑnɑ. Mɑ u bɛsɛn nɔɔ nuɑ u win ɡɔrɑdo ɡɔrimɑ u sun yɑrɑ Eɡibitin di. Wee tɛ̃ sɑ wɑ̃ɑ Kɑdɛsi mini wunɛn tem nɔɔ burɑ yerɔ.
16 Clamamos ao Senhor , e ele ouviu a nossa voz; mandou o Anjo e nos tirou do Egito. E eis que estamos em Cades, cidade nos confins do seu país.
17 Yen sɔ̃, sɑ nun kɑnɑmɔ ɑ de su wunɛn tem bukiɑnɑ. Sɑǹ kpeeyɔ kɑ bɛɛn ɡbeɑ ɡiɑ, sɑǹ bɛɛn resɛm ɡbɑɑnu duɔ, sɑǹ mɑɑ bɛɛn dɔkɔbɑn nim nɔrumɔ. Swɑɑ bɑkɑ sɑ ko mwɑ sɑǹ ɡɛrɑmɔ ɡɑm sere su kɑ bɛɛn tem sɑrɑ.
17 Deixe-nos passar pela sua terra. Não passaremos pelo campo, nem pelas vinhas, nem beberemos a água dos poços. Iremos pela estrada real. Não nos desviaremos para a direita nem para a esquerda, até que passemos pelo seu país.
18 Adɑmɑ Edɔmun sinɑ boko wi, u nɛɛ, iǹ nɛn tem bukiɑnɑmɔ. Ì n mɑɑ yinɑ i nɑ, kon kɑ bɛɛ tɑbu ko.
18 Porém o rei de Edom respondeu: — Não passem por aqui! Se o fizerem, sairei com a espada ao encontro de vocês.
19 Mɑ Isirelibɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ko kpewɑ kɑ swɑɑ bɑkɑ. Bɛsɛ kɑ bɛsɛn yɑɑ sɑbenu sɑ̀ n wunɛn dɔkɔbɑn nim nɔrɑ sɑ ko yen ɡobi kɔsiɑ. A ɡesi de su wunɛn tem bukiɑnɑ su doonɑ.
19 Então os filhos de Israel lhe disseram: — Passaremos pelo caminho principal, e, se nós e o nosso gado bebermos das águas de vocês, pagaremos o preço delas. Não queremos outra coisa a não ser passar a pé.
20 Mɑ Edɔmun sinɑ boko wi, u nɛɛ, nɑǹ wurewɑ i nɛn tem bukiɑnɑ.
20 Mas o rei de Edom respondeu: — Vocês não podem passar! E o rei de Edom veio ao encontro deles, com muita gente e com mão forte.
21 Mɑ bɑ yinɑ Isirelibɑ bu ben tem mɛ bukiɑnɑ bu doonɑ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ Isirelibɑ bɑ ɡɔsirɑ, bɑ kpɑ ɡɑm ɡiɑn di.
21 Assim os edomitas se recusaram a deixar Israel passar pelo seu país, e por isso Israel se desviou dali.
22 — ausente —
22 Então partiram de Cades, e os filhos de Israel, toda a congregação, foram ao monte Hor.
23 — ausente —
23 O Senhor disse a Moisés e a Arão no monte Hor, nos confins da terra de Edom:
24 wee Aroni u koo ɡbi. Uǹ duɔ tem mɛ sɔɔ mɛ kon Isirelibɑ wɛ̃ yèn sɔ̃ iǹ nɛn woodɑ mɛm nɔɔwɛ ye nɑ bɛɛ wɛ̃ Mɛribɑɔ.
24 — Arão será reunido ao seu povo, porque não entrará na terra que dei aos filhos de Israel, pois vocês foram rebeldes à minha palavra, nas águas de Meribá.
25 Wunɛ Mɔwisi, ɑ Aroni kɑ win bii Eleɑsɑɑ suo ɑ kɑ bu dɑ Horin ɡuu ten wɔllɔ.
25 Chame Arão e Eleazar, o filho dele, e diga-lhes que subam o monte Hor.
26 Kpɑ ɑ Aronin sɑ̃ɑ yɑ̃nu potɑ ɑ nu Eleɑsɑɑ sebusiɑ. Domi miyɑ Aroni u koo ɡbi.
26 Depois tire as vestes sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, o filho dele; porque Arão será reunido ao seu povo e ali morrerá.
27 Mɑ Mɔwisi u kuɑ ye Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ. Wi kɑ Aroni kɑ Eleɑsɑɑ bɑ yɔɔwɑ ɡuu ten wɔllɔ Isirelibɑ kpuron nɔni biru.
27 Moisés fez como o Senhor lhe havia ordenado. Subiram o monte Hor, diante dos olhos de toda a congregação.
28 Ye bɑ turɑ mi, u Aronin sɑ̃ɑ yɑ̃ɑ ni potɑ u nu Eleɑsɑɑ sebusiɑ. Yen biru, Aroni u kpunɑ u ɡu ɡuu ten mi. Mɑ Mɔwisi kɑ Eleɑsɑɑ bɑ sɑrɑmɑ.
28 Moisés tirou as vestes sacerdotais de Arão e as pôs em Eleazar, o filho dele. E Arão morreu ali, no alto do monte. Depois disso Moisés e Eleazar desceram do monte.
29 Ye Isirelibɑ bɑ wɑ mɑ Aroni u ɡuwɑ, yerɑ be kpuro bɑ win ɡɔɔ swĩ sɔ̃ɔ tɛnɑ.
29 Quando toda a congregação soube que Arão era morto, toda a casa de Israel chorou por Arão durante trinta dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra